మహాభారతం · అధ్యాయం 5.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.123.1
सद्भिरारोपितः स्वर्गं पार्थिवैर्भूरिदक्षिणैः ।
अभ्यनुज्ञाय दौहित्रान्ययातिर्दिवमास्थितः ॥ ५.१२३.१ ॥
మంచివారిచే స్వర్గానికి ఎత్తబడిన యయాతి, అనేక దక్షిణలిచ్చిన రాజులతో కలిసి, మనవలి వద్ద సెలవు తీసుకొని స్వర్గాన్ని చేరాడు.
5.123.2
अभिवृष्टश्च वर्षेण नानापुष्पसुगन्धिना ।
परिष्वक्तश्च पुण्येन वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ५.१२३.२ ॥
అనేక సుగంధ పుష్పాల వర్షంతో ఆయన అభిషిక్తుడయ్యాడు; పుణ్య సుగంధంతో కూడిన పవిత్ర వాయువు ఆయనను ఆలింగనం చేసింది.
5.123.3
अचलं स्थानमासाद्य दौहित्रफलनिर्जितम् ।
कर्मभिः स्वैरुपचितो जज्वाल परया श्रिया ॥ ५.१२३.३ ॥
అచలమైన స్థానాన్ని చేరి, మనవల దాన ఫలంతో గెలుచుకొని, తన కర్మలతో వృద్ధి పొంది పరమ శోభతో ప్రకాశించాడు.
5.123.4
उपगीतोपनृत्तश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
प्रीत्या प्रतिगृहीतश्च स्वर्गे दुन्दुभिनिःस्वनैः ॥ ५.१२३.४ ॥
గంధర్వులు, అప్సరసల గణాలు పాడి నాట్యం చేయగా, స్వర్గంలో దుందుభుల ధ్వనుల మధ్య ప్రేమతో ఆయనను స్వీకరించారు.
5.123.5
अभिष्टुतश्च विविधैर्देवराजर्षिचारणैः ।
अर्चितश्चोत्तमार्घेण दैवतैरभिनन्दितः ॥ ५.१२३.५ ॥
దేవరాజు, ఋషులు, చారణులు వివిధ స్తోత్రాలతో ఆయనను కీర్తించారు; ఉత్తమ అర్ఘ్యంతో పూజించబడ్డాడు; దేవతలు ఆయనను ఆనందంతో అభినందించారు.
5.123.6
प्राप्तः स्वर्गफलं चैव तमुवाच पितामहः ।
निर्वृतं शान्तमनसं वचोभिस्तर्पयन्निव ॥ ५.१२३.६ ॥
స్వర్గఫలాన్ని పొందిన ఆయనతో పితామహుడు మాట్లాడాడు; తృప్తి, శాంత మనస్సు గల ఆయనను మాటలతో తృప్తిపరిచినట్లు.
5.123.7
चतुष्पादस्त्वया धर्मश्रितो लोक्येन कर्मणा ।
अक्षयस्तव लोकोऽयं कीर्तिश्चैवाक्षया दिवि ॥ ५.१२३.७ ॥
నీవు లౌకిక కర్మ ద్వారా నాలుగు పాదాల ధర్మాన్ని ఆశ్రయించావు; నీ ఈ లోకం అక్షయమైనది, స్వర్గంలో నీ కీర్తి కూడా అక్షయమైనది.
5.123.8
पुनस्त्वयैव राजर्षे स्वकृतेन विघातितम् ।
आवृतं तमसा चेतः सर्वेषां स्वर्गवासिनाम् ॥ ५.१२३.८ ॥
ఓ రాజర్షీ, మళ్లీ నీవే నీ కర్మ వల్ల దాన్ని నాశనం చేసుకున్నావు; స్వర్గవాసులందరి మనస్సు చీకటితో కప్పబడి ఉంది.
5.123.9
येन त्वां नाभिजानन्ति ततोऽज्ञातोसि पातितः ।
प्रीत्यैव चासि दौहित्रैस्तारितस्त्वमिहागतः ॥ ५.१२३.९ ॥
వారు నిన్ను గుర్తించకపోవడం వల్ల నీవు గుర్తింపు లేనివాడిగా పడిపోయావు; ప్రేమతోనే నీ మనవలు నిన్ను తరింపజేశారు, నీవు ఇక్కడికి వచ్చావు.
