Mahābhārata · Adhyāya 5.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.10.1
सर्वं व्याप्तमिदं देवा वृत्रेण जगदव्ययम् ।
न ह्यस्य सदृशं किञ्चित्प्रतिघाताय यद्भवेत् ॥ ५.१०.१ ॥
Ihr Götter, Vṛtra hat diese ganze unvergängliche Welt durchdrungen; nichts ist ihm gleich, was ihn aufhalten könnte.
5.10.2
समर्थो ह्यभवं पूर्वमसमर्थोऽस्मि सांप्रतम् ।
कथं नु कार्यं भद्रं वो दुर्धर्षः स हि मे मतः ॥ ५.१०.२ ॥
Früher war ich fähig, jetzt bin ich unfähig. Wie also soll die Aufgabe zu eurem Wohl erfüllt werden? Er scheint mir unbezwingbar.
5.10.3
तेजस्वी च महात्मा च युद्धे चामितविक्रमः ।
ग्रसेत्रिभुवनं सर्वं सदेवासुरमानुषम् ॥ ५.१०.३ ॥
Strahlend und hochherzig, von unermesslicher Tapferkeit im Kampf, könnte er alle drei Welten verschlingen, samt Göttern, Dämonen und Menschen.
5.10.4
तस्माद्विनिश्चयमिमं शृणुध्वं त्रिदिवौकसः ।
विष्णोः क्षयमुपागम्य समेत्य च महात्मना ॥ ५.१०.४ ॥
Darum hört diesen Entschluss, ihr Bewohner des Himmels: Nachdem wir in Viṣṇus Wohnstatt gegangen sind und jenen Großherzigen getroffen haben...
5.10.5
तेन संमन्त्र्य वेत्स्यामो वधोपायं दुरात्मनः ।
एवमुक्ते मघवता देवाः शर्षिगणास्तदा।
शरण्यं शरमं देवं जग्मुर्विष्णुं महाबलम् ॥ ५.१०.५ ॥
Wenn wir uns mit ihm beraten, werden wir das Mittel finden, jenen Bösewicht zu töten. Als Maghavan (Indra) so gesprochen hatte, gingen die Götter und Scharen der Weisen zu dem zufluchtgewährenden, vernichtenden, mächtigen Gott Viṣṇu.
5.10.6
ऊचुश्च सर्वे देवेशं विष्णुं वृत्रभयार्दिताः ।
त्रयो लोकास्त्वया क्रान्तास्त्रिभिर्विक्रमणैः पुरा ॥ ५.१०.६ ॥
Und alle, von der Furcht vor Vṛtra gequält, sprachen zu dem Herrn der Götter, Viṣṇu: 'Einst hast du die drei Welten mit drei Schritten durchmessen.'
5.10.7
अमृतं चाहृतं विष्णो दैत्याश्च निहता रणे ।
बलिं बद्ध्वा महादैत्यं शक्रो देवाधिपः कृतः ॥ ५.१०.७ ॥
O Viṣṇu, der Nektar wurde zurückgebracht, die Daityas wurden im Kampf erschlagen, und nachdem der große Daitya Bali gebunden war, wurde Śakra zum Herrn der Götter gemacht.
5.10.8
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां त्वया सर्वमिदं ततम् ।
त्वं हि देवो महादेव सर्वलोकनमस्कृतः ॥ ५.१०.८ ॥
Du bist der Herr aller Götter; all dies ist von dir durchdrungen. Du bist wahrlich der Gott, o Mahādeva, von allen Welten verehrt.
5.10.9
गतिर्भव त्वं देवानां सेन्द्राणाममरोत्तम ।
जगद्व्याप्तमिदं सर्वं वृत्रेणासुरसूदन ॥ ५.१०.९ ॥
Sei du die Zuflucht der Götter und all jener, die mit Indra sind, Bester der Unsterblichen. O Vernichter der Asuras, diese ganze Welt ist von Vṛtra überwältigt worden.
5.10.10
अवश्यं करणीयं मे भवतां हितमुत्तमम् ।
तस्मादुपायं वक्ष्यामि यथाऽसौ नभविष्यति ॥ ५.१०.१० ॥
Ich muss unbedingt tun, was das Beste für euch ist; daher werde ich ein Mittel nennen, durch das er vernichtet werden wird.
5.10.11
गच्छध्वं सर्षिगन्धर्वा यत्रासौ विश्वरूपधृक् ।
साम तस्य प्रयुञ्जध्वं तत एनं विजेष्यथ ॥ ५.१०.११ ॥
Geht, ihr Weisen und Gandharvas, dorthin, wo jener ist, der die Allgestalt trägt; wendet ihm gegenüber Sāma (Versöhnung) an, dann werdet ihr ihn besiegen.
5.10.12
भविष्यति जयो देवाः शक्रस्य मम तेजसा ।
अदृश्यश्च प्रवेक्ष्यामि वज्रे ह्यस्यायुधोत्तमे ॥ ५.१०.१२ ॥
O Götter, durch meinen Glanz wird Indra der Sieg zuteil werden. Unsichtbar werde ich in den Donnerkeil eintreten, seine höchste Waffe.
5.10.13
गच्छध्वमृषिभिः सार्धं गन्धर्वैश्च सुरोत्तमाः ।
वृत्रस्य सह शक्रेण सन्धिं कुरुत माचिरम् ॥ ५.१०.१३ ॥
Geht, ihr Besten unter den Göttern, zusammen mit den Weisen und Gandharvas, und schließt ohne Verzug Frieden mit Vṛtra und Indra.
5.10.14
एवमुक्ते तु देवेन ऋषयस्त्रिदशास्तथा ।
ययुः समेत्य सहिताः शक्रं कृत्वा पुरःसरम् ॥ ५.१०.१४ ॥
Als der Gott so gesprochen hatte, brachen die Weisen und Götter, vereint, auf, mit Indra an der Spitze.
5.10.15
समीपमेत्य च यदा सर्व एव महौजसः ।
तं तेजसा प्रज्वलितं प्रतपन्तं दिशो दश ॥ ५.१०.१५ ॥
Als alle diese Mächtigen herangekommen waren, sahen sie ihn, wie er von seinem Glanz loderte und die zehn Himmelsrichtungen versengte.
5.10.16
ग्रसन्तमिव लोकांस्त्रीन्सूर्याचन्द्रमसौ यथा ।
ददृशुस्ते ततो वृत्रं शक्रेण सह देवताः ॥ ५.१०.१६ ॥
Dann sahen die Götter Vṛtra zusammen mit Indra, wie er die drei Welten verschlang, gleich Sonne und Mond.
5.10.17
ऋषयोऽथ ततोऽभ्येत्य वृत्रमूचुः प्रियं वचः ।
व्याप्तं जगदिदं सर्वं तेजसा तव दुर्जय ॥ ५.१०.१७ ॥
Dann traten die Weisen zu Vṛtra und sprachen freundliche Worte: "O Unbesiegbarer, diese ganze Welt ist von deinem Glanz durchdrungen."
5.10.18
न च शक्नोषि निर्जेषुं वासवं बलिनां वर ।
युध्यतोश्चापि वां कालो व्यतीतः सुमहानिह ॥ ५.१०.१८ ॥
Du kannst Vāsava nicht besiegen, du Bester der Starken; und hier ist schon eine sehr lange Zeit vergangen, während ihr beide kämpft.
5.10.19
पीड्यन्ते च प्रजाः सर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
सख्यं भवतु ते वृत्र शक्रेण सह नित्यदा ॥ ५.१०.१९ ॥
Alle Geschöpfe, Götter, Asuras und Menschen, werden bedrängt. Möge deine Freundschaft mit Śakra immer währen, o Vṛtra.
5.10.20
अवाप्स्यसि सुखं त्वं च शक्रलोकांश्च शाश्वतान् ।
ऋषिवाक्यं निशम्याथ वृत्रःस तु महाबलः ॥ ५.१०.२० ॥
Du wirst Glück und die ewigen Welten Śakras erlangen. Nachdem Vṛtra, der Gewaltige, die Worte des Weisen gehört hatte...
5.10.21
उवाच तानृषीन्सर्वान्प्रणम्य शिरसाऽसुरः ।
सर्वे यूयं महाभागा गन्धर्वाश्चैव सर्वशः ॥ ५.१०.२१ ॥
Mit gesenktem Haupt grüßte der Asura alle jene Weisen und sprach: "Ihr alle seid hochgesegnet, und in jeder Hinsicht seid ihr auch Gandharvas."
