مهابهاراتا · أدهيايا 5.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.113.1
ऋषभस्य ततः शृङ्गं निपत्य द्विजपक्षिणौ ।
शाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशो तपोन्विताम् ॥ ५.११३.१ ॥
ثم نزل الطائران البراهمانيان من قمة ريشابها فرأيا هناك البراهمية شانديلي المتصفة بالتقشف.
5.113.2
अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम् ।
तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे सन्निषीदतुः ॥ ५.११३.२ ॥
حيّاها سوبارنا باحترام، وأكرمها غالافا؛ ولما دعتهما بكلمات الترحيب جلسا على المقعد.
5.113.3
सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् ।
भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावनुमोहितौ ॥ ५.११३.३ ॥
قدّمت لهما طعامًا مُعدًّا أُثري بتعويذة البالي؛ فلما أكلا واكتفيا، غلبهما النعاس فناما على الأرض.
5.113.4
मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सया ।
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गी तापसीं ब्रह्मचारिणीम् ॥ ५.११३.४ ॥
وفي لحظة استيقظ سوبارنا راغبًا في الرحيل؛ فلما رأى تلك الزاهدة البراهمچارينية، الجميلة في كل أعضائها—
5.113.5
ग्रहीतुं हि मनश्चक्रे रूपात्साक्षादिव श्रियम् ।
अथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः ॥ ५.११३.५ ॥
عقد العزم على اختطافها، إذ كان جمالها كأنه الإلهة شري بعينها؛ ثم رأى الطائر نفسه وقد تساقط جسده وأطرافه.
5.113.6
मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगः ।
गालवस्तं तथा दृष्ट्वा विमनाः पर्यपृच्छत ॥ ५.११३.६ ॥
صار ذلك الطائر كقطعة لحم، لم يبقَ له إلا الفم والقدمان. فلما رآه غالافا على تلك الحال، سأله وقلبه مضطرب.
5.113.7
किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम् ।
वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति ॥ ५.११३.७ ॥
ما هذه الثمرة التي نالتها من مجيئك إلى هنا؟ وكم سيطول مقامنا نحن الاثنين هنا؟
5.113.8
किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति ॥ ५.११३.८ ॥
أي فكرة شريرة تصورتها في نفسك تدنّس الدَّهرما؟ إن مخالفتك لن تكون يسيرة البتة.
5.113.9
सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज ।
इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः ॥ ५.११३.९ ॥
فقال سوبرنا للبراهمي: «أيها المولود مرتين، لقد عزمتُ عزمًا راسخًا أن أنقل هذه المكتملة من هنا إلى حيث يكون برجاباتي.»
5.113.10
यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनः ।
यत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति ॥ ५.११३.१० ॥
حيث الإله ماهاديفا، وحيث فيشنو الأزلي، وحيث الدهرما والقربان، فهناك فلتقم هذه.
5.113.11
सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्यया ।
मयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचसा किल ॥ ५.११३.११ ॥
منحنيًا، من أجل رغبة الحبيب، أتوسل إلى تلك الإلهة المباركة. لقد تأملتُ هذا الاسم حقًا بعمق في النفس وفي الحزن.
5.113.12
तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम् ।
सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि ॥ ५.११३.१२ ॥
هكذا، من فرط الإجلال، فعلتُ هنا ما لم تكن ترتضيه. سواء كان حسنًا أو سيئًا، فحريّ بك أن تغفره بعظمتك.
5.113.13
सा तौ तदाऽब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौ ।
न भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम् ॥ ५.११३.१३ ॥
فقالت له وقد سُرّت، للرجلين: سيد الطيور وخيرة المولودين مرتين: «لا تخف، أنت سوبارنا؛ يا سوبارنا، دع الاضطراب.»
5.113.14
निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम् ।
लोकेभ्यः सपदि भ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत् ॥ ५.११३.१४ ॥
يا بنيّ، لقد لُمتني؛ ولكنني لا أغفر ذلك اللوم. فالآثم الذي يلومني يسقط في الحال من العوالم.
5.113.15
हीनयाऽलक्षणैः सर्वैस्तथाऽनिन्दितया मया ।
आचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा ॥ ५.११३.१५ ॥
وقد خلوت من كل العلامات الرديئة، وكذلك من اللوم، فبأخذي بالسلوك الحسن نلتُ هذا الكمال الأسمى.
5.113.16
आचारः फलते धर्ममाचारः फलते धनम् ।
आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ ५.११३.१६ ॥
السلوك الحسن يثمر الدارما، والسلوك الحسن يثمر الثروة. بالسلوك الحسن ينال المرء الازدهار، والسلوك الحسن يمحو الشؤم.
5.113.17
तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितः ।
न च ते गर्हणीयाऽहं गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित् ॥ ५.११३.१७ ॥
فلذلك، أيها السيد المعمّر للطيور، امضِ من هنا كما تشاء. لا ينبغي أن تلومني، ولا ينبغي أن تُلام النساء أبدًا.
5.113.18
यदि त्वमात्मनो ह्यर्थे मां चैवादातुमिच्छसि ।
तदेव नष्टदेहस्तु स्या वै त्वं पन्नगाशन ॥ ५.११३.१८ ॥
إن كنت تريد أن تأخذني أيضًا لمنفعتك، فيا آكل الثعابين، سيهلك جسدك أنت.
5.113.19
तस्यैव हि प्रसादेन देवदेवस्य चिन्तनात् ।
त्वं तु साङ्गस्तु सञ्जातः पुनरेव भविष्यसि ॥ ५.११३.१९ ॥
بفضله، وبتأمّل إله الآلهة، ستولد من جديد وأطرافك سليمة.
5.113.20
भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितः ।
बभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ ॥ ५.११३.२० ॥
ستعود كما كنت من قبل، متّصفًا بالقوة والبأس. ثم صار جناحاه أشدّ قوة.
5.113.21
अनुज्ञातस्तु शाण्डिल्या यथागतमुपागमत् ।
नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरङ्गमान् ॥ ५.११३.२१ ॥
بعد أن أذنت له شاندِلْيا عاد من حيث أتى، غير أنه لم يحصل على خيول بمثل تلك الهيئة.
5.113.22
विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य सन्निधौ ॥ ५.११३.२२ ॥
فلما رأى فِشفاميتْرا ذلك الرجل وغالافا واقفين في الطريق، قال، وهو أفضل المتكلمين، في حضرة فيناتيا.
5.113.23
यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विज ।
तस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान् ॥ ५.११३.२३ ॥
أيها المولود مرتين، أخبرني بالوقت الذي تراه مناسبًا لإنجاز الأمر الذي وعدتني به بنفسك.
5.113.24
प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम् ।
यथासंसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशाम्यताम् ॥ ५.११३.२४ ॥
سأنتظر هذا القدر من الزمن بل أكثر، حتى يتمّ الأمر، أيها البراهمي. فاستمع الآن إلى ذلك الطريق.
5.113.25
सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम् ।
प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान् ॥ ५.११३.२५ ॥
فقال سوپرنا لغالافا البائس الحزين للغاية: «الآن تبيّن أمام عينيّ ما قاله فيشفاميترا.»
5.113.26
तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालव ।
नादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयाऽऽसितुम् ॥ ५.११३.२६ ॥
"فتعال إذن يا خير المولودين مرتين غالافا، لنتشاور. لا يمكنك أن تبقى دون أن تدفع للمعلم الأجر كاملاً."