ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.105.1
गरुडस्तत्र शुश्राव यथावृत्तं महाबलः ।
आयुःप्रदानं शक्रेण कृतं नागस्य भारत ॥ ५.१०५.१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಿ ಗರುಡನು ನಡೆದಂತೆಯೇ ಕೇಳಿದನು — ಇಂದ್ರನು ನಾಗನಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನೆಂಬುದನ್ನು, ಓ ಭಾರತ.
5.105.2
पक्षवातेन महता रुद्ध्वा त्रिभुवनं खगः ।
सुपर्णः परमक्रुद्धो वासवं समुपाद्रवत् ॥ ५.१०५.२ ॥
ದೊಡ್ಡ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸುಪರ್ಣನು (ಗರುಡನು) ವಾಸವನ ಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
5.105.3
भगवन्किमवज्ञानाद्वृत्तिः प्रतिहता मम ।
कामकारवरं दत्त्वा पुनश्चलितवानसि ॥ ५.१०५.३ ॥
ಭಗವಂತನೇ! ಅವಜ್ಞೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಏಕೆ ತಡೆದೆ? ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ನಡೆಯುವ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹಿಂಜರಿದೆಯಲ್ಲ.
5.105.4
निसर्गात्सर्वभूतानां सर्वभूतेश्वरेण मे ।
आहारो विहितो धात्रा किमर्थं वार्यते त्वया ॥ ५.१०५.४ ॥
ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಸರ್ವಭೂತೇಶ್ವರನಾದ ಧಾತೃವು ನನ್ನ ಆಹಾರವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ನೀನು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೀ?
5.105.5
वृतश्चैष महानागः स्थापितः समयश्च मे ।
अनेन च मया देव भर्तव्यः प्रसवो महान् ॥ ५.१०५.५ ॥
ಈ ಮಹಾನಾಗವನ್ನು ನಾನು ಆರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಒಪ್ಪಂದವೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಓ ದೇವ! ಇದರಿಂದ, ನನ್ನಿಂದ, ನನ್ನ ಮಹಾ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಬೇಕು.
5.105.6
एतस्मिंस्तु तथाभूते नान्यं हिंसितुमुत्सहे ।
क्रीडसे कामकारेण देवराज यथेच्छकम् ॥ ५.१०५.६ ॥
ಆದರೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಲು ಉತ್ಸಾಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ದೇವರಾಜನೇ! ನೀನು ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ.
5.105.7
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि तथा परिजनो मम ।
ये च भृत्या मम गृहे प्रीतिमान्भव वासव ॥ ५.१०५.७ ॥
ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವೆನು, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವೂ, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸೇವಕರೂ. ವಾಸವನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.
5.105.8
श्रुत्वा सुपर्णवचनं सुमुखो दुर्मुखस्तदा ।
त्यक्त्वा रूपं विवर्णस्तु सर्परूपधरोऽभवत् ।
गत्वा विष्णुसमीपं तु पादपीठं समाश्लिषत् ॥ ५.१०५.८ ॥
ಗರುಡನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸುಮುಖ ಮತ್ತು ದುರ್ಮುಖ ಆಗ ತಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕಳೆಗುಂದಿ ಸರ್ಪರೂಪ ಧರಿಸಿದರು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅವರ ಪಾದಪೀಠವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
5.105.9
न मत्कृतं वैनतेय न मां क्रोद्धुं त्वमर्हसि ।
दत्ताभयः स सुमुखो विष्णुना प्रभविष्णुना ।
श्रत्वा पुरन्दरेणोक्तमुवाच विनतासुतः ॥ ५.१०५.९ ॥
ವೈನತೇಯನೇ, ಇದು ನನ್ನಿಂದ ಆದದ್ದಲ್ಲ; ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನೀನು ಕೋಪಿಸಬಾರದು. ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಸುಮುಖನಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಪುರಂದರನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿನತಾಸುತ ಹೇಳಿದನು.
5.105.10
एतच्चैवाहमर्हामि भूयश्च बलवृत्रहन् ।
त्रैलोक्यस्येश्वरो योऽहं परभृत्यत्वमागतः ॥ ५.१०५.१० ॥
ಇದಕ್ಕೂ ನಾನು ಅರ್ಹನು, ಬಲವೃತ್ರಹಂತನೇ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ನಾನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಸೇವಕನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
5.105.11
त्वयि तिष्ठति देवेश न विष्णुः कारणं मम ।
त्रैलोक्यराजराज्यं हि त्वयि वासव शाश्वतम् ॥ ५.१०५.११ ॥
ದೇವೇಶನೇ, ನೀನು ಇರುವಾಗ ವಿಷ್ಣು ನನಗೆ ಕಾರಣನಲ್ಲ. ವಾಸವನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಾಜ್ಯವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿದೆ.
