مهابهاراتا · أدهيايا 5.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.105.1
गरुडस्तत्र शुश्राव यथावृत्तं महाबलः ।
आयुःप्रदानं शक्रेण कृतं नागस्य भारत ॥ ५.१०५.१ ॥
هناك سمع الغارودا القوي ما جرى كما كان: أن شакра منح الحياة للثعبان، يا بهاراتا.
5.105.2
पक्षवातेन महता रुद्ध्वा त्रिभुवनं खगः ।
सुपर्णः परमक्रुद्धो वासवं समुपाद्रवत् ॥ ५.१०५.२ ॥
سادًّا العوالم الثلاثة بريح جناحيه العظيمة، هجم سوبارنا (غارودا) الغاضب جدًّا على فاسافا (إندرا).
5.105.3
भगवन्किमवज्ञानाद्वृत्तिः प्रतिहता मम ।
कामकारवरं दत्त्वा पुनश्चलितवानसि ॥ ५.१०५.३ ॥
أيها المبارك! لماذا عُرقل رزقي بدافع الازدراء؟ لقد منحتني نعمة التصرف كما أشاء، ثم عدت فتزعزعت.
5.105.4
निसर्गात्सर्वभूतानां सर्वभूतेश्वरेण मे ।
आहारो विहितो धात्रा किमर्थं वार्यते त्वया ॥ ५.१०५.४ ॥
بطبيعة جميع الكائنات، قدّر لي الخالق سيّد جميع الكائنات طعامي؛ فلماذا تمنعه أنت؟
5.105.5
वृतश्चैष महानागः स्थापितः समयश्च मे ।
अनेन च मया देव भर्तव्यः प्रसवो महान् ॥ ५.१०५.५ ॥
لقد اخترتُ هذا الثعبان العظيم، وقد ثبتَ عهدي. أيها الإله! بهذا وبي يجب أن يُعال نسلي العظيم.
5.105.6
एतस्मिंस्तु तथाभूते नान्यं हिंसितुमुत्सहे ।
क्रीडसे कामकारेण देवराज यथेच्छकम् ॥ ५.१०५.६ ॥
لكنني في مثل هذه الحال لستُ راغبًا في إيذاء أحدٍ سواه؛ أيها ملك الآلهة، أنت تلعب كما تشاء بإرادتك.
5.105.7
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि तथा परिजनो मम ।
ये च भृत्या मम गृहे प्रीतिमान्भव वासव ॥ ५.१०५.७ ॥
سأتخلى عن حياتي، وكذلك أهلي وخدم بيتي. كن راضيًا يا واسافا.
5.105.8
श्रुत्वा सुपर्णवचनं सुमुखो दुर्मुखस्तदा ।
त्यक्त्वा रूपं विवर्णस्तु सर्परूपधरोऽभवत् ।
गत्वा विष्णुसमीपं तु पादपीठं समाश्लिषत् ॥ ५.१०५.८ ॥
لما سمع سومُخا ودورمُخا كلام سوبارنا تركا صورتهما آنذاك، وشحب لونهما، وصارا على هيئة الثعبان. وذهبا إلى حضرة فيشنو فاحتضنا مسند قدميه.
5.105.9
न मत्कृतं वैनतेय न मां क्रोद्धुं त्वमर्हसि ।
दत्ताभयः स सुमुखो विष्णुना प्रभविष्णुना ।
श्रत्वा पुरन्दरेणोक्तमुवाच विनतासुतः ॥ ५.१०५.९ ॥
لم أفعل هذا، يا فينتايا؛ لا ينبغي أن تغضب عليّ. لقد منح فيشنو القدير سومُخا الأمان. ولما سمع ابن فيناتا كلام بورندارا أجاب.
5.105.10
एतच्चैवाहमर्हामि भूयश्च बलवृत्रहन् ।
त्रैलोक्यस्येश्वरो योऽहं परभृत्यत्वमागतः ॥ ५.१०५.१० ॥
وهذا أيضًا أستحقه مرة أخرى، يا قاتل فريترا، يا قوي. أنا سيد العوالم الثلاثة، وقد صرت خادمًا لغيري.
5.105.11
त्वयि तिष्ठति देवेश न विष्णुः कारणं मम ।
त्रैलोक्यराजराज्यं हि त्वयि वासव शाश्वतम् ॥ ५.१०५.११ ॥
ما دمت أنت باقيًا، يا سيد الآلهة، فإن فيشنو ليس سببًا لي. حقًا، يا واسافا، إن ملك العوالم الثلاثة دائم فيك.
5.105.12
ममापि दक्षस्य सुता जननी कश्यपः पिता ।
अहमत्युत्सहे लोकान्समन्ताद्वोढुमोजसा ॥ ५.१०५.१२ ॥
وأمي أيضًا ابنة داكشا، وأبي كشيبا. وبقوتي أستطيع أن أحمل العوالم من كل جانب.
5.105.13
असह्यं सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम् ।
मयाऽपि सुमहत्कर्म कृतं दैतेयविग्रहे ॥ ५.१०५.१३ ॥
قوتي الهائلة أيضًا لا يحتملها جميع الكائنات، وقد أنجزتُ أنا أيضًا عملًا عظيمًا جدًا في حرب الدايتيا.
5.105.14
श्रुतश्रीः श्रुतसेनश्च विवस्वान्रोचनामुखः ।
प्रस्रुतः कालकाक्षश्च मयाऽपि दितिजा हताः ॥ ५.१०५.१४ ॥
شروتاشري وشروتاسينا وفيفاسفان وروتشانامُخا وبراسروتا وكالاكاكشا، أبناء ديتي، قُتلوا على يدي أيضًا.
5.105.15
यत्तु ध्वजस्थानगतो यत्नात्परिचराम्यहम् ।
वहामि चैवानुजं ते तेन मामवमन्यसे ॥ ५.१०५.१५ ॥
إنني أقيم في مكان الراية وأخدمك بعناية، بل وأحمل أخاك الأصغر، ومع ذلك تحتقرني.
5.105.16
कोऽन्यो भारसहो ह्यस्ति कोऽन्योस्ति बलवत्तरः ।
मया योऽहं विशिष्टः सन्वहामीमं सबान्धवं ॥ ५.१०५.१६ ॥
من غيري قادر على حمل العبء؟ ومن أقوى مني، وأنا المتميز، أحمل هذا مع أقربائه؟
5.105.17
अवज्ञाय तु यत्तेऽहं भोजनाद्व्यपरोपितः ।
तेन मे गौरवं नष्टं त्वत्तश्चास्माच्च वासव ॥ ५.१०५.१७ ॥
يا فاسافا، لقد احتقرتني فأبعدتني عن الطعام؛ فضاع شرفي بسببك وبسبب هذا.
5.105.18
अदित्यां य इमे जाता बलविक्रमशालिनः ।
त्वमेषां किल सर्वेषां बलेन बलवत्तरः ॥ ५.१०५.१८ ॥
من بين جميع هؤلاء الذين وُلدوا من أديتي، المتصفين بالقوة والبأس، أنت حقًا الأقوى بأسًا.
5.105.19
सोऽहं पक्षैकदेशेन वहामि त्वां गतक्लमः ।
विमृश त्वं शनैस्तात कोऽन्वत्र बलवानिति ॥ ५.१०५.१९ ॥
أستطيع أن أحملك بجزء من جناحي دون تعب. فكّر ببطء يا عزيزي، من هنا الأقوى؟
5.105.20
स तस्य वचनं श्रुत्वा खगस्योदर्कदारुणम् ।
अक्षोभ्यं क्षोभयंस्तार्क्ष्यमुवाच रथचक्रभृत् ॥ ५.१०५.२० ॥
لما سمع كلام الطائر، وقد كان مروّعًا في عاقبته، قال حامل عجلة العربة، مزعزعًا حتى غير المتزعزع، لتارکشيا.
5.105.21
गरुत्मन्मन्यसेत्मानं बलवन्तं सुदुर्बलम् ।
अलमस्मत्समक्षं ते स्तोतुमात्मानमण्डज ॥ ५.१०५.२१ ॥
يا غاروتمات، تظن نفسك قويًا وأنت ضعيف جدًا. يا من وُلد من البيضة، يكفي تمجيدك لنفسك أمامنا.
5.105.22
त्रैलोक्यमपि मे कृत्स्नमशक्तं देहधारणे ।
अहमेवात्मनात्मानं वहामि त्वां च धारये ॥ ५.१०५.२२ ॥
حتى العوالم الثلاثة بأسرها عاجزة عن حمل جسدي. أنا وحدي أحمل نفسي، وأحملك أنت أيضًا.
5.105.23
न त्वं वहसि मां दोर्भ्यां मोघं तव विकत्थनम् ।
इमं तावन्ममैकं त्वं बाहुं सव्येतरं वह।
यद्येनं धारयस्येकं सफलं ते विकत्थितम् ॥ ५.१०५.२३ ॥
لا تستطيع أن تحملني بذراعيك؛ فتفاخرك باطل. احمل أولًا ذراعي هذه الواحدة، اليسرى أو اليمنى. فإن استطعت حمل هذه وحدها، أثمر تفاخرك.
5.105.24
इत्युक्त्वा भगवांस्तस्य स्कन्धे बाहुं समासजत् ।
आरोपितं समुद्वोढुं भारं तं नाशकद्बलात् ।
निपपात स भारार्तो विहलो नष्टचेतनः ॥ ५.१०५.२४ ॥
قال ذلك ووضع الربّ ذراعه على كتفه. عاجزًا عن حمل الثقل الذي وُضع عليه بالقوة، أرهقه الحمل، فاضطرب وفقد وعيه وسقط.
5.105.25
यावान्हि भारः कृत्स्नायाः पृथिव्याः पर्वतैः सह ।
एकस्या देहशाखायास्तावद्भारममन्यत ॥ ५.१०५.२५ ॥
بقدر ثقل الأرض كلها مع جبالها، بذلك القدر قدّر ثقل غصن واحد من جسده.
5.105.26
न त्वेनं पीडयामास बलेन बलवत्तरः ।
ततो हि जीवितं तस्य न व्यनीनशदच्युतः ॥ ५.१०५.२६ ॥
لكن الأقوى لم يُرهقه بقوته، فلم يُفنِ الأچيوتا حياته.
5.105.27
व्यात्तास्यः स्रस्तकायश्च विचेता विह्वलः खगः ।
मुमोच पत्राणि तदा गुरुभारप्रपीडितः ॥ ५.१०५.२७ ॥
فاغراً فاه، مسترخي الجسد، مشوَّش الوعي مضطرباً، أخذ الطائر المثقل بالحِمل الثقيل يُسقط ريشه.
5.105.28
स विष्णुं शिरसा पक्षी प्रणम्य विनतासुतः ।
विचेता विह्वलो दीनः किंचिद्वचनमब्रवीत् ॥ ५.१०५.२८ ॥
انحنى ذلك الطائر ابن فيناتا بجبينه أمام فيشنو، وهو مضطرب الوعي مرتبك بائس، فنطق بكلمات قليلة.
5.105.29
भगवँल्लोकसारस्य सदृशेन वपुष्मता ।
भुजेन स्वैरमुक्तेन निष्पिष्टोऽस्मि महीतले ॥ ५.१०५.२९ ॥
أيها الجليل! حين أُطلقت ذراعك، المماثلة لجوهر العوالم والمشعة الهيئة، طوعاً، سُحقتُ على سطح الأرض.
5.105.30
क्षन्तुमर्हसि मे देव विह्वलस्याल्पचेतसः ।
बलदाहविदग्धस्य पक्षिणो ध्वजवासिनः ॥ ५.१०५.३० ॥
أيها الإله، ينبغي أن تغفر لي، أنا الطائر المضطرب قليل العقل، المحترق بنار القوة، الساكن في الراية.
5.105.31
न हि ज्ञातं बलं देव मया ते परम विभो ।
तेन मन्याम्यहं वीर्यमात्मनो न समं परैः ॥ ५.१०५.३१ ॥
أيها الإله، أيها القدير، لم أعرف قوّتك العظمى، ولذلك أرى أن شجاعتي ليست مساوية لشجاعة غيري.
5.105.32
ततश्चक्रे स भगवान्प्रसादं वै गरुत्मतः ।
मैवं भूय इति स्नेहात्तदा चैनमुवाच ह ॥ ५.१०५.३२ ॥
فأنعم المبارك على غارودا بفضله، ثم قال له بمحبة: «لا تقل هكذا مرة أخرى.»
