Mahābhārata · Adhyāya 5.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.105.1
गरुडस्तत्र शुश्राव यथावृत्तं महाबलः ।
आयुःप्रदानं शक्रेण कृतं नागस्य भारत ॥ ५.१०५.१ ॥
Allí el poderoso Garuḍa oyó tal como había sucedido: que Śakra había concedido la vida a la serpiente, oh Bhārata.
5.105.2
पक्षवातेन महता रुद्ध्वा त्रिभुवनं खगः ।
सुपर्णः परमक्रुद्धो वासवं समुपाद्रवत् ॥ ५.१०५.२ ॥
Bloqueando los tres mundos con el gran viento de sus alas, Suparṇa (Garuḍa), en extremo furioso, se lanzó contra Vāsava (Indra).
5.105.3
भगवन्किमवज्ञानाद्वृत्तिः प्रतिहता मम ।
कामकारवरं दत्त्वा पुनश्चलितवानसि ॥ ५.१०५.३ ॥
¡Oh bienaventurado! ¿Por qué ha sido obstruido mi sustento por desprecio? Tras concederme el don de actuar a voluntad, de nuevo has vacilado.
5.105.4
निसर्गात्सर्वभूतानां सर्वभूतेश्वरेण मे ।
आहारो विहितो धात्रा किमर्थं वार्यते त्वया ॥ ५.१०५.४ ॥
Por la naturaleza de todos los seres, mi alimento fue dispuesto por el Creador, señor de todos los seres; ¿por qué lo impides?
5.105.5
वृतश्चैष महानागः स्थापितः समयश्च मे ।
अनेन च मया देव भर्तव्यः प्रसवो महान् ॥ ५.१०५.५ ॥
He escogido a esta gran serpiente, y mi pacto ha sido establecido. ¡Oh dios! Por medio de esta y por mí, mi gran descendencia debe ser sustentada.
5.105.6
एतस्मिंस्तु तथाभूते नान्यं हिंसितुमुत्सहे ।
क्रीडसे कामकारेण देवराज यथेच्छकम् ॥ ५.१०५.६ ॥
Pero en tal estado no estoy dispuesto a dañar a ningún otro; oh rey de los dioses, juegas a tu antojo, según tu voluntad.
5.105.7
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि तथा परिजनो मम ।
ये च भृत्या मम गृहे प्रीतिमान्भव वासव ॥ ५.१०५.७ ॥
Yo renunciaré a mi vida, y así también mi familia y los siervos de mi casa. Sé complacido, oh Vāsava.
5.105.8
श्रुत्वा सुपर्णवचनं सुमुखो दुर्मुखस्तदा ।
त्यक्त्वा रूपं विवर्णस्तु सर्परूपधरोऽभवत् ।
गत्वा विष्णुसमीपं तु पादपीठं समाश्लिषत् ॥ ५.१०५.८ ॥
Al oír las palabras de Suparṇa, Sumukha y Durmukha, entonces abandonaron su forma, palidecieron y tomaron forma de serpiente. Yendo ante Viṣṇu, abrazaron su reposapiés.
5.105.9
न मत्कृतं वैनतेय न मां क्रोद्धुं त्वमर्हसि ।
दत्ताभयः स सुमुखो विष्णुना प्रभविष्णुना ।
श्रत्वा पुरन्दरेणोक्तमुवाच विनतासुतः ॥ ५.१०५.९ ॥
Esto no fue hecho por mí, oh Vainateya; no debes airarte conmigo. A Sumukha le ha concedido seguridad el poderoso Viṣṇu. Al oír lo que dijo Purandara, el hijo de Vinatā respondió.
5.105.10
एतच्चैवाहमर्हामि भूयश्च बलवृत्रहन् ।
त्रैलोक्यस्येश्वरो योऽहं परभृत्यत्वमागतः ॥ ५.१०५.१० ॥
Esto también lo merezco de nuevo, oh matador de Vṛtra, oh poderoso. Yo, que soy el señor de los tres mundos, he venido a servir a otro.
