Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.123

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

5.123.1

सद्भिरारोपितः स्वर्गं पार्थिवैर्भूरिदक्षिणैः ।
अभ्यनुज्ञाय दौहित्रान्ययातिर्दिवमास्थितः ॥ ५.१२३.१ ॥

സജ്ജനങ്ങളാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ട യയാതി, ഏറെ ദക്ഷിണ നൽകിയ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം, പേരക്കിടാങ്ങളോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി.

5.123.2

अभिवृष्टश्च वर्षेण नानापुष्पसुगन्धिना ।
परिष्वक्तश्च पुण्येन वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ५.१२३.२ ॥

പലതരം സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളുടെ മഴയാൽ അദ്ദേഹം അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു; പുണ്യഗന്ധമുള്ള പവിത്രമായ കാറ്റ് അദ്ദേഹത്തെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.

5.123.3

अचलं स्थानमासाद्य दौहित्रफलनिर्जितम् ।
कर्मभिः स्वैरुपचितो जज्वाल परया श्रिया ॥ ५.१२३.३ ॥

ഇളകാത്ത സ്ഥാനത്ത് എത്തി, പേരക്കിടാങ്ങളുടെ ദാനഫലത്താൽ നേടപ്പെട്ടവനായി, സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളാൽ വർധിച്ച്, പരമമായ ശ്രീയാൽ ജ്വലിച്ചു.

5.123.4

उपगीतोपनृत्तश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
प्रीत्या प्रतिगृहीतश्च स्वर्गे दुन्दुभिनिःस्वनैः ॥ ५.१२३.४ ॥

ഗന്ധർവന്മാരുടെയും അപ്സരസ്സുകളുടെയും സംഘങ്ങൾ പാടിയും നൃത്തം ചെയ്തും അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ചു; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദുന്ദുഭി നാദങ്ങളോടെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.

5.123.5

अभिष्टुतश्च विविधैर्देवराजर्षिचारणैः ।
अर्चितश्चोत्तमार्घेण दैवतैरभिनन्दितः ॥ ५.१२३.५ ॥

ദേവരാജനും ഋഷിമാരും ചാരണന്മാരും പലവിധ സ്തുതികളാൽ അദ്ദേഹത്തെ പുകഴ്ത്തി; ഉത്തമമായ അർഘ്യത്താൽ പൂജിക്കപ്പെട്ടു; ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ അഭിനന്ദിച്ചു.

5.123.6

प्राप्तः स्वर्गफलं चैव तमुवाच पितामहः ।
निर्वृतं शान्तमनसं वचोभिस्तर्पयन्निव ॥ ५.१२३.६ ॥

സ്വർഗ്ഗഫലം നേടിയ അദ്ദേഹത്തോട് പിതാമഹൻ സംസാരിച്ചു; സംതൃപ്തനും ശാന്തമനസ്കനുമായ അദ്ദേഹത്തെ വാക്കുകളാൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുമ്പോലെ.

5.123.7

चतुष्पादस्त्वया धर्मश्रितो लोक्येन कर्मणा ।
अक्षयस्तव लोकोऽयं कीर्तिश्चैवाक्षया दिवि ॥ ५.१२३.७ ॥

നീ ലൗകിക കർമ്മത്താൽ നാലു പാദങ്ങളുള്ള ധർമ്മത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ ഈ ലോകം അക്ഷയമാണ്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്റെ കീർത്തിയും അക്ഷയമാണ്.

5.123.8

पुनस्त्वयैव राजर्षे स्वकृतेन विघातितम् ।
आवृतं तमसा चेतः सर्वेषां स्वर्गवासिनाम् ॥ ५.१२३.८ ॥

ഹേ രാജർഷേ, വീണ്ടും നീ തന്നെ നിന്റെ കർമ്മത്താൽ അത് നശിപ്പിച്ചു; സ്വർഗ്ഗവാസികളെല്ലാവരുടെയും മനസ്സ് അന്ധകാരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

5.123.9

येन त्वां नाभिजानन्ति ततोऽज्ञातोसि पातितः ।
प्रीत्यैव चासि दौहित्रैस्तारितस्त्वमिहागतः ॥ ५.१२३.९ ॥

അവർ നിന്നെ അറിയാത്തതിനാൽ നീ അജ്ഞാതനായി വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു; സ്നേഹത്താൽ തന്നെ നിന്റെ പൗത്രന്മാർ നിന്നെ രക്ഷിച്ചു, നീ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

5.123.10

स्थानं च प्रतिपन्नोऽसि कर्मणा स्वेन निर्जितम् ।
अचलं शाश्वतं पुण्यमुत्तमं ध्रुवमव्ययम् ॥ ५.१२३.१० ॥

നീ നിന്റെ സ്വന്തം കർമ്മത്താൽ നേടിയ സ്ഥാനം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു—ഇളകാത്തതും ശാശ്വതവും പുണ്യവും ഉത്തമവും സ്ഥിരവും അവ്യയവുമായത്.

