ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.123.1
सद्भिरारोपितः स्वर्गं पार्थिवैर्भूरिदक्षिणैः ।
अभ्यनुज्ञाय दौहित्रान्ययातिर्दिवमास्थितः ॥ ५.१२३.१ ॥
ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯಯಾತಿ, ಅನೇಕ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿದನು.
5.123.2
अभिवृष्टश्च वर्षेण नानापुष्पसुगन्धिना ।
परिष्वक्तश्च पुण्येन वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ५.१२३.२ ॥
ನಾನಾ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಅವನು ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದನು; ಪುಣ್ಯಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪವಿತ್ರ ವಾಯು ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು.
5.123.3
अचलं स्थानमासाद्य दौहित्रफलनिर्जितम् ।
कर्मभिः स्वैरुपचितो जज्वाल परया श्रिया ॥ ५.१२३.३ ॥
ಅಚಲ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ದಾನಫಲದಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ವೃದ್ಧಿಹೊಂದಿ ಪರಮ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಬೆಳಗಿದನು.
5.123.4
उपगीतोपनृत्तश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
प्रीत्या प्रतिगृहीतश्च स्वर्गे दुन्दुभिनिःस्वनैः ॥ ५.१२३.४ ॥
ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳು ಹಾಡಿ ನರ್ತಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದುಂದುಭಿಗಳ ನಾದದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
5.123.5
अभिष्टुतश्च विविधैर्देवराजर्षिचारणैः ।
अर्चितश्चोत्तमार्घेण दैवतैरभिनन्दितः ॥ ५.१२३.५ ॥
ದೇವರಾಜ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ವಿವಿಧ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು; ಉತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು.
5.123.6
प्राप्तः स्वर्गफलं चैव तमुवाच पितामहः ।
निर्वृतं शान्तमनसं वचोभिस्तर्पयन्निव ॥ ५.१२३.६ ॥
ಸ್ವರ್ಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆದ ಅವನಿಗೆ ಪಿತಾಮಹನು ಹೇಳಿದನು; ತೃಪ್ತನೂ ಶಾಂತಮನಸ್ಕನೂ ಆದ ಅವನನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವಂತೆ.
5.123.7
चतुष्पादस्त्वया धर्मश्रितो लोक्येन कर्मणा ।
अक्षयस्तव लोकोऽयं कीर्तिश्चैवाक्षया दिवि ॥ ५.१२३.७ ॥
ನೀನು ಲೌಕಿಕ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ನಿನ್ನ ಈ ಲೋಕ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿದೆ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿದೆ.
5.123.8
पुनस्त्वयैव राजर्षे स्वकृतेन विघातितम् ।
आवृतं तमसा चेतः सर्वेषां स्वर्गवासिनाम् ॥ ५.१२३.८ ॥
ಓ ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ಮತ್ತೆ ನೀನೇ ನಿನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದೆ; ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ.
5.123.9
येन त्वां नाभिजानन्ति ततोऽज्ञातोसि पातितः ।
प्रीत्यैव चासि दौहित्रैस्तारितस्त्वमिहागतः ॥ ५.१२३.९ ॥
ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸದ ಕಾರಣ ನೀನು ಅಜ್ಞಾತನಾಗಿ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ; ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದರು, ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವೆ.
5.123.10
स्थानं च प्रतिपन्नोऽसि कर्मणा स्वेन निर्जितम् ।
अचलं शाश्वतं पुण्यमुत्तमं ध्रुवमव्ययम् ॥ ५.१२३.१० ॥
ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಕರ್ಮದಿಂದ ಗೆದ್ದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ—ಅಚಲವೂ, ಶಾಶ್ವತವೂ, ಪುಣ್ಯವೂ, ಉತ್ತಮವೂ, ಧ್ರುವವೂ, ಅವ್ಯಯವೂ ಆದದ್ದು.
5.123.11
भगवन्संशयो मेऽस्ति कश्चितं छेत्तुमर्हसि ।
न ह्यन्यमहमर्हामि प्रष्टुं लोकपितामह ॥ ५.१२३.११ ॥
ಓ ಭಗವನ್, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಶಯವಿದೆ; ಅದನ್ನು ನೀವೇ ನಿವಾರಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಓ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನೇ, ನಾನು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಕೇಳಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ.
5.123.12
बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् ।
अनेकक्रतुदानौघैरार्जितं मे महत्फलम् ॥ ५.१२३.१२ ॥
ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯಿಂದ ಬೆಳೆದಿರುವ, ಅನೇಕ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನಗಳ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಸಂಪಾದಿತವಾದ ನನ್ನ ಮಹಾಫಲ.
5.123.13
कथं तदल्पकालेन क्षीणं येनास्मि पातितः ।
भगवन्वेत्थ लोकांश्च शाश्वतान्मम निर्मितान् ।
कथं नु मम तत्सर्वं विप्रनष्टं महाद्युते ॥ ५.१२३.१३ ॥
ಹೇಗೆ ಅದು ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು? ಭಗವಂತ, ನನ್ನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೀವು ಬಲ್ಲಿರಿ. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ನನ್ನದೆಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಯಿತು?
5.123.14
बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् ।
अनेकक्रतुदानौघैर्यत्त्वयोपार्जितं फलम् ॥ ५.१२३.१४ ॥
ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯಿಂದ ಬೆಳೆದು, ಅನೇಕ ಯಜ್ಞ ದಾನಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ನೀನು ಗಳಿಸಿದ ಫಲ.
