மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.124.1
भगवन्नेवमेवैतद्यथा वदसि नारद ।
इच्छामि चाहमप्येवं न त्वीशो भगवन्नहम् ॥ ५.१२४.१ ॥
ஐயனே, நீர் சொல்வது அப்படியே உண்மை. நானும் அப்படியே விரும்புகிறேன்; ஆனால், ஐயனே, நான் அதைச் செய்ய வல்லவன் அல்ல.
5.124.2
एवमुक्त्वा ततः कृष्णमभ्यभाषत कौरवः ।
स्वर्ग्यं लोक्यं च मामात्थ धर्म्यं न्याय्यं च केशव ॥ ५.१२४.२ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, பின் கௌரவன் கிருஷ்ணனிடம் பேசினான்: "கேசவா, நீ என்னிடம் சொல்வது சொர்க்கத்திற்கு வழிநடத்துவதும், உலகிற்கு நலம் தருவதும், தர்மமும் நீதியும் உடையதுமாகும்."
5.124.3
न त्वहं स्ववशस्तात क्रियमाणं न मे प्रियम् ।
न मंस्यन्ते दुरात्मानः पुत्रा मम जनार्दन ॥ ५.१२४.३ ॥
ஆனால், அன்பனே, நான் என் சொந்த விருப்பப்படி நடப்பவன் அல்லன். செய்யப்படுவது எனக்கு விருப்பமில்லை; ஜனார்தனா, என் தீய மனமுடைய மகன்கள் அதை ஏற்கமாட்டார்கள்.
5.124.4
अङ्ग दुर्योधनं कृष्ण मन्दं शास्त्रातिगं मम ।
अनुनेतुं महाबाहो यतस्व पुरुषोत्तम ॥ ५.१२४.४ ॥
அன்பனே கிருஷ்ணா, சாஸ்திரங்களை மீறும் என் மூடன் துரியோதனனை வசப்படுத்த முயற்சி செய். மகாபாகுவே, புருஷோத்தமனே, முயற்சி செய்.
5.124.5
न श्रृणोति महाबाहो वचनं साधु भाषितम् ।
गान्धार्याश्च हृषीकेश विदुरस्य च धीमतः ।
अन्येषां चैव सुहृदां भीष्मादीनां हितैषिणाम् ॥ ५.१२४.५ ॥
மகாபாகுவே, ஹிருஷீகேசனே, காந்தாரியின் சொல்லையும், அறிவுள்ள விதுரனின் சொல்லையும், பீஷ்மர் முதலான நலம் நாடும் பிற நண்பர்களின் நல்ல வார்த்தைகளையும் அவன் கேட்பதில்லை.
5.124.6
स त्वं पापमतिं क्रूरं पापचित्तमचेतनम् ।
अनुशाधि दुरात्मानं स्वयं दुर्योधनं नृपम् ॥ ५.१२४.६ ॥
நீ அந்தத் தீய புத்தியும், கொடுமையும், தீய மனமும், அறிவற்ற நிலையுமுள்ள தீய ஆத்மாவான அரசன் துரியோதனனை நேரடியாகத் திருத்தி அடக்கு.
5.124.7
सुहृत्कार्यं तु सुमहत्कृतं ते स्याञ्जनार्दन ॥ ५.१२४.७ ॥
ஜனார்தனா, உனக்காக ஒரு நல்ல நண்பன் செய்யக்கூடிய மிகப் பெரிய செயல் இதுவாகவே இருக்கும்.
5.124.8
ततोऽभ्यावृत्य वार्ष्णेयो दुर्योधनममर्षणम् ।
अब्रवीन्मधुरां वाचं सर्वधर्मार्थतत्त्ववित् ॥ ५.१२४.८ ॥
பின்னர் அறம், பொருள் ஆகியவற்றின் உண்மையை அறிந்த வார்ஷ்ணேயன் சினமிகு துரியோதனனை நோக்கித் திரும்பி இனிய சொற்களைக் கூறினான்.
5.124.9
दुर्योधन निबोधेदं मद्वाक्यं कुरुसत्तम ।
शर्मार्थं ते विशेषेण सानुबन्धस्य भारत ॥ ५.१२४.९ ॥
குரு சிறந்தவனே துரியோதனா, என் இந்தச் சொல்லைக் கேள். பரதனின் வழியே, இது குறிப்பாக உனக்கும் உன் சுற்றத்தாருக்கும் நன்மைக்காகவே.