5.105.11
त्वयि तिष्ठति देवेश न विष्णुः कारणं मम ।
त्रैलोक्यराजराज्यं हि त्वयि वासव शाश्वतम् ॥ ५.१०५.११ ॥
Mientras tú permaneces, oh señor de los dioses, Viṣṇu no es causa para mí. En verdad, oh Vāsava, la soberanía sobre los tres mundos es eterna en ti.
5.105.12
ममापि दक्षस्य सुता जननी कश्यपः पिता ।
अहमत्युत्सहे लोकान्समन्ताद्वोढुमोजसा ॥ ५.१०५.१२ ॥
Mi madre también es hija de Dakṣa, y mi padre es Kaśyapa. Con mi poder soy capaz de sostener los mundos por todos lados.
5.105.13
असह्यं सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम् ।
मयाऽपि सुमहत्कर्म कृतं दैतेयविग्रहे ॥ ५.१०५.१३ ॥
Insoportable para todos los seres es también mi vasta fuerza; también yo realicé una hazaña muy grande en la batalla con los Daitēyas.
5.105.14
श्रुतश्रीः श्रुतसेनश्च विवस्वान्रोचनामुखः ।
प्रस्रुतः कालकाक्षश्च मयाऽपि दितिजा हताः ॥ ५.१०५.१४ ॥
Śrutaśrī, Śrutasena, Vivasvān, Rocanāmukha, Prasruta y Kālakākṣa, los hijos de Diti, también fueron muertos por mí.
5.105.15
यत्तु ध्वजस्थानगतो यत्नात्परिचराम्यहम् ।
वहामि चैवानुजं ते तेन मामवमन्यसे ॥ ५.१०५.१५ ॥
Aunque habito en el lugar del estandarte y te sirvo con esmero, e incluso cargo a tu hermano menor, me desprecias.
5.105.16
कोऽन्यो भारसहो ह्यस्ति कोऽन्योस्ति बलवत्तरः ।
मया योऽहं विशिष्टः सन्वहामीमं सबान्धवं ॥ ५.१०५.१६ ॥
¿Quién más es capaz de soportar la carga? ¿Quién es más fuerte que yo, que, siendo distinguido, cargo a este junto con sus parientes?
5.105.17
अवज्ञाय तु यत्तेऽहं भोजनाद्व्यपरोपितः ।
तेन मे गौरवं नष्टं त्वत्तश्चास्माच्च वासव ॥ ५.१०५.१७ ॥
Oh Vāsava, habiéndome despreciado, me apartaste de la comida; por eso mi honor se perdió, por ti y por éste.
5.105.18
अदित्यां य इमे जाता बलविक्रमशालिनः ।
त्वमेषां किल सर्वेषां बलेन बलवत्तरः ॥ ५.१०५.१८ ॥
De todos estos, nacidos de Aditi y dotados de fuerza y valor, tú eres, en verdad, el más fuerte en poder.
5.105.19
सोऽहं पक्षैकदेशेन वहामि त्वां गतक्लमः ।
विमृश त्वं शनैस्तात कोऽन्वत्र बलवानिति ॥ ५.१०५.१९ ॥
Puedo llevarte con solo una parte de mi ala, libre de cansancio. Piensa despacio, querido, quién aquí es más fuerte.
5.105.20
स तस्य वचनं श्रुत्वा खगस्योदर्कदारुणम् ।
अक्षोभ्यं क्षोभयंस्तार्क्ष्यमुवाच रथचक्रभृत् ॥ ५.१०५.२० ॥
Al oír las palabras del ave, terribles en sus consecuencias, el portador de la rueda del carro, conmoviendo incluso al inconmovible, habló a Tārkṣya.
5.105.21
गरुत्मन्मन्यसेत्मानं बलवन्तं सुदुर्बलम् ।
अलमस्मत्समक्षं ते स्तोतुमात्मानमण्डज ॥ ५.१०५.२१ ॥
Garutmat, te crees fuerte, aunque eres muy débil. Nacido del huevo, basta ya de alabarte ante nosotros.