5.123.10
स्थानं च प्रतिपन्नोऽसि कर्मणा स्वेन निर्जितम् ।
अचलं शाश्वतं पुण्यमुत्तमं ध्रुवमव्ययम् ॥ ५.१२३.१० ॥
నీవు నీ స్వకర్మ ద్వారా జయించిన స్థానాన్ని పొందావు—కదలనిది, శాశ్వతమైనది, పుణ్యమైనది, ఉత్తమమైనది, స్థిరమైనది, అవ్యయమైనది.
5.123.11
भगवन्संशयो मेऽस्ति कश्चितं छेत्तुमर्हसि ।
न ह्यन्यमहमर्हामि प्रष्टुं लोकपितामह ॥ ५.१२३.११ ॥
ఓ భగవన్, నా మనసులో ఒక సందేహం ఉంది; దానిని మీరే తొలగించాలి, ఎందుకంటే ఓ లోకపితామహా, నేను మరొకరిని అడగడానికి అర్హుడను కాను.
5.123.12
बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् ।
अनेकक्रतुदानौघैरार्जितं मे महत्फलम् ॥ ५.१२३.१२ ॥
అనేక వేల సంవత్సరాల వరకు ప్రజాపాలనతో వృద్ధి చెందినదీ, అనేక యజ్ఞాలు మరియు దాన ప్రవాహాలతో ఆర్జించినదీ అయిన నా మహాఫలం.
5.123.13
कथं तदल्पकालेन क्षीणं येनास्मि पातितः ।
भगवन्वेत्थ लोकांश्च शाश्वतान्मम निर्मितान् ।
कथं नु मम तत्सर्वं विप्रनष्टं महाद्युते ॥ ५.१२३.१३ ॥
ఎలా అది అల్పకాలంలోనే క్షీణించి, నేను పతనమయ్యాను? భగవంతుడా, నేను సృష్టించిన శాశ్వత లోకాలను మీరు తెలుసు. మహాతేజస్వీ, నా వాటన్నీ ఎలా పూర్తిగా నశించాయి?
5.123.14
बहुवर्षसहस्रान्तं प्रजापालनवर्धितम् ।
अनेकक्रतुदानौघैर्यत्त्वयोपार्जितं फलम् ॥ ५.१२३.१४ ॥
అనేక వేల సంవత్సరాల వరకు ప్రజాపాలనతో వృద్ధి చెందిన, అనేక యజ్ఞాలు దానాల ప్రవాహాలతో నీవు సంపాదించిన ఫలం.
5.123.15
तदनेनैव दोषेण क्षीणं येनासि पातितः ।
अभिमानेन राजेन्द्र धिक्कृतः स्वर्गवासिभिः ॥ ५.१२३.१५ ॥
ఆ దోషం వల్లనే అది క్షీణించింది, దాంతో నీవు పడిపోయావు. ఓ రాజేంద్రా, అభిమానం వల్ల స్వర్గవాసులు నిన్ను నిందించారు.
5.123.16
नायं मानेन राजर्षे न बलेन न हिंसया ।
न शाठ्येन न मायाभिर्लोको भवति शाश्वतः ॥ ५.१२३.१६ ॥
ఓ రాజర్షీ, ఈ లోకం అభిమానంతో కాదు, బలంతో కాదు, హింసతో కాదు, కపటంతో కాదు, మాయలతో కాదు శాశ్వతమవుతుంది.
5.123.17
नावमान्यास्त्वया राजन्नधमोत्कृष्टमध्यमाः ।
न हि मानप्रदग्धानां कश्चिदस्ति शमः क्वचित् ॥ ५.१२३.१७ ॥
ఓ రాజా, అధములను, ఉత్తములను, మధ్యములను నీవు అవమానించరాదు. అభిమానంతో దహించబడినవారికి ఎక్కడా ఎప్పుడూ శాంతి ఉండదు.
