Mahābhārata · Adhyāya 5.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.105.1
गरुडस्तत्र शुश्राव यथावृत्तं महाबलः ।
आयुःप्रदानं शक्रेण कृतं नागस्य भारत ॥ ५.१०५.१ ॥
Ali o poderoso Garuḍa ouviu exatamente como havia acontecido: que Śakra concedera a vida à serpente, ó Bhārata.
5.105.2
पक्षवातेन महता रुद्ध्वा त्रिभुवनं खगः ।
सुपर्णः परमक्रुद्धो वासवं समुपाद्रवत् ॥ ५.१०५.२ ॥
Bloqueando os três mundos com o grande vento de suas asas, Suparṇa (Garuḍa), em extrema fúria, lançou-se contra Vāsava (Indra).
5.105.3
भगवन्किमवज्ञानाद्वृत्तिः प्रतिहता मम ।
कामकारवरं दत्त्वा पुनश्चलितवानसि ॥ ५.१०५.३ ॥
Ó bem-aventurado! Por que meu sustento foi obstruído por desprezo? Depois de conceder-me o dom de agir à vontade, vacilaste novamente.
5.105.4
निसर्गात्सर्वभूतानां सर्वभूतेश्वरेण मे ।
आहारो विहितो धात्रा किमर्थं वार्यते त्वया ॥ ५.१०५.४ ॥
Pela natureza de todos os seres, meu alimento foi estabelecido pelo Criador, senhor de todos os seres; por que o impedes?
5.105.5
वृतश्चैष महानागः स्थापितः समयश्च मे ।
अनेन च मया देव भर्तव्यः प्रसवो महान् ॥ ५.१०५.५ ॥
Escolhi esta grande serpente, e meu pacto foi estabelecido. Ó deus! Por meio dela e por mim, minha grande descendência deve ser sustentada.
5.105.6
एतस्मिंस्तु तथाभूते नान्यं हिंसितुमुत्सहे ।
क्रीडसे कामकारेण देवराज यथेच्छकम् ॥ ५.१०५.६ ॥
Mas, nesse estado, não estou disposto a ferir outro; ó rei dos deuses, brincas à vontade, como desejas.
5.105.7
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि तथा परिजनो मम ।
ये च भृत्या मम गृहे प्रीतिमान्भव वासव ॥ ५.१०५.७ ॥
Eu entregarei minha vida, e assim também minha família e os servos da minha casa. Sê benevolente, ó Vāsava.
5.105.8
श्रुत्वा सुपर्णवचनं सुमुखो दुर्मुखस्तदा ।
त्यक्त्वा रूपं विवर्णस्तु सर्परूपधरोऽभवत् ।
गत्वा विष्णुसमीपं तु पादपीठं समाश्लिषत् ॥ ५.१०५.८ ॥
Ao ouvir as palavras de Suparṇa, Sumukha e Durmukha então abandonaram sua forma, empalideceram e assumiram forma de serpente. Indo à presença de Viṣṇu, abraçaram seu estrado para os pés.
5.105.9
न मत्कृतं वैनतेय न मां क्रोद्धुं त्वमर्हसि ।
दत्ताभयः स सुमुखो विष्णुना प्रभविष्णुना ।
श्रत्वा पुरन्दरेणोक्तमुवाच विनतासुतः ॥ ५.१०५.९ ॥
Isto não foi feito por mim, ó Vainateya; não deves irar-te comigo. A Sumukha foi concedida segurança pelo poderoso Viṣṇu. Ao ouvir o que disse Purandara, o filho de Vinatā respondeu.
5.105.10
एतच्चैवाहमर्हामि भूयश्च बलवृत्रहन् ।
त्रैलोक्यस्येश्वरो योऽहं परभृत्यत्वमागतः ॥ ५.१०५.१० ॥
Isto também mereço de novo, ó matador de Vṛtra, ó forte. Eu, que sou o senhor dos três mundos, vim servir a outro.