5.105.22
त्रैलोक्यमपि मे कृत्स्नमशक्तं देहधारणे ।
अहमेवात्मनात्मानं वहामि त्वां च धारये ॥ ५.१०५.२२ ॥
Ni siquiera los tres mundos enteros pueden sostener mi cuerpo. Yo mismo me llevo a mí mismo, y también te sostengo a ti.
5.105.23
न त्वं वहसि मां दोर्भ्यां मोघं तव विकत्थनम् ।
इमं तावन्ममैकं त्वं बाहुं सव्येतरं वह।
यद्येनं धारयस्येकं सफलं ते विकत्थितम् ॥ ५.१०५.२३ ॥
No puedes llevarme con tus dos brazos; tu jactancia es vana. Primero lleva este único brazo mío, el izquierdo o el derecho. Si logras sostener siquiera éste, tu jactancia habrá dado fruto.
5.105.24
इत्युक्त्वा भगवांस्तस्य स्कन्धे बाहुं समासजत् ।
आरोपितं समुद्वोढुं भारं तं नाशकद्बलात् ।
निपपात स भारार्तो विहलो नष्टचेतनः ॥ ५.१०५.२४ ॥
Dicho esto, el Señor colocó su brazo sobre el hombro de aquél. Incapaz de soportar por su fuerza la carga que le había sido puesta, afligido por el peso, aturdido y sin sentido, cayó.
5.105.25
यावान्हि भारः कृत्स्नायाः पृथिव्याः पर्वतैः सह ।
एकस्या देहशाखायास्तावद्भारममन्यत ॥ ५.१०५.२५ ॥
Tanto como el peso de toda la tierra junto con sus montañas, tanto consideró él el peso de una sola rama de su cuerpo.
5.105.26
न त्वेनं पीडयामास बलेन बलवत्तरः ।
ततो हि जीवितं तस्य न व्यनीनशदच्युतः ॥ ५.१०५.२६ ॥
Pero el más poderoso no lo oprimió con su fuerza; por eso el infalible no le quitó la vida.
5.105.27
व्यात्तास्यः स्रस्तकायश्च विचेता विह्वलः खगः ।
मुमोच पत्राणि तदा गुरुभारप्रपीडितः ॥ ५.१०५.२७ ॥
Con la boca abierta, el cuerpo caído, aturdido y angustiado, el ave, oprimida por el enorme peso, entonces dejó caer sus plumas.
5.105.28
स विष्णुं शिरसा पक्षी प्रणम्य विनतासुतः ।
विचेता विह्वलो दीनः किंचिद्वचनमब्रवीत् ॥ ५.१०५.२८ ॥
Aquel ave, hijo de Vinatā, inclinando la cabeza ante Viṣṇu, aturdido, angustiado y abatido, pronunció algunas palabras.
5.105.29
भगवँल्लोकसारस्य सदृशेन वपुष्मता ।
भुजेन स्वैरमुक्तेन निष्पिष्टोऽस्मि महीतले ॥ ५.१०५.२९ ॥
¡Oh Bienaventurado! Cuando tu brazo, igual a la esencia de los mundos y de cuerpo resplandeciente, fue soltado a voluntad, quedé aplastado sobre la superficie de la tierra.
5.105.30
क्षन्तुमर्हसि मे देव विह्वलस्याल्पचेतसः ।
बलदाहविदग्धस्य पक्षिणो ध्वजवासिनः ॥ ५.१०५.३० ॥
Oh dios, deberías perdonarme, a mí, el ave angustiada y de escaso entendimiento, quemada por el ardor de la fuerza, que habita en el estandarte.
5.105.31
न हि ज्ञातं बलं देव मया ते परम विभो ।
तेन मन्याम्यहं वीर्यमात्मनो न समं परैः ॥ ५.१०५.३१ ॥
Oh dios, oh poderoso, no conocí tu poder supremo; por eso creo que mi valor no es igual al de los demás.
5.105.32
ततश्चक्रे स भगवान्प्रसादं वै गरुत्मतः ।
मैवं भूय इति स्नेहात्तदा चैनमुवाच ह ॥ ५.१०५.३२ ॥
Entonces el bienaventurado mostró su gracia a Garuda y, con afecto, le dijo: "No hables así de nuevo."
