ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 5.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.124.1
भगवन्नेवमेवैतद्यथा वदसि नारद ।
इच्छामि चाहमप्येवं न त्वीशो भगवन्नहम् ॥ ५.१२४.१ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਇਸ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
5.124.2
एवमुक्त्वा ततः कृष्णमभ्यभाषत कौरवः ।
स्वर्ग्यं लोक्यं च मामात्थ धर्म्यं न्याय्यं च केशव ॥ ५.१२४.२ ॥
ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਫਿਰ ਕੌਰਵ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਆਖਦੇ ਹੋ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕ-ਹਿਤਕਾਰੀ, ਧਰਮਸੰਗਤ ਅਤੇ ਨਿਆਂਸੰਗਤ ਹੈ।"
5.124.3
न त्वहं स्ववशस्तात क्रियमाणं न मे प्रियम् ।
न मंस्यन्ते दुरात्मानः पुत्रा मम जनार्दन ॥ ५.१२४.३ ॥
ਪਰ ਹੇ ਤਾਤ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਟ-ਮਨ ਪੁੱਤਰ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗੇ।
5.124.4
अङ्ग दुर्योधनं कृष्ण मन्दं शास्त्रातिगं मम ।
अनुनेतुं महाबाहो यतस्व पुरुषोत्तम ॥ ५.१२४.४ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਮੂਰਖ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰੋ। ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਹੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਯਤਨ ਕਰੋ।
5.124.5
न श्रृणोति महाबाहो वचनं साधु भाषितम् ।
गान्धार्याश्च हृषीकेश विदुरस्य च धीमतः ।
अन्येषां चैव सुहृदां भीष्मादीनां हितैषिणाम् ॥ ५.१२४.५ ॥
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਉਹ ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਆਦਿ ਹੋਰ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੀ ਚੰਗੇ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ।
5.124.6
स त्वं पापमतिं क्रूरं पापचित्तमचेतनम् ।
अनुशाधि दुरात्मानं स्वयं दुर्योधनं नृपम् ॥ ५.१२४.६ ॥
ਤੂੰ ਉਸ ਪਾਪ-ਬੁੱਧੀ, ਕ੍ਰੂਰ, ਪਾਪ-ਚਿੱਤ, ਅਚੇਤ ਦੁਰਾਤਮਾ ਰਾਜੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਪ ਸਮਝਾ ਕੇ ਕਾਬੂ ਕਰ।
5.124.7
सुहृत्कार्यं तु सुमहत्कृतं ते स्याञ्जनार्दन ॥ ५.१२४.७ ॥
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਜ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
5.124.8
ततोऽभ्यावृत्य वार्ष्णेयो दुर्योधनममर्षणम् ।
अब्रवीन्मधुरां वाचं सर्वधर्मार्थतत्त्ववित् ॥ ५.१२४.८ ॥
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਕ੍ਰੋਧੀ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
5.124.9
दुर्योधन निबोधेदं मद्वाक्यं कुरुसत्तम ।
शर्मार्थं ते विशेषेण सानुबन्धस्य भारत ॥ ५.१२४.९ ॥
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ।
5.124.10
महाप्रज्ञकुले जातः साध्वेतत्कर्तुमर्हसि ।
श्रुतवृत्तोपसंपन्नः सर्वैः समुदितो गुणैः ॥ ५.१२४.१० ॥
ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ; ਇਹ ਕਰਨਾ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੋਭਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਸਦਾਚਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੈਂ।
5.124.11
दौष्कुलेया दुरात्मानो नृशंसा निरपत्रपाः ।
त एतदीदृशं कुर्युर्यथा त्वं तात मन्यसे ॥ ५.१२४.११ ॥
ਨੀਵੇਂ ਕੁਲ ਦੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਾਲਮ ਅਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਲੋਕ ਹੀ, ਹੇ ਤਾਤ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕਰਨਗੇ।
5.124.12
