Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.107

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

5.107.1

एवमुक्तस्तदा तेन विश्वामित्रेण धीमता ।
नास्ते न शेते नाहारं कुरुते गालवस्तदा ॥ ५.१०७.१ ॥

ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏପରି କହିବାରୁ ଗାଲବ ସେତେବେଳେ ବସିଲେ ନାହିଁ, ଶୋଇଲେ ନାହିଁ, ଆହାର ମଧ୍ୟ କଲେ ନାହିଁ।

5.107.2

त्वगस्थिभूतो हरिणाश्चिन्ताशोकपरायणः ।
शोचमानोऽतिमात्रं स दह्यमानश्च मन्युना ।
गालवो दुःखितो दुःखाद्विललाप सुयोधन ॥ ५.१०७.२ ॥

ଚର୍ମ ଓ ଅସ୍ଥିମାତ୍ର ଅବଶିଷ୍ଟ, ଚିନ୍ତା ଓ ଶୋକରେ ମଗ୍ନ, ଅତ୍ୟଧିକ ବିଳାପକାରୀ, କ୍ରୋଧରେ ଦଗ୍ଧ ସେହି ଗାଳବ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ହେ ସୁଯୋଧନ, ବିଳାପ କଲେ।

5.107.3

कुतः पुष्टानि मित्राणि कुतोऽर्थाः सञ्चयः कृतः ।
हयानां चन्द्रशुभ्राणां शतान्यष्टौ कुतो मम ॥ ५.१०७.३ ॥

ମୋ ମିତ୍ରମାନେ କୁଆଡ଼େ ପୋଷିତ ହେଲେ? ମୋ ଧନର ସଞ୍ଚୟ କେଉଁଠି ହେଲା? ଚନ୍ଦ୍ରପରି ଧଳା ଆଠଶହ ଘୋଡ଼ା ମୋର କେଉଁଠି?

5.107.4

कुतो मे भोजने श्रद्धा सुखश्रद्धा कुतश्च मे ।
श्रद्धा मे जीवितस्यापि छिन्ना किं जीवितेन मे ॥ ५.१०७.४ ॥

ଭୋଜନରେ ମୋର ରୁଚି କୁଆଡ଼େ? ସୁଖରେ ମୋର ଶ୍ରଦ୍ଧା କୁଆଡ଼େ? ଜୀବନର ଆଶା ମଧ୍ୟ ଛିଣ୍ଡିଗଲା; ଏ ଜୀବନରେ ମୋର କ'ଣ ଲାଭ?

5.107.5

अहं पारे समुद्रस्य पृथिव्या वा परं परात् ।
गत्वाऽऽत्मानं विमुञ्चामि किं फलं जीवितेन मे ॥ ५.१०७.५ ॥

ମୁଁ ସମୁଦ୍ରର ପାରକୁ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ପରପାରକୁ ଯାଇ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରିବି। ଏ ଜୀବନରେ ମୋର କ'ଣ ଫଳ?

5.107.6

अदनस्याकृतार्थस्य त्यक्तस्य विविधैः फलैः ।
ऋणं धारयमाणस्य कुतः सुखमनीहया ॥ ५.१०७.६ ॥

ଯିଏ ଖାଏ ନାହିଁ, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇନାହିଁ, ନାନା ଫଳରୁ ଯେ ବଞ୍ଚିତ, ଋଣ ବହନ କରୁଛି, ତା'ର ଇଚ୍ଛାବିହୀନ ସୁଖ କୁଆଡ଼େ?

5.107.7

सुहृदां हि धनं भुक्त्वा कृत्वा प्रणयमीप्सितम् ।
प्रतिकर्तुमशक्तस्य जीवितान्मरणं वरम् ॥ ५.१०७.७ ॥

ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଧନ ଭୋଗ କରି ଓ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ସ୍ନେହ ପାଇ, ଯିଏ ତାହାର ପ୍ରତିଦାନ ଦେବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ତା'ପକ୍ଷେ ବଞ୍ଚିବା ଅପେକ୍ଷା ମରଣ ଶ୍ରେୟ।

5.107.8

प्रतिश्रुत्य करिष्येति कर्तव्यं तदकुर्वतः ।
मिथ्यावचनदग्धस्य इष्टापूर्तं प्रणश्यति ॥ ५.१०७.८ ॥

"କରିବି" ବୋଲି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଯେ ସେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରେ ନାହିଁ, ମିଛ କଥାରେ ଦଗ୍ଧ ତା'ର ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।

5.107.9

न रूपमनृतस्यास्ति नानृतस्यास्ति सन्ततिः ।
नानृतस्याधिपत्यं च कुत एव गतिः शुभा ॥ ५.१०७.९ ॥

ମିଛର କୌଣସି ରୂପ ନାହିଁ, ମିଛର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, ମିଛର କୌଣସି ଆଧିପତ୍ୟ ନାହିଁ; ତେବେ ତାହାର ଶୁଭ ଗତି କେଉଁଠୁ ହେବ?

5.107.10

कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम् ।
अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ ५.१०७.१० ॥

କୃତଘ୍ନ ପାଇଁ ଯଶ କେଉଁଠି, ସ୍ଥାନ କେଉଁଠି, ସୁଖ କେଉଁଠି? କୃତଘ୍ନ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; କୃତଘ୍ନ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।

5.107.11

न जीवत्यधनः पापः कुतः पापस्य तन्त्रणम् ।
पापो ध्रुवमवाप्नोति विनाशं नाशयन्कृतम् ॥ ५.१०७.११ ॥

ଦରିଦ୍ର ପାପୀ ବଞ୍ଚେ ନାହିଁ; ପାପୀ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କେଉଁଠି? ପାପୀ ନିଶ୍ଚୟ ବିନାଶ ପାଏ, କୃତ ସତ୍କର୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରି।

5.107.12

सोऽहं पापः कृतघ्नस्य कृपणश्चानृतोऽपि च ।
गुरोर्यः कृतकार्यः संस्तत्करोमि न भाषितम् ॥ ५.१०७.१२ ॥

ମୁଁ ପାପୀ, କୃତଘ୍ନ, କୃପଣ ଓ ମିଛବାଦୀ ମଧ୍ୟ; ଗୁରୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରି ମଧ୍ୟ ତାହା କରାଯାଇଛି ବୋଲି ନ ଭାବି, କହିଥିବା କଥା ପାଳନ ନ କରେ।

5.107.13

सोऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि कृत्वा यत्नमनुत्तमम् ।
अर्थिता न मया काचित्कृतपूर्वा दिवौकसाम् ॥ ५.१०७.१३ ॥

ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଯତ୍ନ କରି ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବି; ଦିବ୍ୟଲୋକବାସୀଙ୍କ ପାଖରେ ମୁଁ ପୂର୍ବେ କିଛି ଯାଚି ନାହିଁ।

5.107.14

मानयन्ति च मां सर्वे त्रिदशा यज्ञसंस्तरे ।
अहं तु विबुधश्रेष्ठं देवं त्रिभुवनेश्वरम् ।
विष्णुं गच्छाम्यहं कृष्णं गतिं गतिमतां वरम् ॥ ५.१०७.१४ ॥

ଯଜ୍ଞସଭାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତ୍ରିଭୁବନେଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ଯିଏ ଗତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି।

5.107.15

भोगा यस्मात्प्रतिष्ठन्ते व्याप्य सर्वान्सुरासुरान् ।
प्रणतो द्रष्टुमिच्छामि कृष्णं योगिनमव्ययम् ॥ ५.१०७.१५ ॥

ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ, ଯିଏ ଦେବ ଓ ଅସୁର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଅବ୍ୟୟ ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।

5.107.16

एवमुक्ते सखा तस्य गरुडो विनतात्मजः ।
दर्शयामास तं प्राह संहृष्टः प्रियकाम्यया ॥ ५.१०७.१६ ॥

ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ତାଙ୍କ ସଖା ବିନତାପୁତ୍ର ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ପ୍ରିୟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସେ କହିଲେ।

5.107.17

सहृद्भवान्मम मतः सुहृदां च मतः सुहृत् ।
ईप्सितेनाभिलाषेण योक्तव्यो विभवे सति ॥ ५.१०७.१७ ॥

ତୁମେ ମୋର ହିତୈଷୀ; ମୋ ମତରେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ; ବିଭବ ଥିଲେ ଇଚ୍ଛିତ ଅଭିଳାଷରେ ତୁମେ ମୋ ସହ ଯୋଗ ଦେବା ଉଚିତ।

5.107.18

विभवश्चास्ति मे विप्र वासवावरजो द्विज ।
पूर्वमुक्तस्त्वदर्थं च कृतः कामश्च तेन मे ॥ ५.१०७.१८ ॥

ହେ ବିପ୍ର, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ମୋ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ବିଭବ ଅଛି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭାଇ (ବିଷ୍ଣୁ) ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ପାଇଁ କହିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋ ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇଛି।

5.107.19

स भवानेतु गच्छाव नयिष्ये त्वां यथासुखम् ।
देशं पारं पृथिव्या वा गच्छ गालव मा चिरम् ॥ ५.१०७.१९ ॥

ଆପଣ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଯିବା; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସୁଖରେ ନେଇଯିବି। ପୃଥିବୀର ଦୂର ଦେଶକୁ ଚାଲନ୍ତୁ, ହେ ଗାଲବ, ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।