Mahābhārata · Adhyāya 5.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.105.1
गरुडस्तत्र शुश्राव यथावृत्तं महाबलः ।
आयुःप्रदानं शक्रेण कृतं नागस्य भारत ॥ ५.१०५.१ ॥
Dort hörte der mächtige Garuḍa, wie es geschehen war: dass Śakra dem Schlangenwesen das Leben geschenkt hatte, o Bhārata.
5.105.2
पक्षवातेन महता रुद्ध्वा त्रिभुवनं खगः ।
सुपर्णः परमक्रुद्धो वासवं समुपाद्रवत् ॥ ५.१०५.२ ॥
Die drei Welten mit dem gewaltigen Wind seiner Flügel versperrend, stürzte sich Suparṇa (Garuḍa), im höchsten Zorn, auf Vāsava (Indra).
5.105.3
भगवन्किमवज्ञानाद्वृत्तिः प्रतिहता मम ।
कामकारवरं दत्त्वा पुनश्चलितवानसि ॥ ५.१०५.३ ॥
O Erhabener! Warum wurde mein Lebensunterhalt aus Verachtung behindert? Nachdem du mir die Gabe des Handelns nach eigenem Willen gewährt hast, hast du erneut gezögert.
5.105.4
निसर्गात्सर्वभूतानां सर्वभूतेश्वरेण मे ।
आहारो विहितो धात्रा किमर्थं वार्यते त्वया ॥ ५.१०५.४ ॥
Durch die Natur aller Wesen wurde meine Nahrung vom Schöpfer, dem Herrn aller Wesen, bestimmt; warum hältst du sie zurück?
5.105.5
वृतश्चैष महानागः स्थापितः समयश्च मे ।
अनेन च मया देव भर्तव्यः प्रसवो महान् ॥ ५.१०५.५ ॥
Diese große Schlange habe ich erwählt, und mein Bund ist geschlossen. O Gott! Durch sie und durch mich muss meine große Nachkommenschaft versorgt werden.
5.105.6
एतस्मिंस्तु तथाभूते नान्यं हिंसितुमुत्सहे ।
क्रीडसे कामकारेण देवराज यथेच्छकम् ॥ ५.१०५.६ ॥
Doch in diesem Zustand bin ich nicht bereit, einen anderen zu verletzen; o König der Götter, du spielst nach deinem Willen, wie es dir beliebt.
5.105.7
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि तथा परिजनो मम ।
ये च भृत्या मम गृहे प्रीतिमान्भव वासव ॥ ५.१०५.७ ॥
Ich werde mein Leben hingeben, ebenso meine Angehörigen und die Diener in meinem Haus. Sei gnädig, o Vāsava.
5.105.8
श्रुत्वा सुपर्णवचनं सुमुखो दुर्मुखस्तदा ।
त्यक्त्वा रूपं विवर्णस्तु सर्परूपधरोऽभवत् ।
गत्वा विष्णुसमीपं तु पादपीठं समाश्लिषत् ॥ ५.१०५.८ ॥
Als Sumukha und Durmukha die Worte Suparṇas hörten, legten sie ihre Gestalt ab, erblassten und nahmen Schlangengestalt an. Sie gingen zu Viṣṇu und umschlangen seinen Fußschemel.
5.105.9
न मत्कृतं वैनतेय न मां क्रोद्धुं त्वमर्हसि ।
दत्ताभयः स सुमुखो विष्णुना प्रभविष्णुना ।
श्रत्वा पुरन्दरेणोक्तमुवाच विनतासुतः ॥ ५.१०५.९ ॥
Dies habe nicht ich getan, o Vainateya; du solltest nicht zornig auf mich sein. Sumukha wurde von dem mächtigen Viṣṇu Schutz gewährt. Als der Sohn Vinatās die Worte Purandaras hörte, sprach er.
5.105.10
एतच्चैवाहमर्हामि भूयश्च बलवृत्रहन् ।
त्रैलोक्यस्येश्वरो योऽहं परभृत्यत्वमागतः ॥ ५.१०५.१० ॥
Auch dies verdiene ich wieder, o Töter des Vṛtra, o Starker. Ich, der Herr der drei Welten, bin in den Dienst eines anderen getreten.