5.105.12
ममापि दक्षस्य सुता जननी कश्यपः पिता ।
अहमत्युत्सहे लोकान्समन्ताद्वोढुमोजसा ॥ ५.१०५.१२ ॥
ನನ್ನ ತಾಯಿಯೂ ದಕ್ಷನ ಮಗಳು; ತಂದೆ ಕಶ್ಯಪ. ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಸುತ್ತಲೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆನು.
5.105.13
असह्यं सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम् ।
मयाऽपि सुमहत्कर्म कृतं दैतेयविग्रहे ॥ ५.१०५.१३ ॥
ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗದ, ನನ್ನ ಬಲವೂ ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ. ದೈತೇಯರೊಡನೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.
5.105.14
श्रुतश्रीः श्रुतसेनश्च विवस्वान्रोचनामुखः ।
प्रस्रुतः कालकाक्षश्च मयाऽपि दितिजा हताः ॥ ५.१०५.१४ ॥
ಶ್ರುತಶ್ರೀ, ಶ್ರುತಸೇನ, ವಿವಸ್ವಾನ್, ರೋಚನಾಮುಖ, ಪ್ರಸ್ರುತ ಮತ್ತು ಕಾಲಕಾಕ್ಷ ಎಂಬ ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ನಾನೂ ಸಂಹರಿಸಿದೆ.
5.105.15
यत्तु ध्वजस्थानगतो यत्नात्परिचराम्यहम् ।
वहामि चैवानुजं ते तेन मामवमन्यसे ॥ ५.१०५.१५ ॥
ನಾನು ಧ್ವಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನನ್ನೂ ಹೊರುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತೀಯೆ.
5.105.16
कोऽन्यो भारसहो ह्यस्ति कोऽन्योस्ति बलवत्तरः ।
मया योऽहं विशिष्टः सन्वहामीमं सबान्धवं ॥ ५.१०५.१६ ॥
ನನ್ನ ಹೊರತು ಭಾರವನ್ನು ಹೊರಬಲ್ಲವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ನನಗಿಂತ ಬಲಿಷ್ಠರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಇವನ್ನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?
5.105.17
अवज्ञाय तु यत्तेऽहं भोजनाद्व्यपरोपितः ।
तेन मे गौरवं नष्टं त्वत्तश्चास्माच्च वासव ॥ ५.१०५.१७ ॥
ವಾಸವನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಗಣಿಸಿ ಊಟದಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಿದೆ. ಅದರಿಂದ ನಿನ್ನಿಂದಲೂ ಇವನಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಗೌರವ ನಷ್ಟವಾಯಿತು.
5.105.18
अदित्यां य इमे जाता बलविक्रमशालिनः ।
त्वमेषां किल सर्वेषां बलेन बलवत्तरः ॥ ५.१०५.१८ ॥
ಅದಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ಬಲ ಪರಾಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಇವರೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ, ನೀನೇ ಬಲದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠನು.
5.105.19
सोऽहं पक्षैकदेशेन वहामि त्वां गतक्लमः ।
विमृश त्वं शनैस्तात कोऽन्वत्र बलवानिति ॥ ५.१०५.१९ ॥
ನಾನು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ರೆಕ್ಕೆಯ ಭಾಗದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರಬಲ್ಲೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬಲಶಾಲಿ ಎಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಯೋಚಿಸು.
5.105.20
स तस्य वचनं श्रुत्वा खगस्योदर्कदारुणम् ।
अक्षोभ्यं क्षोभयंस्तार्क्ष्यमुवाच रथचक्रभृत् ॥ ५.१०५.२० ॥
ಪಕ್ಷಿಯ ಆ ಭಯಂಕರ ಪರಿಣಾಮದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಚಲನನ್ನೂ ಕಲಕಿಸುತ್ತಾ ರಥಚಕ್ರಧಾರಿ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.105.21
गरुत्मन्मन्यसेत्मानं बलवन्तं सुदुर्बलम् ।
अलमस्मत्समक्षं ते स्तोतुमात्मानमण्डज ॥ ५.१०५.२१ ॥
ಗರುಡನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲಶಾಲಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀ, ಆದರೆ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ. ಅಂಡಜನೇ, ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಕು.