5.123.11

भगवन्संशयो मेऽस्ति कश्चितं छेत्तुमर्हसि ।
न ह्यन्यमहमर्हामि प्रष्टुं लोकपितामह ॥ ५.१२३.११ ॥

ഹേ ഭഗവാനേ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയമുണ്ട്; അത് അങ്ങ് തന്നെ നീക്കണം, കാരണം ഹേ ലോകപിതാമഹാ, മറ്റൊരാളോട് ചോദിക്കാൻ ഞാൻ യോഗ്യനല്ല.

5.123.12

बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् ।
अनेकक्रतुदानौघैरार्जितं मे महत्फलम् ॥ ५.१२३.१२ ॥

ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളോളം പ്രജാപാലനത്താൽ വർദ്ധിച്ചതും അനേകം യജ്ഞങ്ങളുടെയും ദാനപ്രവാഹങ്ങളുടെയും ഫലമായി നേടിയതുമായ എന്റെ മഹത്തായ ഫലം.

5.123.13

कथं तदल्पकालेन क्षीणं येनास्मि पातितः ।
भगवन्वेत्थ लोकांश्च शाश्वतान्मम निर्मितान् ।
कथं नु मम तत्सर्वं विप्रनष्टं महाद्युते ॥ ५.१२३.१३ ॥

എങ്ങനെയാണ് അത് അല്പകാലത്തിനുള്ളിൽ ക്ഷയിച്ച്, ഞാൻ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടത്? ഭഗവാനേ, എന്നാൽ നിർമ്മിച്ച ശാശ്വത ലോകങ്ങളെ നീ അറിയുന്നു. മഹാദ്യുതേ, എന്റേതായ അതെല്ലാം എങ്ങനെ പൂർണ്ണമായി നശിച്ചു?

5.123.14

बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् ।
अनेकक्रतुदानौघैर्यत्त्वयोपार्जितं फलम् ॥ ५.१२३.१४ ॥

അനേകം ആയിരം വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം വരെ പ്രജാപാലനത്താൽ വളർന്ന്, അനേകം യജ്ഞങ്ങളുടെയും ദാനങ്ങളുടെയും പ്രവാഹങ്ങളാൽ നീ നേടിയ ഫലം.

5.123.15

तदनेनैव दोषेण क्षीणं येनासि पातितः ।
अभिमानेन राजेन्द्र धिक्कृतः स्वर्गवासिभिः ॥ ५.१२३.१५ ॥

ആ ദോഷത്താലാണ് അത് ക്ഷയിച്ചത്, അതിനാൽ നീ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു. രാജേന്ദ്രാ, അഭിമാനം കാരണം സ്വർഗവാസികൾ നിന്നെ ധിക്കരിച്ചു.

5.123.16

नायं मानेन राजर्षे न बलेन न हिंसया ।
न शाठ्येन न मायाभिर्लोको भवति शाश्वतः ॥ ५.१२३.१६ ॥

രാജർഷേ, ഈ ലോകം അഭിമാനത്താലോ ബലത്താലോ ഹിംസയാലോ വഞ്ചനയാലോ മായയാലോ ശാശ്വതമാകുന്നില്ല.

5.123.17

नावमान्यास्त्वया राजन्नधमोत्कृष्टमध्यमाः ।
न हि मानप्रदग्धानां कश्चिदस्ति शमः क्वचित् ॥ ५.१२३.१७ ॥

രാജാവേ, അധമരെയോ ഉത്തമരെയോ മധ്യമരെയോ നീ അവമതിക്കരുത്. അഭിമാനത്താൽ ദഹിച്ചവർക്ക് ഒരിടത്തും ഒരിക്കലും ശാന്തിയില്ല.

