മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.113.1
ऋषभस्य ततः शृङ्गं निपत्य द्विजपक्षिणौ ।
शाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशो तपोन्विताम् ॥ ५.११३.१ ॥
അപ്പോൾ ഋഷഭ ശൃംഗത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ദ്വിജപക്ഷികൾ തപസ്സോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണി ശാണ്ഡിലിയെ അവിടെ കണ്ടു.
5.113.2
अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम् ।
तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे सन्निषीदतुः ॥ ५.११३.२ ॥
സുപർണ്ണൻ വന്ദിച്ചു; ഗാലവനും അവളെ ആദരിച്ചു. അവളുടെ സ്വാഗതവചനങ്ങളാൽ ഇരുവരും ആസനത്തിൽ ഇരുന്നു.
5.113.3
सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् ।
भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावनुमोहितौ ॥ ५.११३.३ ॥
അവൾ ബലി-മന്ത്രത്താൽ സമ്പുഷ്ടമാക്കിയ പാകം ചെയ്ത അന്നം നൽകി. ഭക്ഷിച്ച് തൃപ്തരായ ഇരുവരും മോഹാവസ്ഥയിൽ നിലത്ത് ഉറങ്ങി.
5.113.4
मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सया ।
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गी तापसीं ब्रह्मचारिणीम् ॥ ५.११३.४ ॥
ഒരു നിമിഷത്തിൽ സുപർണ്ണൻ പോകാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഉണർന്നു. സർവാംഗസുന്ദരിയായ ആ ബ്രഹ്മചാരിണിയായ തപസ്വിനിയെ കണ്ട് —
5.113.5
ग्रहीतुं हि मनश्चक्रे रूपात्साक्षादिव श्रियम् ।
अथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः ॥ ५.११३.५ ॥
സാക്ഷാൽ ശ്രീയെപ്പോലെയുള്ള അവളുടെ രൂപത്താൽ അവളെ പിടിക്കാൻ അവൻ മനസ്സുവെച്ചു. അപ്പോൾ ആ പക്ഷി തന്റെ ശരീരവും അവയവങ്ങളും വീണുപോയതായി കണ്ടു.
5.113.6
मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगः ।
गालवस्तं तथा दृष्ट्वा विमनाः पर्यपृच्छत ॥ ५.११३.६ ॥
ആ പക്ഷി ഒരു മാംസപിണ്ഡം പോലെയായി; മുഖവും പാദങ്ങളും മാത്രം അവശേഷിച്ചു. അവനെ അങ്ങനെ കണ്ട ഗാലവൻ വിഷണ്ണമനസ്സോടെ ചോദിച്ചു.
5.113.7
किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम् ।
वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति ॥ ५.११३.७ ॥
ഇവിടെ വന്നതിന്റെ ഫലമായി നീ എന്തു നേടി? ഇവിടെ നമ്മുടെ വാസം എത്ര കാലം നീളും?
5.113.8
किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति ॥ ५.११३.८ ॥
ധർമ്മത്തെ ദൂഷിക്കുന്ന എന്ത് അശുഭ ചിന്തയാണ് നിന്റെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചത്? നിന്റെ ഈ ലംഘനം ചെറുതായിരിക്കില്ല.
5.113.9
सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज ।
इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः ॥ ५.११३.९ ॥
അപ്പോൾ ഗരുഡൻ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: 'ദ്വിജാ, ഞാൻ ഉറച്ചു ചിന്തിച്ചു, ഈ സിദ്ധയെ ഇവിടെ നിന്ന് പ്രജാപതി ഉള്ളിടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകണമെന്ന്.'
5.113.10
यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनः ।
यत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति ॥ ५.११३.१० ॥
എവിടെ ദേവനായ മഹാദേവനുണ്ടോ, എവിടെ സനാതനനായ വിഷ്ണുവുണ്ടോ, എവിടെ ധർമ്മവും യജ്ഞവും ഉണ്ടോ, അവിടെ ഇവൾ വസിക്കട്ടെ.
5.113.11
सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्यया ।
मयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचसा किल ॥ ५.११३.११ ॥
ഞാൻ പ്രണമിച്ച് പ്രിയന്റെ ആഗ്രഹത്താൽ ആ ഭഗവതിയോട് യാചിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ നാമം മനസ്സിലും ദുഃഖത്തിലും ഗാഢമായി ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.
5.113.12
तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम् ।
सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि ॥ ५.११३.१२ ॥
ഇങ്ങനെ, വലിയ ബഹുമാനത്താൽ ഞാൻ ഇവിടെ നിനക്ക് അനിഷ്ടമായത് ചെയ്തു. നല്ലതോ ചീത്തയോ, നിന്റെ മഹത്വത്താൽ നീ അത് ക്ഷമിക്കണം.
5.113.13
सा तौ तदाऽब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौ ।
न भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम् ॥ ५.११३.१३ ॥
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടയായ അവൾ ആ പക്ഷിരാജനോടും ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനോടും പറഞ്ഞു – 'ഭയപ്പെടേണ്ട, നീ സുപർണനാണ്; സുപർണാ, പരിഭ്രമം ഉപേക്ഷിക്കൂ.'
5.113.14
निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम् ।
लोकेभ्यः सपदि भ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत् ॥ ५.११३.१४ ॥
കുഞ്ഞേ, നീ എന്നെ നിന്ദിച്ചു; എന്നാൽ ആ നിന്ദ ഞാൻ പൊറുക്കില്ല. എന്നെ നിന്ദിക്കുന്ന പാപി ഉടനെ ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് വീഴും.
5.113.15
हीनयाऽलक्षणैः सर्वैस्तथाऽनिन्दितया मया ।
आचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा ॥ ५.११३.१५ ॥
എല്ലാ ദുർലക്ഷണങ്ങളുമില്ലാതെ, അതുപോലെ നിന്ദയില്ലാതെ, ആചാരം സ്വീകരിച്ച് ഞാൻ ഈ ഉത്തമ സിദ്ധി നേടി.
5.113.16
आचारः फलते धर्ममाचारः फलते धनम् ।
आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ ५.११३.१६ ॥
ആചാരം ധർമ്മത്തിന് ഫലം നൽകുന്നു; ആചാരം ധനത്തിന് ഫലം നൽകുന്നു. ആചാരത്താൽ മനുഷ്യൻ ശ്രീ നേടുന്നു; ആചാരം അലക്ഷണത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
5.113.17
तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितः ।
न च ते गर्हणीयाऽहं गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित् ॥ ५.११३.१७ ॥
അതിനാൽ ദീർഘായുസ്സുള്ള പക്ഷിരാജാവേ, നിനക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ. നീ എന്നെ നിന്ദിക്കരുത്; സ്ത്രീകളെ ഒരിക്കലും നിന്ദിക്കരുത്.
5.113.18
यदि त्वमात्मनो ह्यर्थे मां चैवादातुमिच्छसि ।
तदेव नष्टदेहस्तु स्या वै त्वं पन्नगाशन ॥ ५.११३.१८ ॥
നീ നിനക്കുവേണ്ടി എന്നെയും എടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ, പന്നഗാശനാ, നിന്റെ ശരീരം തന്നെ നശിക്കും.
5.113.19
तस्यैव हि प्रसादेन देवदेवस्य चिन्तनात् ।
त्वं तु साङ्गस्तु सञ्जातः पुनरेव भविष्यसि ॥ ५.११३.१९ ॥
അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും ദേവദേവനെ ധ്യാനിക്കുന്നതിനാലും നീ അവയവങ്ങളോടെ വീണ്ടും ജനിക്കും.
5.113.20
भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितः ।
बभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ ॥ ५.११३.२० ॥
നീ മുമ്പത്തെപ്പോലെ ബലവീര്യങ്ങളോടെ ഭവിക്കും. പിന്നീട് അവന്റെ രണ്ടു ചിറകുകൾ കൂടുതൽ ശക്തമായി.
5.113.21
अनुज्ञातस्तु शाण्डिल्या यथागतमुपागमत् ।
नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरङ्गमान् ॥ ५.११३.२१ ॥
ശാണ്ഡില്യയുടെ അനുമതി നേടി അവൻ വന്ന വഴിയേ മടങ്ങി; എന്നാൽ അങ്ങനെയുള്ള കുതിരകളെ അവന് കിട്ടിയില്ല.
5.113.22
विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य सन्निधौ ॥ ५.११३.२२ ॥
അപ്പോൾ വിശ്വാമിത്രൻ അവനെയും വഴിയിൽ നിന്ന ഗാലവനെയും കണ്ടു, സംസാരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി വൈനതേയന്റെ (ഗരുഡന്റെ) സന്നിധിയിൽ പറഞ്ഞു.
5.113.23
यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विज ।
तस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान् ॥ ५.११३.२३ ॥
ദ്വിജാ, നീ സ്വയം എനിക്ക് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത കാര്യം നിറവേറ്റേണ്ട കാലം നിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ എപ്പോഴാണെന്ന് പറയുക.
5.113.24
प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम् ।
यथासंसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशाम्यताम् ॥ ५.११३.२४ ॥
ഹേ വിപ്ര, ആ കാര്യം സിദ്ധിക്കുന്നതുവരെ ഞാൻ ഇത്രയും കാലവും അതിലധികവും കാത്തിരിക്കും; ആ മാർഗം ഇപ്പോൾ കേൾക്കുക.
5.113.25
सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम् ।
प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान् ॥ ५.११३.२५ ॥
അപ്പോൾ സുപർണ്ണൻ അതിദുഃഖിതനും ദീനനുമായ ഗാലവനോട് പറഞ്ഞു: "ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പ്രത്യക്ഷമായി ബോധ്യമായി, വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന്."
5.113.26
तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालव ।
नादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयाऽऽसितुम् ॥ ५.११३.२६ ॥
"അതിനാൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ ഗാലവാ, വരൂ, നമുക്ക് ആലോചിക്കാം. ഗുരുവിന് പൂർണ്ണ ദക്ഷിണ നൽകാതെ നിനക്ക് ഇരിക്കാനാവില്ല."