5.10.22
यद्ब्रूथ तच्छ्रुतं सर्वं ममापि श्रृणुतानघाः ।
सन्धिः कथं वै भविता मम शक्रस्य चोभयोः ।
तेजसोर्हि द्वयोर्देवाः सख्यं वै भविता कथम् ॥ ५.१०.२२ ॥
Alles, was ihr gesagt habt, habe ich gehört. Hört nun auch mich, ihr Makellosen. Wie könnte es ein Abkommen zwischen Śakra und mir geben? Ihr Götter, wie könnte Freundschaft zwischen zwei strahlenden Wesen entstehen?
5.10.23
सकृत्सतां सङ्गतमीप्सितव्यं ।
ततः परं भविता भव्यमेव।
नातिक्रामेत्सत्पुरुषेण सङ्गतं ।
तस्मात्सतां संगतमीप्सितव्यम् ॥ ५.१०.२३ ॥
Die Gemeinschaft der Guten ist schon einmal erstrebenswert; danach wird nur Heilvolles kommen. Niemand soll eine Verbindung mit einem guten Menschen übertreten. Darum soll man die Gemeinschaft der Guten wünschen.
5.10.24
दृढं सतां सङ्गतं चापि नित्यं ।
ब्रूयाच्चार्थं ह्यर्थकृच्छ्रेषु धीराः ।
महार्थवत्सत्पुरुषेण सङ्गतं ।
तस्मात्सन्तं न जिघांसेत धीरः ॥ ५.१०.२४ ॥
Die Gemeinschaft der Guten möge stets fest sein; in Not sollen die Standhaften sinnvolle Worte sprechen. Es möge Verbindung mit einem guten Mann von großem Zweck geben. Darum soll der Standhafte den Guten nicht töten.
5.10.25
इन्द्रः सतां संमतश्च निवासश्च महात्मनाम् ।
सत्यवादी ह्यनिन्द्यश्च धर्मवित्सूक्ष्मनिश्चयः ॥ ५.१०.२५ ॥
Indra wird von den Guten geehrt und ist die Wohnstätte der Großmütigen. Er ist wahrhaftig, makellos, kundig des Dharma und von feinem Urteil.
5.10.26
तेन ते सह शक्रेण सन्धिर्भवतु नित्यदा ।
एवं विश्वासमागच्छ मा ते भूद्बुद्धिरन्यथा ॥ ५.१०.२६ ॥
Mögest du stets einen Bund mit jenem Śakra haben. Vertraue so; deine Einsicht möge nicht anders sein.
5.10.27
महर्षिवचनं श्रुत्वा तानुवाच महाद्युतिः ।
अवश्यं भगवन्तो मे माननीयास्तपस्विनः ॥ ५.१०.२७ ॥
Als er die Worte der großen Weisen gehört hatte, sprach der Hochstrahlende zu ihnen: „Gewiss sind die ehrwürdigen Asketen von mir zu achten.“
5.10.28
ब्रवीमि यदहं देवास्तत्सर्वं क्रियते यदि ।
ततः सर्वं करिष्यामि यदूचुर्मां दिवौकसः ॥ ५.१०.२८ ॥
„O Götter, wenn alles getan wird, was ich sage, dann werde ich alles tun, was die Himmelsbewohner mir gesagt haben.“
5.10.29
न शुष्केण न चाद्रेण नाश्मना न च दारुणा ।
न शस्त्रेण न चास्त्रेण न दिवा न तथा निशि ॥ ५.१०.२९ ॥
Nicht durch Trockenes, noch durch Feuchtes; nicht durch Stein, noch durch Holz; nicht durch eine Waffe, noch durch ein Geschoss; nicht am Tag, und ebenso nicht in der Nacht.
5.10.30
वध्यो भवेयं विप्रेन्द्राः शक्रस्य सह दैवतैः ।
एवं मे रोचते सन्धिः शक्रेण सह नित्यदा ॥ ५.१०.३० ॥
Möge ich von Śakra zusammen mit den Göttern erschlagen werden, o Beste der Brahmanen; so gefällt mir ein Bündnis mit Śakra für immer.
5.10.31
बाढमित्येव ऋषयस्तमूचुर्भरतर्षभ ।
एवं वृत्ते तु सन्धाने वृत्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ ५.१०.३१ ॥
»So sei es denn«, sprachen die Weisen zu ihm, o Stier der Bharatas. Als das Bündnis so geschlossen war, freute sich Vṛtra sehr.