धर्मार्थयुक्ता लोकेऽस्मिन्प्रवृत्तिर्लक्ष्यते सताम् ।
असतां विपरीता तु लक्ष्यते भरतर्षभ ।
विपरीता त्वियं वृत्तिरसकृल्लक्ष्यते त्वयि ॥ ५.१२४.१२ ॥
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਜਣਾਂ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਰਤਾਰਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਲਟ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
5.124.13
अधर्मश्चानुबन्धोऽत्र घोरः प्राणहरो महान् ।
अनिष्टश्चानिमित्तश्च न च शक्यश्च भारत ॥ ५.१२४.१३ ॥
ਏਥੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਭਿਆਨਕ, ਪ੍ਰਾਣਹਾਰੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਅਨਿਸ਼ਟਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸਨੂੰ ਟਾਲਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
5.124.14
तमनर्थं परिहरन्नात्मश्रेयः करिष्यसि ।
भ्रातॄणामथ भृत्यानां मित्राणां च परन्तप ॥ ५.१२४.१४ ॥
ਉਸ ਅਨਰਥ ਤੋਂ ਬਚਦਿਆਂ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰੇਂਗਾ; ਹੇ ਪਰੰਤਪ, ਭਰਾਵਾਂ, ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵੀ।
5.124.15
अधर्म्यादयशस्याच्च कर्मणस्त्वं प्रमोक्ष्यसे ॥ ५.१२४.१५ ॥
ਅਧਰਮੀ ਅਤੇ ਅਪਯਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਂਗਾ।
5.124.16
प्राज्ञैः शूरैर्महोत्साहैरात्मवद्भिर्बहुश्रुतैः ।
सन्धत्स्व पुरुषव्याघ्र पाण्डवैर्भरतर्षभ।
तद्धितं च प्रियं चैव धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ ५.१२४.१६ ॥
ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਵਿਆਘਰ, ਹੇ ਭਰਤਰਸ਼ਭ, ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ, ਸੂਰਵੀਰ, ਮਹਾਉਤਸਾਹੀ, ਆਤਮਸੰਜਮੀ ਅਤੇ ਬਹੁਸ਼ਰੂਤ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਕਰ; ਉਹੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਹਿਤਕਾਰੀ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
5.124.17
पितामहस्य द्रोणस्य विदुरस्य महामतेः ।
कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ॥ ५.१२४.१७ ॥
ਪਿਤਾਮਹ, ਦ੍ਰੋਣ, ਮਹਾਮਤੀ ਵਿਦੁਰ, ਕ੍ਰਿਪ, ਸੋਮਦੱਤ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬਾਹਲੀਕ ਦੀ (ਸਲਾਹ ਨਾਲ)।
5.124.18
अश्वत्थाम्नो विकर्णस्य सञ्जयस्य विविंशतेः ।
ज्ञातीनां चैव भूयिष्ठं मित्राणां च परन्तप ॥ ५.१२४.१८ ॥
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਵਿਕਰਨ, ਸੰਜਯ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ ਦੀ (ਸਲਾਹ ਨਾਲ), ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜਾਤੀ ਬੰਧੂਆਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ, ਹੇ ਪਰੰਤਪ।
5.124.19
शमे शर्म भवेत्तात सर्वस्य जगतस्तथा ।
ह्रीमानसि कुले जातः श्रुतवानानृशंस्यवान् ।
तिष्ठ तात पितुः शास्त्रे मातुश्च भरतर्षभ ॥ ५.१२४.१९ ॥
ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਲਿਆਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ। ਤੂੰ ਸ਼ਰਮਵਾਨ ਹੈਂ, ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹੁ।
5.124.20
एतच्छ्रेयो हि मन्यन्ते पिता यच्छास्ति भारत ।
उक्तमापद्गतः पूर्वं पितुः स्मरसि शासनम् ॥ ५.१२४.२० ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਿਤਾ ਜੋ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਉਸੇ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੇਯਸਕਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ; ਕੀ ਪਿਤਾ ਦਾ ਉਹ ਹੁਕਮ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ?
