മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.10.1
सर्वं व्याप्तमिदं देवा वृत्रेण जगदव्ययम् ।
न ह्यस्य सदृशं किञ्चित्प्रतिघाताय यद्भवेत् ॥ ५.१०.१ ॥
ദേവന്മാരേ, വൃത്രൻ ഈ നശ്വരമല്ലാത്ത ലോകമാകെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവനെ തടയാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നും അവനു തുല്യമായി ഇല്ല.
5.10.2
समर्थो ह्यभवं पूर्वमसमर्थोऽस्मि सांप्रतम् ।
कथं नु कार्यं भद्रं वो दुर्धर्षः स हि मे मतः ॥ ५.१०.२ ॥
മുൻപ് ഞാൻ സമർത്ഥനായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ ഞാൻ അസമർത്ഥനാണ്. നിങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി എന്തു ചെയ്യണം? അവൻ എനിക്ക് ദുർധർഷനായി തോന്നുന്നു.
5.10.3
तेजस्वी च महात्मा च युद्धे चामितविक्रमः ।
ग्रसेत्रिभुवनं सर्वं सदेवासुरमानुषम् ॥ ५.१०.३ ॥
അവൻ തേജസ്വിയും മഹാത്മാവും യുദ്ധത്തിൽ അപരിമിത പരാക്രമിയുമാണ്; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരുമടങ്ങുന്ന മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും അവൻ വിഴുങ്ങിയേക്കാം.
5.10.4
तस्माद्विनिश्चयमिमं शृणुध्वं त्रिदिवौकसः ।
विष्णोः क्षयमुपागम्य समेत्य च महात्मना ॥ ५.१०.४ ॥
അതിനാൽ, സ്വർഗവാസികളേ, ഈ തീരുമാനം കേൾക്കുവിൻ: വിഷ്ണുവിന്റെ ആലയത്തിൽ ചെന്ന് ആ മഹാത്മാവിനെ കണ്ടശേഷം...
5.10.5
तेन संमन्त्र्य वेत्स्यामो वधोपायं दुरात्मनः ।
एवमुक्ते मघवता देवाः शर्षिगणास्तदा।
शरण्यं शरमं देवं जग्मुर्विष्णुं महाबलम् ॥ ५.१०.५ ॥
അദ്ദേഹവുമായി ആലോചിച്ച് ആ ദുരാത്മാവിനെ വധിക്കാനുള്ള ഉപായം നാം അറിയും. മഘവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഋഷിഗണങ്ങളും അപ്പോൾ ശരണ്യനും സംഹർത്താവും മഹാബലവാനുമായ വിഷ്ണുദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
5.10.6
ऊचुश्च सर्वे देवेशं विष्णुं वृत्रभयार्दिताः ।
त्रयो लोकास्त्वया क्रान्तास्त्रिभिर्विक्रमणैः पुरा ॥ ५.१०.६ ॥
വൃത്രഭയത്താൽ പീഡിതരായ എല്ലാവരും ദേവേശനായ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'മുൻപ് നീ മൂന്നു ചുവടുകൾ കൊണ്ട് മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും അളന്നെടുത്തു.'
5.10.7
अमृतं चाहृतं विष्णो दैत्याश्च निहता रणे ।
बलिं बद्ध्वा महादैत्यं शक्रो देवाधिपः कृतः ॥ ५.१०.७ ॥
ഹേ വിഷ്ണോ, അമൃതം കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു; യുദ്ധത്തിൽ ദൈത്യന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടു; മഹാദൈത്യനായ ബലിയെ ബന്ധിച്ച് ശക്രൻ ദേവാധിപനാക്കപ്പെട്ടു.
5.10.8
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां त्वया सर्वमिदं ततम् ।
त्वं हि देवो महादेव सर्वलोकनमस्कृतः ॥ ५.१०.८ ॥
അങ്ങാണ് സർവദേവന്മാരുടെയും പ്രഭു; ഇതെല്ലാം അങ്ങയാൽ വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അങ്ങുതന്നെയാണ് ദേവൻ, മഹാദേവാ, സർവലോകങ്ങളാലും നമസ്കരിക്കപ്പെടുന്നവൻ.