5.10.32
ततः सन्धिं मिथः कृत्वा ऋषयो दीप्ततेजसः ।
शक्रस्य सह वृत्रेण पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ ५.१०.३२ ॥
Dann kehrten die Weisen von glühendem Glanz, nachdem sie zwischen Śakra und Vṛtra ein gegenseitiges Bündnis geschlossen hatten, auf dem Weg zurück, den sie gekommen waren.
5.10.33
युक्तः सदाऽभवच्चापि शक्रो हर्षसमन्वितः ।
वृत्रस्य वधसंयुक्तानुपायानन्वचिन्तयत् ॥ ५.१०.३३ ॥
Auch Śakra blieb stets wachsam und voller Freude und begann, die Mittel zur Tötung Vṛtras zu erwägen.
5.10.34
अभिसन्धिर्महेन्द्रस्य सन्धिकर्मणि यः कृतः ।
ऋषिभिस्त्वीरितं यच्च महेन्द्रस्तदनुस्मरन् ॥ ५.१०.३४ ॥
Der große Indra, sich an die Absicht erinnernd, die er beim Schließen des Bündnisses hegte, und an das, was die Weisen gesagt hatten...
5.10.35
छिद्रान्वेषी समुद्विग्नः सदा वसति देवराट् ।
स कदाचिन्समुद्रान्ते समपश्यन्महासुरम् ॥ ५.१०.३५ ॥
Stets beunruhigt lebte der König der Götter und suchte nach einer Schwachstelle; einst sah er am Rande des Ozeans den großen Asura.
5.10.36
सन्ध्याकाल उपावृत्ते मुहूर्ते चातिदारुणे ।
ततः संचिन्त्य भगवान्वरदानं महात्मनः ॥ ५.१०.३६ ॥
Als die Dämmerung nahte, in jenem überaus schrecklichen Augenblick, da der Gesegnete, nachdem er die Gabe des Großgesinnten bedacht hatte,
5.10.37
सन्ध्येयं वर्तते रौद्रा न रात्रिर्दिवसं न च ।
वृत्रश्चावश्यवध्योऽयं मम सर्वहरो रिपुः ॥ ५.१०.३७ ॥
Dies ist eine schreckliche Dämmerung; es ist weder Nacht noch Tag. Und dieser Vṛtra, der Feind, der mir alles raubt, muss unbedingt erschlagen werden.
5.10.38
यदि वृत्रं न हन्म्यद्य वञ्चयित्वा महासुरम् ।
महाबलं महाकायं न मे श्रेयो भविष्यति ॥ ५.१०.३८ ॥
Wenn ich heute Vṛtra, den großen Asura, nicht durch Täuschung erschlage, dann wird es für mich kein Heil geben, solange dieser Mächtige, Großgestaltige lebt.
5.10.39
एवं संचिन्तयन्नेव शक्रो विष्णुमनुस्मरन् ।
अथ फेनं तदाऽपश्यत् समुद्रे पर्वतोपमप् ॥ ५.१०.३९ ॥
So nachsinnend gedachte Śakra Viṣṇus. Da sah er im Ozean einen Schaum, gleich einem Berg.
5.10.40
नायं युष्को न चाद्रोऽयं न च शस्त्रमिदं तथा ।
एनं क्षेप्स्यामि वृत्रस्य क्षणादेव नशिष्यति ॥ ५.१०.४० ॥
Dies ist weder trocken noch nass, auch keine Waffe. Ich werde es auf Vṛtra schleudern, und er wird im Nu vergehen.
5.10.41
सवज्रमथ फेनं तं क्षिप्रं वृत्रे निसृष्टवान् ।
प्रविश्य फेनं तं विष्णुरथ वृत्रं व्यनाशयत् ॥ ५.१०.४१ ॥
Dann schleuderte er jenen Schaum samt dem Donnerkeil rasch auf Vṛtra. In jenen Schaum eingehend, vernichtete Viṣṇu Vṛtra.
5.10.42
निहते तु ततो वृत्रे दिशो वितिमिराऽभवन् ।
प्रववौ च शिवो वायुः प्रजाश्च जहृषुस्तथा ॥ ५.१०.४२ ॥
Als Vṛtra erschlagen war, wurden die Himmelsrichtungen frei von Finsternis, ein gütiger Wind wehte, und die Geschöpfe freuten sich ebenso.