5.123.15
तदनेनैव दोषेण क्षीणं येनासि पातितः ।
अभिमानेन राजेन्द्र धिक्कृतः स्वर्गवासिभिः ॥ ५.१२३.१५ ॥
ಆ ದೋಷದಿಂದಲೇ ಅದು ಕ್ಷೀಣಿಸಿತು, ಅದರಿಂದ ನೀನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದೆ. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರು.
5.123.16
नायं मानेन राजर्षे न बलेन न हिंसया ।
न शाठ्येन न मायाभिर्लोको भवति शाश्वतः ॥ ५.१२३.१६ ॥
ಓ ರಾಜರ್ಷಿ, ಈ ಲೋಕವು ಅಭಿಮಾನದಿಂದಲ್ಲ, ಬಲದಿಂದಲ್ಲ, ಹಿಂಸೆಯಿಂದಲ್ಲ, ವಂಚನೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಮಾಯೆಯಿಂದಲ್ಲ ಶಾಶ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ.
5.123.17
नावमान्यास्त्वया राजन्नधमोत्कृष्टमध्यमाः ।
न हि मानप्रदग्धानां कश्चिदस्ति शमः क्वचित् ॥ ५.१२३.१७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಧಮರನ್ನು, ಉತ್ತಮರನ್ನು, ಮಧ್ಯಮರನ್ನು ನೀನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು. ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಸುಟ್ಟವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಎಂದಿಗೂ ಶಾಂತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
5.123.18
पतनारोहणमिदं कथयिष्यन्ति ये नराः ।
विषमाण्यपि ते प्राप्तास्तरिष्यन्ति न संशयः ॥ ५.१२३.१८ ॥
ಈ ಏರಿಳಿತದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಮನುಷ್ಯರು, ಕಠಿಣ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ದಾಟುವರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
5.123.19
एष दोषोऽभिमानेन पुरा प्राप्तो ययातिना ।
निर्बध्नताऽतिमात्रं च गालवेन महीपते ॥ ५.१२३.१९ ॥
ಹೇ ಮಹೀಪತಿ, ಈ ದೋಷ ಹಿಂದೆ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಯಯಾತಿಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು; ಅತಿಯಾದ ಹಠದಿಂದ ಗಾಲವನಿಗೂ ಆಯಿತು.
5.123.20
श्रोतव्यं हितकामानां सुहृदां हितमिच्छताम् ।
न कर्तव्यो हि निर्बन्धो निर्बन्धो हि क्षयोदयः ॥ ५.१२३.२० ॥
ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು. ಹಠ ಮಾಡಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಹಠವೇ ನಾಶದ ಉದಯ.
5.123.21
तस्मात्त्वमपि गान्धारे मानं क्रोधं च वर्जय ।
सन्धत्स्व पाण्डवैर्वीर संरम्भं त्यज पार्थिव ॥ ५.१२३.२१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಗಾಂಧಾರಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನೂ ಅಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ವೀರನೇ, ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೋ; ರಾಜನೇ, ಉಗ್ರ ಆವೇಶವನ್ನು ಬಿಡು.
5.123.22
स भवान्सुहृदां पथ्यं वचो गृह्णातु माऽनृतम् ।
समर्थैर्विग्रहं कृत्वा विषमस्थो भविष्यसि ॥ ५.१२३.२२ ॥
ನೀನು ಸ್ನೇಹಿತರ ಹಿತಕರ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಸುಳ್ಳನ್ನಲ್ಲ. ಸಮರ್ಥರೊಡನೆ ವೈರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ನೀನು ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವೆ.
5.123.23
ददाति यत्पार्थिव यत्करति ।
यद्वा तपस्तप्यति यञ्जुहोति।
न तस्य नाशोऽस्ति न चापकर्षो ।
नान्यस्तदश्नाति स एव कर्ता ॥ ५.१२३.२३ ॥
ಹೇ ರಾಜನೇ, ಯಾರು ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಾನೋ, ಯಾರು ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಯಾರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಯಾರು ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ — ಅವನಿಗೆ ನಾಶವೂ ಇಲ್ಲ, ಕ್ಷಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಬೇರೊಬ್ಬನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕರ್ತನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.123.24
इदं महाख्यानमनुत्तमं हितं ।
बहुश्रुतानां गतरोषरागिणाम्।
समीक्ष्य लोके बहुधा प्रधारितं ।
त्रिवर्गदृष्टिः पृथिवीमुपाश्नुते ॥ ५.१२३.२४ ॥
ಈ ಮಹಾಖ್ಯಾನವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೂ ಹಿತಕರವೂ ಆಗಿದೆ. ಬಹುಶ್ರುತರಿಗೂ, ರೋಷ-ರಾಗ ತ್ಯಜಿಸಿದವರಿಗೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ; ತ್ರಿವರ್ಗವನ್ನು ನೋಡುವವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.123.25
एतत्पुण्यतमं राजन्ययातेश्चरितं महत् ।
यच्छ्रुत्वा श्रावयित्वा च स्वर्गं यान्तीह मानवाः ॥ ५.१२३.२५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯಯಾತಿಯ ಈ ಮಹತ್ತಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಚರಿತ್ರೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವವರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.