5.124.10
महाप्रज्ञकुले जातः साध्वेतत्कर्तुमर्हसि ।
श्रुतवृत्तोपसंपन्नः सर्वैः समुदितो गुणैः ॥ ५.१२४.१० ॥
நீ மேன்மையான அறிவுடைய குலத்தில் பிறந்தவன்; இதைச் செய்வது உனக்கு நல்லது. நீ கல்வியும் நல்லொழுக்கமும் பெற்று எல்லா நற்குணங்களாலும் நிறைந்தவன்.
5.124.11
दौष्कुलेया दुरात्मानो नृशंसा निरपत्रपाः ।
त एतदीदृशं कुर्युर्यथा त्वं तात मन्यसे ॥ ५.१२४.११ ॥
தாழ்ந்த குலத்தவர்களும், தீய மனமுடையவர்களும், கொடியவர்களும், வெட்கமற்றவர்களுமே, அன்பே, நீ நினைப்பது போல் இத்தகைய செயலைச் செய்வார்கள்.
5.124.12
धर्मार्थयुक्ता लोकेऽस्मिन्प्रवृत्तिर्लक्ष्यते सताम् ।
असतां विपरीता तु लक्ष्यते भरतर्षभ ।
विपरीता त्वियं वृत्तिरसकृल्लक्ष्यते त्वयि ॥ ५.१२४.१२ ॥
இவ்வுலகில் நல்லோரின் நடத்தை அறம், பொருளோடு கூடியதாகக் காணப்படுகிறது; தீயோரின் நடத்தை அதற்கு மாறாகக் காணப்படுகிறது. பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன்னிடம் இந்த நடத்தை மீண்டும் மீண்டும் அதற்கு மாறாகவே காணப்படுகிறது.
5.124.13
अधर्मश्चानुबन्धोऽत्र घोरः प्राणहरो महान् ।
अनिष्टश्चानिमित्तश्च न च शक्यश्च भारत ॥ ५.१२४.१३ ॥
இங்கு அதர்மத்தின் விளைவு கொடியதும், உயிர் பறிப்பதும், பெரியதுமாகும்; அது தீங்கானது, காரணமற்றது; ஓ பாரதா, அதைத் தவிர்க்கவும் இயலாது.
5.124.14
तमनर्थं परिहरन्नात्मश्रेयः करिष्यसि ।
भ्रातॄणामथ भृत्यानां मित्राणां च परन्तप ॥ ५.१२४.१४ ॥
அந்த அழிவைத் தவிர்த்து நீ உன் நன்மையைச் செய்வாய்; ஓ பரந்தபா, சகோதரர்கள், ஏவலர்கள், நண்பர்கள் ஆகியோருக்கும் நன்மை செய்வாய்.
5.124.15
अधर्म्यादयशस्याच्च कर्मणस्त्वं प्रमोक्ष्यसे ॥ ५.१२४.१५ ॥
அதர்மமும் அபகீர்த்தியும் தரும் செயலிலிருந்து நீ விடுபடுவாய்.
5.124.16
प्राज्ञैः शूरैर्महोत्साहैरात्मवद्भिर्बहुश्रुतैः ।
सन्धत्स्व पुरुषव्याघ्र पाण्डवैर्भरतर्षभ।
तद्धितं च प्रियं चैव धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ ५.१२४.१६ ॥
ஓ புருஷவ்யாக்ரா, ஓ பரதர்களில் காளையே, அறிவுடையோரும் வீரரும் மிக்க ஊக்கமுடையோரும் தன்னடக்கமுடையோரும் நூல்கள் பயின்றோருமான பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்துகொள்; அதுவே அறிவுடைய திருதராஷ்டிரனுக்கு நன்மையும் மகிழ்வும் தரும்.
5.124.17
पितामहस्य द्रोणस्य विदुरस्य महामतेः ।
कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ॥ ५.१२४.१७ ॥
பிதாமகர், துரோணர், மகாமதியான விதுரர், கிருபர், சோமதத்தர், அறிவுடைய பாஹ்லீகர் ஆகியோரின் (அறிவுரையுடன்).
5.124.18
अश्वत्थाम्नो विकर्णस्य सञ्जयस्य विविंशतेः ।
ज्ञातीनां चैव भूयिष्ठं मित्राणां च परन्तप ॥ ५.१२४.१८ ॥
அசுவத்தாமன், விகர்ணன், சஞ்சயன், விவிம்சதி ஆகியோரின் (அறிவுரையுடன்), மேலும் உறவினர்களும் நண்பர்களும் பெரும்பாலும்; ஓ பரந்தபா.
5.124.19
शमे शर्म भवेत्तात सर्वस्य जगतस्तथा ।
ह्रीमानसि कुले जातः श्रुतवानानृशंस्यवान् ।
तिष्ठ तात पितुः शास्त्रे मातुश्च भरतर्षभ ॥ ५.१२४.१९ ॥
அமைதியில்தான் அனைவருக்கும், உலகத்திற்கும் நலன் உண்டு, அன்பு மகனே. நீ நாணமுள்ளவன், உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவன், கற்றவன், இரக்கமுள்ளவன். பரத குலச்ரேஷ்டனே, தந்தையின் மற்றும் தாயின் உபதேசத்தில் நிலைத்திரு.
5.124.20
एतच्छ्रेयो हि मन्यन्ते पिता यच्छास्ति भारत ।
उक्तमापद्गतः पूर्वं पितुः स्मरसि शासनम् ॥ ५.१२४.२० ॥
பாரதனே, தந்தை எதை உபதேசிக்கிறாரோ அதுவே சிறந்தது என்று மக்கள் கருதுகின்றனர். ஆபத்தில் சிக்கியபோது நீ முன்பு சொன்னாய்; தந்தையின் அந்த உபதேசத்தை நினைவிருக்கிறதா?
5.124.21
रोचते ते पितुस्तात पाण्डवैः सह सङ्गमः ।
सामात्यस्य कुरुश्रेष्ठ तत्तुभ्यां तात रोचताम् ॥ ५.१२४.२१ ॥
அன்பு மகனே, உனக்கும் தந்தைக்கும் பாண்டவர்களுடன் சேர்க்கை விருப்பமாக இருக்கட்டும். குருச்ரேஷ்டனே, அமைச்சர்களுடன் கூடிய அந்த சமரசம் உங்கள் இருவருக்கும் ஏற்கட்டும்.
5.124.22
श्रुत्वा यः सुहृदां शास्त्रं मर्त्यो न प्रतिपद्यते ।
विपाकान्ते दहत्येनं किंपाकमिव भक्षितम् ॥ ५.१२४.२२ ॥
நண்பர்களின் உபதேசத்தைக் கேட்டும் அதை ஏற்காத மனிதனை, இறுதியில் கிம்பாக பழத்தை உண்டவனைப் போல் அது எரிக்கும்.
5.124.23
यस्तु निःश्रेयसं वाक्यं मोहान्न प्रतिपद्यते ।
स दीर्घसूत्रो हीनार्थः पश्चात्तापेन युज्यते ॥ ५.१२४.२३ ॥
ஆனால் மயக்கத்தால் நன்மை தரும் சொல்லை ஏற்காதவன், தாமதம் செய்பவனாகி, தன் நோக்கத்தை இழந்து, பின்னர் வருந்துவான்.
5.124.24
यस्तु न्निःश्रेयसं श्रुत्वा प्राक्तदेवाभिपद्यते ।
आत्मनो मतमुत्सृज्य स लोके सुखमेधते ॥ ५.१२४.२४ ॥
நன்மை தரும் சொல்லைக் கேட்டதும் உடனே அதை ஏற்று, தன் சொந்த கருத்தை விட்டுவிடுபவன் இவ்வுலகில் சுகத்துடன் செழிக்கிறான்.
5.124.25
योऽर्थकामस्य वचनं प्रातिकूल्यान्न मृष्यते ।
शृणोति प्रतिकूलानि द्विषतां वशमेति सः ॥ ५.१२४.२५ ॥
பொருளையும் இன்பத்தையும் விரும்புபவரின் சொல்லை எதிர்ப்பினால் பொறுக்காமல், பிரதிகூலமானவற்றைக் கேட்பவன் எதிரிகளின் வசமாகிறான்.
5.124.26
सतां मतमतिक्रम्य योऽसतां वर्तते मते ।
शोचन्ते व्यसने तस्य सुहृदो नचिरादिव ॥ ५.१२४.२६ ॥
நல்லோரின் கருத்தைக் கடந்து தீயோரின் கருத்தின்படி நடப்பவனுக்கு, துன்பம் வந்தவுடனே நண்பர்கள் வருந்துவார்கள்.
