ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.123.1
सद्भिरारोपितः स्वर्गं पार्थिवैर्भूरिदक्षिणैः ।
अभ्यनुज्ञाय दौहित्रान्ययातिर्दिवमास्थितः ॥ ५.१२३.१ ॥
ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ଯଯାତି, ବହୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ, ଦୌହିତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆରୋହଣ କଲେ।
5.123.2
अभिवृष्टश्च वर्षेण नानापुष्पसुगन्धिना ।
परिष्वक्तश्च पुण्येन वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ५.१२३.२ ॥
ନାନା ସୁଗନ୍ଧି ପୁଷ୍ପର ବର୍ଷାରେ ସେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ; ପୁଣ୍ୟଗନ୍ଧୀ ପବିତ୍ର ପବନ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲା।
5.123.3
अचलं स्थानमासाद्य दौहित्रफलनिर्जितम् ।
कर्मभिः स्वैरुपचितो जज्वाल परया श्रिया ॥ ५.१२३.३ ॥
ଅଚଳ ସ୍ଥାନ ପାଇ, ଦୌହିତ୍ରମାନଙ୍କ ଦାନଫଳରେ ଜିତାଯାଇ, ନିଜ କର୍ମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ସେ ପରମ ଶୋଭାରେ ଜଳି ଉଠିଲେ।
5.123.4
उपगीतोपनृत्तश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
प्रीत्या प्रतिगृहीतश्च स्वर्गे दुन्दुभिनिःस्वनैः ॥ ५.१२३.४ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଗଣମାନେ ଗାନ କରି ଓ ନୃତ୍ୟ କରି ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କଲେ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୁନ୍ଦୁଭି ନାଦ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରୀତିରେ ସେ ଗୃହୀତ ହେଲେ।
5.123.5
अभिष्टुतश्च विविधैर्देवराजर्षिचारणैः ।
अर्चितश्चोत्तमार्घेण दैवतैरभिनन्दितः ॥ ५.१२३.५ ॥
ଦେବରାଜ, ଋଷି ଓ ଚାରଣମାନେ ବିବିଧ ସ୍ତୁତିରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ; ଉତ୍ତମ ଅର୍ଘ୍ୟରେ ପୂଜିତ ହେଲେ; ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭିନନ୍ଦନ କଲେ।
5.123.6
प्राप्तः स्वर्गफलं चैव तमुवाच पितामहः ।
निर्वृतं शान्तमनसं वचोभिस्तर्पयन्निव ॥ ५.१२३.६ ॥
ସ୍ୱର୍ଗଫଳ ପାଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ପିତାମହ କହିଲେ; ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଶାନ୍ତମନା ସେ, ବାକ୍ୟରେ ତୃପ୍ତ କରୁଥିବା ପରି।
5.123.7
चतुष्पादस्त्वया धर्मश्रितो लोक्येन कर्मणा ।
अक्षयस्तव लोकोऽयं कीर्तिश्चैवाक्षया दिवि ॥ ५.१२३.७ ॥
ତୁମେ ଲୌକିକ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଚାରି ପାଦବିଶିଷ୍ଟ ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛ; ତୁମର ଏହି ଲୋକ ଅକ୍ଷୟ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ।
5.123.8
पुनस्त्वयैव राजर्षे स्वकृतेन विघातितम् ।
आवृतं तमसा चेतः सर्वेषां स्वर्गवासिनाम् ॥ ५.१२३.८ ॥
ହେ ରାଜର୍ଷି, ପୁଣି ତୁମେ ହିଁ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତାହା ବିନଷ୍ଟ କରିଛ; ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ।
5.123.9
येन त्वां नाभिजानन्ति ततोऽज्ञातोसि पातितः ।
प्रीत्यैव चासि दौहित्रैस्तारितस्त्वमिहागतः ॥ ५.१२३.९ ॥