5.124.21
रोचते ते पितुस्तात पाण्डवैः सह सङ्गमः ।
सामात्यस्य कुरुश्रेष्ठ तत्तुभ्यां तात रोचताम् ॥ ५.१२४.२१ ॥
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਪਸੰਦ ਆਵੇ। ਹੇ ਕੁਰੂਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਹ ਮੇਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵੇ।
5.124.22
श्रुत्वा यः सुहृदां शास्त्रं मर्त्यो न प्रतिपद्यते ।
विपाकान्ते दहत्येनं किंपाकमिव भक्षितम् ॥ ५.१२४.२२ ॥
ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿੰਪਾਕ ਫਲ ਖਾਧੇ ਨੂੰ।
5.124.23
यस्तु निःश्रेयसं वाक्यं मोहान्न प्रतिपद्यते ।
स दीर्घसूत्रो हीनार्थः पश्चात्तापेन युज्यते ॥ ५.१२४.२३ ॥
ਪਰ ਜੋ ਮੋਹ ਕਾਰਨ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਬਚਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਉਹ ਢਿੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
5.124.24
यस्तु न्निःश्रेयसं श्रुत्वा प्राक्तदेवाभिपद्यते ।
आत्मनो मतमुत्सृज्य स लोके सुखमेधते ॥ ५.१२४.२४ ॥
ਜੋ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਬਚਨ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਉਸਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਤ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਧਦਾ-ਫੁੱਲਦਾ ਹੈ।
5.124.25
योऽर्थकामस्य वचनं प्रातिकूल्यान्न मृष्यते ।
शृणोति प्रतिकूलानि द्विषतां वशमेति सः ॥ ५.१२४.२५ ॥
ਅਰਥ ਅਤੇ ਕਾਮ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਨਾ ਸਹਿਣ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
5.124.26
सतां मतमतिक्रम्य योऽसतां वर्तते मते ।
शोचन्ते व्यसने तस्य सुहृदो नचिरादिव ॥ ५.१२४.२६ ॥
ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਦੁੱਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
5.124.27
मुख्यानमात्यानुत्सृज्य यो निहीनान्निषेवते ।
स घोरामापदं प्राप्य नोत्तारमधिगच्छति ॥ ५.१२४.२७ ॥
ਮੁੱਖ ਅਮਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੋ ਨੀਚਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।
5.124.28
योऽसत्सेवी वृथाचारो न श्रोता सुहृदां सताम् ।
परान्वृणीति स्वान्द्वेष्टि तं गौस्त्यजति भारत ॥ ५.१२४.२८ ॥
ਜੋ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਅਰਥ ਆਚਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਬਿਗਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
5.124.29
तत्वं विरुद्धा तैर्वीरैस्येतत्राणमिच्छसि ।
अशिष्टेभ्योऽसमर्थेभ्यो मूढेभ्यो भरतर्षभ ॥ ५.१२४.२९ ॥
ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਅਸ਼ਿਸ਼ਟਾਂ, ਅਸਮਰਥਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
5.124.30
को हि शक्रसमाञ्ज्ञातीनतिक्रम्य महारथान् ।
अन्येभ्यस्त्राणमाशंसेत्त्वदन्यो भुवि मानवः ॥ ५.१२४.३० ॥
ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸਾਕਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਕਰੇਗਾ?
5.124.31
जन्मप्रभृति कौन्तेया नित्यं विनिकृतास्त्वया ।
न च ते जातु कुप्यन्ति धर्मात्मानो हि पाण्डवाः ॥ ५.१२४.३१ ॥
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਕੌਂਤੇਯ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਕਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
5.124.32
मिथ्योपचरितास्तात जन्मप्रभृति बान्धवाः ।
त्वयि सम्यङ्भहाबाहो प्रतिपन्ना यशस्विनः ॥ ५.१२४.३२ ॥
ਹੇ ਤਾਤ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੋ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਕ-ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਝੂਠਾ ਵਿਹਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ ਯਸ਼ਸਵੀਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
5.124.33
त्वयाऽपि प्रतिपत्तव्यं तथैव भरतर्षभ ।
स्वेषु बन्धुषु मुख्येषु मा मन्युवशमन्वगाः ॥ ५.१२४.३३ ॥
ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਬੰਧੂਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵੱਸ ਨਾ ਪੈ।
5.124.34
त्रिवर्गयुक्तः प्राज्ञानामारम्भो भरतर्षभ ।
धर्मार्थावनुरुद्ध्यन्ते त्रिवर्गासंभवे नराः ॥ ५.१२४.३४ ॥
ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਤ੍ਰਿਵਰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਵਰਗ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
5.124.35
पृथक्व विनिविष्टानां धर्मं धीरोऽनुरुध्यते ।
मध्यमोऽर्थं कलिं बालः काममेवानुरुद्ध्यते ॥ ५.१२४.३५ ॥
ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਲੱਗੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਧੀਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੱਧਮ ਅਰਥ ਨੂੰ; ਅਤੇ ਬਾਲਕ ਝਗੜੇ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਕਾਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
5.124.36
इन्द्रियैः प्राकृतो लोभाद्धर्मं विप्रजहाति यः ।
कामार्थावनुपायेन लिप्समानो विनश्यति ॥ ५.१२४.३६ ॥
ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਪਿਆ ਸਾਧਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਲੋਭ ਕਾਰਨ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਣਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਾਮ ਤੇ ਅਰਥ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
5.124.37
कामार्थौ लिप्समानस्तु धर्ममेवादितश्चरेत् ।
न हि धर्मादपैत्यर्थः कामो वाऽपि कदाचन ॥ ५.१२४.३७ ॥
