مهابهاراتا · أدهيايا 5.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.121.1
अथ प्रचलितः स्थानादासनाच्च परिच्युतः ।
कम्पितेनेव मनसा धर्षितः शेकवाह्निना ॥ ५.१२१.१ ॥
ثم انتُزع من مكانه وسقط عن مقعده، بقلب يرتجف، تلفحه نار الحزن.
5.121.2
म्लानस्रग्भ्रष्टविज्ञानः प्रभ्रष्टमुकुटाङ्गदः ।
विघूर्णन्स्रस्तसर्वाङ्गः प्रभ्रष्टाभरणाम्बरः ॥ ५.१२१.२ ॥
ذابلُ الإكليل، فاقدُ الوعي، سقطت تاجه وأساوره، يترنح، وقد ارتخت أعضاؤه كلها، وانخلعت حُلاه وثيابه.
5.121.3
अदृश्यमानस्तान्पश्यन्नपश्यंश्च पुनः पुनः ।
शून्यः शून्येन मनसा प्रपतिष्यन्महीतलम् ॥ ५.१२१.३ ॥
غيرُ مرئيّ لهم، يراهم ولا يراهم، مرة بعد أخرى، بقلب خالٍ، على وشك السقوط إلى سطح الأرض.
5.121.4
किं मया मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम् ।
येनाहं चलितः स्थानादिति राजा व्यचिन्तयत् ॥ ५.१२१.४ ॥
«أيُّ فكرةٍ شؤم، مُدنِّسةٍ للدهرما، تأمّلتُها في نفسي حتى أُزِحتُ عن مكاني؟» هكذا تفكّر الملك.
5.121.5
ते तु तत्रैव राजानः सिद्धाश्चाप्सरसस्तथा ।
अपश्यन्त निरालम्बं तं ययातिं परिच्युतम् ॥ ५.१२१.५ ॥
كان هناك الملوكُ والسيدّاتُ والأبساراسُ أيضاً، فرأوا ياياتي ساقطاً لا سند له.
5.121.6
अथैत्य पुरुषः कश्चित्क्षीणपुण्यनिपातकः ।
ययातिमब्रवीद्राजन्द्रेवराजस्य शासनात् ॥ ५.१२१.६ ॥
ثم جاء رجلٌ قد نفد ثوابه وسقط، فقال لياياتي بأمر ملك الآلهة: «أيها الملك!»
5.121.7
अतीव मदमत्तस्त्वं न कंचिन्नावमन्यसे ।
मानेन भ्रष्टः स्वर्गस्ते नार्हस्त्वं पार्थिवात्मज ॥ ५.१२१.७ ॥
أنت مخمور بالغرور المفرط ولا تحترم أحدًا. بسبب الكبرياء سقطت عنك السماء؛ يا ابن الملك، لست أهلاً لها.
5.121.8
न च प्रज्ञायसे गच्छ पतस्वेति तमब्रवीत् ।
पतेयं सत्स्विति वचस्त्रिरुत्त्का नहुषात्मजः ॥ ५.१२१.८ ॥
"لست معروفًا؛ اذهب، فاسقط!" هكذا قيل له. فقال ابن نهوشا ثلاث مرات: "سأسقط بين الأخيار".
5.121.9
पतिष्यंन्तयामास गतिं गतिमतां वरः ।
एतस्मिन्नेव काले तु नैमिषे पार्थिवर्षभान् ॥ ५.१२१.९ ॥
أفضل السالكين وهو يسقط، [...] في ذلك الوقت بعينه في نيميشا [رأى] ثيران الملوك...
5.121.10
चतुरोऽपश्यत नृपस्तेषां मध्ये पपात ह ।
प्रतर्दनो वसुमनाः शिबिरौशीनरोऽष्टकः ॥ ५.१२१.१० ॥
رأى الملك أربعةً منهم؛ فسقط بينهم: براتردانا، وفاسومانس، وشيبي ابن أوشيناره، وأشتكا.
