Mahābhārata · Adhyāya 5.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.113.1
ऋषभस्य ततः शृङ्गं निपत्य द्विजपक्षिणौ ।
शाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशो तपोन्विताम् ॥ ५.११३.१ ॥
Dann stiegen die beiden Vogel-Brahmanen vom Gipfel des Ṛṣabha herab und sahen dort die Brahmanin Śāṇḍilī, begabt mit Askese.
5.113.2
अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम् ।
तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे सन्निषीदतुः ॥ ५.११३.२ ॥
Suparṇa grüßte sie ehrerbietig, und Gālava ehrte sie; durch ihre Willkommensworte aufgefordert, setzten sich beide auf den Sitz.
5.113.3
सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् ।
भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावनुमोहितौ ॥ ५.११३.३ ॥
Sie gab ihnen zubereitete Speise, bereichert durch den Bali-Spruch; nach dem Essen gesättigt, lagen beide, von Betäubung überwältigt, schlafend auf dem Boden.
5.113.4
मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सया ।
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गी तापसीं ब्रह्मचारिणीम् ॥ ५.११३.४ ॥
In einem Augenblick erwachte Suparṇa, begierig fortzugehen; und als er die asketische, keusche Frau sah, schön an allen Gliedern—
5.113.5
ग्रहीतुं हि मनश्चक्रे रूपात्साक्षादिव श्रियम् ।
अथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः ॥ ५.११३.५ ॥
Er beschloss, sie zu ergreifen, denn ihre Schönheit war wie Śrī selbst; doch da sah sich der Vogel mit abgefallenem Körper und Gliedern.
5.113.6
मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगः ।
गालवस्तं तथा दृष्ट्वा विमनाः पर्यपृच्छत ॥ ५.११३.६ ॥
Der Vogel wurde einem Fleischklumpen gleich, nur Mund und Füße waren ihm geblieben. Gālava, der ihn so sah, fragte ihn mit betrübtem Sinn.
5.113.7
किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम् ।
वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति ॥ ५.११३.७ ॥
Welche Frucht hat dir dein Kommen hierher eingebracht? Wie lange wird unser Aufenthalt hier dauern?
5.113.8
किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति ॥ ५.११३.८ ॥
Welchen unheilvollen Gedanken hast du in deinem Geist gehegt, der das Dharma befleckt? Gewiss wird dein Vergehen nicht gering sein.
5.113.9
सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज ।
इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः ॥ ५.११३.९ ॥
Da sprach Suparṇa zum Brahmanen: 'O Zweimalgeborener, ich habe fest beschlossen, diese Vollendete von hier dorthin zu bringen, wo Prajāpati ist.'
5.113.10
यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनः ।
यत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति ॥ ५.११३.१० ॥
Wo der Gott Mahādeva ist, wo der ewige Viṣṇu ist, wo Dharma und Opfer sind, dort möge sie wohnen.
5.113.11
सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्यया ।
मयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचसा किल ॥ ५.११३.११ ॥
Mich tief verneigend bitte ich aus Sehnsucht nach dem Geliebten jene verehrungswürdige Göttin. Von mir wurde dieser Name in Gedanken und in Schmerz wahrlich tief bedacht.
5.113.12
तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम् ।
सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि ॥ ५.११३.१२ ॥
So habe ich aus großer Achtung hier getan, was dir unerwünscht war. Ob gut oder schlecht, du solltest es aus deiner Größe verzeihen.
5.113.13
सा तौ तदाऽब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौ ।
न भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम् ॥ ५.११३.१३ ॥
Da sprach sie, erfreut, zu jenen beiden, dem Herrn der Vögel und dem Besten der Zweimalgeborenen: 'Fürchte dich nicht, du bist Suparṇa; Suparṇa, lass ab von deiner Unruhe.'
5.113.14
निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम् ।
लोकेभ्यः सपदि भ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत् ॥ ५.११३.१४ ॥
Kind, du hast mich getadelt; doch ich verzeihe diesen Tadel nicht. Wer mich tadelt, der Sünder, soll sogleich aus den Welten fallen.
5.113.15
हीनयाऽलक्षणैः सर्वैस्तथाऽनिन्दितया मया ।
आचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा ॥ ५.११३.१५ ॥
Frei von allen unheilvollen Zeichen und ebenso unangetastet, habe ich, indem ich guten Wandel annahm, diese höchste Vollkommenheit erlangt.
5.113.16
आचारः फलते धर्ममाचारः फलते धनम् ।
आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ ५.११३.१६ ॥
Guter Wandel trägt die Frucht des Dharma; guter Wandel trägt die Frucht des Reichtums. Durch guten Wandel erlangt man Glück; guter Wandel vernichtet das Unheil.
5.113.17
तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितः ।
न च ते गर्हणीयाऽहं गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित् ॥ ५.११३.१७ ॥
Darum, langlebiger Herr der Vögel, geh von hier, wohin du willst. Du sollst mich nicht tadeln, und Frauen sollen niemals getadelt werden.
5.113.18
यदि त्वमात्मनो ह्यर्थे मां चैवादातुमिच्छसि ।
तदेव नष्टदेहस्तु स्या वै त्वं पन्नगाशन ॥ ५.११३.१८ ॥
Wenn du mich um deinetwillen auch mitnehmen willst, dann, o Schlangenfresser, wird dein eigener Körper zugrunde gehen.
5.113.19
तस्यैव हि प्रसादेन देवदेवस्य चिन्तनात् ।
त्वं तु साङ्गस्तु सञ्जातः पुनरेव भविष्यसि ॥ ५.११३.१९ ॥
Durch seine Gnade und durch das Sinnen über den Gott der Götter wirst du mit vollständigen Gliedern wiedergeboren werden.
5.113.20
भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितः ।
बभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ ॥ ५.११३.२० ॥
Du wirst wieder sein wie zuvor, begabt mit Kraft und Stärke. Dann wurden seine beiden Flügel noch kräftiger.
5.113.21
अनुज्ञातस्तु शाण्डिल्या यथागतमुपागमत् ।
नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरङ्गमान् ॥ ५.११३.२१ ॥
Von Śāṇḍilyā erlaubt, kehrte er auf dem Weg zurück, auf dem er gekommen war; doch Pferde von solcher Gestalt erhielt er nicht.
5.113.22
विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य सन्निधौ ॥ ५.११३.२२ ॥
Da sprach Viśvāmitra, als er ihn und Gālava am Weg stehen sah, der Beste unter den Rednern, in Gegenwart Vainateyas.
5.113.23
यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विज ।
तस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान् ॥ ५.११३.२३ ॥
O Zweimalgeborener, nenne die Zeit, die du für angemessen hältst, um die Angelegenheit zu erfüllen, die du mir selbst versprochen hast.
5.113.24
प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम् ।
यथासंसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशाम्यताम् ॥ ५.११३.२४ ॥
Ich werde so lange warten, und sogar länger, damit die Sache vollbracht wird, o Brahmane. Höre nun diesen Weg.
5.113.25
सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम् ।
प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान् ॥ ५.११३.२५ ॥
Da sprach Suparṇa zu dem elenden, tief betrübten Gālava: »Jetzt ist es mir vor Augen klar, was Viśvāmitra gesagt hat.«
5.113.26
तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालव ।
नादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयाऽऽसितुम् ॥ ५.११३.२६ ॥
»So komm denn, Bester der Zweimalgeborenen, Gālava, laß uns beraten. Ohne dem Lehrer den vollen Lohn zu geben, kannst du nicht bleiben.«