మహాభారతం · అధ్యాయం 5.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.113.1
ऋषभस्य ततः शृङ्गं निपत्य द्विजपक्षिणौ ।
शाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशो तपोन्विताम् ॥ ५.११३.१ ॥
అప్పుడు ఋషభ శిఖరం నుండి దిగిన ఇద్దరు ద్విజ పక్షులు అక్కడ తపస్సుతో కూడిన బ్రాహ్మణి శాండిలిని చూశాయి.
5.113.2
अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम् ।
तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे सन्निषीदतुः ॥ ५.११३.२ ॥
సుపర్ణుడు నమస్కరించాడు, గాలవుడు ఆమెను గౌరవించాడు. ఆమె స్వాగత వచనాలతో ఇద్దరూ ఆసనంపై కూర్చున్నారు.
5.113.3
सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् ।
भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावनुमोहितौ ॥ ५.११३.३ ॥
ఆమె బలి-మంత్రంతో పవిత్రం చేసిన సిద్ధమైన అన్నాన్ని ఇచ్చింది. తిని తృప్తి చెందిన ఇద్దరూ మత్తులో నేలపై నిద్రించారు.
5.113.4
मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सया ।
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गी तापसीं ब्रह्मचारिणीम् ॥ ५.११३.४ ॥
క్షణంలో సుపర్ణుడు వెళ్లాలనే కోరికతో మేల్కొన్నాడు. అంగాంగమూ సుందరమైన ఆ బ్రహ్మచారిణి తాపసిని చూసి—
5.113.5
ग्रहीतुं हि मनश्चक्रे रूपात्साक्षादिव श्रियम् ।
अथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः ॥ ५.११३.५ ॥
నిజంగా శ్రీదేవిలా ఉన్న ఆమె రూపంతో ఆమెను పొందాలని మనసు పెట్టాడు. అప్పుడు ఆ పక్షి తన శరీరం, అవయవాలు జారిపోయినట్లు తనను తాను చూసుకున్నాడు.
5.113.6
मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगः ।
गालवस्तं तथा दृष्ट्वा विमनाः पर्यपृच्छत ॥ ५.११३.६ ॥
ఆ పక్షి మాంసపు ముద్దలా అయిపోయింది, కేవలం ముఖం మరియు పాదాలతో మిగిలింది. అతన్ని ఆ స్థితిలో చూసి గాలవుడు విచారమైన మనసుతో అడిగాడు.
5.113.7
किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम् ।
वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति ॥ ५.११३.७ ॥
ఇక్కడికి రావడంవల్ల నీవు ఏ ఫలం పొందావు? మనిద్దరి ఇక్కడి నివాసం ఎంతకాలం ఉంటుంది?
5.113.8
किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति ॥ ५.११३.८ ॥
నీ మనసులో ధర్మాన్ని దూషించే ఏ అశుభమైన ఆలోచన చేశావు? నీ ఈ తప్పు చిన్నది కాదు.
5.113.9
सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज ।
इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः ॥ ५.११३.९ ॥
అప్పుడు గరుత్మంతుడు బ్రాహ్మణునితో ఇలా అన్నాడు: 'ద్విజుడా, నేను నిశ్చయంగా ఆలోచించాను, ఈ సిద్ధను ఇక్కడినుండి ప్రజాపతి ఉన్న చోటికి తీసుకువెళ్లాలని.'
5.113.10
यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनः ।
यत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति ॥ ५.११३.१० ॥
ఎక్కడ దేవుడైన మహాదేవుడు ఉన్నాడో, ఎక్కడ సనాతనుడైన విష్ణువు ఉన్నాడో, ఎక్కడ ధర్మము మరియు యజ్ఞము ఉన్నాయో, అక్కడే ఈమె నివసించాలి.
5.113.11
सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्यया ।
मयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचसा किल ॥ ५.११३.११ ॥
నేను వంగి నమస్కరించి, ప్రియుని కోరికవల్ల ఆ భగవతిని వేడుకుంటున్నాను. నాచేత ఈ నామం మనసులో, దుఃఖంతో నిజంగా గాఢంగా ఆలోచించబడింది.
5.113.12
तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम् ।
सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि ॥ ५.११३.१२ ॥
ఈ విధంగా, అధిక గౌరవంతో నాచేత ఇక్కడ నీకు అనిష్టమైనది చేయబడింది. మంచిదైనా చెడ్డదైనా, నీ మహత్త్వంవల్ల నీవు దానిని క్షమించాలి.
5.113.13
सा तौ तदाऽब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौ ।
न भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम् ॥ ५.११३.१३ ॥
అప్పుడు సంతోషించిన ఆమె ఆ పక్షిరాజు, ద్విజశ్రేష్ఠులిద్దరితో ఇలా అన్నది – 'భయపడకు, నీవు సుపర్ణుడివి; సుపర్ణా, కలవరపాటును విడువు.'