5.121.11
वाजपेयेन यज्ञेन तर्पयन्ति सुरेश्वरम् ।
तेषामध्वरजं धूमं स्वर्गद्वारमुपस्थितम् ॥ ५.१२१.११ ॥
بقربان الفاجابيا يُرضون سيّد الآلهة؛ وقد وصل الدخان المتصاعد من قربانهم إلى باب السماء.
5.121.12
ययातिरुपजिघ्रन्वै निपपात महीं प्रति ।
भूमौ स्वर्गे च संबद्धां नदीं धूममयीमिव ।
गङ्गां गामिव गच्छन्तीमालम्ब्य जगतीपतिः ॥ ५.१२१.१२ ॥
شمّ ياياتي ذلك فسقط نحو الأرض. متعلّقًا بذلك النهر من الدخان المتصل بالأرض والسماء، كنهر الغانج المتدفق نحو الأرض، سقط سيّد العالم.
5.121.13
श्रीमत्स्ववभृथाग्र्येषु चतुर्षु प्रतिबन्धुषु ।
मध्ये निपतितो राजा लोकपालोपमेषु सः ॥ ५.१२१.१३ ॥
في أرقى طقوس الاغتسال الختامي الخاصة به، بين أربعة أقارب مساوين لحماة العالم، سقط الملك المجيد في وسطهم.
5.121.14
चतुर्षु हुतकल्पेषु राजसिंहमहाग्निषु ।
पपात मध्ये राजर्षिर्ययातिः पुण्यसङ्क्षये ॥ ५.१२१.१४ ॥
بين أربع نيران تشبه الذبائح المقدَّمة، ونيران عظيمة كأسود بين الملوك، سقط الحكيم الملكي ياياتي في وسطها حين نفد استحقاقه.
5.121.15
तमाहुः पार्थिवाः सर्वे दीप्यमानमिव श्रिया ।
को भवान्कस्य वा बन्धुर्देशस्य नगरस्य वा ॥ ५.१२१.१५ ॥
قال له جميع الملوك وهو يتلألأ كأنه بالبهاء: من أنت؟ ولمن أنت قريب؟ ومن أي بلد أو مدينة؟
5.121.16
यक्षो वाऽप्यथवा देवो गन्धर्वो राक्षसोऽपि वा ।
न हि मानुषरूपोसि कोवार्थः काङ्क्ष्यते त्वया ॥ ५.१२१.१६ ॥
أأنت يكشا، أم إله، أم غاندهرفا، أم حتى راكشاسا؟ لستَ في هيئة بشرية. أيَّ غايةٍ تبتغي؟
5.121.17
ययातिरस्मि राजर्षिः क्षीणपुण्यश्च्युतो दिवः ।
पतेयं सत्स्विति ध्यायन्भवत्सु पतितस्ततः ॥ ५.१२१.१७ ॥
أنا ياياتي، الحكيم الملكي، سقطتُ من السماء بعد أن نفد استحقاقي. فكّرتُ: «ليقع ساقطًا بين الأخيار»، فسقطتُ بينكم.
5.121.18
सत्यमेतद्भवतु ते काङ्क्षितं पुरुषर्षभ ।
सर्वेषां नः क्रतुफलं धर्मश्च प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.१२१.१८ ॥
ليكن هذا حقًا، وليتحقق مرادك، أيها الثور بين الرجال! فاقبل ثمرة قرابيننا جميعًا وثوابنا.
5.121.19
नाहं प्रतिग्रहधनो ब्राह्मणः क्षत्रियोऽह्यहम् ।
न च मे प्रवणा बुद्धिः परपुण्यविनाशने ॥ ५.१२१.१९ ॥
لستُ برهمانياً أعيش على الهبات المتلقاة، بل أنا كشاتريا. ولا يميل عقلي إلى إبطال الفضل الذي للآخرين.