5.123.18

पतनारोहणमिदं कथयिष्यन्ति ये नराः ।
विषमाण्यपि ते प्राप्तास्तरिष्यन्ति न संशयः ॥ ५.१२३.१८ ॥

ഈ ഉയർച്ചയെയും വീഴ്ചയെയും പറയുന്ന മനുഷ്യർ, കഠിനമായ അവസ്ഥകളിൽ എത്തിയാലും അവയെ കടക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.

5.123.19

एष दोषोऽभिमानेन पुरा प्राप्तो ययातिना ।
निर्बध्नताऽतिमात्रं च गालवेन महीपते ॥ ५.१२३.१९ ॥

മഹീപതേ, ഈ ദോഷം മുൻകാലത്ത് അഹങ്കാരത്താൽ യയാതിക്കും, അതിരുകടന്ന വാശിയാൽ ഗാലവനും ഉണ്ടായി.

5.123.20

श्रोतव्यं हितकामानां सुहृदां हितमिच्छताम् ।
न कर्तव्यो हि निर्बन्धो निर्बन्धो हि क्षयोदयः ॥ ५.१२३.२० ॥

ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളുടെ വാക്ക് കേൾക്കണം; വാശി പിടിക്കരുത്, വാശിയാണ് നാശത്തിന്റെ ഉദയം.

5.123.21

तस्मात्त्वमपि गान्धारे मानं क्रोधं च वर्जय ।
सन्धत्स्व पाण्डवैर्वीर संरम्भं त्यज पार्थिव ॥ ५.१२३.२१ ॥

അതിനാൽ ഗാന്ധാരീപുത്രാ, നീയും അഭിമാനവും കോപവും ഉപേക്ഷിക്കുക. വീരാ, പാണ്ഡവരുമായി സന്ധി ചെയ്യുക; രാജാവേ, ഉഗ്രരോഷം വെടിയുക.

5.123.22

स भवान्सुहृदां पथ्यं वचो गृह्णातु माऽनृतम् ।
समर्थैर्विग्रहं कृत्वा विषमस्थो भविष्यसि ॥ ५.१२३.२२ ॥

നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഹിതകരമായ വാക്ക് സ്വീകരിക്കുക, അസത്യം വേണ്ട. സമർത്ഥരോട് ശത്രുത വെച്ചാൽ നീ വിഷമാവസ്ഥയിൽ വീഴും.

5.123.23

ददाति यत्पार्थिव यत्करति ।
यद्वा तपस्तप्यति यञ्जुहोति।
न तस्य नाशोऽस्ति न चापकर्षो ।
नान्यस्तदश्नाति स एव कर्ता ॥ ५.१२३.२३ ॥

രാജാവേ, ആര് ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, ആര് കർമം ചെയ്യുന്നുവോ, ആര് തപസ്സ് ചെയ്യുന്നുവോ, ആര് ഹോമം ചെയ്യുന്നുവോ — അവന് നാശമോ കുറവോ ഇല്ല; അതിന്റെ ഫലം മറ്റൊരാൾ അനുഭവിക്കുന്നില്ല, കർത്താവ് തന്നെ അനുഭവിക്കുന്നു.

5.123.24

इदं महाख्यानमनुत्तमं हितं ।
बहुश्रुतानां गतरोषरागिणाम्।
समीक्ष्य लोके बहुधा प्रधारितं ।
त्रिवर्गदृष्टिः पृथिवीमुपाश्नुते ॥ ५.१२३.२४ ॥

ഈ മഹത്തായ ആഖ്യാനം അത്യുത്തമവും ഹിതകരവുമാണ്. ബഹുശ്രുതർക്കും രോഷരാഗങ്ങൾ വിട്ടവർക്കും ലോകത്ത് പലവിധം ചിന്തിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു; ത്രിവർഗദൃഷ്ടിയുള്ളവൻ ഭൂമിയെ അനുഭവിക്കുന്നു.

5.123.25

एतत्पुण्यतमं राजन्ययातेश्चरितं महत् ।
यच्छ्रुत्वा श्रावयित्वा च स्वर्गं यान्तीह मानवाः ॥ ५.१२३.२५ ॥

രാജാവേ, യയാതിയുടെ ഈ മഹത്തും അത്യന്തം പുണ്യകരവുമായ ചരിത്രമാണിത്. ഇത് കേൾക്കുകയും കേൾപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ ഇവിടെ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു.