Mahābhārata · Adhyāya 5.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.107.1
एवमुक्तस्तदा तेन विश्वामित्रेण धीमता ।
नास्ते न शेते नाहारं कुरुते गालवस्तदा ॥ ५.१०७.१ ॥
Assim interpelado pelo sábio Viśvāmitra, Gālava então não se sentou, não se deitou e não tomou alimento.
5.107.2
त्वगस्थिभूतो हरिणाश्चिन्ताशोकपरायणः ।
शोचमानोऽतिमात्रं स दह्यमानश्च मन्युना ।
गालवो दुःखितो दुःखाद्विललाप सुयोधन ॥ ५.१०७.२ ॥
Reduzido a pele e osso, entregue à ansiedade e à dor, lamentando-se em excesso e queimando de angústia, Gālava, afligido pelo sofrimento, lamentou-se, ó Suyodhana.
5.107.3
कुतः पुष्टानि मित्राणि कुतोऽर्थाः सञ्चयः कृतः ।
हयानां चन्द्रशुभ्राणां शतान्यष्टौ कुतो मम ॥ ५.१०७.३ ॥
Onde estão meus amigos bem nutridos? Onde se acumulou a minha riqueza? Onde estão os meus oitocentos cavalos, brancos como a lua?
5.107.4
कुतो मे भोजने श्रद्धा सुखश्रद्धा कुतश्च मे ।
श्रद्धा मे जीवितस्यापि छिन्ना किं जीवितेन मे ॥ ५.१०७.४ ॥
Onde está meu apetite pela comida? Onde está minha confiança na felicidade? Até a minha esperança de viver foi cortada; de que me serve a vida?
5.107.5
अहं पारे समुद्रस्य पृथिव्या वा परं परात् ।
गत्वाऽऽत्मानं विमुञ्चामि किं फलं जीवितेन मे ॥ ५.१०७.५ ॥
Indo para além do oceano, ou para além dos confins da terra, eu me libertarei. De que me serve a vida?
5.107.6
अदनस्याकृतार्थस्य त्यक्तस्य विविधैः फलैः ।
ऋणं धारयमाणस्य कुतः सुखमनीहया ॥ ५.१०७.६ ॥
Para quem não come, cujos fins não se cumpriram, abandonado pelos diversos frutos, carregando uma dívida, onde está a felicidade sem desejo?
5.107.7
सुहृदां हि धनं भुक्त्वा कृत्वा प्रणयमीप्सितम् ।
प्रतिकर्तुमशक्तस्य जीवितान्मरणं वरम् ॥ ५.१०७.७ ॥
Quem desfrutou da riqueza de seus amigos e recebeu seu desejado afeto, mas não pode retribuí-lo, é melhor morrer do que viver.
5.107.8
प्रतिश्रुत्य करिष्येति कर्तव्यं तदकुर्वतः ।
मिथ्यावचनदग्धस्य इष्टापूर्तं प्रणश्यति ॥ ५.१०७.८ ॥
Para quem promete "eu farei" e não cumpre esse dever, o mérito do sacrifício e da caridade (iṣṭāpūrta) se perde, queimado pela palavra falsa.
5.107.9
न रूपमनृतस्यास्ति नानृतस्यास्ति सन्ततिः ।
नानृतस्याधिपत्यं च कुत एव गतिः शुभा ॥ ५.१०७.९ ॥
A falsidade não tem forma, não tem descendência, não tem soberania; de onde, então, poderia ter um destino auspicioso?
5.107.10
कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम् ।
अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ ५.१०७.१० ॥
Onde está a fama para o ingrato, onde um lugar, onde a felicidade? O ingrato não é digno de confiança, e para o ingrato não há expiação.
5.107.11
न जीवत्यधनः पापः कुतः पापस्य तन्त्रणम् ।
पापो ध्रुवमवाप्नोति विनाशं नाशयन्कृतम् ॥ ५.१०७.११ ॥
O pobre pecador não vive; onde está a proteção do pecador? O pecador certamente encontra a destruição, destruindo até o bem que fez.
5.107.12
सोऽहं पापः कृतघ्नस्य कृपणश्चानृतोऽपि च ।
गुरोर्यः कृतकार्यः संस्तत्करोमि न भाषितम् ॥ ५.१०७.१२ ॥
Eu sou pecador, ingrato, mesquinho e também mentiroso: embora tenha cumprido a tarefa do meu mestre, não a considero feita, e não cumpro a palavra que dei.
5.107.13
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि कृत्वा यत्नमनुत्तमम् ।
अर्थिता न मया काचित्कृतपूर्वा दिवौकसाम् ॥ ५.१०७.१३ ॥
Depois de fazer meu máximo esforço, entregarei a vida; jamais antes fiz um pedido aos habitantes dos céus.
5.107.14
मानयन्ति च मां सर्वे त्रिदशा यज्ञसंस्तरे ।
अहं तु विबुधश्रेष्ठं देवं त्रिभुवनेश्वरम् ।
विष्णुं गच्छाम्यहं कृष्णं गतिं गतिमतां वरम् ॥ ५.१०७.१४ ॥
Na assembleia do sacrifício, todos os deuses me honram; mas vou a Kṛṣṇa, Viṣṇu, o melhor dos deuses, senhor dos três mundos, a meta mais elevada entre os que buscam metas.
5.107.15
भोगा यस्मात्प्रतिष्ठन्ते व्याप्य सर्वान्सुरासुरान् ।
प्रणतो द्रष्टुमिच्छामि कृष्णं योगिनमव्ययम् ॥ ५.१०७.१५ ॥
De quem todos os prazeres se estabelecem, que permeia todos os deuses e demônios: desejo ver Kṛṣṇa, o iogue imperecível, prostrando-me.
5.107.16
एवमुक्ते सखा तस्य गरुडो विनतात्मजः ।
दर्शयामास तं प्राह संहृष्टः प्रियकाम्यया ॥ ५.१०७.१६ ॥
Assim falado, seu amigo Garuḍa, filho de Vinatā, mostrou-se a ele e, satisfeito e desejoso de agradar, falou.
5.107.17
सहृद्भवान्मम मतः सुहृदां च मतः सुहृत् ।
ईप्सितेनाभिलाषेण योक्तव्यो विभवे सति ॥ ५.१०७.१७ ॥
Tu és meu bem-querente, e, na minha opinião, o melhor dos amigos entre os amigos; quando houver meios, deves unir-te a mim pelo desejo que almejas.
5.107.18
विभवश्चास्ति मे विप्र वासवावरजो द्विज ।
पूर्वमुक्तस्त्वदर्थं च कृतः कामश्च तेन मे ॥ ५.१०७.१८ ॥
Ó brâmane, ó duas vezes nascido, também tenho meios; o irmão mais novo de Vāsava (Viṣṇu) falou antes em teu favor, e por ele também se cumpriu o meu desejo.
5.107.19
स भवानेतु गच्छाव नयिष्ये त्वां यथासुखम् ।
देशं पारं पृथिव्या वा गच्छ गालव मा चिरम् ॥ ५.१०७.१९ ॥
Venha, então, partamos; eu o conduzirei com conforto. Vá para um país além dos confins da terra, Gālava, não demore.