ਕਾਮ ਤੇ ਅਰਥ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਆਚਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਤੋਂ ਅਰਥ ਜਾਂ ਕਾਮ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
5.124.38
उपायं धर्ममेवाहुस्त्रिवर्गस्य विशांपते ।
लिप्समानो हि तेनाशु कक्षेऽग्निरिव वर्धते ॥ ५.१२४.३८ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤ੍ਰਿਵਰਗ ਦਾ ਉਪਾਯ ਧਰਮ ਹੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜਲਦੀ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸੁੱਕੇ ਘਾਹ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ।
5.124.39
स त्वं तातानुपायेन लिप्ससे भरतर्षभ ।
आधिराज्यं महद्दीप्तं प्रथितं सर्वराजसु ॥ ५.१२४.३९ ॥
ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਅਣਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਆਧਿਰਾਜ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
5.124.40
आत्मानं तक्षति ह्येष वनं परशुना यथा ।
यः सम्यग्वर्तमानेषु मिथ्या राजन्प्रवर्तते ।
न तस्य हि मतिं छिन्द्याद्यस्य नेच्छेत्पराभवम् ॥ ५.१२४.४० ॥
ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵੱਢਣ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੇ ਵਰਤਾਓ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਝੂਠਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਵੱਢਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਜਿਸਦੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਉਸਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨਹੀਂ ਵੱਢਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
5.124.41
अविच्छिन्नमतेरस्य कल्याणे धीयते मतिः ।
आत्मवान्नावमन्येत त्रिषु लोकेषु भारत ॥ ५.१२४.४१ ॥
ਅਖੰਡ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਨ ਕਲਿਆਣ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਆਤਮਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਕਰੇ।
5.124.42
अप्यन्यं प्राकृतं कञ्चित्किमु तान्पाण्डवर्षभान् ।
अमर्षवशमापन्नो न किंचिद्बुद्व्यते जनः ॥ ५.१२४.४२ ॥
ਕੋਈ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਵੱਸ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ! ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵੱਸ ਪਿਆ ਮਨੁੱਖ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
5.124.43
छिद्यते ह्याततं सर्वं प्रमाणं पश्य भारत ।
श्रेयस्ते दुर्जनात्तात पाण्डवैः सह सङ्गतम् ॥ ५.१२४.४३ ॥
ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕੱਟਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪ੍ਰਮਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕਰਨਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਯਸਕਰ ਹੈ।
5.124.44
तैर्हि संप्रीपमाणस्त्वं सर्वान्कामानवाप्स्यसि ।
पाण्डवैर्निर्मितां भूमिं भुञ्जानो राजसत्तम ॥ ५.१२४.४४ ॥
ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰਦਿਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਸ਼ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।
5.124.45
पाण्डवान्पृष्ठतः कृत्वा त्राणमाशससऽन्वतः ।
दुःशासने दुर्विषहे कर्णे चापि ससौबले ॥ ५.१२४.४५ ॥
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ — ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁਰਵਿਸ਼ਹ, ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੌਬਲ ਸਮੇਤ।
5.124.46
एतेष्वैश्वर्यमाधाय भूतिमिच्छसि भारत ।
न चैते तव पर्याप्ता ज्ञाने धर्मार्थयोस्तथा ॥ ५.१२४.४६ ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਭਾਰ ਰੱਖ ਕੇ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ। ਪਰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
5.124.47
विक्रमे चाप्यपर्याप्तः पाण्डवान्प्रति भारत ।
न हीमे सर्वराजानः पर्याप्ताः सहितास्त्वया ॥ ५.१२४.४७ ॥
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ।
5.124.48
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य प्रेक्षितुं मुखमाहवे ।
इदं सनिहितं तात समग्रं पार्थिवं बलम् ॥ ५.१२४.४८ ॥
ਰਣ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਮੂੰਹ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਰਾਜਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
5.124.49
अयं भीष्मस्तथा द्रोणः कर्णश्चायं तथा कृपः ।
भूरिश्रवाः सौमदत्तिरश्वत्थामा जयद्रथः ॥ ५.१२४.४९ ॥
ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਹੈ, ਇਹ ਦਰੋਣ ਹੈ, ਇਹ ਕਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕ੍ਰਿਪ ਹੈ। ਭੂਰਿਸ਼ਰਵਾ, ਸੋਮਦੱਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਅਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ (ਇਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ)।
5.124.50
अशक्ताः सर्व एवैते प्रतियोद्धुं धनञ्जयम् ।
अजेयो ह्यर्जुनः सङ्ख्ये सर्वैरपि सुरासुरैः ।
मानुषैरपि गन्धर्वैर्मा युद्धे चेत आधिथाः ॥ ५.१२४.५० ॥
ਇਹ ਸਭ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਅਜੇਯ ਹੈ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਨ ਨਾ ਲਗਾਓ।
5.124.51
दृश्यतां वा पुमान्कश्चित्समग्रे पार्थिवे बले ।
योऽर्जुनं समरे प्राप्य स्वस्तिमानाव्रजेद्गृहान् ॥ ५.१२४.५१ ॥
ਸਾਰੀ ਰਾਜਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਪੁਰਸ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਘਰ ਪਰਤ ਸਕੇ?
5.124.52
किं ते जनक्षयेणेह कृतेन भरतर्षभ ।
यस्मिञ्चिते जितं ते स्यात्पुमानेकः स दृश्यतां ॥ ५.१२४.५२ ॥
ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ? ਜਿਸ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
5.124.53
यः सदेवान्सगन्धर्वान्सयक्षासुरपन्नगान् ।
अजयत्खाण्डवप्रस्थे कस्तं युद्धेय मानवः ॥ ५.१२४.५३ ॥
ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ?
5.124.54
तथा विराटनगरे श्रूयते महदद्भुतम् ।
एकस्य च बहूनां च पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ५.१२४.५४ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਉਦਾਹਰਣ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।
5.124.55
युद्धे येन महादेवः साक्षात्सन्तोषितः शिवः ।
तमजेयमनाधृष्यं विजेतुं जिष्णुमच्युतम् ।
आशंससीह समरे वीरमर्जुनमूर्जितम् ॥ ५.१२४.५५ ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਅਜੇਯ, ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਯ, ਜਿਸ਼ਣੂ, ਅਚਿਊਤ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਤੂੰ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਵੀਰ ਨੂੰ।
5.124.56
मद्द्वितीयं पुनः पार्थं कः प्रार्थयितुमर्हति ।
युद्धे प्रतीपमायान्तमपि साक्षात्पुरन्दरः ॥ ५.१२४.५६ ॥
ਮੇਰੇ ਦੂਜੇ ਸਾਥੀ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕੌਣ ਮੰਗ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਪੁਰੰਦਰ ਇੰਦਰ ਵੀ ਹੋਣ ਤਾਂ ਵੀ।
5.124.57
बाहुभ्यामुद्वहेद्भूमिं दहेत्क्रुद्ध इमाः प्रजाः ।
पातयेत्रिदिवाद्देवान्योऽर्जुनं समरे जयेत् ॥ ५.१२४.५७ ॥
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਚੁੱਕ ਸਕੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡੇਗ ਸਕੇ, ਉਹੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
5.124.58
पश्य पुत्रांस्तथा भ्रातॄञ्ज्ञातीन्संबन्धिनस्तथा ।
त्वत्कृते न विनश्येयुरिमे भरतसत्तमाः ॥ ५.१२४.५८ ॥
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਜਾਤੀ-ਭਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ; ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ।
5.124.59
अस्तु शेषं कौरवाणां मा पराभूदिदं कुलम् ।
कुलघ्न इति नोच्येथा नष्टकीर्तिर्नराधिप ॥ ५.१२४.५९ ॥
ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਬਾਕੀ ਰਹਿਣ ਦੇ; ਇਹ ਕੁਲ ਹਾਰ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ, ਤੈਨੂੰ 'ਕੁਲਘਾਤਕ' ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।
5.124.60
त्वामेव स्थापयिष्यन्ति यौवराज्ये महारथाः ।
महाराज्येऽपि पितरं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ ५.१२४.६० ॥
ਮਹਾਰਥੀ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਯੁਵਰਾਜ ਪਦ 'ਤੇ ਥਾਪਣਗੇ; ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਰਜਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਥਾਪਣਗੇ।
5.124.61
मा तात श्रियमायान्तीमवमंस्थाः समुद्यताम् ।
अर्धं प्रदाय पार्थेभ्यो महतीं श्रियमाप्नुहि ॥ ५.१२४.६१ ॥
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਆ ਰਹੀ ਇਸ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਕਰ। ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਦੇ ਕੇ ਮਹਾਨ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
5.124.62
पाण्डवैः संशमं कृत्वा कृत्वा च सुहृदां वचः ।
संप्रीयमाणो मित्रैश्च चिरं भद्राण्यवाप्स्यसि ॥ ५.१२४.६२ ॥
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੁਹਿਰਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੂੰ ਚਿਰਾਂ ਤੱਕ ਭਲਾਈ ਪਾਏਂਗਾ।