Mahābhārata · Adhyāya 5.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.122.1
प्रत्यभिज्ञातमात्रोऽथ सद्भिस्तैर्नरपुङ्गवः ।
समारुरोह नृपतिरस्पृशन्वसुधातलम् ।
ययातिर्दिव्यसंस्थानो बभूव विगतज्वरः ॥ ५.१२२.१ ॥
Eben von jenen guten Männern erkannt, stieg der Stier unter den Menschen, der König, empor, ohne die Oberfläche der Erde zu berühren. Yayāti wurde von göttlicher Gestalt und frei von Fieber.
5.122.2
दिव्यमाल्याम्बरधरो दिव्याभरणभूषितः ।
दिव्यगन्धगुणोपेतो न पृथ्वीमस्पृशत्पदा ॥ ५.१२२.२ ॥
In göttliche Girlanden und Gewänder gekleidet, mit göttlichem Schmuck geziert und von göttlichem Duft umgeben, berührte er die Erde nicht mit dem Fuß.
5.122.3
ततो वसुमनाः पूर्वमुच्चैरुच्चारयन्वचः ।
ख्यातो दानपतिर्लोके व्याजहार नृपं तदा ॥ ५.१२२.३ ॥
Da sprach Vasumanas, lange in der Welt als Herr der Gaben berühmt, laut zu dem König.
5.122.4
प्राप्तवानस्मि यल्लोके सर्ववर्णेष्वगर्हया ।
तदप्यथ च दास्यामि तेन संयुज्यतां भवान् ॥ ५.१२२.४ ॥
Was immer ich in der Welt unter allen Ständen ohne Tadel erlangt habe, auch das werde ich geben; möget Ihr damit vereint werden.
5.122.5
यत्फलं दानशीलस्य क्षमाशीलस्य यत्फलम् ।
यच्च मे फलमाधाने तेन संयुज्यतां भवान् ॥ ५.१२२.५ ॥
Die Frucht des Gebefreudigen, die Frucht des Geduldigen und die Frucht, die mir beim Entzünden des heiligen Feuers zukommt — damit möget Ihr vereint werden.
5.122.6
ततः प्रतर्दनोऽप्याह वाक्यं क्षत्रियपुङ्गवः ।
यथा धर्मरतिर्नित्यं नित्यं युद्धपरायणः ॥ ५.१२२.६ ॥
Da sprach auch Pratardana, der beste der Krieger, diese Worte — er, der stets an der Pflicht Freude fand und stets dem Kampf ergeben war.
5.122.7
प्राप्तवानस्मि यल्लोके क्षत्रवंशोद्भवं यशः ।
वीरशब्दफलं चैव तेन संयुज्यतां भवान् ।
यथा धर्मे रतिर्नित्यं तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.७ ॥
Mögest du mit dem Ruhm verbunden sein, den ich in der Welt aus dem Kriegergeschlecht erlangt habe, und mit der Frucht des Namens 'Held'. Da deine Freude stets im Dharma liegt, gehe durch jene Wahrheit zum Himmel.
5.122.8
शिबिरौशीनरो धीमानुवाच मधुरां गिरम् ।
यथा बालेषु नारीषु वैवाह्येषु तथैव च ॥ ५.१२२.८ ॥
Der weise Śibi, Sohn des Uśīnara, sprach süße Worte: wie (ich nie gelogen habe) gegenüber Kindern, gegenüber Frauen und in Heiratsangelegenheiten, ebenso.
5.122.9
सङ्गरेषु निपातेषु तथा तद्व्यसनेषु च ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.९ ॥
In Schlachten, im Fall der Feinde und ebenso in jenen Unglücksfällen habe ich nie zuvor eine Unwahrheit gesagt. Durch jene Wahrheit gehe zum Himmel.
5.122.10
यथा प्राणांश्च राज्यं च राजन्कामसुखानि च ।
त्यजेयं न पुनः सत्यं तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.१० ॥
O König, so wie ich Lebensatem, Königreich und Lustgenüsse aufgeben könnte, die Wahrheit aber nie wieder aufgeben würde — durch jene Wahrheit gehe zum Himmel.
5.122.11
यथा सत्येन मे धर्मो यथा सत्येन पावकः ।
प्रीतः शतक्रतुश्चैव तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.११ ॥
Wie durch die Wahrheit mein Dharma besteht, wie durch die Wahrheit Agni erfreut ist und auch Indra, der Hundertopferer, erfreut ist — durch jene Wahrheit gehe zum Himmel.
5.122.12
अष्टकस्त्वथ राजर्षिः कौशिको माधवीसुतः ।
अनेकशतयज्वानं नाहुषं प्राह धर्मवित् ॥ ५.१२२.१२ ॥
Da sprach Aṣṭaka, der königliche Weise, Nachkomme Kauśikas und Sohn der Mādhavī, der Kenner des Dharma, zum Sohn Nahuṣas, der hunderte Opfer vollzogen hatte.
5.122.13
शतशः पुण्डरीका मे गोसवाश्चरिताः प्रभो ।
क्रतवो वाजपेयाश्च तेषां फलमवाप्नुहि ॥ ५.१२२.१३ ॥
O Herr, ich habe Hunderte von Puṇḍarīka- und Gosava-Opfern sowie die Vājapeya-Riten vollzogen; empfange ihre Frucht.
5.122.14
न मे रत्नानि न धनं न तथाऽन्ये परिच्छदा ।
क्रतुष्वनुपयुक्तानि तेन सत्येन खं व्रज ॥ ५.१२२.१४ ॥
Weder meine Juwelen noch mein Reichtum noch meine übrigen Habseligkeiten wurden bei den Opfern verwendet; durch jene Wahrheit gehe zum Himmel.
5.122.15
यथायथा हि जल्पन्ति दौहित्रास्तं नराधिपम् ।
तथतथा वसुमतीं त्यक्त्वा राजा दिवं ययौ ॥ ५.१२२.१५ ॥
Je mehr die Enkel jenen Herrscher der Menschen riefen, desto mehr verließ der König die Erde und ging zum Himmel.
5.122.16
एवं सर्वे समस्तैस्ते राजानः सुकृतैस्तदा ।
ययातिं स्वर्गतो भ्रष्टं तारयामासुरञ्जसा ॥ ५.१२२.१६ ॥
So retteten alle jene Könige durch ihre vereinten guten Taten sogleich Yayāti, der vom Himmel gefallen war.
5.122.17
दौहित्राः स्वेन धर्मेण यज्ञदानकृतेन वै ।
चतुर्षु राजवंशेषु संभूताः कुलवर्धनाः।
मातामहं महाप्राज्ञं दिवमारोपयन्त ते ॥ ५.१२२.१७ ॥
In vier königlichen Geschlechtern geboren, erhoben jene Mehrer der Familie ihren weisen Großvater mütterlicherseits durch ihr eigenes Dharma und das Verdienst von Opfer und Gaben in den Himmel.
5.122.18
राजधर्मगुणोपेताः सर्वधर्मगुणान्विताः ।
दौहित्रास्ते वयं राजन्दिवमारोह पार्थिव ॥ ५.१२२.१८ ॥
Wir, deine Enkel, begabt mit den Tugenden königlicher Pflicht und besitzend die Tugenden allen Dharmas: O König, o Herrscher der Erde, steige zum Himmel auf.