5.10.9
गतिर्भव त्वं देवानां सेन्द्राणाममरोत्तम ।
जगद्व्याप्तमिदं सर्वं वृत्रेणासुरसूदन ॥ ५.१०.९ ॥
ദേവന്മാർക്കും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ളവർക്കും അങ്ങ് ആശ്രയമാകണം, അമരോത്തമാ. അസുരസൂദനാ, ഈ ജഗത്ത് മുഴുവൻ വൃത്രനാൽ വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
5.10.10
अवश्यं करणीयं मे भवतां हितमुत्तमम् ।
तस्मादुपायं वक्ष्यामि यथाऽसौ नभविष्यति ॥ ५.१०.१० ॥
അങ്ങയുടെ പരമമായ ഹിതം ഞാൻ അവശ്യം ചെയ്യേണ്ടതാണ്; അതിനാൽ അവൻ നശിക്കുന്ന ഉപായം ഞാൻ പറയാം.
5.10.11
गच्छध्वं सर्षिगन्धर्वा यत्रासौ विश्वरूपधृक् ।
साम तस्य प्रयुञ्जध्वं तत एनं विजेष्यथ ॥ ५.१०.११ ॥
ഋഷിമാരോടും ഗന്ധർവന്മാരോടുമൊപ്പം വിശ്വരൂപധാരിയായ അവനിരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോകുവിൻ. അവനോട് സാമം പ്രയോഗിക്കുവിൻ; അപ്പോൾ അവനെ ജയിക്കും.
5.10.12
भविष्यति जयो देवाः शक्रस्य मम तेजसा ।
अदृश्यश्च प्रवेक्ष्यामि वज्रे ह्यस्यायुधोत्तमे ॥ ५.१०.१२ ॥
ദേവന്മാരേ, എന്റെ തേജസ്സിനാൽ ശക്രന് വിജയം ഉണ്ടാകും. ഞാൻ അദൃശ്യനായി അവന്റെ ഉത്തമായുധമായ വജ്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കും.
5.10.13
गच्छध्वमृषिभिः सार्धं गन्धर्वैश्च सुरोत्तमाः ।
वृत्रस्य सह शक्रेण सन्धिं कुरुत माचिरम् ॥ ५.१०.१३ ॥
ഉത്തമദേവന്മാരേ, ഋഷികളോടും ഗന്ധർവന്മാരോടുമൊപ്പം പോകുവിൻ; ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം വൃത്രനുമായി താമസമില്ലാതെ സന്ധി ചെയ്യുവിൻ.
5.10.14
एवमुक्ते तु देवेन ऋषयस्त्रिदशास्तथा ।
ययुः समेत्य सहिताः शक्रं कृत्वा पुरःसरम् ॥ ५.१०.१४ ॥
ദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഋഷികളും ദേവന്മാരും ഒന്നിച്ചുകൂടി ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പുറപ്പെട്ടു.
5.10.15
समीपमेत्य च यदा सर्व एव महौजसः ।
तं तेजसा प्रज्वलितं प्रतपन्तं दिशो दश ॥ ५.१०.१५ ॥
മഹാശക്തിമാന്മാരായ അവരെല്ലാവരും അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, അവൻ തേജസ്സിനാൽ ജ്വലിച്ച് പത്തു ദിക്കുകളെയും ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
5.10.16
ग्रसन्तमिव लोकांस्त्रीन्सूर्याचन्द्रमसौ यथा ।
ददृशुस्ते ततो वृत्रं शक्रेण सह देवताः ॥ ५.१०.१६ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം വൃത്രനെ കണ്ടു; അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ, സൂര്യചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ.
