மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.107.1
एवमुक्तस्तदा तेन विश्वामित्रेण धीमता ।
नास्ते न शेते नाहारं कुरुते गालवस्तदा ॥ ५.१०७.१ ॥
அப்போது ஞானியான விஸ்வாமித்திரர் இவ்வாறு கூறியபோது, கालவர் அப்போது அமரவுமில்லை, உறங்கவுமில்லை, உணவும் உண்ணவில்லை.
5.107.2
त्वगस्थिभूतो हरिणाश्चिन्ताशोकपरायणः ।
शोचमानोऽतिमात्रं स दह्यमानश्च मन्युना ।
गालवो दुःखितो दुःखाद्विललाप सुयोधन ॥ ५.१०७.२ ॥
தோலும் எலும்புமாக மெலிந்து, கவலையிலும் துயரிலும் ஆழ்ந்து, மிகவும் புலம்பி, கோபத்தால் எரிந்தபடி, துன்பத்தால் வருந்திய கालவர் புலம்பினார், ஓ சுயோதனா.
5.107.3
कुतः पुष्टानि मित्राणि कुतोऽर्थाः सञ्चयः कृतः ।
हयानां चन्द्रशुभ्राणां शतान्यष्टौ कुतो मम ॥ ५.१०७.३ ॥
என் நண்பர்கள் எங்கே வளர்ந்தனர்? என் செல்வக் குவியல் எங்கே சேர்ந்தது? நிலவைப்போல் வெண்மையான எட்டு நூறு குதிரைகள் எனக்கு எங்கே?
5.107.4
कुतो मे भोजने श्रद्धा सुखश्रद्धा कुतश्च मे ।
श्रद्धा मे जीवितस्यापि छिन्ना किं जीवितेन मे ॥ ५.१०७.४ ॥
உணவின் மீது என் நாட்டம் எங்கே? இன்பத்தின் மீதான நம்பிக்கை எனக்கு எங்கே? வாழ்க்கையின் மீதான நம்பிக்கையும் அறுந்துவிட்டது; இந்த வாழ்க்கையால் எனக்கு என்ன பயன்?
5.107.5
अहं पारे समुद्रस्य पृथिव्या वा परं परात् ।
गत्वाऽऽत्मानं विमुञ्चामि किं फलं जीवितेन मे ॥ ५.१०७.५ ॥
கடலின் அக்கரைக்கோ அல்லது பூமியின் எல்லைக்கு அப்பாலோ சென்று நான் என்னை விடுவிப்பேன். இந்த வாழ்க்கையால் எனக்கு என்ன பயன்?
5.107.6
अदनस्याकृतार्थस्य त्यक्तस्य विविधैः फलैः ।
ऋणं धारयमाणस्य कुतः सुखमनीहया ॥ ५.१०७.६ ॥
உண்ணாதவனாக, நோக்கம் நிறைவேறாதவனாக, பலவகைப் பலன்களால் கைவிடப்பட்டவனாக, கடனைச் சுமக்கிறவனுக்கு, ஆசையின்றி இன்பம் எங்கே?
5.107.7
सुहृदां हि धनं भुक्त्वा कृत्वा प्रणयमीप्सितम् ।
प्रतिकर्तुमशक्तस्य जीवितान्मरणं वरम् ॥ ५.१०७.७ ॥
நண்பர்களின் செல்வத்தை அனுபவித்தும் அவர்களின் விரும்பிய அன்பைப் பெற்றும், அதற்குப் பிரதியுபகாரம் செய்ய இயலாதவனுக்கு வாழ்வதைவிட சாவதே மேலானது.
5.107.8
प्रतिश्रुत्य करिष्येति कर्तव्यं तदकुर्वतः ।
मिथ्यावचनदग्धस्य इष्टापूर्तं प्रणश्यति ॥ ५.१०७.८ ॥
"செய்வேன்" என்று உறுதியளித்தும் அந்தக் கடமையைச் செய்யாதவனுக்கு, பொய்ச்சொல்லால் எரிந்தவனின் இஷ்டாபூர்த்த புண்ணியம் அழிந்துபோகும்.
5.107.9
न रूपमनृतस्यास्ति नानृतस्यास्ति सन्ततिः ।
नानृतस्याधिपत्यं च कुत एव गतिः शुभा ॥ ५.१०७.९ ॥
பொய்க்கு உருவம் இல்லை, பொய்க்கு சந்ததியும் இல்லை, பொய்க்கு ஆட்சியும் இல்லை; அப்படியிருக்க அதற்கு நல்ல கதி எங்கிருந்து வரும்?
5.107.10
कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम् ।
अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ ५.१०७.१० ॥
நன்றிகெட்டவனுக்கு புகழ் ஏது, இடம் ஏது, சுகம் ஏது? நன்றிகெட்டவன் நம்பத்தகாதவன்; நன்றிகெட்டவனுக்கு பிராயச்சித்தம் இல்லை.
