Mahābhārata · Adhyāya 5.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.122.1
प्रत्यभिज्ञातमात्रोऽथ सद्भिस्तैर्नरपुङ्गवः ।
समारुरोह नृपतिरस्पृशन्वसुधातलम् ।
ययातिर्दिव्यसंस्थानो बभूव विगतज्वरः ॥ ५.१२२.१ ॥
Recién reconocido por aquellos hombres virtuosos, el toro entre los hombres, el rey, ascendió sin tocar la superficie de la tierra. Yayāti adquirió una apariencia divina, libre de fiebre.
5.122.2
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्याभरणभूषितः ।
दिव्यगन्धगुणोपेतो न पृथ्वीमस्पृशत्पदा ॥ ५.१२२.२ ॥
Vistiendo guirnaldas y ropajes divinos, adornado con ornamentos divinos y dotado de fragancia divina, no tocó la tierra con el pie.
5.122.3
ततो वसुमनाः पूर्वमुच्चैरुच्चारयन्वचः ।
ख्यातो दानपतिर्लोके व्याजहार नृपं तदा ॥ ५.१२२.३ ॥
Entonces Vasumanas, renombrado en el mundo como señor de las donaciones, habló en voz alta al rey.
5.122.4
प्राप्तवानस्मि यल्लोके सर्ववर्णेष्वगर्हया ।
तदप्यथ च दास्यामि तेन संयुज्यतां भवान् ॥ ५.१२२.४ ॥
Todo lo que he obtenido en el mundo, entre todas las clases, sin reproche, también lo daré; que usted se una a ello.
5.122.5
यत्फलं दानशीलस्य क्षमाशीलस्य यत्फलम् ।
यच्च मे फलमाधाने तेन संयुज्यतां भवान् ॥ ५.१२२.५ ॥
El fruto que corresponde al de natural generoso, el fruto que corresponde al de natural paciente, y el fruto que es mío en el encendido del fuego sagrado: que usted se una a ello.
5.122.6
ततः प्रतर्दनोऽप्याह वाक्यं क्षत्रियपुङ्गवः ।
यथा धर्मरतिर्नित्यं नित्यं युद्धपरायणः ॥ ५.१२२.६ ॥
Entonces Pratardana, el mejor de los guerreros, también habló estas palabras: el que siempre se deleitaba en el dharma y siempre se entregaba a la batalla.
5.122.7
प्राप्तवानस्मि यल्लोके क्षत्रवंशोद्भवं यशः ।
वीरशब्दफलं चैव तेन संयुज्यतां भवान् ।
यथा धर्मे रतिर्नित्यं तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.७ ॥
Que te unas a la gloria que he alcanzado en el mundo, nacida del linaje guerrero, y al fruto del nombre de héroe. Como tu deleite está siempre en el dharma, por esa verdad ve al cielo.
5.122.8
शिबिरौशीनरो धीमानुवाच मधुरां गिरम् ।
यथा बालेषु नारीषु वैवाह्येषु तथैव च ॥ ५.१२२.८ ॥
El sabio Śibi, hijo de Uśīnara, habló con dulces palabras: como (nunca he mentido) con los niños, con las mujeres y en asuntos de matrimonio, así también.
5.122.9
सङ्गरेषु निपातेषु तथा तद्व्यसनेषु च ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.९ ॥
En las batallas, en la caída de los enemigos y también en aquellas calamidades, nunca antes he dicho mentira. Por esa verdad, ve al cielo.
5.122.10
यथा प्राणांश्च राज्यं च राजन्कामसुखानि च ।
त्यजेयं न पुनः सत्यं तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.१० ॥
Oh rey, así como podría abandonar la vida, el reino y los placeres del deseo, pero nunca volvería a abandonar la verdad. Por esa verdad, ve al cielo.
5.122.11
यथा सत्येन मे धर्मो यथा सत्येन पावकः ।
प्रीतः शतक्रतुश्चैव तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.११ ॥
Como por la verdad se sostiene mi dharma, como por la verdad se complace Agni, y se complace también Indra, el de cien sacrificios, por esa verdad ve al cielo.
5.122.12
अष्टकस्त्वथ राजर्षिः कौशिको माधवीसुतः ।
अनेकशतयज्वानं नाहुषं प्राह धर्मवित् ॥ ५.१२२.१२ ॥
Entonces Aṣṭaka, el rey sabio, descendiente de Kauśika e hijo de Mādhavī, conocedor del dharma, habló al hijo de Nahuṣa, quien había realizado cientos de sacrificios.
5.122.13
शतशः पुण्डरीका मे गोसवाश्चरिताः प्रभो ।
क्रतवो वाजपेयाश्च तेषां फलमवाप्नुहि ॥ ५.१२२.१३ ॥
Oh señor, he realizado cientos de sacrificios Puṇḍarīka y Gosava, y los ritos Vājapeya; obtén su fruto.
5.122.14
न मे रत्नानि न धनं न तथाऽन्ये परिच्छदा ।
क्रतुष्वनुपयुक्तानि तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.१४ ॥
Ni mis joyas, ni mi riqueza, ni mis otras posesiones fueron usadas en los sacrificios; por esa verdad, ve al cielo.
5.122.15
यथायथा हि जल्पन्ति दौहित्रास्तं नराधिपम् ।
तथतथा वसुमतीं त्यक्त्वा राजा दिवं ययौ ॥ ५.१२२.१५ ॥
Cuanto más llamaban los nietos a aquel señor de los hombres, tanto más el rey, abandonando la tierra, subió al cielo.
5.122.16
एवं सर्वे समस्तैस्ते राजानः सुकृतैस्तदा ।
ययातिं स्वर्गतो भ्रष्टं तारयामासुरञ्जसा ॥ ५.१२२.१६ ॥
Así, todos aquellos reyes, con sus buenas obras reunidas, rescataron al instante a Yayāti, caído del cielo.
5.122.17
दौहित्राः स्वेन धर्मेण यज्ञदानकृतेन वै ।
चतुर्षु राजवंशेषु संभूताः कुलवर्धनाः।
मातामहं महाप्राज्ञं दिवमारोपयन्त ते ॥ ५.१२२.१७ ॥
Nacidos en cuatro linajes reales, aquellos acrecentadores de la familia elevaron a su sabio abuelo materno al cielo, por su propio dharma y por el mérito de sacrificios y donaciones.
5.122.18
राजधर्मगुणोपेताः सर्वधर्मगुणान्विताः ।
दौहित्रास्ते वयं राजन्दिवमारोह पार्थिव ॥ ५.१२२.१८ ॥
Nosotros, tus nietos, dotados de las virtudes del deber real y poseedores de las virtudes de todo dharma: oh rey, oh señor de la tierra, asciende al cielo.