5.105.33
पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप सुमुखं गरुडोरसि ।
ततः प्रभृति राजेन्द्र सहसर्पेण वर्तते ॥ ५.१०५.३३ ॥
Con el dedo gordo del pie arrojó a Sumukha sobre el pecho de Garuḍa; desde entonces, oh rey de reyes, permanece junto con la serpiente.
5.105.34
एवं विष्णुबलाक्रान्तो गर्वनाशमुपागतः ।
गरुडो बलवान्राजन्वैनतेयो महायशाः ॥ ५.१०५.३४ ॥
Así, dominado por el poder de Viṣṇu, Garuḍa llegó a la ruina de su orgullo, oh rey: el fuerte y renombrado hijo de Vinatā, Garuḍa.
5.105.35
तथा त्वमपि गान्धारे यावत्पाण्डुसुतान्रणे ।
नासादयसि तान्वीरांस्तावज्जीवसि पुत्रक ॥ ५.१०५.३५ ॥
Así también tú, hijo de Gāndhārī, vives sólo mientras no te enfrentes en batalla a aquellos héroes, los hijos de Pāṇḍu, hijo mío.
5.105.36
भीमः प्रहरतां श्रेष्ठो वायुपुत्रो महाबलः ।
धनञ्जयश्चेन्द्रसुतो न हन्यातां तु कं रणे ॥ ५.१०५.३६ ॥
Bhīma, el mejor de los guerreros, el poderoso hijo de Vāyu, y Dhanañjaya, hijo de Indra: que no maten a nadie en batalla.
5.105.37
विष्णुर्वायुश्च शक्रश्च धर्मस्तौ चाश्विनावुभौ ।
एते देवास्त्वया केन हेतुना वीक्षितुं क्षमाः ॥ ५.१०५.३७ ॥
Viṣṇu, Vāyu y Śakra, Dharma y los dos Aśvin: ¿por qué causa son estos dioses visibles para ti?
5.105.38
तदलं ते विरोधेन शमं गच्छ नृपात्मज ।
वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुमर्हसि ॥ ५.१०५.३८ ॥
Por tanto, príncipe, basta de hostilidad; ve hacia la paz. Debes proteger tu linaje por medio de Vāsudeva.
5.105.39
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य नारदोऽयं महातपाः ।
माहात्म्यस्य तदा विष्णोः सोऽयं चक्रगदाधरः ॥ ५.१०५.३९ ॥
Este gran asceta Nārada es testigo directo de todo. En aquel momento fue él el testigo de la grandeza de Viṣṇu, quien porta el disco y la maza.
5.105.40
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा निश्वसन्भृकुटीमुखः ।
राधेयमभिसंप्रेक्ष्य जहास स्वनवत्तदा ॥ ५.१०५.४० ॥
Pero Duryodhana, al oírlo, suspirando con el rostro ceñudo, mirando a Karṇa, hijo de Rādhā, entonces rió a carcajadas.
5.105.41
कदर्थीकृत्य तद्वाक्यमृषेः कण्वस्य दुर्मतिः ।
ऊरुं गजकराकारं ताडयन्निदमब्रवीत् ॥ ५.१०५.४१ ॥
Despreciando aquellas palabras del sabio Kaṇva, el de mala mente, golpeándose el muslo semejante a la trompa de un elefante, dijo esto.
5.105.42
यथैवेश्वरसृष्टोऽस्मि यद्भावि या च मे गतिः ।
तथा महर्षे वर्तामि किं प्रलापः करिष्यति ॥ ५.१०५.४२ ॥
Así como fui creado por el Señor, y como está destinado a ser y es mi camino, así, oh gran sabio, me conduzco; ¿qué hará este parloteo?
5.105.43
ततः कण्वोऽब्रवीत्क्रुद्धो दुर्योधनमपण्डितम् ।
यस्मादूकं ताडयसि ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ ५.१०५.४३ ॥
Entonces Kaṇva, enfurecido, dijo al necio Duryodhana: "Porque golpeas tu muslo, tu muslo será tu muerte."