ସେମାନେ ତୁମକୁ ନ ଚିହ୍ନିବାରୁ ତୁମେ ଅଜ୍ଞାତ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲ; ସ୍ନେହରେ ହିଁ ତୁମ ଦୌହିତ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
5.123.10
स्थानं च प्रतिपन्नोऽसि कर्मणा स्वेन निर्जितम् ।
अचलं शाश्वतं पुण्यमुत्तमं ध्रुवमव्ययम् ॥ ५.१२३.१० ॥
ତୁମେ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଜିତିଥିବା ସ୍ଥାନ ପାଇଛ—ଅଚଳ, ଶାଶ୍ୱତ, ପୁଣ୍ୟ, ଉତ୍ତମ, ଧ୍ରୁବ ଓ ଅବ୍ୟୟ।
5.123.11
भगवन्संशयो मेऽस्ति कश्चितं छेत्तुमर्हसि ।
न ह्यन्यमहमर्हामि प्रष्टुं लोकपितामह ॥ ५.१२३.११ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ମୋ ମନରେ କିଛି ସଂଶୟ ଅଛି; ତାହା ଆପଣ ହିଁ ଛେଦନ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ହେ ଲୋକପିତାମହ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପଚାରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
5.123.12
बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् ।
अनेकक्रतुदानौघैरार्जितं मे महत्फलम् ॥ ५.१२३.१२ ॥
ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଜାପାଳନରେ ବଢ଼ିଥିବା ଏବଂ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନର ଧାରାରେ ଅର୍ଜିତ ମୋର ମହାନ ଫଳ।
5.123.13
कथं तदल्पकालेन क्षीणं येनास्मि पातितः ।
भगवन्वेत्थ लोकांश्च शाश्वतान्मम निर्मितान् ।
कथं नु मम तत्सर्वं विप्रनष्टं महाद्युते ॥ ५.१२३.१३ ॥
ଏ ଅଳ୍ପ ସମୟରେ କିପରି କ୍ଷୀଣ ହୋଇ ମୁଁ ପତିତ ହେଲି? ହେ ଭଗବାନ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଶାଶ୍ୱତ ଲୋକ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି। ହେ ମହାଦ୍ୟୁତି, ମୋର ସେ ସମସ୍ତ କିପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହେଲା?
5.123.14
बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् ।
अनेकक्रतुदानौघैर्यत्त्वयोपार्जितं फलम् ॥ ५.१२३.१४ ॥
ଅନେକ ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଜାପାଳନରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା, ଅନେକ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନର ଧାରାରେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ ଫଳ।
5.123.15
तदनेनैव दोषेण क्षीणं येनासि पातितः ।
अभिमानेन राजेन्द्र धिक्कृतः स्वर्गवासिभिः ॥ ५.१२३.१५ ॥
ସେହି ଦୋଷରୁ ତାହା କ୍ଷୀଣ ହେଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପତିତ ହେଲ। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଅଭିମାନ ଯୋଗୁଁ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ତୁମକୁ ଧିକ୍କାର କଲେ।
5.123.16
नायं मानेन राजर्षे न बलेन न हिंसया ।
न शाठ्येन न मायाभिर्लोको भवति शाश्वतः ॥ ५.१२३.१६ ॥
ହେ ରାଜର୍ଷି, ଏହି ଲୋକ ଅଭିମାନ, ବଳ, ହିଂସା, ଛଳନା କିମ୍ବା ମାୟାରେ ଶାଶ୍ୱତ ହୁଏ ନାହିଁ।
5.123.17
नावमान्यास्त्वया राजन्नधमोत्कृष्टमध्यमाः ।
न हि मानप्रदग्धानां कश्चिदस्ति शमः क्वचित् ॥ ५.१२३.१७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ଅଧମ, ଉତ୍ତମ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟମ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଅପମାନ କରିବ ନାହିଁ। ଅଭିମାନରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁଠି ବି କେବେ ବି ଶାନ୍ତି ନ ଥାଏ।