5.105.11
त्वयि तिष्ठति देवेश न विष्णुः कारणं मम ।
त्रैलोक्यराजराज्यं हि त्वयि वासव शाश्वतम् ॥ ५.१०५.११ ॥
Enquanto tu permaneces, ó senhor dos deuses, Viṣṇu não é causa para mim. Em verdade, ó Vāsava, a realeza sobre os três mundos é eterna em ti.
5.105.12
ममापि दक्षस्य सुता जननी कश्यपः पिता ।
अहमत्युत्सहे लोकान्समन्ताद्वोढुमोजसा ॥ ५.१०५.१२ ॥
Minha mãe também é filha de Dakṣa, e meu pai é Kaśyapa. Pelo meu poder sou capaz de sustentar os mundos por todos os lados.
5.105.13
असह्यं सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम् ।
मयाऽपि सुमहत्कर्म कृतं दैतेयविग्रहे ॥ ५.१०५.१३ ॥
Insuportável para todos os seres é também a minha vasta força; também eu realizei um feito muito grande na batalha contra os Daityas.
5.105.14
श्रुतश्रीः श्रुतसेनश्च विवस्वान्रोचनामुखः ।
प्रस्रुतः कालकाक्षश्च मयाऽपि दितिजा हताः ॥ ५.१०५.१४ ॥
Śrutaśrī, Śrutasena, Vivasvān, Rocanāmukha, Prasruta e Kālakākṣa, os filhos de Diti, também foram mortos por mim.
5.105.15
यत्तु ध्वजस्थानगतो यत्नात्परिचराम्यहम् ।
वहामि चैवानुजं ते तेन मामवमन्यसे ॥ ५.१०५.१५ ॥
Embora eu habite no lugar do estandarte, te sirva com cuidado e até carregue o teu irmão mais novo, tu me desprezas.
5.105.16
कोऽन्यो भारसहो ह्यस्ति कोऽन्योस्ति बलवत्तरः ।
मया योऽहं विशिष्टः सन्वहामीमं सबान्धवं ॥ ५.१०५.१६ ॥
Quem mais é capaz de suportar o fardo? Quem é mais forte do que eu, que, sendo distinto, carrego este junto com os seus parentes?
5.105.17
अवज्ञाय तु यत्तेऽहं भोजनाद्व्यपरोपितः ।
तेन मे गौरवं नष्टं त्वत्तश्चास्माच्च वासव ॥ ५.१०५.१७ ॥
Ó Vāsava, desprezando-me, afastaste-me da refeição; por isso a minha dignidade se perdeu, por ti e por este.
5.105.18
अदित्यां य इमे जाता बलविक्रमशालिनः ।
त्वमेषां किल सर्वेषां बलेन बलवत्तरः ॥ ५.१०५.१८ ॥
De todos estes, nascidos de Aditi e dotados de força e valor, tu és, de facto, o mais forte em poder.
5.105.19
सोऽहं पक्षैकदेशेन वहामि त्वां गतक्लमः ।
विमृश त्वं शनैस्तात कोऽन्वत्र बलवानिति ॥ ५.१०५.१९ ॥
Posso carregar-te com apenas parte da minha asa, sem cansaço. Pensa devagar, querido, quem aqui é o mais forte.
5.105.20
स तस्य वचनं श्रुत्वा खगस्योदर्कदारुणम् ।
अक्षोभ्यं क्षोभयंस्तार्क्ष्यमुवाच रथचक्रभृत् ॥ ५.१०५.२० ॥
Tendo ouvido as palavras da ave, tão terríveis em suas consequências, o portador da roda do carro, abalando até o inabalável, falou a Tārkṣya.
5.105.21
गरुत्मन्मन्यसेत्मानं बलवन्तं सुदुर्बलम् ।
अलमस्मत्समक्षं ते स्तोतुमात्मानमण्डज ॥ ५.१०५.२१ ॥
Garutmat, tu te julgas forte, embora sejas muito fraco. Nascido do ovo, basta de te elogiares diante de nós.
5.105.22
त्रैलोक्यमपि मे कृत्स्नमशक्तं देहधारणे ।
अहमेवात्मनात्मानं वहामि त्वां च धारये ॥ ५.१०५.२२ ॥
Nem mesmo os três mundos inteiros conseguem suportar o meu corpo. Eu mesmo me carrego, e também te sustento.
5.105.23
न त्वं वहसि मां दोर्भ्यां मोघं तव विकत्थनम् ।
इमं तावन्ममैकं त्वं बाहुं सव्येतरं वह।
यद्येनं धारयस्येकं सफलं ते विकत्थितम् ॥ ५.१०५.२३ ॥
Não podes carregar-me com os teus dois braços; a tua jactância é vã. Primeiro carrega este único braço meu, o esquerdo ou o direito. Se conseguires segurar apenas este, então a tua jactância terá dado fruto.
5.105.24
इत्युक्त्वा भगवांस्तस्य स्कन्धे बाहुं समासजत् ।
आरोपितं समुद्वोढुं भारं तं नाशकद्बलात् ।
निपपात स भारार्तो विहलो नष्टचेतनः ॥ ५.१०५.२४ ॥
Tendo dito isto, o Senhor pôs o seu braço sobre o ombro dele. Incapaz de suportar pela força o peso que lhe fora posto, atormentado pelo fardo, confuso e sem sentidos, caiu.
5.105.25
यावान्हि भारः कृत्स्नायाः पृथिव्याः पर्वतैः सह ।
एकस्या देहशाखायास्तावद्भारममन्यत ॥ ५.१०५.२५ ॥
Tanto quanto o peso de toda a terra com suas montanhas, tanto ele julgou o peso de um único ramo de seu corpo.
5.105.26
न त्वेनं पीडयामास बलेन बलवत्तरः ।
ततो हि जीवितं तस्य न व्यनीनशदच्युतः ॥ ५.१०५.२६ ॥
Mas o mais forte não o oprimiu com sua força; por isso o Acyuta não destruiu a sua vida.
5.105.27
व्यात्तास्यः स्रस्तकायश्च विचेता विह्वलः खगः ।
मुमोच पत्राणि तदा गुरुभारप्रपीडितः ॥ ५.१०५.२७ ॥
Com a boca aberta, o corpo caído, perdido e aflito, a ave, oprimida pelo peso esmagador, então deixou cair as suas penas.
5.105.28
स विष्णुं शिरसा पक्षी प्रणम्य विनतासुतः ।
विचेता विह्वलो दीनः किंचिद्वचनमब्रवीत् ॥ ५.१०५.२८ ॥
Aquela ave, filho de Vinatā, curvando a cabeça diante de Viṣṇu, aturdida, aflita e abatida, proferiu algumas palavras.
5.105.29
भगवँल्लोकसारस्य सदृशेन वपुष्मता ।
भुजेन स्वैरमुक्तेन निष्पिष्टोऽस्मि महीतले ॥ ५.१०५.२९ ॥
Ó bem-aventurado! Quando o teu braço, igual à essência dos mundos e de forma radiante, foi solto livremente, fui esmagado sobre a superfície da terra.
5.105.30
क्षन्तुमर्हसि मे देव विह्वलस्याल्पचेतसः ।
बलदाहविदग्धस्य पक्षिणो ध्वजवासिनः ॥ ५.१०५.३० ॥
Ó deus, deverias perdoar-me, a mim, ave aflita e de pouco entendimento, queimada pelo ardor da força, que habito no estandarte.
5.105.31
न हि ज्ञातं बलं देव मया ते परम विभो ।
तेन मन्याम्यहं वीर्यमात्मनो न समं परैः ॥ ५.१०५.३१ ॥
Ó deus, ó poderoso, não conheci o teu poder supremo; por isso penso que o meu valor não é igual ao dos outros.
5.105.32
ततश्चक्रे स भगवान्प्रसादं वै गरुत्मतः ।
मैवं भूय इति स्नेहात्तदा चैनमुवाच ह ॥ ५.१०५.३२ ॥
Então o bem-aventurado mostrou sua graça a Garuḍa e, com afeição, lhe disse: "Não fales assim outra vez."