5.10.43
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षरक्षोमहोरगाः ।
ऋषयश्च महेन्द्रं तमस्तुवन्विविधैः स्तवैः ॥ ५.१०.४३ ॥
Dann priesen die Götter zusammen mit den Gandharvas, den Yakṣas, Rākṣasas, großen Schlangen und Weisen den großen Indra mit verschiedenen Lobgesängen.
5.10.44
नमस्कृतः सर्वभूतैः सर्वभूतान्यसान्त्वयत् ।
हत्वा शत्रुं प्रहृष्टात्मा वासवः सह दैवतैः ॥ ५.१०.४४ ॥
Von allen Wesen mit Ehrerbietung gegrüßt, tröstete er alle Geschöpfe; nachdem er den Feind erschlagen hatte, blieb Vāsava mit frohem Herzen bei den Göttern.
5.10.45
विष्णुं त्रिभुवनश्रेष्ठं पूजयामास धर्मवित् ।
ततो हते महावीर्ये वृत्रे देवभयङ्करे ॥ ५.१०.४५ ॥
Der Kenner des Dharma verehrte Viṣṇu, den Besten der drei Welten; dann, als der gewaltige Vṛtra, Schrecken der Götter, erschlagen war…
5.10.46
अनृतेनाभिभूतोऽभूच्छक्रः परमदुर्मनाः ।
त्रैशीर्षयाऽभिभूतश्च स पूर्वं ब्रह्महत्यया ॥ ५.१०.४६ ॥
Von der Lüge überwältigt, wurde Śakra im Geist tief betrübt; schon zuvor war er von der Schuld des Brahmanenmordes an Triśiras überwältigt worden.
5.10.47
महादेवस्य भूतैश्च स पुनर्ब्रह्महा इति ।
आक्रुष्टो निर्भयैर्भूयो व्रीडितो बलवृत्रहा ॥ ५.१०.४७ ॥
Erneut von den Gefolgsgeistern Mahādevas und den Furchtlosen als Brahmanenmörder geschmäht, schämte sich Indra, der Töter des mächtigen Vṛtra, abermals.
5.10.48
सोऽन्तमाश्रित्य लोकानां नष्टसंज्ञो विचेतनः ।
न प्राज्ञायत देवेन्द्रस्त्वभिभूतः स्वकर्मभिः ॥ ५.१०.४८ ॥
Er suchte Zuflucht am Ende der Welten, verlor das Bewusstsein und wurde empfindungslos; von seinen eigenen Taten überwältigt, wurde Indra, der Herr der Götter, nicht mehr erkannt.
5.10.49
प्रतिच्छन्नोऽवसच्चाप्सु चेष्टमान इवोरगः ।
ततः प्रनष्टे देवेन्द्रे ब्रह्महत्या भयार्दिते ॥ ५.१०.४९ ॥
Er lebte verborgen im Wasser und regte sich wie eine Schlange. Als Indra verschwunden war, die Götter, von der Furcht vor der Sünde der Brahmanentötung gequält...
5.10.50
भूमिः प्रध्वस्तसंकाशा निर्वृक्षा शुष्ककानना ।
विच्छिन्नस्रोतसो नद्यः सरांस्यनुदकानि च ॥ ५.१०.५० ॥
Die Erde schien zerschmettert, baumlos, mit verdorrten Wäldern; die Flussläufe waren abgeschnitten, und die Seen wurden wasserlos.
5.10.51
संक्षोभश्चापि सत्वानामनावृष्टिकृतोऽभवत् ।
देवाश्चापि भृशं त्रस्तास्तथा सर्वे महर्षयः ॥ ५.१०.५१ ॥
Auch unter den Geschöpfen entstand Unruhe, verursacht durch den Regenmangel; die Götter waren sehr erschrocken, ebenso alle großen Weisen.
5.10.52
अराजकं जगत्सर्वमभिभूतमुपद्रवैः ।
ततो भीताऽभवन्देवाः को नो राजा भवेदिति ॥ ५.१०.५२ ॥
Ohne König wurde die ganze Welt von Unheil überwältigt; da sprachen die Götter erschrocken: „Wer könnte unser König sein?"
5.10.53
दिवि देवर्षयश्चापि देवराजविनाकृताः ।
न स्म कश्चन देवानां राज्ये वै कुरुते मतिम् ॥ ५.१०.५३ ॥
Im Himmel waren auch die göttlichen Weisen ohne den König der Götter; keiner der Götter richtete seinen Sinn auf die Königswürde.