Mahābhārata · Adhyāya 5.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.113.1
ऋषभस्य ततः शृङ्गं निपत्य द्विजपक्षिणौ ।
शाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशो तपोन्विताम् ॥ ५.११३.१ ॥
Então, descendo do pico de Ṛṣabha, as duas aves-brâmanes viram ali a brâmane Śāṇḍilī, dotada de austeridade.
5.113.2
अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम् ।
तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे सन्निषीदतुः ॥ ५.११३.२ ॥
Suparṇa a saudou com respeito e Gālava a honrou; convidados por suas palavras de boas-vindas, ambos sentaram-se no assento.
5.113.3
सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् ।
भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावनुमोहितौ ॥ ५.११३.३ ॥
Ela lhes deu comida preparada, enriquecida pelo bali-mantra; tendo comido, ambos ficaram satisfeitos e, dominados pelo torpor, deitaram-se dormindo no chão.
5.113.4
मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सया ।
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गी तापसीं ब्रह्मचारिणीम् ॥ ५.११३.४ ॥
Num instante Suparṇa acordou, desejando partir; e ao ver aquela asceta e brahmacāriṇī, bela em todos os membros—
5.113.5
ग्रहीतुं हि मनश्चक्रे रूपात्साक्षादिव श्रियम् ।
अथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः ॥ ५.११३.५ ॥
Resolveu apoderar-se dela, pois sua beleza era como a própria Śrī; mas então a ave viu-se com o corpo e os membros caídos.
5.113.6
मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगः ।
गालवस्तं तथा दृष्ट्वा विमनाः पर्यपृच्छत ॥ ५.११३.६ ॥
Aquela ave tornou-se como um pedaço de carne, com apenas boca e pés. Vendo-o assim, Gālava, com a mente perturbada, perguntou-lhe.
5.113.7
किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम् ।
वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति ॥ ५.११३.७ ॥
Que fruto te trouxe o vir aqui? Quanto tempo será a nossa estadia aqui?
5.113.8
किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति ॥ ५.११३.८ ॥
Que pensamento impuro concebeste na tua mente, que macula o dharma? Sem dúvida a tua transgressão não será pequena.
5.113.9
सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज ।
इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः ॥ ५.११३.९ ॥
Então Suparṇa disse ao brâmane: 'Ó duas vezes nascido, resolvi firmemente levar esta perfeita daqui até onde está Prajāpati.'
5.113.10
यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनः ।
यत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति ॥ ५.११३.१० ॥
Onde está o deus Mahādeva, onde está o eterno Viṣṇu, onde estão o dharma e o sacrifício, aí habite ela.
5.113.11
सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्यया ।
मयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचसा किल ॥ ५.११३.११ ॥
Curvado, por desejo da pessoa amada, suplico àquela venerável deusa. Por mim este nome foi de fato profundamente meditado na mente e na dor.
5.113.12
तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम् ।
सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि ॥ ५.११३.१२ ॥
Assim, por grande respeito, fiz aqui o que não te era desejado. Seja bom ou mau, deves perdoá-lo pela tua grandeza.
5.113.13
सा तौ तदाऽब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौ ।
न भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम् ॥ ५.११३.१३ ॥
Então ela, satisfeita, falou àqueles dois, o senhor das aves e o melhor dos duas vezes nascidos: 'Não temas, tu és Suparṇa; Suparṇa, abandona a agitação.'
5.113.14
निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम् ।
लोकेभ्यः सपदि भ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत् ॥ ५.११३.१४ ॥
Filho, tu me censuraste; mas não perdoo essa censura. O pecador que me censurar cairá imediatamente dos mundos.
5.113.15
हीनयाऽलक्षणैः सर्वैस्तथाऽनिन्दितया मया ।
आचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा ॥ ५.११३.१५ ॥
Livre de todos os sinais inauspiciosos, e igualmente irrepreensível, ao adotar a boa conduta alcancei esta suprema perfeição.
5.113.16
आचारः फलते धर्ममाचारः फलते धनम् ।
आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥ ५.११३.१६ ॥
A boa conduta dá o fruto do dharma; a boa conduta dá o fruto da riqueza. Pela boa conduta obtém-se a prosperidade; a boa conduta destrói o que é inauspicioso.
5.113.17
तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितः ।
न च ते गर्हणीयाऽहं गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित् ॥ ५.११३.१७ ॥
Portanto, longevo senhor das aves, vai-te daqui como desejares. Não me deves censurar, e as mulheres nunca devem ser censuradas.
5.113.18
यदि त्वमात्मनो ह्यर्थे मां चैवादातुमिच्छसि ।
तदेव नष्टदेहस्तु स्या वै त्वं पन्नगाशन ॥ ५.११३.१८ ॥
Se queres também levar-me por teu próprio interesse, então, ó devorador de serpentes, o teu próprio corpo será destruído.
5.113.19
तस्यैव हि प्रसादेन देवदेवस्य चिन्तनात् ।
त्वं तु साङ्गस्तु सञ्जातः पुनरेव भविष्यसि ॥ ५.११३.१९ ॥
Pela graça dele e pela meditação no deus dos deuses, renascerás com teus membros inteiros.
5.113.20
भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितः ।
बभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ ॥ ५.११३.२० ॥
Serás novamente como antes, dotado de força e vigor. Então suas duas asas tornaram-se ainda mais poderosas.
5.113.21
अनुज्ञातस्तु शाण्डिल्या यथागतमुपागमत् ।
नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरङ्गमान् ॥ ५.११३.२१ ॥
Tendo recebido a permissão de Śāṇḍilyā, voltou pelo mesmo caminho por onde viera; contudo não obteve cavalos de tal aparência.
5.113.22
विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य सन्निधौ ॥ ५.११३.२२ ॥
Então Viśvāmitra, vendo-o e a Gālava parados no caminho, o melhor dos oradores, falou na presença de Vainateya.
5.113.23
यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विज ।
तस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान् ॥ ५.११३.२३ ॥
Ó duas vezes nascido, dize o tempo que julgas adequado para cumprir o assunto que tu mesmo me prometeste.
5.113.24
प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम् ।
यथासंसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशाम्यताम् ॥ ५.११३.२४ ॥
Esperarei este tempo e ainda mais, para que o assunto se cumpra, ó brâmane. Agora ouve esse caminho.
5.113.25
सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम् ।
प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान् ॥ ५.११३.२५ ॥
Então Suparṇa falou ao miserável Gālava, profundamente aflito: "Agora está claro diante de meus olhos o que Viśvāmitra disse."
5.113.26
तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालव ।
नादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयाऽऽसितुम् ॥ ५.११३.२६ ॥
"Vem, então, o melhor dos duas-vezes-nascidos, Gālava, vamos deliberar. Não te é possível permanecer sem entregar ao mestre o pagamento completo."