ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.107.1
एवमुक्तस्तदा तेन विश्वामित्रेण धीमता ।
नास्ते न शेते नाहारं कुरुते गालवस्तदा ॥ ५.१०७.१ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಗಾಲವನು ಆಗ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಮಲಗಲಿಲ್ಲ, ಆಹಾರವನ್ನೂ ಸೇವಿಸಲಿಲ್ಲ.
5.107.2
त्वगस्थिभूतो हरिणाश्चिन्ताशोकपरायणः ।
शोचमानोऽतिमात्रं स दह्यमानश्च मन्युना ।
गालवो दुःखितो दुःखाद्विललाप सुयोधन ॥ ५.१०७.२ ॥
ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಎಲುಬು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದ, ಚಿಂತೆ ಶೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ, ಅತಿಯಾಗಿ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಲವನು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಓ ಸುಯೋಧನ, ವಿಲಪಿಸಿದನು.
5.107.3
कुतः पुष्टानि मित्राणि कुतोऽर्थाः सञ्चयः कृतः ।
हयानां चन्द्रशुभ्राणां शतान्यष्टौ कुतो मम ॥ ५.१०७.३ ॥
ನನ್ನ ಮಿತ್ರರು ಎಲ್ಲಿ ಪೋಷಿತರಾದರು? ನನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನ ಸಂಗ್ರಹ ಎಲ್ಲಿ ಆಯಿತು? ಚಂದ್ರನಂತೆ ಬಿಳಿಯ ಎಂಟು ನೂರು ಕುದುರೆಗಳು ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿ?
5.107.4
कुतो मे भोजने श्रद्धा सुखश्रद्धा कुतश्च मे ।
श्रद्धा मे जीवितस्यापि छिन्ना किं जीवितेन मे ॥ ५.१०७.४ ॥
ಊಟದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿ? ಸುಖದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಎಲ್ಲಿ? ಜೀವನದ ಮೇಲಿನ ಆಶೆಯೂ ತುಂಡಾಯಿತು; ಈ ಜೀವನದಿಂದ ನನಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
5.107.5
अहं पारे समुद्रस्य पृथिव्या वा परं परात् ।
गत्वाऽऽत्मानं विमुञ्चामि किं फलं जीवितेन मे ॥ ५.१०७.५ ॥
ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆಗೆ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ಆಚೆಗೆ ಹೋಗಿ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಜೀವನದಿಂದ ನನಗೇನು ಫಲ?
5.107.6
अदनस्याकृतार्थस्य त्यक्तस्य विविधैः फलैः ।
ऋणं धारयमाणस्य कुतः सुखमनीहया ॥ ५.१०७.६ ॥
ತಿನ್ನದವನಿಗೆ, ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರದವನಿಗೆ, ನಾನಾ ಫಲಗಳಿಂದ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟವನಿಗೆ, ಋಣವನ್ನು ಹೊತ್ತವನಿಗೆ, ಆಶೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸುಖ ಎಲ್ಲಿ?
5.107.7
सुहृदां हि धनं भुक्त्वा कृत्वा प्रणयमीप्सितम् ।
प्रतिकर्तुमशक्तस्य जीवितान्मरणं वरम् ॥ ५.१०७.७ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರ ಧನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅವರ ಬಯಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡಲಾರದವನಿಗೆ ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸಾವೇ ಮೇಲು.
5.107.8
प्रतिश्रुत्य करिष्येति कर्तव्यं तदकुर्वतः ।
मिथ्यावचनदग्धस्य इष्टापूर्तं प्रणश्यति ॥ ५.१०७.८ ॥
"ಮಾಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿ ಆ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡದವನ, ಸುಳ್ಳು ಮಾತಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟವನ ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತ ಪುಣ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
5.107.9
न रूपमनृतस्यास्ति नानृतस्यास्ति सन्ततिः ।
नानृतस्याधिपत्यं च कुत एव गतिः शुभा ॥ ५.१०७.९ ॥
ಸುಳ್ಳಿಗೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ, ಸುಳ್ಳಿಗೆ ಸಂತತಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಸುಳ್ಳಿಗೆ ಆಧಿಪತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಶುಭ ಗತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ?
5.107.10
कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम् ।
अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ ५.१०७.१० ॥
ಕೃತಘ್ನನಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಾನ ಎಲ್ಲಿ, ಸುಖ ಎಲ್ಲಿ? ಕೃತಘ್ನನು ನಂಬಲರ್ಹನಲ್ಲ; ಕೃತಘ್ನನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ.
5.107.11
न जीवत्यधनः पापः कुतः पापस्य तन्त्रणम् ।
पापो ध्रुवमवाप्नोति विनाशं नाशयन्कृतम् ॥ ५.१०७.११ ॥
ಬಡವ, ಪಾಪಿ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ; ಪಾಪಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಎಲ್ಲಿ? ಪಾಪಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ, ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೂ ನಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾ.
5.107.12
सोऽहं पापः कृतघ्नस्य कृपणश्चानृतोऽपि च ।
गुरोर्यः कृतकार्यः संस्तत्करोमि न भाषितम् ॥ ५.१०७.१२ ॥
ನಾನು ಪಾಪಿ, ಕೃತಘ್ನ, ಕೃಪಣ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳುಗಾರ ಕೂಡ; ಗುರುವಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಯೂ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿ ಭಾವಿಸದೆ, ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ನೆರವೇರಿಸದವನು.
5.107.13
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि कृत्वा यत्नमनुत्तमम् ।
अर्थिता न मया काचित्कृतपूर्वा दिवौकसाम् ॥ ५.१०७.१३ ॥
ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ದಿವಿಯ ನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಯಾಚಿಸಿಲ್ಲ.
5.107.14
मानयन्ति च मां सर्वे त्रिदशा यज्ञसंस्तरे ।
अहं तु विबुधश्रेष्ठं देवं त्रिभुवनेश्वरम् ।
विष्णुं गच्छाम्यहं कृष्णं गतिं गतिमतां वरम् ॥ ५.१०७.१४ ॥
ಯಜ್ಞಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನಾನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ತ್ರಿಭುವನದ ಒಡೆಯನೂ ಆದ ವಿಷ್ಣು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಗತಿಯುಳ್ಳವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗತಿ ಅವನೇ.
5.107.15
भोगा यस्मात्प्रतिष्ठन्ते व्याप्य सर्वान्सुरासुरान् ।
प्रणतो द्रष्टुमिच्छामि कृष्णं योगिनमव्ययम् ॥ ५.१०७.१५ ॥
ಯಾರಿಂದ ಸಕಲ ಭೋಗಗಳು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೋ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಯೋಗಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನೋಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
5.107.16
एवमुक्ते सखा तस्य गरुडो विनतात्मजः ।
दर्शयामास तं प्राह संहृष्टः प्रियकाम्यया ॥ ५.१०७.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನ ಗೆಳೆಯನಾದ ವಿನತೆಯ ಮಗ ಗರುಡನು ಅವನಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು; ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
5.107.17
सहृद्भवान्मम मतः सुहृदां च मतः सुहृत् ।
ईप्सितेनाभिलाषेण योक्तव्यो विभवे सति ॥ ५.१०७.१७ ॥
ನೀನು ನನ್ನ ಹಿತೈಷಿ; ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗೆಳೆಯ; ಸಂಪತ್ತು ಇರುವಾಗ ಬಯಸಿದ ಆಸೆಯಿಂದ ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಕೂಡಬೇಕು.
5.107.18
विभवश्चास्ति मे विप्र वासवावरजो द्विज ।
पूर्वमुक्तस्त्वदर्थं च कृतः कामश्च तेन मे ॥ ५.१०७.१८ ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನನ್ನ ಬಳಿಯೂ ಸಂಪತ್ತು ಇದೆ; ಇಂದ್ರನ ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮ (ವಿಷ್ಣು) ಹಿಂದೆಯೇ ನಿನಗಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ, ಅವನಿಂದ ನನ್ನ ಆಸೆಯೂ ಈಡೇರಿದೆ.
5.107.19
स भवानेतु गच्छाव नयिष्ये त्वां यथासुखम् ।
देशं पारं पृथिव्या वा गच्छ गालव मा चिरम् ॥ ५.१०७.१९ ॥
ನೀವು ಬನ್ನಿ, ನಾವು ಹೋಗೋಣ; ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ. ಭೂಮಿಯ ದೂರದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ, ಗಾಲವ, ತಡಮಾಡಬೇಡ.