5.124.27
मुख्यानमात्यानुत्सृज्य यो निहीनान्निषेवते ।
स घोरामापदं प्राप्य नोत्तारमधिगच्छति ॥ ५.१२४.२७ ॥
முதன்மையான அமைச்சர்களைக் கைவிட்டு, தாழ்ந்தவர்களை அணுகுபவன் கொடிய ஆபத்தில் சிக்கி, அதிலிருந்து மீளும் வழியைக் காண்பதில்லை.
5.124.28
योऽसत्सेवी वृथाचारो न श्रोता सुहृदां सताम् ।
परान्वृणीति स्वान्द्वेष्टि तं गौस्त्यजति भारत ॥ ५.१२४.२८ ॥
தீயோரைச் சேவிப்பவன், வீண் நடத்தை கொண்டவன், நண்பர்களையும் சான்றோரையும் கேளாதவன், அயலாரைத் தேர்ந்தெடுத்து தன்னவர்களை வெறுப்பவன்; பாரதனே, அவனை பூமி கைவிடுகிறது.
5.124.29
तत्वं विरुद्धा तैर्वीरैस्येतत्राणमिच्छसि ।
अशिष्टेभ्योऽसमर्थेभ्यो मूढेभ्यो भरतर्षभ ॥ ५.१२४.२९ ॥
ஆகையால் நீ அந்த வீரர்களுக்கு எதிரியாக இருந்து, இதன் பாதுகாப்பை விரும்புகிறாய். பரதர்களில் சிறந்தவனே, ஒழுக்கமற்றவர்களிடமும், இயலாதவர்களிடமும், மூடர்களிடமும் நீ பாதுகாப்பை எதிர்பார்க்கிறாய்.
5.124.30
को हि शक्रसमाञ्ज्ञातीनतिक्रम्य महारथान् ।
अन्येभ्यस्त्राणमाशंसेत्त्वदन्यो भुवि मानवः ॥ ५.१२४.३० ॥
இந்திரனுக்கு இணையான உறவினர்களையும் மகாரதர்களையும் விட்டு, உன்னைத் தவிர பூமியில் எந்த மனிதன் வேறொருவரிடம் பாதுகாப்பை எதிர்பார்ப்பான்?
5.124.31
जन्मप्रभृति कौन्तेया नित्यं विनिकृतास्त्वया ।
न च ते जातु कुप्यन्ति धर्मात्मानो हि पाण्डवाः ॥ ५.१२४.३१ ॥
பிறந்ததிலிருந்தே குந்தியின் மைந்தர்கள் எப்போதும் உன்னால் துன்புறுத்தப்பட்டனர்; ஆயினும் தர்மாத்மாக்களான பாண்டவர்கள் ஒருபோதும் சினம் கொள்ளவில்லை.
5.124.32
मिथ्योपचरितास्तात जन्मप्रभृति बान्धवाः ।
त्वयि सम्यङ्भहाबाहो प्रतिपन्ना यशस्विनः ॥ ५.१२४.३२ ॥
அன்புள்ளவனே, மகாபாஹுவே, பிறந்ததிலிருந்தே உறவினர்கள் பொய்யான நடத்தையால் அவமதிக்கப்பட்டனர்; ஆயினும் புகழ்மிக்கவர்கள் உன்னிடம் முறையாகவே நடந்துகொண்டனர்.
5.124.33
त्वयाऽपि प्रतिपत्तव्यं तथैव भरतर्षभ ।
स्वेषु बन्धुषु मुख्येषु मा मन्युवशमन्वगाः ॥ ५.१२४.३३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, நீயும் அவ்விதமே நடந்துகொள்ள வேண்டும்; உன் முக்கிய உறவினர்களிடம் சினத்தின் வசப்பட்டுப் போகாதே.
5.124.34
त्रिवर्गयुक्तः प्राज्ञानामारम्भो भरतर्षभ ।
धर्मार्थावनुरुद्ध्यन्ते त्रिवर्गासंभवे नराः ॥ ५.१२४.३४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அறிவுடையோரின் செயல் முக்குணங்களோடு (மூன்று புருஷார்த்தங்களோடு) கூடியதாகும்; மூன்றும் இயலாதபோது மனிதர்கள் தர்மத்தையும் பொருளையும் பின்தொடர்கின்றனர்.