5.105.22
त्रैलोक्यमपि मे कृत्स्नमशक्तं देहधारणे ।
अहमेवात्मनात्मानं वहामि त्वां च धारये ॥ ५.१०५.२२ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿವೆ. ನಾನೇ ನನ್ನನ್ನು ಹೊರುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತೇನೆ.
5.105.23
न त्वं वहसि मां दोर्भ्यां मोघं तव विकत्थनम् ।
इमं तावन्ममैकं त्वं बाहुं सव्येतरं वह।
यद्येनं धारयस्येकं सफलं ते विकत्थितम् ॥ ५.१०५.२३ ॥
ನೀನು ನಿನ್ನ ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊರಲಾರೆ; ನಿನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮಾತು ವ್ಯರ್ಥ. ಮೊದಲು ನನ್ನ ಈ ಒಂದು ತೋಳನ್ನು, ಎಡದೋ ಬಲದೋ, ನೀನು ಹೊತ್ತು ತೋರಿಸು. ಇದನ್ನಾದರೂ ನೀನು ಧರಿಸಿದರೆ ನಿನ್ನ ಡಂಬಾಚಾರ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ.
5.105.24
इत्युक्त्वा भगवांस्तस्य स्कन्धे बाहुं समासजत् ।
आरोपितं समुद्वोढुं भारं तं नाशकद्बलात् ।
निपपात स भारार्तो विहलो नष्टचेतनः ॥ ५.१०५.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಗವಂತನು ಅವನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ತೋಳನ್ನು ಇರಿಸಿದನು. ಹೊರಲು ಇಟ್ಟ ಆ ಭಾರವನ್ನು ಅವನು ಬಲದಿಂದ ಹೊರಲಾರದೆ ಹೋದನು. ಭಾರದಿಂದ ನರಳಿ, ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಅವನು ಬಿದ್ದನು.
5.105.25
यावान्हि भारः कृत्स्नायाः पृथिव्याः पर्वतैः सह ।
एकस्या देहशाखायास्तावद्भारममन्यत ॥ ५.१०५.२५ ॥
ಪರ್ವತಗಳ ಸಹಿತ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯ ಭಾರ ಎಷ್ಟೋ, ಅಷ್ಟು ಭಾರವನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಒಂದು ದೇಹಶಾಖೆಯ ಭಾರವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
5.105.26
न त्वेनं पीडयामास बलेन बलवत्तरः ।
ततो हि जीवितं तस्य न व्यनीनशदच्युतः ॥ ५.१०५.२६ ॥
ಆದರೆ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಪೀಡಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಚ್ಯುತನು ಅವನ ಜೀವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
5.105.27
व्यात्तास्यः स्रस्तकायश्च विचेता विह्वलः खगः ।
मुमोच पत्राणि तदा गुरुभारप्रपीडितः ॥ ५.१०५.२७ ॥
ಬಾಯ್ತೆರೆದು, ದೇಹ ಜೋತುಬಿದ್ದು, ಮೂರ್ಛೆಗೊಂಡು ಕಳವಳಗೊಂಡ ಆ ಪಕ್ಷಿ, ಭಾರೀ ಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಆಗ ತನ್ನ ಗರಿಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸಿತು.
5.105.28
स विष्णुं शिरसा पक्षी प्रणम्य विनतासुतः ।
विचेता विह्वलो दीनः किंचिद्वचनमब्रवीत् ॥ ५.१०५.२८ ॥
ವಿನತೆಯ ಮಗನಾದ ಆ ಪಕ್ಷಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ, ಕಳವಳಗೊಂಡು, ದೀನನಾಗಿ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿತು.
5.105.29
भगवँल्लोकसारस्य सदृशेन वपुष्मता ।
भुजेन स्वैरमुक्तेन निष्पिष्टोऽस्मि महीतले ॥ ५.१०५.२९ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ! ಲೋಕದ ಸಾರವಾದ, ತೇಜೋಮಯ ದೇಹದ ನಿನ್ನ ತೋಳು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅರೆಯಲ್ಪಟ್ಟೆನು.
5.105.30
क्षन्तुमर्हसि मे देव विह्वलस्याल्पचेतसः ।
बलदाहविदग्धस्य पक्षिणो ध्वजवासिनः ॥ ५.१०५.३० ॥
ಓ ದೇವನೇ! ಕಳವಳಗೊಂಡ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ, ಬಲದ ದಾಹದಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದ, ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
5.105.31
न हि ज्ञातं बलं देव मया ते परम विभो ।
तेन मन्याम्यहं वीर्यमात्मनो न समं परैः ॥ ५.१०५.३१ ॥
ದೇವ, ವಿಭೋ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಬಲವನ್ನು ನಾನು ಅರಿತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವು ಇತರರಿಗೆ ಸಮವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.105.32
ततश्चक्रे स भगवान्प्रसादं वै गरुत्मतः ।
मैवं भूय इति स्नेहात्तदा चैनमुवाच ह ॥ ५.१०५.३२ ॥
ಆಗ ಭಗವಂತನು ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿದನು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ, "ಇನ್ನೆಂದೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಡ" ಎಂದನು.
5.105.33
पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप सुमुखं गरुडोरसि ।
ततः प्रभृति राजेन्द्र सहसर्पेण वर्तते ॥ ५.१०५.३३ ॥
ಪಾದದ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನಿಂದ ಸುಮುಖನನ್ನು ಗರುಡನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಸರ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
5.105.34
एवं विष्णुबलाक्रान्तो गर्वनाशमुपागतः ।
गरुडो बलवान्राजन्वैनतेयो महायशाः ॥ ५.१०५.३४ ॥
ಹೀಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಲದಿಂದ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲ್ಪಟ್ಟ ಗರುಡನು ಗರ್ವನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ರಾಜನೇ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ವೈನತೇಯ ಗರುಡನು ಹೀಗಾದನು.
5.105.35
तथा त्वमपि गान्धारे यावत्पाण्डुसुतान्रणे ।
नासादयसि तान्वीरांस्तावज्जीवसि पुत्रक ॥ ५.१०५.३५ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ, ಗಾಂಧಾರಿಯ ಮಗನೇ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಆ ವೀರರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿರುವೆ, ಮಗನೇ.
5.105.36
भीमः प्रहरतां श्रेष्ठो वायुपुत्रो महाबलः ।
धनञ्जयश्चेन्द्रसुतो न हन्यातां तु कं रणे ॥ ५.१०५.३६ ॥
ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವಾಯುಪುತ್ರ ಭೀಮ, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಮಗ ಧನಂಜಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲದಿರಲಿ.
5.105.37
विष्णुर्वायुश्च शक्रश्च धर्मस्तौ चाश्विनावुभौ ।
एते देवास्त्वया केन हेतुना वीक्षितुं क्षमाः ॥ ५.१०५.३७ ॥
ವಿಷ್ಣು, ವಾಯು, ಶಕ್ರ, ಧರ್ಮ, ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿದೇವತೆಗಳು — ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ಕಾಣಲು ಶಕ್ತನು?
5.105.38
तदलं ते विरोधेन शमं गच्छ नृपात्मज ।
वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुमर्हसि ॥ ५.१०५.३८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ವೈರದಿಂದ ನಿನಗೆ ಸಾಕು; ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದು. ವಾಸುದೇವನ ಉಪಾಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
5.105.39
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य नारदोऽयं महातपाः ।
माहात्म्यस्य तदा विष्णोः सोऽयं चक्रगदाधरः ॥ ५.१०५.३९ ॥
ಈ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ನಾರದನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಿ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವನು ಇವನೇ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆ ಧರಿಸಿದವನು.
5.105.40
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा निश्वसन्भृकुटीमुखः ।
राधेयमभिसंप्रेक्ष्य जहास स्वनवत्तदा ॥ ५.१०५.४० ॥
ಆದರೆ ದುರ್ಯೋಧನನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ, ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಆಗ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕನು.
5.105.41
कदर्थीकृत्य तद्वाक्यमृषेः कण्वस्य दुर्मतिः ।
ऊरुं गजकराकारं ताडयन्निदमब्रवीत् ॥ ५.१०५.४१ ॥
ಋಷಿ ಕಣ್ವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸಿ, ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯು ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಿದ್ದ ತನ್ನ ತೊಡೆಯನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.105.42
यथैवेश्वरसृष्टोऽस्मि यद्भावि या च मे गतिः ।
तथा महर्षे वर्तामि किं प्रलापः करिष्यति ॥ ५.१०५.४२ ॥
ನಾನು ಈಶ್ವರನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಏನು ಆಗಬೇಕೋ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಗತಿ ಏನೋ ಅದರಂತೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಈ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಲಾಪ ಏನು ಮಾಡೀತು?
5.105.43
ततः कण्वोऽब्रवीत्क्रुद्धो दुर्योधनमपण्डितम् ।
यस्मादूकं ताडयसि ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ ५.१०५.४३ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಕಣ್ವನು ಮೂರ್ಖ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯನ್ನು ಬಡಿಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ತೊಡೆಯೇ ನಿನ್ನ ಮೃತ್ಯುವಾಗುವುದು."