5.113.14
निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम् ।
लोकेभ्यः सपदि भ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत् ॥ ५.११३.१४ ॥
ఓ బిడ్డా, నీవు నన్ను నిందించావు; అయితే నేను ఆ నిందను క్షమించను. నన్ను నిందించే పాపి వెంటనే లోకాల నుండి పడిపోతాడు.
5.113.15
हीनयाऽलक्षणैः सर्वैस्तथाऽनिन्दितया मया ।
आचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा ॥ ५.११३.१५ ॥
అన్ని దుర్లక్షణాలు లేకుండా, అలాగే నిందారహితంగా, ఆచారాన్ని స్వీకరిస్తూ నేను ఈ ఉత్తమ సిద్ధిని పొందాను.
5.113.16
आचारः फलते धर्ममाचारः फलते धनम् ।
आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ ५.११३.१६ ॥
ఆచారం ధర్మఫలాన్ని ఇస్తుంది; ఆచారం ధనఫలాన్ని ఇస్తుంది. ఆచారం వల్ల మనిషి శ్రీని పొందుతాడు; ఆచారం అలక్షణాన్ని నాశనం చేస్తుంది.
5.113.17
तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितः ।
न च ते गर्हणीयाऽहं गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित् ॥ ५.११३.१७ ॥
కాబట్టి, దీర్ఘాయువుగల పక్షిరాజా, నీ ఇష్టం వచ్చినట్లు ఇక్కడి నుండి వెళ్ళు. నీవు నన్ను నిందించకూడదు; స్త్రీలు ఎప్పుడూ నిందింపదగినవారు కారు.
5.113.18
यदि त्वमात्मनो ह्यर्थे मां चैवादातुमिच्छसि ।
तदेव नष्टदेहस्तु स्या वै त्वं पन्नगाशन ॥ ५.११३.१८ ॥
నీవు నీ కోసం నన్ను కూడా తీసుకెళ్లాలని కోరితే, ఓ సర్పభక్షకా, నీ శరీరమే నశించిపోతుంది.
5.113.19
तस्यैव हि प्रसादेन देवदेवस्य चिन्तनात् ।
त्वं तु साङ्गस्तु सञ्जातः पुनरेव भविष्यसि ॥ ५.११३.१९ ॥
ఆయన అనుగ్రహం వల్ల, దేవదేవుని ధ్యానం వల్ల నీవు అవయవాలతో మళ్లీ జన్మిస్తావు.
5.113.20
भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितः ।
बभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ ॥ ५.११३.२० ॥
నీవు మునుపటిలాగే బలవీర్యాలతో కూడినవాడవవుతావు. తరువాత అతని రెండు రెక్కలు మరింత సంపన్నమయ్యాయి.
5.113.21
अनुज्ञातस्तु शाण्डिल्या यथागतमुपागमत् ।
नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरङ्गमान् ॥ ५.११३.२१ ॥
శాండిల్య అనుమతితో అతడు వచ్చిన దారినే తిరిగి వెళ్ళాడు; కానీ అలాంటి రూపం గల గుర్రాలను అతను పొందలేదు.
5.113.22
विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य सन्निधौ ॥ ५.११३.२२ ॥
అప్పుడు విశ్వామిత్రుడు అతన్ని, మార్గంలో నిలిచిన గాలవుని చూసి, మాట్లాడేవారిలో శ్రేష్ఠుడై వైనతేయుని (గరుడుని) సన్నిధిలో ఇలా అన్నాడు.
5.113.23
यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विज ।
तस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान् ॥ ५.११३.२३ ॥
ఓ ద్విజా, నీవు స్వయంగా నాకు ప్రతిజ్ఞ చేసిన కార్యాన్ని పూర్తిచేయవలసిన కాలం నీకు తోచినట్లు చెప్పు.
5.113.24
प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम् ।
यथासंसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशाम्यताम् ॥ ५.११३.२४ ॥
ఓ విప్రా, ఆ కార్యం సిద్ధించేంతవరకు నేను ఇంత కాలం, ఇంకా కూడా వేచి ఉంటాను; ఆ మార్గం ఇప్పుడు వినుము.
5.113.25
सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम् ।
प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान् ॥ ५.११३.२५ ॥
అప్పుడు సుపర్ణుడు అత్యంత దుఃఖితుడైన, దీనుడైన గాలవునితో ఇలా అన్నాడు: "ఇప్పుడు నా కళ్ల ముందే స్పష్టమైంది, విశ్వామిత్రుడు చెప్పినది నిజమే."
5.113.26
तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालव ।
नादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयाऽऽसितुम् ॥ ५.११३.२६ ॥
"కాబట్టి, ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడా గాలవా, రా, మనం ఆలోచిద్దాం. గురువుకు పూర్తి దక్షిణ ఇవ్వకుండా నువ్వు ఉండటం సాధ్యం కాదు."