5.105.33
पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप सुमुखं गरुडोरसि ।
ततः प्रभृति राजेन्द्र सहसर्पेण वर्तते ॥ ५.१०५.३३ ॥
Com o dedo grande do pé lançou Sumukha sobre o peito de Garuḍa; desde então, ó rei dos reis, ele permanece junto com a serpente.
5.105.34
एवं विष्णुबलाक्रान्तो गर्वनाशमुपागतः ।
गरुडो बलवान्राजन्वैनतेयो महायशाः ॥ ५.१०५.३४ ॥
Assim, dominado pelo poder de Viṣṇu, Garuḍa chegou à ruína do seu orgulho, ó rei: o forte e ilustre filho de Vinatā, Garuḍa.
5.105.35
तथा त्वमपि गान्धारे यावत्पाण्डुसुतान्रणे ।
नासादयसि तान्वीरांस्तावज्जीवसि पुत्रक ॥ ५.१०५.३५ ॥
Assim também tu, filho de Gāndhārī, só vives enquanto não enfrentares em combate aqueles heróis, os filhos de Pāṇḍu, meu filho.
5.105.36
भीमः प्रहरतां श्रेष्ठो वायुपुत्रो महाबलः ।
धनञ्जयश्चेन्द्रसुतो न हन्यातां तु कं रणे ॥ ५.१०५.३६ ॥
Bhīma, o melhor dos combatentes, o poderoso filho de Vāyu, e Dhanañjaya, filho de Indra: que não matem ninguém em combate.
5.105.37
विष्णुर्वायुश्च शक्रश्च धर्मस्तौ चाश्विनावुभौ ।
एते देवास्त्वया केन हेतुना वीक्षितुं क्षमाः ॥ ५.१०५.३७ ॥
Viṣṇu, Vāyu e Śakra, Dharma e os dois Aśvin — por que causa estes deuses são capazes de ser vistos por ti?
5.105.38
तदलं ते विरोधेन शमं गच्छ नृपात्मज ।
वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुमर्हसि ॥ ५.१०५.३८ ॥
Portanto, príncipe, basta-te a hostilidade; vai à paz. Deves proteger a tua família por meio de Vāsudeva.
5.105.39
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य नारदोऽयं महातपाः ।
माहात्म्यस्य तदा विष्णोः सोऽयं चक्रगदाधरः ॥ ५.१०५.३९ ॥
Este grande asceta Nārada é testemunha direta de tudo. Naquele tempo, foi ele a testemunha da grandeza de Viṣṇu, aquele que porta o disco e a maça.
5.105.40
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा निश्वसन्भृकुटीमुखः ।
राधेयमभिसंप्रेक्ष्य जहास स्वनवत्तदा ॥ ५.१०५.४० ॥
Mas Duryodhana, ouvindo isso, suspirando com o rosto carregado, olhando para Karṇa, filho de Rādhā, então riu alto.
5.105.41
कदर्थीकृत्य तद्वाक्यमृषेः कण्वस्य दुर्मतिः ।
ऊरुं गजकराकारं ताडयन्निदमब्रवीत् ॥ ५.१०५.४१ ॥
Desprezando aquelas palavras do sábio Kaṇva, o de mente perversa, batendo na coxa semelhante à tromba de um elefante, disse isto.
5.105.42
यथैवेश्वरसृष्टोऽस्मि यद्भावि या च मे गतिः ।
तथा महर्षे वर्तामि किं प्रलापः करिष्यति ॥ ५.१०५.४२ ॥
Assim como fui criado pelo Senhor, e como está destinado a ser e é o meu caminho, assim, ó grande sábio, eu me conduzo; que fará este palavreado?
5.105.43
ततः कण्वोऽब्रवीत्क्रुद्धो दुर्योधनमपण्डितम् ।
यस्मादूकं ताडयसि ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ ५.१०५.४३ ॥
Então Kaṇva, irado, disse ao insensato Duryodhana: "Porque bates na tua coxa, a tua coxa será a tua morte."