ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 5.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.105.1
गरुडस्तत्र शुश्राव यथावृत्तं महाबलः ।
आयुःप्रदानं शक्रेण कृतं नागस्य भारत ॥ ५.१०५.१ ॥
ਉੱਥੇ ਮਹਾਬਲੀ ਗਰੁੜ ਨੇ ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ ਉਵੇਂ ਸੁਣਿਆ — ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਾਗ ਨੂੰ ਉਮਰ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
5.105.2
पक्षवातेन महता रुद्ध्वा त्रिभुवनं खगः ।
सुपर्णः परमक्रुद्धो वासवं समुपाद्रवत् ॥ ५.१०५.२ ॥
ਵੱਡੇ ਖੰਭਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਸੁਪਰਣ (ਗਰੁੜ) ਵਾਸਵ ਵੱਲ ਝਪਟਿਆ।
5.105.3
भगवन्किमवज्ञानाद्वृत्तिः प्रतिहता मम ।
कामकारवरं दत्त्वा पुनश्चलितवानसि ॥ ५.१०५.३ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਅਪਮਾਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਿਉਂ ਰੋਕੀ ਗਈ? ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਚਰਨ ਦਾ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਫਿਰ ਡੋਲ ਗਏ ਹੋ।
5.105.4
निसर्गात्सर्वभूतानां सर्वभूतेश्वरेण मे ।
आहारो विहितो धात्रा किमर्थं वार्यते त्वया ॥ ५.१०५.४ ॥
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਰਬ-ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਧਾਤਾ ਨੇ ਮੇਰਾ ਆਹਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈਂ?
5.105.5
वृतश्चैष महानागः स्थापितः समयश्च मे ।
अनेन च मया देव भर्तव्यः प्रसवो महान् ॥ ५.१०५.५ ॥
ਇਸ ਮਹਾਨਾਗ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਇਕਰਾਰ ਵੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵ! ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਲੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
5.105.6
एतस्मिंस्तु तथाभूते नान्यं हिंसितुमुत्सहे ।
क्रीडसे कामकारेण देवराज यथेच्छकम् ॥ ५.१०५.६ ॥
ਪਰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੇਵਰਾਜ! ਤੂੰ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇਂ ਖੇਡਦਾ ਹੈਂ।
5.105.7
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि तथा परिजनो मम ।
ये च भृत्या मम गृहे प्रीतिमान्भव वासव ॥ ५.१०५.७ ॥
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੇ ਜੋ ਸੇਵਕ ਹਨ। ਹੇ ਵਾਸਵ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।
5.105.8
श्रुत्वा सुपर्णवचनं सुमुखो दुर्मुखस्तदा ।
त्यक्त्वा रूपं विवर्णस्तु सर्परूपधरोऽभवत् ।
गत्वा विष्णुसमीपं तु पादपीठं समाश्लिषत् ॥ ५.१०५.८ ॥
ਗਰੁੜ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁਮੁਖ ਅਤੇ ਦੁਰਮੁਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਫਿੱਕੇ ਪੈ ਕੇ ਸਰਪ-ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਦਪੀਠ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ।
5.105.9
न मत्कृतं वैनतेय न मां क्रोद्धुं त्वमर्हसि ।
दत्ताभयः स सुमुखो विष्णुना प्रभविष्णुना ।
श्रत्वा पुरन्दरेणोक्तमुवाच विनतासुतः ॥ ५.१०५.९ ॥
ਹੇ ਵੈਨਤੇਯ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਸੁਮੁਖ ਨੂੰ ਅਭਯ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਨਤਾ-ਸੁਤ ਨੇ ਕਿਹਾ।
5.105.10
एतच्चैवाहमर्हामि भूयश्च बलवृत्रहन् ।
त्रैलोक्यस्येश्वरो योऽहं परभृत्यत्वमागतः ॥ ५.१०५.१० ॥
ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ। ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਈਸ਼ਵਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।
5.105.11
त्वयि तिष्ठति देवेश न विष्णुः कारणं मम ।
त्रैलोक्यराजराज्यं हि त्वयि वासव शाश्वतम् ॥ ५.१०५.११ ॥
ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼, ਤੁਹਾਡੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਮੇਰਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਹੇ ਵਾਸਵ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਦੀਵੀ ਹੈ।
5.105.12
ममापि दक्षस्य सुता जननी कश्यपः पिता ।
अहमत्युत्सहे लोकान्समन्ताद्वोढुमोजसा ॥ ५.१०५.१२ ॥
ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਵੀ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਕਸ਼ਯਪ ਹਨ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ।
5.105.13
असह्यं सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम् ।
मयाऽपि सुमहत्कर्म कृतं दैतेयविग्रहे ॥ ५.१०५.१३ ॥
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਸਹਿ, ਮੇਰਾ ਬਲ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ। ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵੀ ਅਤਿ ਮਹਾਨ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
5.105.14
श्रुतश्रीः श्रुतसेनश्च विवस्वान्रोचनामुखः ।
प्रस्रुतः कालकाक्षश्च मयाऽपि दितिजा हताः ॥ ५.१०५.१४ ॥
ਸ਼ਰੁਤਸ਼੍ਰੀ, ਸ਼ਰੁਤਸੇਨ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਰੋਚਨਾਮੁਖ, ਪ੍ਰਸ੍ਰੁਤ ਅਤੇ ਕਾਲਕਾਕ੍ਸ਼ — ਦਿਤਿ ਦੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
5.105.15
यत्तु ध्वजस्थानगतो यत्नात्परिचराम्यहम् ।
वहामि चैवानुजं ते तेन मामवमन्यसे ॥ ५.१०५.१५ ॥
ਮੈਂ ਧਵਜ-ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
5.105.16
कोऽन्यो भारसहो ह्यस्ति कोऽन्योस्ति बलवत्तरः ।
मया योऽहं विशिष्टः सन्वहामीमं सबान्धवं ॥ ५.१०५.१६ ॥
ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਬਲਵਾਨ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਬੰਧੂਆਂ ਸਮੇਤ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ?
5.105.17
अवज्ञाय तु यत्तेऽहं भोजनाद्व्यपरोपितः ।
तेन मे गौरवं नष्टं त्वत्तश्चास्माच्च वासव ॥ ५.१०५.१७ ॥
ਹੇ ਵਾਸਵ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਅਵਗਿਆ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਕਾਰਨ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਮਾਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
5.105.18
अदित्यां य इमे जाता बलविक्रमशालिनः ।
त्वमेषां किल सर्वेषां बलेन बलवत्तरः ॥ ५.१०५.१८ ॥
ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਬਲ ਅਤੇ ਪਰਾਕਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਹੀ ਬਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈਂ।
5.105.19
सोऽहं पक्षैकदेशेन वहामि त्वां गतक्लमः ।
विमृश त्वं शनैस्तात कोऽन्वत्र बलवानिति ॥ ५.१०५.१९ ॥
ਮੈਂ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਖੰਭ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸੋਚ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਬਲਵਾਨ ਹੈ।
5.105.20
स तस्य वचनं श्रुत्वा खगस्योदर्कदारुणम् ।
अक्षोभ्यं क्षोभयंस्तार्क्ष्यमुवाच रथचक्रभृत् ॥ ५.१०५.२० ॥
ਪੰਛੀ ਦੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਨਤੀਜੇ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਚੰਚਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਥ-ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਨੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
5.105.21
गरुत्मन्मन्यसेत्मानं बलवन्तं सुदुर्बलम् ।
अलमस्मत्समक्षं ते स्तोतुमात्मानमण्डज ॥ ५.१०५.२१ ॥
ਹੇ ਗਰੁੜ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਲਵਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੰਡਜ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨਾ ਬਸ ਕਰ।
5.105.22
त्रैलोक्यमपि मे कृत्स्नमशक्तं देहधारणे ।
अहमेवात्मनात्मानं वहामि त्वां च धारये ॥ ५.१०५.२२ ॥
ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਮੈਂ ਖੁਦ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਧਾਰਦਾ ਹਾਂ।
5.105.23
न त्वं वहसि मां दोर्भ्यां मोघं तव विकत्थनम् ।
इमं तावन्ममैकं त्वं बाहुं सव्येतरं वह।
यद्येनं धारयस्येकं सफलं ते विकत्थितम् ॥ ५.१०५.२३ ॥
ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ; ਤੇਰੀ ਸ਼ੇਖ਼ੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਇਹ ਇੱਕ ਬਾਂਹ, ਖੱਬੀ ਜਾਂ ਸੱਜੀ, ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਖਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਵੀ ਧਾਰ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ੇਖ਼ੀ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗੀ।
5.105.24
इत्युक्त्वा भगवांस्तस्य स्कन्धे बाहुं समासजत् ।
आरोपितं समुद्वोढुं भारं तं नाशकद्बलात् ।
निपपात स भारार्तो विहलो नष्टचेतनः ॥ ५.१०५.२४ ॥
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਬਲ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਭਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵਿਆਕੁਲ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
5.105.25
यावान्हि भारः कृत्स्नायाः पृथिव्याः पर्वतैः सह ।
एकस्या देहशाखायास्तावद्भारममन्यत ॥ ५.१०५.२५ ॥
ਪਰਬਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸਮੁੱਚੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਿੰਨਾ ਭਾਰ ਹੈ, ਓਨਾ ਹੀ ਭਾਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਦੇਹ-ਸ਼ਾਖਾ ਦਾ ਸਮਝਿਆ।
5.105.26
न त्वेनं पीडयामास बलेन बलवत्तरः ।
ततो हि जीवितं तस्य न व्यनीनशदच्युतः ॥ ५.१०५.२६ ॥
ਪਰ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪੀੜਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਅੱਚੁਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
5.105.27
व्यात्तास्यः स्रस्तकायश्च विचेता विह्वलः खगः ।
मुमोच पत्राणि तदा गुरुभारप्रपीडितः ॥ ५.१०५.२७ ॥
ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੇਸੁਧ ਤੇ ਵਿਆਕੁਲ ਉਹ ਪੰਛੀ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਖੰਭ ਝਾੜਨ ਲੱਗਾ।
5.105.28
स विष्णुं शिरसा पक्षी प्रणम्य विनतासुतः ।
विचेता विह्वलो दीनः किंचिद्वचनमब्रवीत् ॥ ५.१०५.२८ ॥
ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਪੰਛੀ ਨੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬੇਸੁਧ, ਵਿਆਕੁਲ ਤੇ ਦੀਨ ਹੋ ਕੇ ਕੁਝ ਬੋਲ ਕਹੇ।
5.105.29
भगवँल्लोकसारस्य सदृशेन वपुष्मता ।
भुजेन स्वैरमुक्तेन निष्पिष्टोऽस्मि महीतले ॥ ५.१०५.२९ ॥
ਹੇ ਭਗਵਨ! ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਵਰਗੇ, ਤੇਜੋਮਈ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਆਪ ਦੀ ਬਾਂਹ ਨੇ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛੱਡੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੀਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
5.105.30
क्षन्तुमर्हसि मे देव विह्वलस्याल्पचेतसः ।
बलदाहविदग्धस्य पक्षिणो ध्वजवासिनः ॥ ५.१०५.३० ॥
ਹੇ ਦੇਵ! ਵਿਆਕੁਲ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਬਲ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਧਵਜਾ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ।
5.105.31
न हि ज्ञातं बलं देव मया ते परम विभो ।
तेन मन्याम्यहं वीर्यमात्मनो न समं परैः ॥ ५.१०५.३१ ॥
ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਵਿਭੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮ ਬਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
5.105.32
ततश्चक्रे स भगवान्प्रसादं वै गरुत्मतः ।
मैवं भूय इति स्नेहात्तदा चैनमुवाच ह ॥ ५.१०५.३२ ॥
ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਐਸਾ ਫਿਰ ਨਾ ਕਹਿ।"
5.105.33
पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप सुमुखं गरुडोरसि ।
ततः प्रभृति राजेन्द्र सहसर्पेण वर्तते ॥ ५.१०५.३३ ॥
ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਸੁਮੁਖ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ। ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਸੱਪ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
5.105.34
एवं विष्णुबलाक्रान्तो गर्वनाशमुपागतः ।
गरुडो बलवान्राजन्वैनतेयो महायशाः ॥ ५.१०५.३४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਗਰੁੜ ਹੰਕਾਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਵੈਨਤੇਯ ਗਰੁੜ।
5.105.35
तथा त्वमपि गान्धारे यावत्पाण्डुसुतान्रणे ।
नासादयसि तान्वीरांस्तावज्जीवसि पुत्रक ॥ ५.१०५.३५ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਗਾਂਧਾਰੀ-ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਹੀ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਪੁੱਤਰ।
5.105.36
भीमः प्रहरतां श्रेष्ठो वायुपुत्रो महाबलः ।
धनञ्जयश्चेन्द्रसुतो न हन्यातां तु कं रणे ॥ ५.१०५.३६ ॥
ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਹਾਬਲੀ ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ ਭੀਮ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ।
5.105.37
विष्णुर्वायुश्च शक्रश्च धर्मस्तौ चाश्विनावुभौ ।
एते देवास्त्वया केन हेतुना वीक्षितुं क्षमाः ॥ ५.१०५.३७ ॥
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ — ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖੇ ਜਾਣ ਯੋਗ ਹਨ?
5.105.38
तदलं ते विरोधेन शमं गच्छ नृपात्मज ।
वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुमर्हसि ॥ ५.१०५.३८ ॥
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਵੈਰ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਬਸ ਕਰ; ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।
5.105.39
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य नारदोऽयं महातपाः ।
माहात्म्यस्य तदा विष्णोः सोऽयं चक्रगदाधरः ॥ ५.१०५.३९ ॥
ਇਹ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਨਾਰਦ ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਗਵਾਹ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਗਵਾਹ ਉਹੀ ਸਨ, ਜੋ ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
5.105.40
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा निश्वसन्भृकुटीमुखः ।
राधेयमभिसंप्रेक्ष्य जहास स्वनवत्तदा ॥ ५.१०५.४० ॥
ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੌਂਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਹੌਕਾ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਧੇਯ ਕਰਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਚੀ ਹੱਸਿਆ।
5.105.41
कदर्थीकृत्य तद्वाक्यमृषेः कण्वस्य दुर्मतिः ।
ऊरुं गजकराकारं ताडयन्निदमब्रवीत् ॥ ५.१०५.४१ ॥
ਰਿਸ਼ੀ ਕੰਵ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੁਰਮਤ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਡ ਵਰਗੀ ਆਪਣੀ ਪੱਟ ਉੱਤੇ ਥਾਪੀ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਕਿਹਾ।
5.105.42
यथैवेश्वरसृष्टोऽस्मि यद्भावि या च मे गतिः ।
तथा महर्षे वर्तामि किं प्रलापः करिष्यति ॥ ५.१०५.४२ ॥
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਈਸ਼ਵਰ ਦਾ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਗਤੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਵਰਤਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਬਕਵਾਸ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?
5.105.43
ततः कण्वोऽब्रवीत्क्रुद्धो दुर्योधनमपण्डितम् ।
यस्मादूकं ताडयसि ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ ५.१०५.४३ ॥
ਤਦ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਣ੍ਵ ਨੇ ਮੂਰਖ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪੱਟ 'ਤੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਪੱਟ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਬਣੇਗੀ।"