Mahābhārata · Adhyāya 5.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.113.1
ऋषभस्य ततः शृङ्गं निपत्य द्विजपक्षिणौ ।
शाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशो तपोन्विताम् ॥ ५.११३.१ ॥
Entonces, descendiendo de la cumbre de Ṛṣabha, las dos aves-brahmanes vieron allí a la brahmanī Śāṇḍilī, dotada de austeridad.
5.113.2
अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम् ।
तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे सन्निषीदतुः ॥ ५.११३.२ ॥
Suparṇa la saludó con respeto y Gālava la honró; invitados por sus palabras de bienvenida, ambos se sentaron en el asiento.
5.113.3
सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् ।
भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावनुमोहितौ ॥ ५.११३.३ ॥
Ella les dio comida preparada, enriquecida con el bali-mantra; habiendo comido, ambos quedaron satisfechos y, vencidos por el sueño, se acostaron dormidos en el suelo.
5.113.4
मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सया ।
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गी तापसीं ब्रह्मचारिणीम् ॥ ५.११३.४ ॥
En un momento Suparṇa despertó, deseando partir; y al ver a aquella asceta y brahmacāriṇī, hermosa en todos sus miembros—
5.113.5
ग्रहीतुं हि मनश्चक्रे रूपात्साक्षादिव श्रियम् ।
अथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः ॥ ५.११३.५ ॥
Resolvió apoderarse de ella, pues su belleza era como la misma Śrī; pero entonces el ave se vio a sí misma con el cuerpo y los miembros caídos.
5.113.6
मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगः ।
गालवस्तं तथा दृष्ट्वा विमनाः पर्यपृच्छत ॥ ५.११३.६ ॥
Aquella ave se volvió como un pedazo de carne, con solo boca y pies. Al verla así, Gālava, con la mente turbada, le preguntó.
5.113.7
किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम् ।
वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति ॥ ५.११३.७ ॥
¿Qué fruto te ha traído venir aquí? ¿Cuánto tiempo será nuestra estancia aquí?
5.113.8
किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति ॥ ५.११३.८ ॥
¿Qué pensamiento impuro has concebido en tu mente que mancilla el dharma? Sin duda tu transgresión no será pequeña.
5.113.9
सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज ।
इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः ॥ ५.११३.९ ॥
Entonces Suparṇa dijo al brahmán: 'Oh nacido dos veces, he resuelto firmemente llevar a esta perfecta desde aquí hasta donde está Prajāpati.'
5.113.10
यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनः ।
यत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति ॥ ५.११३.१० ॥
Donde está el dios Mahādeva, donde está el eterno Viṣṇu, donde están el dharma y el sacrificio, allí que habite ella.
5.113.11
सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्यया ।
मयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचसा किल ॥ ५.११३.११ ॥
Inclinado, por el deseo de la persona amada, suplico a aquella venerable diosa. Por mí este nombre fue en verdad profundamente meditado en la mente y en el dolor.
5.113.12
तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम् ।
सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि ॥ ५.११३.१२ ॥
Así, por gran respeto, he hecho aquí lo que no te era grato. Sea bueno o malo, debes perdonarlo por tu grandeza.
5.113.13
सा तौ तदाऽब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौ ।
न भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम् ॥ ५.११३.१३ ॥
Entonces ella, complacida, habló a aquellos dos, el señor de las aves y el mejor de los dos veces nacidos: 'No temas, tú eres Suparṇa; Suparṇa, abandona tu agitación.'
5.113.14
निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम् ।
लोकेभ्यः सपदि भ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत् ॥ ५.११३.१४ ॥
Hijo, me has reprochado; pero no perdono ese reproche. El pecador que me reproche caerá al instante de los mundos.
5.113.15
हीनयाऽलक्षणैः सर्वैस्तथाऽनिन्दितया मया ।
आचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा ॥ ५.११३.१५ ॥
Libre de todas las marcas desfavorables, e igualmente sin reproche, al tomar la buena conducta he alcanzado esta suprema perfección.
5.113.16
आचारः फलते धर्ममाचारः फलते धनम् ।
आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ ५.११३.१६ ॥
La buena conducta da el fruto del dharma; la buena conducta da el fruto de la riqueza. Por la buena conducta se obtiene la prosperidad; la buena conducta destruye lo inauspicioso.
5.113.17
तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितः ।
न च ते गर्हणीयाऽहं गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित् ॥ ५.११३.१७ ॥
Por tanto, longevo señor de las aves, vete de aquí como desees. No debes censurarme, y las mujeres nunca deben ser censuradas.
5.113.18
यदि त्वमात्मनो ह्यर्थे मां चैवादातुमिच्छसि ।
तदेव नष्टदेहस्तु स्या वै त्वं पन्नगाशन ॥ ५.११३.१८ ॥
Si deseas llevarme también por tu propio interés, entonces, oh devorador de serpientes, tu propio cuerpo quedará destruido.
5.113.19
तस्यैव हि प्रसादेन देवदेवस्य चिन्तनात् ।
त्वं तु साङ्गस्तु सञ्जातः पुनरेव भविष्यसि ॥ ५.११३.१९ ॥
Por su gracia y por la meditación en el dios de los dioses, renacerás con tus miembros completos.
5.113.20
भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितः ।
बभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ ॥ ५.११३.२० ॥
Volverás a ser como antes, dotado de fuerza y vigor. Entonces sus dos alas se volvieron aún más poderosas.
5.113.21
अनुज्ञातस्तु शाण्डिल्या यथागतमुपागमत् ।
नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरङ्गमान् ॥ ५.११३.२१ ॥
Con el permiso de Śāṇḍilyā, regresó por el camino por el que había venido; pero no logró obtener caballos de tal forma.
5.113.22
विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य सन्निधौ ॥ ५.११३.२२ ॥
Entonces Viśvāmitra, al ver a aquel y a Gālava de pie en el camino, el mejor de los oradores, habló en presencia de Vainateya.
5.113.23
यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विज ।
तस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान् ॥ ५.११३.२३ ॥
Oh nacido dos veces, dime el tiempo que consideres propio para cumplir el asunto que tú mismo me prometiste.
5.113.24
प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम् ।
यथासंसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशाम्यताम् ॥ ५.११३.२४ ॥
Esperaré este tiempo y aún más, para que el asunto se cumpla, oh brahmán. Ahora escucha ese camino.
5.113.25
सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम् ।
प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान् ॥ ५.११३.२५ ॥
Entonces Suparṇa habló al desdichado Gālava, profundamente afligido: "Ahora es evidente ante mis ojos lo que dijo Viśvāmitra."
5.113.26
तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालव ।
नादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयाऽऽसितुम् ॥ ५.११३.२६ ॥
"Ven, entonces, el mejor de los dvija, Gālava, deliberemos. No te es posible permanecer sin entregar al maestro la compensación completa."