5.105.11
त्वयि तिष्ठति देवेश न विष्णुः कारणं मम ।
त्रैलोक्यराजराज्यं हि त्वयि वासव शाश्वतम् ॥ ५.१०५.११ ॥
Solange du bestehst, o Herr der Götter, ist Viṣṇu für mich kein Grund. Wahrlich, o Vāsava, die Herrschaft über die drei Welten ist in dir ewig.
5.105.12
ममापि दक्षस्य सुता जननी कश्यपः पिता ।
अहमत्युत्सहे लोकान्समन्ताद्वोढुमोजसा ॥ ५.१०५.१२ ॥
Auch meine Mutter ist eine Tochter Dakṣas, und mein Vater ist Kaśyapa. Durch meine Kraft vermag ich die Welten von allen Seiten zu tragen.
5.105.13
असह्यं सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम् ।
मयाऽपि सुमहत्कर्म कृतं दैतेयविग्रहे ॥ ५.१०५.१३ ॥
Auch meine gewaltige Kraft ist für alle Wesen unerträglich; auch ich habe eine sehr große Tat im Kampf mit den Daityas vollbracht.
5.105.14
श्रुतश्रीः श्रुतसेनश्च विवस्वान्रोचनामुखः ।
प्रस्रुतः कालकाक्षश्च मयाऽपि दितिजा हताः ॥ ५.१०५.१४ ॥
Śrutaśrī, Śrutasena, Vivasvān, Rocanāmukha, Prasruta und Kālakākṣa, die Söhne Ditis, wurden auch von mir erschlagen.
5.105.15
यत्तु ध्वजस्थानगतो यत्नात्परिचराम्यहम् ।
वहामि चैवानुजं ते तेन मामवमन्यसे ॥ ५.१०५.१५ ॥
Obwohl ich an der Stelle der Fahne weile, dich sorgfältig bediene und sogar deinen jüngeren Bruder trage, verachtest du mich.
5.105.16
कोऽन्यो भारसहो ह्यस्ति कोऽन्योस्ति बलवत्तरः ।
मया योऽहं विशिष्टः सन्वहामीमं सबान्धवं ॥ ५.१०५.१६ ॥
Wer außer mir vermag die Last zu tragen? Wer ist stärker als ich, der ich, als Hervorragender, diesen samt seinen Verwandten trage?
5.105.17
अवज्ञाय तु यत्तेऽहं भोजनाद्व्यपरोपितः ।
तेन मे गौरवं नष्टं त्वत्तश्चास्माच्च वासव ॥ ५.१०५.१७ ॥
O Vāsava, du hast mich mißachtet und vom Mahl ferngehalten; dadurch ist meine Würde verloren gegangen, durch dich und durch diesen.
5.105.18
अदित्यां य इमे जाता बलविक्रमशालिनः ।
त्वमेषां किल सर्वेषां बलेन बलवत्तरः ॥ ५.१०५.१८ ॥
Von all diesen, die aus Aditi geboren und mit Kraft und Tapferkeit begabt sind, bist du wahrlich der stärkste an Macht.
5.105.19
सोऽहं पक्षैकदेशेन वहामि त्वां गतक्लमः ।
विमृश त्वं शनैस्तात कोऽन्वत्र बलवानिति ॥ ५.१०५.१९ ॥
Ich kann dich mit nur einem Teil meines Flügels tragen, ohne Ermüdung. Überlege langsam, Lieber, wer hier der Stärkere ist.
5.105.20
स तस्य वचनं श्रुत्वा खगस्योदर्कदारुणम् ।
अक्षोभ्यं क्षोभयंस्तार्क्ष्यमुवाच रथचक्रभृत् ॥ ५.१०५.२० ॥
Nachdem er die Worte des Vogels gehört hatte, so furchtbar in ihrer Folge, sprach der Träger des Wagenrads, auch den Unerschütterlichen erschütternd, zu Tārkṣya.
5.105.21
गरुत्मन्मन्यसेत्मानं बलवन्तं सुदुर्बलम् ।
अलमस्मत्समक्षं ते स्तोतुमात्मानमण्डज ॥ ५.१०५.२१ ॥
Garutmat, du hältst dich für stark, obwohl du sehr schwach bist. Eigeborener, genug mit deinem Selbstlob in unserer Gegenwart.