5.107.11
न जीवत्यधनः पापः कुतः पापस्य तन्त्रणम् ।
पापो ध्रुवमवाप्नोति विनाशं नाशयन्कृतम् ॥ ५.१०७.११ ॥
ஏழையான பாவி வாழ்வதில்லை; பாவிக்கு பாதுகாப்பு ஏது? பாவி நிச்சயம் அழிவை அடைவான், செய்த நன்மையையும் அழித்துக்கொண்டே.
5.107.12
सोऽहं पापः कृतघ्नस्य कृपणश्चानृतोऽपि च ।
गुरोर्यः कृतकार्यः संस्तत्करोमि न भाषितम् ॥ ५.१०७.१२ ॥
நான் பாவி, நன்றிகெட்டவன், கஞ்சன், பொய்யனும் ஆவேன்; குருவின் காரியத்தை நிறைவேற்றிய பின்னும் அதைச் செய்ததாகக் கருதாமல், சொன்ன வார்த்தையைச் செய்யாதவன்.
5.107.13
सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि कृत्वा यत्नमनुत्तमम् ।
अर्थिता न मया काचित्कृतपूर्वा दिवौकसाम् ॥ ५.१०७.१३ ॥
நான் மிக உயர்ந்த முயற்சி செய்து என் உயிரை விடுவேன்; விண்ணுலகவாசிகளிடம் நான் இதுவரை எதையும் யாசித்ததில்லை.
5.107.14
मानयन्ति च मां सर्वे त्रिदशा यज्ञसंस्तरे ।
अहं तु विबुधश्रेष्ठं देवं त्रिभुवनेश्वरम् ।
विष्णुं गच्छाम्यहं कृष्णं गतिं गतिमतां वरम् ॥ ५.१०७.१४ ॥
யாகச் சபையில் எல்லா தேவர்களும் என்னை மதிக்கிறார்கள்; ஆனால் நான் தேவர்களில் சிறந்தவரும் மூவுலகின் அதிபதியுமான விஷ்ணுவாகிய கிருஷ்ணரிடம் செல்கிறேன், அவர் இயங்குபவர்களுக்குள் சிறந்த கதி.
5.107.15
भोगा यस्मात्प्रतिष्ठन्ते व्याप्य सर्वान्सुरासुरान् ।
प्रणतो द्रष्टुमिच्छामि कृष्णं योगिनमव्ययम् ॥ ५.१०७.१५ ॥
எவரிடமிருந்து எல்லா இன்பங்களும் நிலைபெறுகின்றனவோ, தேவர்களையும் அசுரர்களையும் எல்லாவற்றையும் வியாபித்திருக்கும் அழியாத யோகியான கிருஷ்ணரை வணங்கி தரிசிக்க விரும்புகிறேன்.
5.107.16
एवमुक्ते सखा तस्य गरुडो विनतात्मजः ।
दर्शयामास तं प्राह संहृष्टः प्रियकाम्यया ॥ ५.१०७.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அவருடைய நண்பரான விநதையின் மகன் கருடர் அவருக்குக் காட்சியளித்தார்; மகிழ்ச்சியுடன், அன்பைப் பெறும் விருப்பத்தால் அவர் சொன்னார்.
5.107.17
सहृद्भवान्मम मतः सुहृदां च मतः सुहृत् ।
ईप्सितेनाभिलाषेण योक्तव्यो विभवे सति ॥ ५.१०७.१७ ॥
நீர் என் நலம் விரும்புபவர்; நண்பர்களுக்குள் என் கருத்துப்படி நீரே சிறந்த நண்பர்; செல்வம் இருக்கும்போது விருப்பமான ஆசையுடன் நீர் என்னுடன் இணைய வேண்டும்.
5.107.18
विभवश्चास्ति मे विप्र वासवावरजो द्विज ।
पूर्वमुक्तस्त्वदर्थं च कृतः कामश्च तेन मे ॥ ५.१०७.१८ ॥
ஓ அந்தணரே, ஓ இருபிறப்பாளரே, என்னிடமும் வளம் உண்டு; இந்திரனின் இளையவரான விஷ்ணு முன்பு உங்களுக்காகச் சொன்னார், அவரால் என் விருப்பமும் நிறைவேற்றப்பட்டது.
5.107.19
स भवानेतु गच्छाव नयिष्ये त्वां यथासुखम् ।
देशं पारं पृथिव्या वा गच्छ गालव मा चिरम् ॥ ५.१०७.१९ ॥
நீர் வாரும், நாம் போவோம்; உம்மை சுகமாக அழைத்துச் செல்வேன். பூமியின் தொலைதூர நாட்டுக்குச் செல்வோம், கால்வா, தாமதிக்காதே.