5.121.20
एतस्मिन्नेव काले तु मृगचर्याक्रमागताम् ।
माधवीं प्रेक्ष्य राजानस्तेऽभिवाद्येदमब्रुवन् ॥ ५.१२१.२० ॥
وفي ذلك الوقت، لما رأى الملوك مادهوي قادمةً على هيئة سالكة الغابات كالغزال، حيّوها بإجلال وقالوا هذا.
5.121.21
किमागमनकृत्यं ते किं कुर्मः शासनं तव ।
आज्ञाप्या हि वयं सर्वे तव पुत्रास्तपोधने ॥ ५.१२१.२१ ॥
ما غاية مجيئك؟ وما أمرك، ماذا نفعل؟ نحن جميعاً أبناؤك، ومن شأننا أن نُؤمَر، يا كنز التقشف.
5.121.22
तेषां तद्भाषितं श्रुत्वा माधवी परया मुदा ।
पितरं समुपागच्छद्ययातिं सा ववन्द च ॥ ५.१२१.२२ ॥
ولما سمعت مادهوي كلامهم، ذهبت بفرحٍ عظيم إلى أبيها ياياتي وحيّته بإجلال.
5.121.23
स्पृष्ट्वा मूर्धनि तान्पुत्रांस्तापसी वाक्यमब्रवीत् ।
दौहित्रास्तव राजेन्द्र मम पुत्रा न ते पराः ॥ ५.१२१.२३ ॥
وضعت تلك الزاهدة يدها على رؤوس أولئك الأبناء وقالت هذا القول: يا سيد الملوك، هؤلاء أحفادك، وهم أبنائي؛ وليسوا غرباء عنك.
5.121.24
इमे त्वां तारयिष्यन्ति दिष्टमेतत्पुरातनम् ।
अहं ते दुहिता राजन्माधवी मृगचारिणी ॥ ५.१२१.२४ ॥
سيُنقذك هؤلاء؛ وهذا قدرٌ قديم. أيها الملك، أنا ابنتك مادهوي، التي تتجول كالغزالة.
5.121.25
मयाऽप्युपचितो धर्मस्ततोऽर्धं प्रतिगृह्यताम् ।
यस्माद्राजन्नराः सर्वे अपत्यफलभागिनः ॥ ५.१२१.२५ ॥
وقد جمعتُ أنا أيضًا فضلًا، فاقبل نصفه، إذ يا ملك، كل الناس شركاء في ثمرة النسل.
5.121.26
तस्मादिच्छन्ति दौहित्रान्यथा त्वं वसुधाधिप ।
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे शिरसा जननीं तदा ॥ ५.१२१.२६ ॥
لذلك يتمنون أبناء البنات كما تتمنى، يا سيد الأرض. فانحنى أولئك الملوك جميعًا برؤوسهم أمام أمهم.
5.121.27
अभिवाद्य नमस्कृत्य मातामहमथाब्रुवन् ।
उच्चैरनुपमैः स्निग्धैः स्वरैरापूर्य मेदिनीम् ।
मातामहं नृपतयस्तारयन्तो दिवश्च्युतम् । ॥ ५.१२१.२७ ॥
بعد أن حيّوا وسجدوا، خاطبوا جدّهم من جهة الأم، فملأوا الأرض بأصوات لا نظير لها وعذبة، والملوك ينقذون الجد الساقط من السماء.
5.121.28
राजधर्मगुणोपेताः सत्यधर्मगुणान्विताः ।
दौहित्रास्ते वयं राजन्दिवमारोह पार्थिव ॥ ५.१२१.२८ ॥
نحن أبناء بناتك، المتحلّون بصفات واجب الملك والمتّصفون بصفات الحق والدهرما. اصعد إلى السماء، يا ملك، يا حاكم الأرض.
5.121.29
अथाकस्मादुपगतो गालवोऽप्याह पार्थिवम् ।
तपसो मेऽष्टभागेन स्वर्गमारोहतां भवान् ॥ ५.१२१.२९ ॥
ثم جاء فجأة غالافا أيضًا إلى الملك وقال: «بثُمن تقشّفي، فلتصعد إلى السماء.»