மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.122.1
प्रत्यभिज्ञातमात्रोऽथ सद्भिस्तैर्नरपुङ्गवः ।
समारुरोह नृपतिरस्पृशन्वसुधातलम् ।
ययातिर्दिव्यसंस्थानो बभूव विगतज्वरः ॥ ५.१२२.१ ॥
நல்லோர்கள் அவரை உடனே அடையாளம் கண்டனர். அந்த நரசிரேஷ்டமான அரசன் பூமியைத் தொடாமல் மேலேறினான். யயாதி தெய்வீக வடிவம் பெற்றார்; அவரது துயரம் நீங்கியது.
5.122.2
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्याभरणभूषितः ।
दिव्यगन्धगुणोपेतो न पृथ्वीमस्पृशत्पदा ॥ ५.१२२.२ ॥
தெய்வீக மாலைகளும் ஆடைகளும் அணிந்து, தெய்வீக அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தெய்வீக நறுமணம் கொண்டவனாய் இருந்தான். அவன் காலால் பூமியைத் தொடவில்லை.
5.122.3
ततो वसुमनाः पूर्वमुच्चैरुच्चारयन्वचः ।
ख्यातो दानपतिर्लोके व्याजहार नृपं तदा ॥ ५.१२२.३ ॥
அப்போது முன்பு உலகில் புகழ்பெற்ற தானபதியான வசுமனஸ் உரத்த குரலில் சொற்களை ஒலித்து அந்த அரசனிடம் பேசினான்.
5.122.4
प्राप्तवानस्मि यल्लोके सर्ववर्णेष्वगर्हया ।
तदप्यथ च दास्यामि तेन संयुज्यतां भवान् ॥ ५.१२२.४ ॥
உலகில் எல்லா வருணத்தாரிடையேயும் குற்றமின்றி நான் பெற்ற அனைத்தையும் நான் தருவேன்; அதனால் நீர் இணைந்திடுக.
5.122.5
यत्फलं दानशीलस्य क्षमाशीलस्य यत्फलम् ।
यच्च मे फलमाधाने तेन संयुज्यतां भवान् ॥ ५.१२२.५ ॥
தானசீலனின் பலனும், பொறுமையுடையவனின் பலனும், அக்னியை நிறுவுவதில் எனக்கு உள்ள பலனும் எது — அதனால் நீர் இணைந்திடுக.
5.122.6
ततः प्रतर्दनोऽप्याह वाक्यं क्षत्रियपुङ्गवः ।
यथा धर्मरतिर्नित्यं नित्यं युद्धपरायणः ॥ ५.१२२.६ ॥
பின்னர் சத்திரியர்களில் சிறந்தவனான பிரதர்தனனும் சொற்களைச் சொன்னான்; அவன் எப்போதும் தர்மத்தில் மகிழ்பவனும், எப்போதும் போரில் ஈடுபட்டவனுமாக இருந்தான்.
5.122.7
प्राप्तवानस्मि यल्लोके क्षत्रवंशोद्भवं यशः ।
वीरशब्दफलं चैव तेन संयुज्यतां भवान् ।
यथा धर्मे रतिर्नित्यं तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.७ ॥
உலகில் க்ஷத்திரிய வம்சத்தில் பிறந்து நான் அடைந்த புகழையும், வீரன் என்ற சொல்லின் பயனையும் அதனால் நீங்களும் பெறுக. எப்போதும் தர்மத்தில் உங்கள் மகிழ்ச்சி இருக்கட்டும்; அந்த சத்தியத்தால் நீங்கள் சொர்க்கம் செல்லுங்கள்.
5.122.8
शिबिरौशीनरो धीमानुवाच मधुरां गिरम् ।
यथा बालेषु नारीषु वैवाह्येषु तथैव च ॥ ५.१२२.८ ॥
ஞானியான உசீநரனின் மகன் சிபி இனிய சொல்லில் கூறினான்: குழந்தைகளிடமும், பெண்களிடமும், திருமணச் செயல்களிலும் எவ்வாறோ அவ்வாறே.
5.122.9
सङ्गरेषु निपातेषु तथा तद्व्यसनेषु च ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.९ ॥
போர்களிலும், எதிரிகளின் வீழ்ச்சியிலும், அந்தத் துன்பங்களிலும் நான் முன்பு பொய் சொன்னதில்லை. அந்த சத்தியத்தால் நீங்கள் சொர்க்கம் செல்லுங்கள்.
5.122.10
यथा प्राणांश्च राज्यं च राजन्कामसुखानि च ।
त्यजेयं न पुनः सत्यं तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.१० ॥
அரசே, உயிர்களையும், அரசையும், இன்பங்களையும் நான் துறக்கக்கூடும்; ஆனால் சத்தியத்தை மீண்டும் ஒருபோதும் துறக்க மாட்டேன். அந்த சத்தியத்தால் நீங்கள் சொர்க்கம் செல்லுங்கள்.
5.122.11
यथा सत्येन मे धर्मो यथा सत्येन पावकः ।
प्रीतः शतक्रतुश्चैव तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.११ ॥
சத்தியத்தால் என் தர்மம் நிலைத்திருப்பது போலவும், சத்தியத்தால் அக்கினி மகிழ்வது போலவும், நூறு யாகங்கள் செய்த இந்திரனும் மகிழ்வது போலவும், அந்த சத்தியத்தால் நீங்கள் சொர்க்கம் செல்லுங்கள்.
5.122.12
अष्टकस्त्वथ राजर्षिः कौशिको माधवीसुतः ।
अनेकशतयज्वानं नाहुषं प्राह धर्मवित् ॥ ५.१२२.१२ ॥
தருமத்தை அறிந்த அரசரிஷி கௌசிகரும் மாதவியின் மகனுமான அஷ்டகன், நூறு யாகங்களுக்கு மேல் செய்த நகுஷனின் மகனிடம் பின்னர் கூறினான்.
5.122.13
शतशः पुण्डरीका मे गोसवाश्चरिताः प्रभो ।
क्रतवो वाजपेयाश्च तेषां फलमवाप्नुहि ॥ ५.१२२.१३ ॥
ஓ பிரபுவே! நான் நூற்றுக்கணக்கான புண்டரீக, கோசவ யாகங்களையும், வாஜபேய யாகங்களையும் செய்திருக்கிறேன்; அவற்றின் பலனை நீ பெறுக.
5.122.14
न मे रत्नानि न धनं न तथाऽन्ये परिच्छदा ।
क्रतुष्वनुपयुक्तानि तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.१४ ॥
என்னுடைய ரத்தினங்களோ, செல்வமோ, மற்ற உடைமைகளோ யாகங்களில் பயன்படுத்தப்படவில்லை; அந்த சத்தியத்தால் வானத்தை அடைக.
5.122.15
यथायथा हि जल्पन्ति दौहित्रास्तं नराधिपम् ।
तथतथा वसुमतीं त्यक्त्वा राजा दिवं ययौ ॥ ५.१२२.१५ ॥
அந்த மன்னனை மருமகன்கள் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு அழைத்தார்களோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு அரசன் பூமியைத் துறந்து சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.
5.122.16
एवं सर्वे समस्तैस्ते राजानः सुकृतैस्तदा ।
ययातिं स्वर्गतो भ्रष्टं तारयामासुरञ्जसा ॥ ५.१२२.१६ ॥
இவ்வாறு அந்த அரசர்கள் அனைவரும் தங்கள் புண்ணியங்கள் அனைத்தாலும், சொர்க்கத்திலிருந்து விழுந்த யயாதியை உடனே கரையேற்றினர்.
5.122.17
दौहित्राः स्वेन धर्मेण यज्ञदानकृतेन वै ।
चतुर्षु राजवंशेषु संभूताः कुलवर्धनाः।
मातामहं महाप्राज्ञं दिवमारोपयन्त ते ॥ ५.१२२.१७ ॥
நான்கு அரச வம்சங்களில் பிறந்த, குலத்தை வளர்க்கும் அந்த மருமகன்கள், தங்கள் சுய தர்மத்தாலும், யாக தானங்களால் செய்த புண்ணியத்தாலும், மிக்க ஞானமுள்ள தங்கள் தாய்வழித் தாத்தாவை சொர்க்கத்தில் ஏற்றினர்.
5.122.18
राजधर्मगुणोपेताः सर्वधर्मगुणान्विताः ।
दौहित्रास्ते वयं राजन्दिवमारोह पार्थिव ॥ ५.१२२.१८ ॥
அரச தர்மத்தின் குணங்களும், எல்லா தர்மங்களின் குணங்களும் உடையவர்களான நாங்கள் உன் மருமகன்கள்; ஓ அரசே, ஓ பார்த்திவனே, சொர்க்கத்தில் ஏறு.