Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 5.113

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

5.113.1

ऋषभस्य ततः शृङ्गं निपत्य द्विजपक्षिणौ ।
शाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशो तपोन्विताम् ॥ ५.११३.१ ॥

จากนั้น หงส์สองตนซึ่งเป็นพราหมณ์แห่งปักษีได้ลงจากยอดเขาฤษภะ และได้เห็นพราหมณีศาณฑิลีผู้เปี่ยมด้วยตบะอยู่ ณ ที่นั้น

5.113.2

अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम् ।
तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे सन्निषीदतुः ॥ ५.११३.२ ॥

สุบรรณไหว้นางด้วยความเคารพ และคาลวะก็บูชานาง นางต้อนรับทั้งสองด้วยถ้อยคำต้อนรับ ทั้งสองจึงนั่งลงบนอาสนะ

5.113.3

सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् ।
भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावनुमोहितौ ॥ ५.११३.३ ॥

นางถวายอาหารที่เตรียมไว้แล้ว ซึ่งเสริมด้วยมนตร์พลี ทั้งสองรับประทานจนอิ่มแล้วนอนหลับบนพื้นดิน ถูกความง่วงครอบงำ

5.113.4

मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सया ।
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गी तापसीं ब्रह्मचारिणीम् ॥ ५.११३.४ ॥

ไม่นาน สุบรรณตื่นขึ้น ปรารถนาจะจากไป เมื่อเห็นนางพราหมณีผู้บำเพ็ญตบะและถือพรหมจรรย์ ซึ่งงดงามทุกส่วนของร่างกาย

5.113.5

ग्रहीतुं हि मनश्चक्रे रूपात्साक्षादिव श्रियम् ।
अथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः ॥ ५.११३.५ ॥

เขาคิดจะฉุดนางไป เพราะความงามของนางประดุจพระศรีเอง แต่แล้วนกผู้นั้นก็เห็นตนเองที่ร่างกายและอวัยวะหลุดร่วงไปแล้ว

5.113.6

मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगः ।
गालवस्तं तथा दृष्ट्वा विमनाः पर्यपृच्छत ॥ ५.११३.६ ॥

นกตัวนั้นกลายเป็นเพียงก้อนเนื้อ มีแต่ปากและเท้า คาลวะเห็นเช่นนั้นก็ไม่สบายใจ จึงถามเขา

5.113.7

किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम् ।
वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति ॥ ५.११३.७ ॥

ผลนี้เกิดจากการที่ท่านมาที่นี่หรือ พวกเราสองคนจะต้องพักอยู่ที่นี่นานเพียงใด

5.113.8

किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति ॥ ५.११३.८ ॥

ท่านได้คิดอะไรในใจอันเป็นความชั่วที่ทำลายธรรมหรือ การละเมิดของท่านจะไม่เล็กน้อยเลย

5.113.9

सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज ।
इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः ॥ ५.११३.९ ॥

สุบรรณจึงกล่าวกับพราหมณ์ว่า ดูก่อนผู้เกิดสองครั้ง ข้าพเจ้าได้ตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะพานางผู้สำเร็จนี้ไปจากที่นี่ สู่ที่ที่พระประชาบดีอยู่

5.113.10

यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनः ।
यत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति ॥ ५.११३.१० ॥

ที่ใดมีพระมหาเทพ ที่ใดมีพระวิษณุผู้เป็นนิรันดร์ ที่ใดมีธรรมและยัญ ขอให้นางพำนักอยู่ที่นั่น

5.113.11

सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्यया ।
मयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचसा किल ॥ ५.११३.११ ॥

ข้าพเจ้าขอร้องพระนางผู้ทรงเกียรติด้วยการก้มกราบ เพราะปรารถนาสิ่งที่เป็นที่รัก ชื่อนี้ข้าพเจ้าได้ครุ่นคิดไว้ในใจด้วยความโศกเศร้าจริง ๆ

5.113.12

तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम् ।
सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि ॥ ५.११३.१२ ॥

ด้วยความเคารพอย่างยิ่งต่อท่าน ข้าพเจ้าจึงได้กระทำสิ่งที่ท่านไม่ปรารถนาที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นความดีหรือความชั่ว ขอท่านโปรดให้อภัยด้วยอำนาจแห่งความยิ่งใหญ่ของท่าน

5.113.13

सा तौ तदाऽब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौ ।
न भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम् ॥ ५.११३.१३ ॥

นางซึ่งพอพระทัยจึงกล่าวกับสองพราหมณ์ผู้เลิศนั้นว่า อย่ากลัวเลย ท่านคือสุบรรณ สุบรรณเอ๋ย จงละความตื่นตระหนกเสียเถิด

5.113.14

निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम् ।
लोकेभ्यः सपदि भ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत् ॥ ५.११३.१४ ॥