5.105.33
पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप सुमुखं गरुडोरसि ।
ततः प्रभृति राजेन्द्र सहसर्पेण वर्तते ॥ ५.१०५.३३ ॥
رمى سوموخا بإبهام قدمه على صدر غارودا؛ ومنذ ذلك الحين، أيها ملك الملوك، يبقى مع الثعبان.
5.105.34
एवं विष्णुबलाक्रान्तो गर्वनाशमुपागतः ।
गरुडो बलवान्राजन्वैनतेयो महायशाः ॥ ५.१०५.३४ ॥
وهكذا، مقهورًا بقوة فيشنو، بلغ غارودا خراب كبريائه أيها الملك، ابن فيناتا القوي المشهور جدًّا.
5.105.35
तथा त्वमपि गान्धारे यावत्पाण्डुसुतान्रणे ।
नासादयसि तान्वीरांस्तावज्जीवसि पुत्रक ॥ ५.१०५.३५ ॥
وكذلك أنت، يا ابن غاندهاري، لا تعيش إلا ما دمت لم تلتق في ساحة القتال بأولئك الأبطال، أبناء باندو، يا بني.
5.105.36
भीमः प्रहरतां श्रेष्ठो वायुपुत्रो महाबलः ।
धनञ्जयश्चेन्द्रसुतो न हन्यातां तु कं रणे ॥ ५.१०५.३६ ॥
بهيما، أفضل الضاربين، ابن فايو القوي، ودهananجايا ابن إندرا، فلا يقتلا أحدًا في الحرب.
5.105.37
विष्णुर्वायुश्च शक्रश्च धर्मस्तौ चाश्विनावुभौ ।
एते देवास्त्वया केन हेतुना वीक्षितुं क्षमाः ॥ ५.१०५.३७ ॥
فيشنو وفايو وشاكرا، ودارما والأشفينان كلاهما، بأي سبب يمكنك أن ترى هؤلاء الآلهة؟
5.105.38
तदलं ते विरोधेन शमं गच्छ नृपात्मज ।
वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुमर्हसि ॥ ५.१०५.३८ ॥
فحسبك يا أمير العداوة؛ اذهب إلى السلام. ينبغي لك أن تحمي أسرتك بوسيلة فاسوديفا.
5.105.39
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य नारदोऽयं महातपाः ।
माहात्म्यस्य तदा विष्णोः सोऽयं चक्रगदाधरः ॥ ५.१०५.३९ ॥
هذا الناسك العظيم ناراداً شاهد عيان على كل شيء. وفي ذلك الوقت كان شاهدَ عظمة فيشنو، حامل القرص والمِقمعة.
5.105.40
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा निश्वसन्भृकुटीमुखः ।
राधेयमभिसंप्रेक्ष्य जहास स्वनवत्तदा ॥ ५.१०५.४० ॥
أما دُرْيودهنا، فلما سمع ذلك، تنهد وقطّب حاجبيه، ونظر إلى كارنا ابن راداه، ثم ضحك بصوت عالٍ حينئذ.
5.105.41
कदर्थीकृत्य तद्वाक्यमृषेः कण्वस्य दुर्मतिः ।
ऊरुं गजकराकारं ताडयन्निदमब्रवीत् ॥ ५.१०५.४१ ॥
مستخفاً بكلام الحكيم كانفا، قال ذلك الشرير وهو يضرب فخذه الشبيه بخرطوم الفيل:
5.105.42
यथैवेश्वरसृष्टोऽस्मि यद्भावि या च मे गतिः ।
तथा महर्षे वर्तामि किं प्रलापः करिष्यति ॥ ५.१०५.४२ ॥
كما أنني مخلوق من الرب، وكما أن ما هو مقدَّر وما هو مسيري، هكذا أتصرف أيها الحكيم العظيم؛ فماذا ستفعل هذه الثرثرة؟
5.105.43
ततः कण्वोऽब्रवीत्क्रुद्धो दुर्योधनमपण्डितम् ।
यस्मादूकं ताडयसि ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ ५.१०५.४३ ॥
فقال كانفا، وقد غضب، لدُريودهانا الجاهل: «لأنك تضرب فخذك، فستكون فخذك سبب موتك.»