மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.102.1
इदं रसातलं नाम सप्तमं पृथिवीतलम् ।
यत्रास्ते सुरभिर्माता गवाममृतसंभवा ॥ ५.१०२.१ ॥
இது ஏழாவது பூமித்தளம், ரசாதலம் என்று பெயர் பெற்றது; அங்கே அமிர்தத்திலிருந்து பிறந்த பசுக்களின் தாயான சுரபி வாழ்கிறாள்.
5.102.2
क्षरन्ती सततं क्षीरं पृथिवीसारसंभवम् ।
षण्णं रसानां सारेण रसमेकमनुत्तमम् ॥ ५.१०२.२ ॥
பூமியின் சாரத்திலிருந்து தோன்றிய பாலை அவள் இடைவிடாமல் சொரிகிறாள்; ஆறு சுவைகளின் சாரத்தால் ஆன ஒப்பற்ற ஒரே சுவை அது.
5.102.3
अमृतेनाभितृप्तस्य सारमुद्गिरतः पुरा ।
पितामहस्य वदनादुदतिष्ठदनिन्दिता ॥ ५.१०२.३ ॥
முன்பொரு காலத்தில் அமிர்தத்தால் முழுமையாக நிறைவுற்று சாரத்தை உமிழ்ந்த பிதாமகன் பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து அந்தக் குற்றமற்றவள் தோன்றினாள்.
5.102.4
यस्याः क्षीरस्य धाराया निपतन्त्या महीतले ।
ह्रदः कृतः क्षीरनिधिः पवित्रं परमुच्यते ॥ ५.१०२.४ ॥
அவளுடைய பால் தாரை பூமியில் விழுந்து ஒரு குளமாயிற்று; அது சிறந்த புனிதமானதென்று 'பாற்கடல்' எனப்படுகிறது.
5.102.5
पुष्पितस्येव फेनेन पर्यन्तमनुवेष्टितम् ।
पिबन्तो निवसन्त्यत्र फेनपा मुनिसत्तमाः ॥ ५.१०२.५ ॥
நுரையால் அதன் கரை பூத்த மரம் போல சூழப்பட்டுள்ளது; இங்கே நுரையைப் பருகும் சிறந்த முனிவர்கள் வாழ்கின்றனர்.
5.102.6
फेनपा नाम ते ख्याताः फेनाहाराश्च मातले ।
उग्रे तपसि वर्तन्ते येषां बिभ्यति देवताः ॥ ५.१०२.६ ॥
'பேனபர்' என்று பெயர் பெற்றவர்கள், நுரையையே உணவாகக் கொண்டவர்கள்; அவர்கள் மாதலத்தில் கடும் தவத்தில் ஈடுபடுகின்றனர், அவர்களுக்கு தேவர்களும் அஞ்சுகின்றனர்.
5.102.7
अस्याश्चतस्रो धेन्वोऽन्या दिक्षु सर्वासु मातले ।
निवसन्ति दिशां पाल्यो धारयन्त्योदिशःस्म ताः ॥ ५.१०२.७ ॥
இதன் மற்ற நான்கு பசுக்கள் எல்லா திசைகளிலும் வசிக்கின்றன, மாதலியே. திசைகளைக் காக்கும் அவை திசைகளைத் தாங்குகின்றன.
5.102.8
पूर्वां दिशं धारयते सुरूपा नाम सौरभी ।
दक्षिणां हंसिका कनाम धारयत्यपरां दिशम् ॥ ५.१०२.८ ॥
கிழக்குத் திசையை சுரூபா என்ற சௌரபி தாங்குகிறது. தெற்குத் திசையை ஹம்சிகையும் கனாமாவும் தாங்குகின்றன, மேற்குத் திசையையும் அவ்வாறே.
5.102.9
पश्चिमा वारुणी दिक्च धार्यते वै सुभद्रया ।
महानुभावया नित्यं मातले विश्वरूपया ॥ ५.१०२.९ ॥
மேற்குத் திசையாகிய வருணனின் திசை உண்மையில் சுபத்ரையால் தாங்கப்படுகிறது; மாதலியே, மகிமை மிக்க விஸ்வரூபையால் எப்போதும்.
5.102.10
सर्वकामदुघा नाम धेनुर्धारयते दिशम् ।
उत्तरां मातले धर्म्यां तथैलविलसंश्रिताम् ॥ ५.१०२.१० ॥
சர்வகாமதுகா என்ற பசு வடக்குத் திசையைத் தாங்குகிறது, மாதலியே; தர்மமானது, அவ்வாறே ஐலவிலாவை அடைந்து வாழ்வது.
5.102.11
आसां त पयसा मिश्रं पयो निर्मथ्य सागरे ।
मन्थानं मन्दरं कृत्वा देवैरसुरसंहितैः ॥ ५.१०२.११ ॥
இவற்றின் பாலுடன் கலந்த பாலை கடலில் கடைந்து, மந்தர மலையை மத்தாகக் கொண்டு, அசுரர்களுடன் கூடிய தேவர்களால்.
5.102.12
अद्धृता वारुणी लक्ष्मीरमृतं चापि मातले ।
उच्चैःश्रवाश्चाश्वराजो मणिरत्नं च कौस्तुभम् ॥ ५.१०२.१२ ॥
மாதலியே, வாருணி, லக்ஷ்மி, அமிர்தம் ஆகியவையும் வெளிக்கொணரப்பட்டன; உச்சைஸ்ரவஸ் என்ற குதிரைகளின் அரசனும், கௌஸ்துப மணியெனும் ரத்தினமும்.
5.102.13
सुधाहारेषु च सुधां स्वधाभोजिषु च स्वधाम् ।
अमृतं चामृताशेषु सुरभी क्षरते पयः ॥ ५.१०२.१३ ॥
சுதை உண்பவர்களுக்குச் சுதையும், சுவதை உண்பவர்களுக்குச் சுவதையும்; அமுதம் உண்பவர்களுக்கு அமுதமும்; சுரபி பசு பாலைப் பொழிகிறாள்.
5.102.14
अत्र गाथा पुरा गीता रसातलनिवासिभिः ।
पौराणी श्रूयते लोके गीयते या मनीषिभिः ॥ ५.१०२.१४ ॥
இங்கே பழங்காலத்தில் ரசாதலவாசிகளால் பாடப்பட்ட ஒரு கதை உண்டு; புராணத்தைச் சேர்ந்த அது உலகில் கேட்கப்படுகிறது; ஞானிகளும் அதைப் பாடுகிறார்கள்.
5.102.15
न नागलोके न स्वर्गे न विमाने त्रिविष्टपे ।
परिवासः सुखस्तादृक् रसातलतले यथा ॥ ५.१०२.१५ ॥
நாகலோகத்திலும் இல்லை, சுவர்க்கத்திலும் இல்லை, விமானத்திலும் இல்லை, த்ரிவிஷ்டபத்திலும் இல்லை; ரசாதலத்தின் ஆழத்தில் உள்ளதுபோன்ற இன்ப வாசம் வேறெங்கும் இல்லை.