5.10.17
ऋषयोऽथ ततोऽभ्येत्य वृत्रमूचुः प्रियं वचः ।
व्याप्तं जगदिदं सर्वं तेजसा तव दुर्जय ॥ ५.१०.१७ ॥
പിന്നെ ഋഷികൾ വൃത്രനെ സമീപിച്ച് മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ദുർജയനേ, ഈ ലോകമെല്ലാം നിന്റെ തേജസ്സിനാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു."
5.10.18
न च शक्नोषि निर्जेषुं वासवं बलिनां वर ।
युध्यतोश्चापि वां कालो व्यतीतः सुमहानिह ॥ ५.१०.१८ ॥
ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, വാസവനെ (ഇന്ദ്രനെ) നിനക്ക് ജയിക്കാനാവില്ല; നിങ്ങൾ ഇരുവരും യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇവിടെ വളരെ കാലം കഴിഞ്ഞുപോയി.
5.10.19
पीड्यन्ते च प्रजाः सर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
सख्यं भवतु ते वृत्र शक्रेण सह नित्यदा ॥ ५.१०.१९ ॥
ദേവന്മാരോടും അസുരന്മാരോടും മനുഷ്യരോടും കൂടിയ എല്ലാ പ്രജകളും പീഡിതരാകുന്നു. ഹേ വൃത്ര, നിനക്ക് ശക്രനോടൊപ്പം എന്നും സൗഹൃദം ഉണ്ടാകട്ടെ.
5.10.20
अवाप्स्यसि सुखं त्वं च शक्रलोकांश्च शाश्वतान् ।
ऋषिवाक्यं निशम्याथ वृत्रःस तु महाबलः ॥ ५.१०.२० ॥
നീ സുഖവും ശക്രന്റെ ശാശ്വത ലോകങ്ങളും പ്രാപിക്കും. ഋഷിവാക്യം കേട്ട് മഹാബലനായ ആ വൃത്രൻ...
5.10.21
उवाच तानृषीन्सर्वान्प्रणम्य शिरसाऽसुरः ।
सर्वे यूयं महाभागा गन्धर्वाश्चैव सर्वशः ॥ ५.१०.२१ ॥
അസുരൻ ശിരസ്സു നമിച്ച് ആ ഋഷിമാരെല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളെല്ലാവരും മഹാഭാഗ്യവാന്മാരും എല്ലാ വിധത്തിലും ഗന്ധർവന്മാരുമാണ്."
5.10.22
यद्ब्रूथ तच्छ्रुतं सर्वं ममापि श्रृणुतानघाः ।
सन्धिः कथं वै भविता मम शक्रस्य चोभयोः ।
तेजसोर्हि द्वयोर्देवाः सख्यं वै भविता कथम् ॥ ५.१०.२२ ॥
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ കേട്ടു. നിഷ്പാപരേ, ഇപ്പോൾ എന്റെ വാക്കും കേൾക്കുക. എനിക്കും ശക്രനും തമ്മിലുള്ള സന്ധി എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? ദേവന്മാരേ, രണ്ടു തേജസ്വികൾ തമ്മിൽ സൗഹൃദം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?
5.10.23
सकृत्सतां सङ्गतमीप्सितव्यं ।
ततः परं भविता भव्यमेव।
नातिक्रामेत्सत्पुरुषेण सङ्गतं ।
तस्मात्सतां संगतमीप्सितव्यम् ॥ ५.१०.२३ ॥
സജ്ജനങ്ങളുടെ സംഗം ഒരിക്കലെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കേണ്ടതാണ്. അതിനുശേഷം ശുഭമേ ഉണ്ടാകൂ. സത്പുരുഷനുമായുള്ള ബന്ധം ആരും ലംഘിക്കരുത്. അതിനാൽ സജ്ജനസംഗം ആഗ്രഹിക്കണം.