ลูกเอ๋ย เจ้าได้ตำหนิข้าแล้ว แต่ข้าไม่ให้อภัยการตำหนินั้น ผู้ทำบาปที่ตำหนิข้าจะตกจากโลกทั้งหลายในทันที

5.113.15

हीनयाऽलक्षणैः सर्वैस्तथाऽनिन्दितया मया ।
आचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा ॥ ५.११३.१५ ॥

ข้าพเจ้าปราศจากลักษณะอันไม่เป็นมงคลทั้งปวง และไม่มีผู้ใดตำหนิได้ เมื่อยึดถือความประพฤติอันดี ข้าพเจ้าจึงได้บรรลุความสำเร็จอันสูงสุดนี้

5.113.16

आचारः फलते धर्ममाचारः फलते धनम् ।
आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ ५.११३.१६ ॥

ความประพฤติอันดีย่อมออกผลเป็นธรรม ความประพฤติอันดีย่อมออกผลเป็นทรัพย์ ด้วยความประพฤติอันดีย่อมได้รับศรี ความประพฤติอันดีย่อมขจัดสิ่งที่ไม่เป็นมงคล

5.113.17

तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितः ।
न च ते गर्हणीयाऽहं गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित् ॥ ५.११३.१७ ॥

เพราะฉะนั้น ดูก่อนเจ้าแห่งปักษีผู้มีอายุยืน จงไปจากที่นี่ตามที่ปรารถนาเถิด ท่านไม่ควรตำหนิข้าพเจ้า และสตรีไม่ควรถูกตำหนิในกาลใด ๆ

5.113.18

यदि त्वमात्मनो ह्यर्थे मां चैवादातुमिच्छसि ।
तदेव नष्टदेहस्तु स्या वै त्वं पन्नगाशन ॥ ५.११३.१८ ॥

หากท่านปรารถนาจะพาข้าพเจ้าไปเพื่อประโยชน์ของตนเอง ดูก่อนผู้กินงู ร่างกายของท่านก็จะต้องพินาศไปเช่นนั้นเอง

5.113.19

तस्यैव हि प्रसादेन देवदेवस्य चिन्तनात् ।
त्वं तु साङ्गस्तु सञ्जातः पुनरेव भविष्यसि ॥ ५.११३.१९ ॥

ด้วยพระคุณของพระองค์นั้นเอง และด้วยการระลึกถึงเทพแห่งเทพ ท่านจะเกิดใหม่อีกครั้งพร้อมอวัยวะครบถ้วน

5.113.20

भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितः ।
बभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ ॥ ५.११३.२० ॥

ท่านจะกลับเป็นดังเดิม พร้อมด้วยกำลังและพลังอำนาจ แล้วปีกทั้งสองของเขาก็แข็งแรงยิ่งขึ้นกว่าเดิม

5.113.21

अनुज्ञातस्तु शाण्डिल्या यथागतमुपागमत् ।
नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरङ्गमान् ॥ ५.११३.२१ ॥

ศาณฑิลยาอนุญาตแล้ว เขาจึงกลับไปตามทางที่มา แต่ก็มิอาจได้ม้าที่มีรูปลักษณ์เช่นนั้นเลย

5.113.22

विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य सन्निधौ ॥ ५.११३.२२ ॥

ครั้นนั้น วิศวามิตรเห็นเขาและคาลวะยืนอยู่บนทาง ผู้เป็นเลิศในการกล่าววาจาจึงกล่าวต่อหน้าไวนเตยะ

5.113.23

यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विज ।
तस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान् ॥ ५.११३.२३ ॥

ข้าแต่ผู้เกิดสองครั้ง สิ่งที่ท่านเองได้รับปากข้าไว้ จะกำหนดเวลาให้สำเร็จสิ้นเมื่อใด ตามที่ท่านเห็นสมควรเถิด

5.113.24

प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम् ।
यथासंसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशाम्यताम् ॥ ५.११३.२४ ॥

ข้าจะรอคอยเวลาเท่านี้ หรือยาวนานกว่านั้นก็ได้ เพื่อให้กิจสำเร็จ ข้าแต่พราหมณ์ บัดนี้จงฟังทางนั้นเถิด

5.113.25

सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम् ।
प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान् ॥ ५.११३.२५ ॥

ครั้นนั้น สุปรรณะกล่าวกับคาลวะผู้น่าสงสารและโศกเศร้ายิ่งนักว่า "บัดนี้ สิ่งที่วิศวามิตรกล่าวไว้ ข้าได้เห็นประจักษ์แล้วจริงๆ"

5.113.26

तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालव ।
नादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयाऽऽसितुम् ॥ ५.११३.२६ ॥

"มาเถิด ข้าแต่ผู้เลิศในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง คาลวะ เราจงปรึกษากันเถิด ท่านไม่อาจอยู่ต่อไปได้หากมิได้ถวายค่าสินจ้างทั้งหมดแด่อาจารย์"