5.123.18
पतनारोहणमिदं कथयिष्यन्ति ये नराः ।
विषमाण्यपि ते प्राप्तास्तरिष्यन्ति न संशयः ॥ ५.१२३.१८ ॥
ଏହି ଉତ୍ଥାନ ଓ ପତନର କଥା ଯେଉଁମାନେ କହିବେ, ସେମାନେ ବିଷମ ଅବସ୍ଥା ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ପାର ହେବେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
5.123.19
एष दोषोऽभिमानेन पुरा प्राप्तो ययातिना ।
निर्बध्नताऽतिमात्रं च गालवेन महीपते ॥ ५.१२३.१९ ॥
ହେ ମହୀପତି, ଏହି ଦୋଷ ପୂର୍ବେ ଅଭିମାନ ଯୋଗୁଁ ଯଯାତିଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଅତ୍ୟଧିକ ହଠ ଯୋଗୁଁ ଗାଳବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
5.123.20
श्रोतव्यं हितकामानां सुहृदां हितमिच्छताम् ।
न कर्तव्यो हि निर्बन्धो निर्बन्धो हि क्षयोदयः ॥ ५.१२३.२० ॥
ହିତକାମୀ ସୁହୃଦମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ହଠ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ହଠ ହିଁ କ୍ଷୟର ଉଦୟ।
5.123.21
तस्मात्त्वमपि गान्धारे मानं क्रोधं च वर्जय ।
सन्धत्स्व पाण्डवैर्वीर संरम्भं त्यज पार्थिव ॥ ५.१२३.२१ ॥
ଅତଏବ ହେ ଗାନ୍ଧାରୀପୁତ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଅଭିମାନ ଓ କ୍ରୋଧ ତ୍ୟାଗ କର। ହେ ବୀର, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହ ସନ୍ଧି କର; ହେ ରାଜା, ଉଗ୍ର ରୋଷ ତ୍ୟାଗ କର।
5.123.22
स भवान्सुहृदां पथ्यं वचो गृह्णातु माऽनृतम् ।
समर्थैर्विग्रहं कृत्वा विषमस्थो भविष्यसि ॥ ५.१२३.२२ ॥
ଆପଣ ସୁହୃଦମାନଙ୍କର ହିତକର ବାକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ। ସମର୍ଥମାନଙ୍କ ସହ ବିଗ୍ରହ କଲେ ଆପଣ ବିଷମ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିବେ।
5.123.23
ददाति यत्पार्थिव यत्करति ।
यद्वा तपस्तप्यति यञ्जुहोति।
न तस्य नाशोऽस्ति न चापकर्षो ।
नान्यस्तदश्नाति स एव कर्ता ॥ ५.१२३.२३ ॥
ହେ ରାଜା, ଯେ ଦାନ ଦିଏ, ଯେ କର୍ମ କରେ, ଯେ ତପସ୍ୟା କରେ, ଯେ ହୋମ କରେ — ତାହାର ନାଶ ନାହିଁ, କ୍ଷୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ତାହାର ଫଳ ଅନ୍ୟେ ଭୋଗ କରେ ନାହିଁ, କର୍ତ୍ତା ନିଜେ ହିଁ ଭୋଗ କରେ।
5.123.24
इदं महाख्यानमनुत्तमं हितं ।
बहुश्रुतानां गतरोषरागिणाम्।
समीक्ष्य लोके बहुधा प्रधारितं ।
त्रिवर्गदृष्टिः पृथिवीमुपाश्नुते ॥ ५.१२३.२४ ॥
ଏହି ମହାଖ୍ୟାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ହିତକର। ବହୁଶ୍ରୁତ ଓ ରୋଷ-ରାଗ ରହିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଜଗତରେ ବହୁ ପ୍ରକାରେ ବିଚାର କରି ପ୍ରତିପାଦିତ ହୋଇଛି; ତ୍ରିବର୍ଗଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଲୋକ ପୃଥିବୀ ଭୋଗ କରେ।
5.123.25
एतत्पुण्यतमं राजन्ययातेश्चरितं महत् ।
यच्छ्रुत्वा श्रावयित्वा च स्वर्गं यान्तीह मानवाः ॥ ५.१२३.२५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହା ଯଯାତିଙ୍କର ମହାନ ଓ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଚରିତ୍ର। ଏହା ଶୁଣି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶୁଣାଇ ମାନବମାନେ ଏଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯା'ନ୍ତି।