ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.113.1
ऋषभस्य ततः शृङ्गं निपत्य द्विजपक्षिणौ ।
शाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशो तपोन्विताम् ॥ ५.११३.१ ॥
ಆಗ ಋಷಭ ಶಿಖರದಿಂದ ಇಳಿದ ಇಬ್ಬರು ದ್ವಿಜ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಶಾಂಡಿಲಿಯನ್ನು ಕಂಡವು.
5.113.2
अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम् ।
तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे सन्निषीदतुः ॥ ५.११३.२ ॥
ಸುಪರ್ಣನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು, ಗಾಲವನು ಅವಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಅವಳ ಸ್ವಾಗತ ವಚನಗಳಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರು.
5.113.3
सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् ।
भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावनुमोहितौ ॥ ५.११३.३ ॥
ಅವಳು ಬಲಿ-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಸಿದ್ಧ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ತಿಂದು ತೃಪ್ತರಾದ ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತಿನಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದರು.
5.113.4
मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सया ।
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गी तापसीं ब्रह्मचारिणीम् ॥ ५.११३.४ ॥
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸುಪರ್ಣನು ಹೋಗುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡನು. ಸರ್ವಾಂಗ ಸುಂದರಿಯಾದ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ತಾಪಸಿಯನ್ನು ನೋಡಿ—
5.113.5
ग्रहीतुं हि मनश्चक्रे रूपात्साक्षादिव श्रियम् ।
अथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः ॥ ५.११३.५ ॥
ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀಯಂತಿದ್ದ ಆ ರೂಪದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಆ ಪಕ್ಷಿ ತನ್ನ ದೇಹ ಮತ್ತು ಅಂಗಗಳು ಜಾರಿಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
5.113.6
मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगः ।
गालवस्तं तथा दृष्ट्वा विमनाः पर्यपृच्छत ॥ ५.११३.६ ॥
ಆ ಪಕ್ಷಿ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಯಂತಾಯಿತು; ಮುಖ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದವು. ಅವನನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಗಾಲವನು ವಿಷಣ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳಿದನು.
5.113.7
किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम् ।
वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति ॥ ५.११३.७ ॥
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದುದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಲಭಿಸಿತು? ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಇಲ್ಲಿಯ ವಾಸ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವುದು?
5.113.8
किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति ॥ ५.११३.८ ॥
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ಯಾವ ಅಶುಭ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದೆ? ನಿನ್ನ ಈ ಅಪರಾಧ ಸಣ್ಣದಲ್ಲ.
5.113.9
सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज ।
इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः ॥ ५.११३.९ ॥
ಆಗ ಗರುಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ದ್ವಿಜನೇ, ನಾನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಈ ಸಿದ್ಧೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕೆಂದು.'
5.113.10
यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनः ।
यत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति ॥ ५.११३.१० ॥
ಎಲ್ಲಿ ದೇವ ಮಹಾದೇವನಿರುವನೋ, ಎಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣುವಿರುವನೋ, ಎಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೂ ಯಜ್ಞವೂ ಇರುವವೋ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇವಳು ವಾಸಿಸಲಿ.
5.113.11
सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्यया ।
मयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचसा किल ॥ ५.११३.११ ॥
ನಾನು ಪ್ರಣಮಿಸಿ, ಪ್ರಿಯನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆ ಭಗವತಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನಿಂದ ಈ ನಾಮವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ಗಾಢವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
5.113.12
तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम् ।
सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि ॥ ५.११३.१२ ॥
ಹೀಗೆ, ಅತಿ ಗೌರವದಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಅನಿಷ್ಟವಾದದ್ದು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನೀನು ಅದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
5.113.13
सा तौ तदाऽब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौ ।
न भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम् ॥ ५.११३.१३ ॥
ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟಳಾದ ಅವಳು ಆ ಪಕ್ಷಿರಾಜ ಮತ್ತು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು – 'ಭಯಪಡಬೇಡ, ನೀನು ಸುಪರ್ಣ; ಸುಪರ್ಣನೇ, ಗಾಬರಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.'
5.113.14
निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम् ।
लोकेभ्यः सपदि भ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत् ॥ ५.११३.१४ ॥
ಮಗುವೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದ್ದೀಯ; ಆದರೆ ನಾನು ಆ ನಿಂದೆಯನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಪಾಪಿ ತಕ್ಷಣ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.
5.113.15
हीनयाऽलक्षणैः सर्वैस्तथाऽनिन्दितया मया ।
आचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा ॥ ५.११३.१५ ॥
ಎಲ್ಲ ದುರ್ಲಕ್ಷಣಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂದೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಆಚಾರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಾನು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
5.113.16
आचारः फलते धर्ममाचारः फलते धनम् ।
आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ ५.११३.१६ ॥
ಆಚಾರವು ಧರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಆಚಾರವು ಧನದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆಚಾರದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಶ್ರೀಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆಚಾರವು ಅಲಕ್ಷಣವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
5.113.17
तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितः ।
न च ते गर्हणीयाऽहं गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित् ॥ ५.११३.१७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಂತನಾದ ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ನಿನ್ನಿಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗು. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು; ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ನಿಂದಿಸಬಾರದು.
5.113.18
यदि त्वमात्मनो ह्यर्थे मां चैवादातुमिच्छसि ।
तदेव नष्टदेहस्तु स्या वै त्वं पन्नगाशन ॥ ५.११३.१८ ॥
ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಓ ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕನೇ, ನಿನ್ನ ದೇಹವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
5.113.19
तस्यैव हि प्रसादेन देवदेवस्य चिन्तनात् ।
त्वं तु साङ्गस्तु सञ्जातः पुनरेव भविष्यसि ॥ ५.११३.१९ ॥
ಅವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ದೇವದೇವನ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ನೀನು ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವೆ.
5.113.20
भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितः ।
बभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ ॥ ५.११३.२० ॥
ನೀನು ಮೊದಲಿನಂತೆ ಬಲವೀರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗುವೆ. ಆಗ ಅವನ ಎರಡು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠವಾದವು.
5.113.21
अनुज्ञातस्तु शाण्डिल्या यथागतमुपागमत् ।
नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरङ्गमान् ॥ ५.११३.२१ ॥
ಶಾಂಡಿಲ್ಯಳ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅವನು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದ; ಆದರೆ ಅಂತಹ ರೂಪದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
5.113.22
विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य सन्निधौ ॥ ५.११३.२२ ॥
ಆಗ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಅವನನ್ನೂ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಗಾಲವನನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ವೈನತೇಯನ (ಗರುಡನ) ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು.
5.113.23
यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विज ।
तस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान् ॥ ५.११३.२३ ॥
ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನೀನು ತಾನಾಗಿಯೇ ನನಗೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಕಾಲ ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಯಾವುದು ಎಂದು ಹೇಳು.
5.113.24
प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम् ।
यथासंसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशाम्यताम् ॥ ५.११३.२४ ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಆ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವ ತನಕ ನಾನು ಇಷ್ಟು ಕಾಲ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲವೂ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ; ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.
5.113.25
सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम् ।
प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान् ॥ ५.११३.२५ ॥
ಆಗ ಸುಪರ್ಣನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದ, ದೀನನಾದ ಗಾಲವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜವೆಂದು."
5.113.26
तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालव ।
नादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयाऽऽसितुम् ॥ ५.११३.२६ ॥
"ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಗಾಲವನೇ, ಬಾ, ನಾವು ಆಲೋಚಿಸೋಣ. ಗುರುವಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡದೆ ನೀನು ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ."