Mahābhārata · Adhyāya 5.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.11.1
ऋषयोऽथाब्रुवन्सर्वे देवाश्च त्रिदिवेश्वराः ।
अयं वै नहुपः श्रीमान्देवराज्येऽभिषिच्यताम् ॥ ५.११.१ ॥
Da sprachen die Weisen und alle Götter, Herren der drei Himmel: "Dieser glanzvolle Nahuṣa soll zum König der Götter gesalbt werden."
5.11.2
तेजस्वी च यशस्वी च धार्मिकश्चैव नित्यदा ।
ते गत्वा त्वब्रुवन्सर्वे राजा नो भव पार्थिव ॥ ५.११.२ ॥
Er ist glanzvoll, berühmt und stets rechtschaffen. Sie gingen zu ihm und sprachen: "O Herrscher der Erde, sei unser König."
5.11.3
स तानुवाच नहुषो देवानृपिगणांस्तथा ।
पितृभिः सहितान्राजन्परिप्सन्हितमात्मनः ॥ ५.११.३ ॥
Da sprach Nahuṣa zu jenen Göttern und den Scharen der Weisen sowie zu denen, die bei den Ahnen waren, o König, da er sein eigenes Wohl suchte.
5.11.4
दुर्बलोऽहं न मे शक्तिर्भवतां परिपालने ।
बलवाञ्ज्ञायतां कश्चिद्बलं शक्रे हि नित्यदा ॥ ५.११.४ ॥
"Ich bin schwach, ich habe nicht die Kraft, euch zu beschützen. Man möge jemanden Starken suchen, denn die Stärke wohnt stets in Indra."
5.11.5
तमब्रुवन्पुनः सर्वे देवा ऋषिपुरोगमाः ।
अस्माकं तपसा युक्तः पाहि राज्यं त्रिविष्टपे ॥ ५.११.५ ॥
Da sprachen alle Götter, die Weisen voran, wieder zu ihm: "Du bist mit unserer Askese begabt; beschütze das Reich der drei Himmel."
5.11.6
परस्परभयं घोरमस्माकं हि न संशयः ।
अभिषिच्यस्व राजेन्द्र भव राजा त्रिविष्टपे ॥ ५.११.६ ॥
"Die gegenseitige Furcht unter uns ist schrecklich, ohne Zweifel. O Herr der Könige, sei gesalbt und werde König der drei Himmel."
5.11.7
देवदानवयक्षाणामृषीणां रक्षसां तथा ।
पितृगन्धर्वभूतानां चक्षुर्विषयवर्तिनाम्। ॥ ५.११.७ ॥
Der Götter, Dānavas, Yakṣas, Weisen und Rākṣasas, ebenso der Ahnen, Gandharvas und Geister, die im Bereich des Sehens weilen.
5.11.8
तेज आदास्यसे पश्यन्बलवांश्च भविष्यसि ।
धर्मं पुरस्कृत्य सदा सरवलोकाधिपो भव ॥ ५.११.८ ॥
Du wirst Glanz empfangen und, während du schaust, stark werden. Stelle stets den Dharma voran und werde Herr aller Welten.
5.11.9
ब्रह्मर्षीश्चापि देवांश्च गोपायस्व त्रिविष्टपे ।
अभिषिक्तः स राजेन्द्र ततो राजा त्रिविष्टपे ॥ ५.११.९ ॥
Beschütze auch die Brahmarṣis und die Götter im Himmel. Gesalbt, o Herr der Könige, wirst du dann König im Himmel.
5.11.10
धर्मं पुरस्कृत्य तदा सर्वलोकाधिपोऽभवत् ।
सुदुर्लभं वरं लब्ध्वा प्राप्य राज्यं त्रिविष्टपे ॥ ५.११.१० ॥
Den Dharma vor Augen, wurde er da Herr aller Welten, nachdem er eine äußerst schwer zu erlangende Gabe und die Königsherrschaft im Himmel erlangt hatte.
5.11.11
धर्मात्मा सततं भूत्वा कामात्मा समपद्यत ।
देवोद्यानेषु सर्वेषु नन्दनोपवनेषु च ॥ ५.११.११ ॥
Obwohl er stets von rechtschaffener Natur war, wurde er begehrlich, in allen Gärten der Götter und in den Nandana-Hainen.
5.11.12
कैलासे हिमवत्पृष्ठे मन्दरे श्वेतपर्वते ।
सह्ये महेन्द्रे मलये समुद्रेषु सरित्सु च ॥ ५.११.१२ ॥
Auf dem Kailāsa, auf dem Rücken des Himālaya, auf dem Mandara, auf dem Weißen Berg, auf dem Sahya, auf dem Mahendra, auf dem Malaya, in den Meeren und in den Flüssen.
5.11.13
अप्सरोभिः परिवृतो देवकन्यासमावृतः ।
नहुषो देवराजोऽथ क्रीडन्बहुविधं तदा ॥ ५.११.१३ ॥
Umringt von Apsarasen und umgeben von göttlichen Jungfrauen vergnügte sich damals Nahuṣa, der König der Götter, auf vielerlei Weise.
5.11.14
श्रृण्वन्दिव्या बहुविधाः कथाः श्रुतिमनोहराः ।
वादित्राणि च सर्वाणि गीतं च मधुरस्वनम् ॥ ५.११.१४ ॥
Er lauschte vielerlei göttlichen, ohrenschmeichelnden Erzählungen, allen Musikinstrumenten und dem Gesang von süßem Klang.
5.11.15
विश्वावसुर्नारदश्च गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
ऋतवः षट्च देवेन्द्रं मूर्तिमन्त उपस्थिताः ॥ ५.११.१५ ॥
Viśvāvasu und Nārada, Scharen von Gandharvas und Apsarasen und die sechs Jahreszeiten, verkörpert, standen vor dem Herrn der Götter.
5.11.16
मारुतः सुरभिर्वाति मनोज्ञः सत्वशीतलः ।
एवं विक्रीडतस्तस्य नहुषस्य दुरात्मनः ॥ ५.११.१६ ॥
Ein duftender, lieblicher, kühler und sanfter Wind wehte; so vergnügte sich der böse Nahuṣa.
5.11.17
संप्राप्ता दर्शनं देवी शक्रस्य महिषी प्रिया ।
स तां संदृश्य दुष्टात्मा प्राह सर्वान्सभासदः ॥ ५.११.१७ ॥
Die geliebte Hauptgemahlin Śakras, die Göttin, erschien; als er sie sah, sprach der böse Geist zu allen Hofleuten.
5.11.18
इन्द्रस्य महिषी देवी कस्मान्मां नोपतिष्ठति ।
अहमिन्द्रोऽस्मि देवानां लोकानां च तथेश्वरः ॥ ५.११.१८ ॥
Warum erweist mir die Hauptgemahlin Indras, die Göttin, nicht ihre Aufwartung? Ich bin Indra, und ebenso der Herr der Götter und der Welten.
5.11.19
आगच्छतु शची मह्यं क्षिप्रमद्य निवेशनम् ।
तच्छ्रुत्वा दुर्मना देवी बृहस्पतिमुवाच ह ॥ ५.११.१९ ॥
"Möge Śacī heute schnell zu meiner Wohnung kommen." Als die Göttin dies hörte, sprach sie, innerlich beunruhigt, zu Bṛhaspati.
5.11.20
रक्ष मां नहुषाद्ब्रह्मंस्त्वामस्मि शरणं गता ।
सर्वलक्षणसंपन्नां ब्रह्मंस्त्वं मां प्रभाषसे ॥ ५.११.२० ॥
"O Brahmane, schütze mich vor Nahuṣa; ich bin zu dir als Zuflucht gekommen." "O Brahmane, du sprichst von mir als mit allen glückverheißenden Zeichen begabt."
5.11.21
देवराजस्य दयितामत्यन्तं सुखभागिनीम् ।
अवैधव्येन युक्तां चाप्येकपत्नीं पतिव्रदाम् ॥ ५.११.२१ ॥
Dem König der Götter überaus lieb, Teilhaberin am Glück, nicht verwitwet, eine einzige Gattin, ihrem Gatten ergeben.
5.11.22
उक्तवानसि मां पूर्वमृतां तां कुरु वै गिरम् ।
नोक्तपूर्वं च भगवन्मृषा ते किंचिदीश्वर ॥ ५.११.२२ ॥
"Du hast es mir zuvor gesagt; mache dieses Wort wahr." "O ehrwürdiger Herr, du hast zuvor nie etwas Falsches gesagt."
5.11.23
तस्मादेतद्भवेत्सत्यं त्वयोक्तं द्विजसत्तम ।
बृहस्पतिरथोवाच इन्द्राणीं भयमोहिताम् ॥ ५.११.२३ ॥
Darum, bester der Zweimalgeborenen, möge sich erfüllen, was du gesagt hast. Da sprach Bṛhaspati zu Indrāṇī, die von Furcht verwirrt war.
5.11.24
यदुक्तासि मया देवि सत्यं तद्भविता ध्रुवम् ।
द्रक्ष्यसे देवराजं तमिन्द्रं शीघ्रमिहागतम् ॥ ५.११.२४ ॥
Was ich dir gesagt habe, o Göttin, wird sicherlich wahr werden; du wirst bald den König der Götter, Indra, hier erscheinen sehen.
5.11.25
न भेतव्यं च नहुषात्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
समानयिष्ये शक्रेण नचिराद्भवतीमहम् ॥ ५.११.२५ ॥
Fürchte dich nicht vor Nahuṣa; dies sage ich dir in Wahrheit. Bald werde ich dich mit Śakra (Indra) wieder vereinen.
5.11.26
अथ शुश्राव नहुष इन्द्राणीं शरणीं गताम् ।
बृहस्पतेरङ्गिरसश्रुक्रोध स नृपस्तदा ॥ ५.११.२६ ॥
Da hörte Nahuṣa, dass Indrāṇī bei Bṛhaspati aus dem Geschlecht der Aṅgiras Zuflucht gesucht hatte, und der König wurde zornig.