5.105.22
त्रैलोक्यमपि मे कृत्स्नमशक्तं देहधारणे ।
अहमेवात्मनात्मानं वहामि त्वां च धारये ॥ ५.१०५.२२ ॥
Selbst die gesamten drei Welten sind nicht imstande, meinen Körper zu tragen. Ich selbst trage mich, und dich halte ich ebenfalls.
5.105.23
न त्वं वहसि मां दोर्भ्यां मोघं तव विकत्थनम् ।
इमं तावन्ममैकं त्वं बाहुं सव्येतरं वह।
यद्येनं धारयस्येकं सफलं ते विकत्थितम् ॥ ५.१०५.२३ ॥
Du kannst mich nicht mit deinen beiden Armen tragen; dein Prahlen ist vergeblich. Trage zuerst diesen einen meiner Arme, den linken oder den rechten. Wenn du auch diesen halten kannst, dann war dein Prahlen nicht umsonst.
5.105.24
इत्युक्त्वा भगवांस्तस्य स्कन्धे बाहुं समासजत् ।
आरोपितं समुद्वोढुं भारं तं नाशकद्बलात् ।
निपपात स भारार्तो विहलो नष्टचेतनः ॥ ५.१०५.२४ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, legte der Herr seinen Arm auf die Schulter jenes Wesens. Unfähig, die ihm aufgelastete Last mit Kraft zu tragen, vom Gewicht gequält, verwirrt und bewusstlos, stürzte er nieder.
5.105.25
यावान्हि भारः कृत्स्नायाः पृथिव्याः पर्वतैः सह ।
एकस्या देहशाखायास्तावद्भारममन्यत ॥ ५.१०५.२५ ॥
So viel wie das Gewicht der ganzen Erde samt ihren Bergen, so viel hielt er für das Gewicht eines einzigen Astes seines Körpers.
5.105.26
न त्वेनं पीडयामास बलेन बलवत्तरः ।
ततो हि जीवितं तस्य न व्यनीनशदच्युतः ॥ ५.१०५.२६ ॥
Doch der Stärkste bedrängte ihn nicht mit seiner Kraft; darum vernichtete der Unvergängliche sein Leben nicht.
5.105.27
व्यात्तास्यः स्रस्तकायश्च विचेता विह्वलः खगः ।
मुमोच पत्राणि तदा गुरुभारप्रपीडितः ॥ ५.१०५.२७ ॥
Mit geöffnetem Schnabel, erschlafftem Leib, verwirrt und bedrängt, verlor der Vogel, vom schweren Gewicht gequält, da seine Federn.
5.105.28
स विष्णुं शिरसा पक्षी प्रणम्य विनतासुतः ।
विचेता विह्वलो दीनः किंचिद्वचनमब्रवीत् ॥ ५.१०५.२८ ॥
Jener Vogel, Sohn der Vinatā, verneigte das Haupt vor Viṣṇu, verwirrt, bedrängt und elend, und sprach einige Worte.
5.105.29
भगवँल्लोकसारस्य सदृशेन वपुष्मता ।
भुजेन स्वैरमुक्तेन निष्पिष्टोऽस्मि महीतले ॥ ५.१०५.२९ ॥
O Gesegneter! Als dein Arm, dem Wesen der Welten gleich und von leuchtender Gestalt, frei losgelassen wurde, wurde ich auf der Oberfläche der Erde zermalmt.
5.105.30
क्षन्तुमर्हसि मे देव विह्वलस्याल्पचेतसः ।
बलदाहविदग्धस्य पक्षिणो ध्वजवासिनः ॥ ५.१०५.३० ॥
O Gott, du solltest mir verzeihen, dem verwirrten, kleinmütigen Vogel, vom Brand der Kraft versengt, der auf dem Banner wohnt.
5.105.31
न हि ज्ञातं बलं देव मया ते परम विभो ।
तेन मन्याम्यहं वीर्यमात्मनो न समं परैः ॥ ५.१०५.३१ ॥
O Gott, o Mächtiger, ich kannte deine höchste Kraft nicht; darum glaube ich, dass meine Tapferkeit der anderer nicht gleichkommt.
5.105.32
ततश्चक्रे स भगवान्प्रसादं वै गरुत्मतः ।
मैवं भूय इति स्नेहात्तदा चैनमुवाच ह ॥ ५.१०५.३२ ॥
Da erwies der Erhabene Garuḍa seine Gnade und sprach aus Zuneigung zu ihm: "Sprich nicht mehr so."
5.105.33
पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप सुमुखं गरुडोरसि ।
ततः प्रभृति राजेन्द्र सहसर्पेण वर्तते ॥ ५.१०५.३३ ॥
Mit dem Zeh seines Fußes schleuderte er Sumukha auf Garuḍas Brust; seitdem, o König der Könige, weilt er zusammen mit der Schlange.
5.105.34
एवं विष्णुबलाक्रान्तो गर्वनाशमुपागतः ।
गरुडो बलवान्राजन्वैनतेयो महायशाः ॥ ५.१०५.३४ ॥
So, von Viṣṇus Kraft überwältigt, geriet Garuḍa in den Untergang seines Stolzes, o König: der starke, hochberühmte Sohn Vinatās.
5.105.35
तथा त्वमपि गान्धारे यावत्पाण्डुसुतान्रणे ।
नासादयसि तान्वीरांस्तावज्जीवसि पुत्रक ॥ ५.१०५.३५ ॥
So auch du, Sohn Gāndhārīs: Du lebst nur, solange du nicht im Kampf auf jene Helden, die Söhne Pāṇḍus, triffst, mein Sohn.
5.105.36
भीमः प्रहरतां श्रेष्ठो वायुपुत्रो महाबलः ।
धनञ्जयश्चेन्द्रसुतो न हन्यातां तु कं रणे ॥ ५.१०५.३६ ॥
Bhīma, der Beste unter den Kämpfern, der mächtige Sohn Vāyus, und Dhanañjaya, Sohn Indras: Mögen sie im Kampf niemanden erschlagen.
5.105.37
विष्णुर्वायुश्च शक्रश्च धर्मस्तौ चाश्विनावुभौ ।
एते देवास्त्वया केन हेतुना वीक्षितुं क्षमाः ॥ ५.१०५.३७ ॥
Viṣṇu, Vāyu und Śakra, Dharma und die beiden Aśvin – aus welchem Grund sind diese Götter von dir zu sehen?
5.105.38
तदलं ते विरोधेन शमं गच्छ नृपात्मज ।
वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुमर्हसि ॥ ५.१०५.३८ ॥
Darum, Prinz, genug sei dir die Feindschaft; geh zum Frieden. Du solltest deine Sippe durch Vāsudeva beschützen.
5.105.39
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य नारदोऽयं महातपाः ।
माहात्म्यस्य तदा विष्णोः सोऽयं चक्रगदाधरः ॥ ५.१०५.३९ ॥
Dieser große Asket Nārada ist Augenzeuge von allem. Damals war er der Zeuge von Viṣṇus Größe, er, der Diskus und Keule trägt.
5.105.40
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा निश्वसन्भृकुटीमुखः ।
राधेयमभिसंप्रेक्ष्य जहास स्वनवत्तदा ॥ ५.१०५.४० ॥
Duryodhana aber, als er das hörte, seufzte mit finsterer Miene, blickte auf Karṇa, den Sohn Rādhās, und lachte da laut auf.
5.105.41
कदर्थीकृत्य तद्वाक्यमृषेः कण्वस्य दुर्मतिः ।
ऊरुं गजकराकारं ताडयन्निदमब्रवीत् ॥ ५.१०५.४१ ॥
Die Worte des Weisen Kaṇva verachtend, schlug der Bösgesinnte sich auf den Schenkel, der einem Elefantenrüssel glich, und sprach dies.
5.105.42
यथैवेश्वरसृष्टोऽस्मि यद्भावि या च मे गतिः ।
तथा महर्षे वर्तामि किं प्रलापः करिष्यति ॥ ५.१०५.४२ ॥
So wie ich vom Herrn geschaffen bin, wie es bestimmt ist und wie mein Weg ist, so handle ich, o großer Weiser; was wird dieses Geschwätz bewirken?
5.105.43
ततः कण्वोऽब्रवीत्क्रुद्धो दुर्योधनमपण्डितम् ।
यस्मादूकं ताडयसि ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ ५.१०५.४३ ॥
Da sprach Kaṇva zornig zu dem unverständigen Duryodhana: »Weil du auf deinen Oberschenkel schlägst, wird dein Oberschenkel dein Tod sein.«