5.123.18
पतनारोहणमिदं कथयिष्यन्ति ये नराः ।
विषमाण्यपि ते प्राप्तास्तरिष्यन्ति न संशयः ॥ ५.१२३.१८ ॥
ఈ ఉత్థాన పతనాల కథను చెప్పే మనుషులు, కష్టమైన స్థితులను పొందినా వాటిని దాటుతారు, ఇందులో సందేహం లేదు.
5.123.19
एष दोषोऽभिमानेन पुरा प्राप्तो ययातिना ।
निर्बध्नताऽतिमात्रं च गालवेन महीपते ॥ ५.१२३.१९ ॥
ఓ మహీపతీ, ఈ దోషం పూర్వం అహంకారం వల్ల యయాతికి కలిగింది; అతిగా పట్టుబట్టడం వల్ల గాలవునికీ కలిగింది.
5.123.20
श्रोतव्यं हितकामानां सुहृदां हितमिच्छताम् ।
न कर्तव्यो हि निर्बन्धो निर्बन्धो हि क्षयोदयः ॥ ५.१२३.२० ॥
హితం కోరే వారి మాట వినాలి; మిత్రుల హితాన్ని కోరేవారి మాట వినాలి. పట్టుదల చూపకూడదు, ఎందుకంటే పట్టుదలే వినాశానికి మూలం.
5.123.21
तस्मात्त्वमपि गान्धारे मानं क्रोधं च वर्जय ।
सन्धत्स्व पाण्डवैर्वीर संरम्भं त्यज पार्थिव ॥ ५.१२३.२१ ॥
కాబట్టి గాంధారీ పుత్రుడా, నీవు కూడా మానాన్ని, కోపాన్ని విడిచిపెట్టు. వీరుడా, పాండవులతో సంధి చేసుకో; రాజా, ఉద్రేకాన్ని విడిచిపెట్టు.
5.123.22
स भवान्सुहृदां पथ्यं वचो गृह्णातु माऽनृतम् ।
समर्थैर्विग्रहं कृत्वा विषमस्थो भविष्यसि ॥ ५.१२३.२२ ॥
మీరు మిత్రుల హితకరమైన మాటను స్వీకరించండి, అబద్ధాన్ని కాదు. సమర్థులతో విరోధం చేసి మీరు విషమ స్థితిలో పడతారు.
5.123.23
ददाति यत्पार्थिव यत्करति ।
यद्वा तपस्तप्यति यञ्जुहोति।
न तस्य नाशोऽस्ति न चापकर्षो ।
नान्यस्तदश्नाति स एव कर्ता ॥ ५.१२३.२३ ॥
రాజా, ఎవడు దానం ఇస్తాడో, ఎవడు కర్మ చేస్తాడో, ఎవడు తపస్సు చేస్తాడో, ఎవడు హోమం చేస్తాడో — వానికి నాశం లేదు, క్షీణతా లేదు; దాని ఫలాన్ని వేరొకడు అనుభవించడు, కర్త తానే అనుభవిస్తాడు.
5.123.24
इदं महाख्यानमनुत्तमं हितं ।
बहुश्रुतानां गतरोषरागिणाम्।
समीक्ष्य लोके बहुधा प्रधारितं ।
त्रिवर्गदृष्टिः पृथिवीमुपाश्नुते ॥ ५.१२३.२४ ॥
ఈ మహాఖ్యానం అత్యుత్తమమైనది, హితకరమైనది. బహుశ్రుతులకూ, రోష-రాగాలు విడిచినవారికీ లోకంలో అనేక విధాలుగా ఆలోచించి ప్రతిపాదించబడింది; త్రివర్గాన్ని చూచేవాడు భూమిని అనుభవిస్తాడు.
5.123.25
एतत्पुण्यतमं राजन्ययातेश्चरितं महत् ।
यच्छ्रुत्वा श्रावयित्वा च स्वर्गं यान्तीह मानवाः ॥ ५.१२३.२५ ॥
ఓ రాజా, యయాతి యొక్క ఈ మహత్తరమైన, అత్యంత పుణ్యప్రదమైన చరిత్ర. దీనిని విని, వినిపించినవారు ఇక్కడ స్వర్గానికి వెళ్తారు.