மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.11.1
ऋषयोऽथाब्रुवन्सर्वे देवाश्च त्रिदिवेश्वराः ।
अयं वै नहुपः श्रीमान्देवराज्येऽभिषिच्यताम् ॥ ५.११.१ ॥
அப்போது முனிவர்களும் மூவுலகின் தலைவர்களான தேவர்கள் அனைவரும் கூறினர்: "புகழ்மிக்க இந்த நகுஷன் தேவராஜ பதவியில் அபிஷேகம் செய்யப்படட்டும்."
5.11.2
तेजस्वी च यशस्वी च धार्मिकश्चैव नित्यदा ।
ते गत्वा त्वब्रुवन्सर्वे राजा नो भव पार्थिव ॥ ५.११.२ ॥
அவர் ஒளிமிக்கவர், புகழ்பெற்றவர், எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்தவர். அவர்கள் அனைவரும் அவரிடம் சென்று கூறினர்: "ஓ பூமிபதியே, நீ எங்கள் அரசனாக இரு."
5.11.3
स तानुवाच नहुषो देवानृपिगणांस्तथा ।
पितृभिः सहितान्राजन्परिप्सन्हितमात्मनः ॥ ५.११.३ ॥
அப்போது நகுஷன் அவர்களிடம் பேசினான் — தேவர்களிடமும் ரிஷிக்கூட்டங்களிடமும், பித்ருக்களுடன் இருந்தவர்களிடமும் — ஓ அரசே, தனது நலனை நாடியவனாக.
5.11.4
दुर्बलोऽहं न मे शक्तिर्भवतां परिपालने ।
बलवाञ्ज्ञायतां कश्चिद्बलं शक्रे हि नित्यदा ॥ ५.११.४ ॥
"நான் பலவீனன், உங்களைக் காக்கும் வலிமை எனக்கில்லை. யாரேனும் பலசாலியைத் தேடுங்கள்; வலிமை எப்போதும் இந்திரனிடமே உள்ளது."
5.11.5
तमब्रुवन्पुनः सर्वे देवा ऋषिपुरोगमाः ।
अस्माकं तपसा युक्तः पाहि राज्यं त्रिविष्टपे ॥ ५.११.५ ॥
அப்போது முனிவர்களை முன்னிறுத்திய அனைத்து தேவர்களும் அவனிடம் மீண்டும் கூறினர்: "எங்கள் தவத்துடன் கூடியவனாய் இருக்கிறாய்; மூவுலகின் அரசைக் காத்தருள்."
5.11.6
परस्परभयं घोरमस्माकं हि न संशयः ।
अभिषिच्यस्व राजेन्द्र भव राजा त्रिविष्टपे ॥ ५.११.६ ॥
"எங்களுக்குள் பரஸ்பர பயம் கொடியது; இதில் ஐயமில்லை. ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, அபிஷேகம் செய்துகொண்டு மூவுலகின் அரசனாகு."
5.11.7
देवदानवयक्षाणामृषीणां रक्षसां तथा ।
पितृगन्धर्वभूतानां चक्षुर्विषयवर्तिनाम्। ॥ ५.११.७ ॥
தேவர்கள், தானவர்கள், யக்ஷர்கள், ரிஷிகள், ராக்ஷசர்கள், அதேபோல் பித்ருக்கள், கந்தர்வர்கள், பூதங்கள் ஆகியோரில் கண்ணின் எல்லைக்குள் வாழ்பவர்களின்.
5.11.8
तेज आदास्यसे पश्यन्बलवांश्च भविष्यसि ।
धर्मं पुरस्कृत्य सदा सरवलोकाधिपो भव ॥ ५.११.८ ॥
நீ தேஜஸைப் பெறுவாய்; பார்த்துக்கொண்டே பலசாலியாவாய். எப்போதும் தர்மத்தை முன்னிறுத்தி எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியாவாய்.
5.11.9
ब्रह्मर्षीश्चापि देवांश्च गोपायस्व त्रिविष्टपे ।
अभिषिक्तः स राजेन्द्र ततो राजा त्रिविष्टपे ॥ ५.११.९ ॥
பிரம்மரிஷிகளையும் தேவர்களையும் சொர்க்கத்தில் காத்துக்கொள். ராஜேந்திரா, அபிஷேகம் பெற்று அப்போது சொர்க்கத்தில் அரசனாவாய்.
5.11.10
धर्मं पुरस्कृत्य तदा सर्वलोकाधिपोऽभवत् ।
सुदुर्लभं वरं लब्ध्वा प्राप्य राज्यं त्रिविष्टपे ॥ ५.११.१० ॥
தர்மத்தை முன்னிறுத்தி அவன் அப்போது எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியானான். மிகவும் அரிய வரத்தைப் பெற்று, சொர்க்கத்தில் அரசாட்சியும் பெற்று.
5.11.11
धर्मात्मा सततं भूत्वा कामात्मा समपद्यत ।
देवोद्यानेषु सर्वेषु नन्दनोपवनेषु च ॥ ५.११.११ ॥
எப்போதும் தர்மாத்மாவாக இருந்தும் அவன் காமாத்மாவாக ஆனான். தேவர்களின் எல்லா உத்யானங்களிலும், நந்தன உபவனங்களிலும்.
5.11.12
कैलासे हिमवत्पृष्ठे मन्दरे श्वेतपर्वते ।
सह्ये महेन्द्रे मलये समुद्रेषु सरित्सु च ॥ ५.११.१२ ॥
கைலாசத்திலும், இமயத்தின் முதுகிலும், மந்தரத்திலும், வெள்ளை மலையிலும், சஹ்யத்திலும், மஹேந்திரத்திலும், மலயத்திலும், கடல்களிலும், ஆறுகளிலும்.
5.11.13
अप्सरोभिः परिवृतो देवकन्यासमावृतः ।
नहुषो देवराजोऽथ क्रीडन्बहुविधं तदा ॥ ५.११.१३ ॥
அப்சரஸ்களால் சூழப்பட்டு, தேவகன்னியர்களால் சூழ்ந்தவனாய், தேவர்களின் அரசன் நகுஷன் அப்பொழுது பலவிதங்களில் விளையாடினான்.
5.11.14
श्रृण्वन्दिव्या बहुविधाः कथाः श्रुतिमनोहराः ।
वादित्राणि च सर्वाणि गीतं च मधुरस्वनम् ॥ ५.११.१४ ॥
பலவிதமான தெய்வீகக் கதைகளையும், செவிக்கு இனிய கதைகளையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்; எல்லா இசைக்கருவிகளையும் இனிய குரலில் பாடப்பட்ட பாடல்களையும் கேட்டான்.
5.11.15
विश्वावसुर्नारदश्च गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
ऋतवः षट्च देवेन्द्रं मूर्तिमन्त उपस्थिताः ॥ ५.११.१५ ॥
விश்வாவசுவும் நாரதரும், கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ் கூட்டங்களும், ஆறு ருதுக்களும் உருவம் பெற்று தேவேந்திரன் முன் வந்து நின்றனர்.
5.11.16
मारुतः सुरभिर्वाति मनोज्ञः सत्वशीतलः ।
एवं विक्रीडतस्तस्य नहुषस्य दुरात्मनः ॥ ५.११.१६ ॥
நறுமணம் வீசும், மனத்தை மகிழ்விக்கும், குளிர்ந்த மாருதம் வீசிக்கொண்டிருந்தது. இவ்வாறு தீய மனமுடைய நகுஷன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கையில்.
5.11.17
संप्राप्ता दर्शनं देवी शक्रस्य महिषी प्रिया ।
स तां संदृश्य दुष्टात्मा प्राह सर्वान्सभासदः ॥ ५.११.१७ ॥
இந்திரனின் அன்புத் தேவியான பட்டத்தரசி (சசி) தோன்றினாள். அவளைக் கண்ட தீயவனாகிய நகுஷன் சபையோர் அனைவரிடமும் கூறினான்.
5.11.18
इन्द्रस्य महिषी देवी कस्मान्मां नोपतिष्ठति ।
अहमिन्द्रोऽस्मि देवानां लोकानां च तथेश्वरः ॥ ५.११.१८ ॥
இந்திரனின் பட்டத்தரசி தேவி ஏன் என்னிடம் வந்து பணிவிடை செய்யவில்லை? நான் இந்திரன்; தேவர்களுக்கும் உலகங்களுக்கும் அதிபதியும் நானே.
5.11.19
आगच्छतु शची मह्यं क्षिप्रमद्य निवेशनम् ।
तच्छ्रुत्वा दुर्मना देवी बृहस्पतिमुवाच ह ॥ ५.११.१९ ॥
"சசி இன்று விரைவில் என் இல்லத்திற்கு வரட்டும்." இதைக் கேட்ட துயருற்ற மனமுடைய தேவி பிருஹஸ்பதியிடம் கூறினாள்.
5.11.20
रक्ष मां नहुषाद्ब्रह्मंस्त्वामस्मि शरणं गता ।
सर्वलक्षणसंपन्नां ब्रह्मंस्त्वं मां प्रभाषसे ॥ ५.११.२० ॥
"பிராமணரே, நஹுஷனிடமிருந்து என்னைக் காத்தருளுங்கள்; நான் உம்மைச் சரணடைந்தேன்." "பிராமணரே, எல்லா நற்குறிகளும் நிறைந்தவள் என்று நீர் என்னைப் புகழ்கிறீர்."
5.11.21
देवराजस्य दयितामत्यन्तं सुखभागिनीम् ।
अवैधव्येन युक्तां चाप्येकपत्नीं पतिव्रदाम् ॥ ५.११.२१ ॥
தேவராஜனுக்கு மிகவும் பிரியமானவளும், இன்பத்தைப் பங்கிடுபவளும், விதவையாகாத நிலையுடையவளும், ஒரே கணவனை உடையவளும், கற்புடையவளுமானவள்.
5.11.22
उक्तवानसि मां पूर्वमृतां तां कुरु वै गिरम् ।
नोक्तपूर्वं च भगवन्मृषा ते किंचिदीश्वर ॥ ५.११.२२ ॥
"முன்பு நீர் என்னிடம் சொன்னீர்; அந்தச் சொல்லை உண்மையாக்குவீர்." "ஐயனே, ஈசுரரே, நீர் முன்பு ஒருபோதும் எதையும் பொய்யாகச் சொன்னதில்லை."
5.11.23
तस्मादेतद्भवेत्सत्यं त्वयोक्तं द्विजसत्तम ।
बृहस्पतिरथोवाच इन्द्राणीं भयमोहिताम् ॥ ५.११.२३ ॥
ஆகவே, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, நீர் சொன்னது உண்மையாகட்டும். பின்னர் பிருஹஸ்பதி அச்சத்தால் மயங்கிய இந்திராணியிடம் கூறினார்.
5.11.24
यदुक्तासि मया देवि सत्यं तद्भविता ध्रुवम् ।
द्रक्ष्यसे देवराजं तमिन्द्रं शीघ्रमिहागतम् ॥ ५.११.२४ ॥
தேவியே, நான் சொன்னது நிச்சயமாக உண்மையாகும்; விரைவில் இங்கு வந்திருக்கும் அந்த தேவராஜனாகிய இந்திரனை நீ காண்பாய்.
5.11.25
न भेतव्यं च नहुषात्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
समानयिष्ये शक्रेण नचिराद्भवतीमहम् ॥ ५.११.२५ ॥
நஹுஷனுக்கு அஞ்ச வேண்டாம்; இதை உண்மையாகவே உனக்குச் சொல்கிறேன். விரைவில் நான் உன்னை சக்கரனுடன் (இந்திரனுடன்) ஒன்றுசேர்ப்பேன்.
5.11.26
अथ शुश्राव नहुष इन्द्राणीं शरणीं गताम् ।
बृहस्पतेरङ्गिरसश्रुक्रोध स नृपस्तदा ॥ ५.११.२६ ॥
அப்போது நஹுஷன் இந்திராணி அங்கிரஸ் பிருஹஸ்பதியின் அடைக்கலம் புகுந்தாள் என்று கேட்டான்; அந்த அரசன் அப்போது சினம் கொண்டான்.