5.10.24
दृढं सतां सङ्गतं चापि नित्यं ।
ब्रूयाच्चार्थं ह्यर्थकृच्छ्रेषु धीराः ।
महार्थवत्सत्पुरुषेण सङ्गतं ।
तस्मात्सन्तं न जिघांसेत धीरः ॥ ५.१०.२४ ॥
സജ്ജനങ്ങളുടെ സംഗം എപ്പോഴും ദൃഢമായിരിക്കട്ടെ; ആപത്തിൽ ധീരർ അർത്ഥവത്തായ വാക്ക് പറയട്ടെ. മഹത്തായ ലക്ഷ്യമുള്ള സത്പുരുഷനോടുള്ള സഹവാസം ഉണ്ടാകട്ടെ. അതുകൊണ്ട് ധീരൻ സജ്ജനനെ ഹനിക്കരുത്.
5.10.25
इन्द्रः सतां संमतश्च निवासश्च महात्मनाम् ।
सत्यवादी ह्यनिन्द्यश्च धर्मवित्सूक्ष्मनिश्चयः ॥ ५.१०.२५ ॥
ഇന്ദ്രൻ സജ്ജനങ്ങളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനും മഹാത്മാക്കളുടെ വാസസ്ഥലവുമാണ്. അദ്ദേഹം സത്യവാദിയും കുറ്റമറ്റവനും ധർമ്മജ്ഞനും സൂക്ഷ്മനിശ്ചയമുള്ളവനുമാണ്.
5.10.26
तेन ते सह शक्रेण सन्धिर्भवतु नित्यदा ।
एवं विश्वासमागच्छ मा ते भूद्बुद्धिरन्यथा ॥ ५.१०.२६ ॥
ആ ശക്രനുമായി നിനക്ക് എപ്പോഴും സന്ധി ഉണ്ടാകട്ടെ. ഇങ്ങനെ വിശ്വാസം പുലർത്തുക; നിന്റെ ബുദ്ധി മറ്റൊന്നാകാതിരിക്കട്ടെ.
5.10.27
महर्षिवचनं श्रुत्वा तानुवाच महाद्युतिः ।
अवश्यं भगवन्तो मे माननीयास्तपस्विनः ॥ ५.१०.२७ ॥
മഹർഷിമാരുടെ വാക്ക് കേട്ട് മഹാദ്യുതി അവരോട് പറഞ്ഞു: “തീർച്ചയായും ഭഗവാന്മാരായ തപസ്വികൾ എന്നാൽ ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്.”
5.10.28
ब्रवीमि यदहं देवास्तत्सर्वं क्रियते यदि ।
ततः सर्वं करिष्यामि यदूचुर्मां दिवौकसः ॥ ५.१०.२८ ॥
“ദേവന്മാരേ, ഞാൻ പറയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യപ്പെടുമെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗവാസികൾ എന്നോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യും.”
5.10.29
न शुष्केण न चाद्रेण नाश्मना न च दारुणा ।
न शस्त्रेण न चास्त्रेण न दिवा न तथा निशि ॥ ५.१०.२९ ॥
ഉണങ്ങിയതുകൊണ്ടോ നനഞ്ഞതുകൊണ്ടോ അല്ല; കല്ലുകൊണ്ടോ മരംകൊണ്ടോ അല്ല; ആയുധംകൊണ്ടോ അസ്ത്രംകൊണ്ടോ അല്ല; പകലിലോ രാത്രിയിലോ അല്ല.
5.10.30
वध्यो भवेयं विप्रेन्द्राः शक्रस्य सह दैवतैः ।
एवं मे रोचते सन्धिः शक्रेण सह नित्यदा ॥ ५.१०.३० ॥
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ ശക്രനാൽ (ഇന്ദ്രനാൽ) വധിക്കപ്പെടട്ടെ; ഹേ വിപ്രശ്രേഷ്ഠന്മാരേ! ശക്രനുമായി എപ്പോഴും സന്ധി ഉണ്ടാകുന്നതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.
5.10.31
बाढमित्येव ऋषयस्तमूचुर्भरतर्षभ ।
एवं वृत्ते तु सन्धाने वृत्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ ५.१०.३१ ॥
'ശരി, അങ്ങനെതന്നെ' എന്ന് ഋഷിമാർ അവനോട് പറഞ്ഞു, ഹേ ഭരതർഷഭാ. ഇപ്രകാരം സന്ധി നിലവിൽ വന്നപ്പോൾ വൃത്രൻ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
5.10.32
ततः सन्धिं मिथः कृत्वा ऋषयो दीप्ततेजसः ।
शक्रस्य सह वृत्रेण पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ ५.१०.३२ ॥
പിന്നെ ദീപ്തതേജസ്സുള്ള ഋഷിമാർ ശക്രനും വൃത്രനും തമ്മിൽ പരസ്പര സന്ധി ചെയ്യിച്ച ശേഷം വന്ന വഴിയേ തിരിച്ചുപോയി.
5.10.33
युक्तः सदाऽभवच्चापि शक्रो हर्षसमन्वितः ।
वृत्रस्य वधसंयुक्तानुपायानन्वचिन्तयत् ॥ ५.१०.३३ ॥
ശക്രനും എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജാഗ്രതയോടെ ഇരുന്നു; വൃത്രവധത്തോട് ബന്ധപ്പെട്ട ഉപായങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.
5.10.34
अभिसन्धिर्महेन्द्रस्य सन्धिकर्मणि यः कृतः ।
ऋषिभिस्त्वीरितं यच्च महेन्द्रस्तदनुस्मरन् ॥ ५.१०.३४ ॥
മഹേന്ദ്രൻ സന്ധികർമ്മത്തിൽ വെച്ചിരുന്ന അഭിപ്രായവും ഋഷിമാർ പറഞ്ഞതും ഓർത്തുകൊണ്ട് മഹേന്ദ്രൻ (ഇന്ദ്രൻ)...
5.10.35
छिद्रान्वेषी समुद्विग्नः सदा वसति देवराट् ।
स कदाचिन्समुद्रान्ते समपश्यन्महासुरम् ॥ ५.१०.३५ ॥
ദ്വാരം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട്, എപ്പോഴും ഉദ്വേഗത്തോടെ ദേവരാജൻ (ഇന്ദ്രൻ) വസിച്ചു. അവൻ ഒരിക്കൽ സമുദ്രതീരത്ത് ആ മഹാസുരനെ കണ്ടു.
5.10.36
सन्ध्याकाल उपावृत्ते मुहूर्ते चातिदारुणे ।
ततः संचिन्त्य भगवान्वरदानं महात्मनः ॥ ५.१०.३६ ॥
സന്ധ്യാകാലം അടുത്തപ്പോൾ, അതിഭയങ്കരമായ ആ മുഹൂർത്തത്തിൽ, അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ആ മഹാത്മാവിന്റെ വരദാനം ആലോചിച്ചു.
5.10.37
सन्ध्येयं वर्तते रौद्रा न रात्रिर्दिवसं न च ।
वृत्रश्चावश्यवध्योऽयं मम सर्वहरो रिपुः ॥ ५.१०.३७ ॥
ഇത് ഭയങ്കരമായ സന്ധ്യയാണ്; രാത്രിയുമല്ല പകലുമല്ല. ഈ വൃത്രൻ എന്റെ സർവ്വസ്വവും അപഹരിക്കുന്ന ശത്രുവാണ്; ഇവനെ അവശ്യം വധിക്കണം.
5.10.38
यदि वृत्रं न हन्म्यद्य वञ्चयित्वा महासुरम् ।
महाबलं महाकायं न मे श्रेयो भविष्यति ॥ ५.१०.३८ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ ആ മഹാസുരനായ വൃത്രനെ വഞ്ചിച്ച് കൊന്നില്ലെങ്കിൽ, മഹാബലനും മഹാകായനുമായ ഇവനാൽ എനിക്ക് നന്മ ഉണ്ടാകില്ല.
5.10.39
एवं संचिन्तयन्नेव शक्रो विष्णुमनुस्मरन् ।
अथ फेनं तदाऽपश्यत् समुद्रे पर्वतोपमप् ॥ ५.१०.३९ ॥
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കവേ ശക്രൻ വിഷ്ണുവിനെ സ്മരിച്ചു. അപ്പോൾ സമുദ്രത്തിൽ പർവതസദൃശമായ ഒരു നുരയെ അവൻ കണ്ടു.
5.10.40
नायं युष्को न चाद्रोऽयं न च शस्त्रमिदं तथा ।
एनं क्षेप्स्यामि वृत्रस्य क्षणादेव नशिष्यति ॥ ५.१०.४० ॥
ഇത് ഉണങ്ങിയതുമല്ല, നനഞ്ഞതുമല്ല; ഇത് ആയുധവുമല്ല. ഇതിനെ ഞാൻ വൃത്രന്റെ മേൽ എറിയും; അവൻ ഒരു നിമിഷത്തിൽ നശിക്കും.
5.10.41
सवज्रमथ फेनं तं क्षिप्रं वृत्रे निसृष्टवान् ।
प्रविश्य फेनं तं विष्णुरथ वृत्रं व्यनाशयत् ॥ ५.१०.४१ ॥
അപ്പോൾ അവൻ വജ്രത്തോടുകൂടി ആ നുരയെ വൃത്രന്റെ മേൽ വേഗത്തിൽ എറിഞ്ഞു. ആ നുരയിൽ പ്രവേശിച്ച വിഷ്ണു വൃത്രനെ നശിപ്പിച്ചു.
5.10.42
निहते तु ततो वृत्रे दिशो वितिमिराऽभवन् ।
प्रववौ च शिवो वायुः प्रजाश्च जहृषुस्तथा ॥ ५.१०.४२ ॥
വൃത്രൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ദിക്കുകൾ ഇരുളില്ലാത്തവയായി; ശുഭമായ കാറ്റു വീശി, പ്രജകളും സന്തോഷിച്ചു.
5.10.43
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षरक्षोमहोरगाः ।
ऋषयश्च महेन्द्रं तमस्तुवन्विविधैः स्तवैः ॥ ५.१०.४३ ॥
പിന്നീട് ഗന്ധർവന്മാരോടുകൂടിയ ദേവന്മാരും യക്ഷരും രാക്ഷസരും മഹാനാഗങ്ങളും ഋഷികളും വിവിധ സ്തോത്രങ്ങളാൽ മഹേന്ദ്രനെ സ്തുതിച്ചു.
5.10.44
नमस्कृतः सर्वभूतैः सर्वभूतान्यसान्त्वयत् ।
हत्वा शत्रुं प्रहृष्टात्मा वासवः सह दैवतैः ॥ ५.१०.४४ ॥
എല്ലാ ജീവികളാലും നമസ്കരിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം എല്ലാ ജീവികളെയും സമാധാനിപ്പിച്ചു; ശത്രുവിനെ വധിച്ച് സന്തോഷിച്ച മനസ്സോടെ വാസവൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം നിന്നു.
5.10.45
विष्णुं त्रिभुवनश्रेष्ठं पूजयामास धर्मवित् ।
ततो हते महावीर्ये वृत्रे देवभयङ्करे ॥ ५.१०.४५ ॥
ധർമ്മജ്ഞനായ അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണുവിനെ പൂജിച്ചു; പിന്നീട് ദേവന്മാർക്ക് ഭയങ്കരനായ മഹാവീര്യനായ വൃത്രൻ വധിക്കപ്പെട്ടു.
5.10.46
अनृतेनाभिभूतोऽभूच्छक्रः परमदुर्मनाः ।
त्रैशीर्षयाऽभिभूतश्च स पूर्वं ब्रह्महत्यया ॥ ५.१०.४६ ॥
അസത്യത്താൽ അഭിഭൂതനായ ശക്രൻ ഏറെ വിഷണ്ണമനസ്കനായി; മുൻപ് ത്രിശീർഷനെ വധിച്ചതിലെ ബ്രഹ്മഹത്യയാലും അവൻ അഭിഭൂതനായിരുന്നു.
5.10.47
महादेवस्य भूतैश्च स पुनर्ब्रह्महा इति ।
आक्रुष्टो निर्भयैर्भूयो व्रीडितो बलवृत्रहा ॥ ५.१०.४७ ॥
മഹാദേവന്റെ ഭൂതഗണങ്ങളും നിർഭയരും അവനെ വീണ്ടും 'ബ്രഹ്മഹന്താവ്' എന്ന് ആക്ഷേപിച്ചു; ബലവൃത്രഹന്താവായ ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും ലജ്ജിതനായി.
5.10.48
सोऽन्तमाश्रित्य लोकानां नष्टसंज्ञो विचेतनः ।
न प्राज्ञायत देवेन्द्रस्त्वभिभूतः स्वकर्मभिः ॥ ५.१०.४८ ॥
അവൻ ലോകങ്ങളുടെ അന്തത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് ചേതനയറ്റവനായി; സ്വകർമ്മങ്ങളാൽ അഭിഭൂതനായ ദേവേന്ദ്രനെ തിരിച്ചറിയാനായില്ല.
5.10.49
प्रतिच्छन्नोऽवसच्चाप्सु चेष्टमान इवोरगः ।
ततः प्रनष्टे देवेन्द्रे ब्रह्महत्या भयार्दिते ॥ ५.१०.४९ ॥
അവൻ ജലത്തിൽ ഒളിഞ്ഞു വസിച്ചു, സർപ്പത്തെപ്പോലെ ഇളകിക്കൊണ്ട്; പിന്നെ ദേവേന്ദ്രൻ മറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രഹ്മഹത്യാഭയത്താൽ പീഡിതരായ ദേവന്മാർ...
5.10.50
भूमिः प्रध्वस्तसंकाशा निर्वृक्षा शुष्ककानना ।
विच्छिन्नस्रोतसो नद्यः सरांस्यनुदकानि च ॥ ५.१०.५० ॥
ഭൂമി തകർന്നതുപോലെ കാണപ്പെട്ടു, വൃക്ഷങ്ങളില്ലാതെ, ഉണങ്ങിയ വനങ്ങളോടെ; നദികളുടെ ഒഴുക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു, തടാകങ്ങൾ വെള്ളമില്ലാതായി.
5.10.51
संक्षोभश्चापि सत्वानामनावृष्टिकृतोऽभवत् ।
देवाश्चापि भृशं त्रस्तास्तथा सर्वे महर्षयः ॥ ५.१०.५१ ॥
മഴയില്ലായ്മയാൽ ജീവികളിലും കലക്കം ഉണ്ടായി; ദേവന്മാർ അത്യധികം ഭയന്നു, അതുപോലെ എല്ലാ മഹർഷിമാരും.
5.10.52
अराजकं जगत्सर्वमभिभूतमुपद्रवैः ।
ततो भीताऽभवन्देवाः को नो राजा भवेदिति ॥ ५.१०.५२ ॥
രാജാവില്ലാതെ സമസ്ത ലോകവും ഉപദ്രവങ്ങളാൽ അഭിഭൂതമായി; അപ്പോൾ ദേവന്മാർ ഭയന്ന്, 'നമുക്ക് രാജാവ് ആരാകും?' എന്ന് പറഞ്ഞു.
5.10.53
दिवि देवर्षयश्चापि देवराजविनाकृताः ।
न स्म कश्चन देवानां राज्ये वै कुरुते मतिम् ॥ ५.१०.५३ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവർഷിമാരും ദേവേന്ദ്രനില്ലാതെ വ്യസനിച്ചു; ദേവന്മാരിൽ ആരും രാജ്യഭരണത്തിൽ മനസ്സുവെച്ചില്ല.