5.124.35
पृथक्व विनिविष्टानां धर्मं धीरोऽनुरुध्यते ।
मध्यमोऽर्थं कलिं बालः काममेवानुरुद्ध्यते ॥ ५.१२४.३५ ॥
தனித்தனியே ஈடுபட்டோரில், உறுதியுள்ளவன் தர்மத்தைப் பின்தொடர்கிறான்; நடுத்தரமானவன் பொருளை; அறிவிலியோ சண்டையையும் வெறும் ஆசையையுமே பின்தொடர்கிறான்.
5.124.36
इन्द्रियैः प्राकृतो लोभाद्धर्मं विप्रजहाति यः ।
कामार्थावनुपायेन लिप्समानो विनश्यति ॥ ५.१२४.३६ ॥
புலன்களுக்கு அடிமையான சாதாரண மனிதன் பேராசையால் தர்மத்தைக் கைவிடுகிறான்; முறையற்ற வழியில் காமத்தையும் பொருளையும் பெற விரும்பி அழிகிறான்.
5.124.37
कामार्थौ लिप्समानस्तु धर्ममेवादितश्चरेत् ।
न हि धर्मादपैत्यर्थः कामो वाऽपि कदाचन ॥ ५.१२४.३७ ॥
காமத்தையும் அர்த்தத்தையும் அடைய விரும்புபவன் தொடக்கத்திலிருந்தே தர்மத்தையே கடைப்பிடிக்க வேண்டும். தர்மத்திலிருந்து அர்த்தமோ காமமோ ஒருபோதும் விலகுவதில்லை.
5.124.38
उपायं धर्ममेवाहुस्त्रिवर्गस्य विशांपते ।
लिप्समानो हि तेनाशु कक्षेऽग्निरिव वर्धते ॥ ५.१२४.३८ ॥
ஓ மன்னா, திரிவர்க்கத்தின் வழியாக தர்மமே என்று சொல்லப்படுகிறது. அதன் மூலம் விரும்புபவன் விரைவில் வளர்கிறான், காய்ந்த புல்லில் நெருப்பு வளர்வது போல.
5.124.39
स त्वं तातानुपायेन लिप्ससे भरतर्षभ ।
आधिराज्यं महद्दीप्तं प्रथितं सर्वराजसु ॥ ५.१२४.३९ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்த முறையற்ற வழியில், அன்பனே, எல்லா அரசர்களிடையேயும் புகழ்பெற்ற பெரிய, ஒளிர்கின்ற பேரரசை நீ விரும்புகிறாய்.
5.124.40
आत्मानं तक्षति ह्येष वनं परशुना यथा ।
यः सम्यग्वर्तमानेषु मिथ्या राजन्प्रवर्तते ।
न तस्य हि मतिं छिन्द्याद्यस्य नेच्छेत्पराभवम् ॥ ५.१२४.४० ॥
கோடரியால் காட்டை வெட்டுவது போல, நல்லொழுக்கத்துடன் நடப்பவர்களிடையே பொய்யாக நடப்பவன் தன்னையே வெட்டிக்கொள்கிறான், ஓ மன்னா. எவனுடைய தோல்வியை விரும்பவில்லையோ அவனுடைய அறிவை வெட்டக்கூடாது.
5.124.41
अविच्छिन्नमतेरस्य कल्याणे धीयते मतिः ।
आत्मवान्नावमन्येत त्रिषु लोकेषु भारत ॥ ५.१२४.४१ ॥
சிதறாத அறிவுடையவனின் மனம் நன்மையில் நிலைபெறுகிறது. ஓ பாரதா, தன்னடக்கமுள்ளவன் மூன்று உலகங்களிலும் எவரையும் அவமதிக்கக் கூடாது.
5.124.42
अप्यन्यं प्राकृतं कञ्चित्किमु तान्पाण्डवर्षभान् ।
अमर्षवशमापन्नो न किंचिद्बुद्व्यते जनः ॥ ५.१२४.४२ ॥
ஒரு சாதாரண மனிதனையும் சகியாமையின் வசப்படுத்தினால், பாண்டவர்களில் சிறந்தவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது! சினத்தின் வசப்பட்ட மனிதன் எதையும் உணர்வதில்லை.
5.124.43
छिद्यते ह्याततं सर्वं प्रमाणं पश्य भारत ।
श्रेयस्ते दुर्जनात्तात पाण्डवैः सह सङ्गतम् ॥ ५.१२४.४३ ॥
ஏனெனில் அனைத்தும் அறுபடுகின்றன; பாரதனே, நெறிமுறையைப் பார். அன்பு மகனே, தீயவர்களை விட்டு பாண்டவர்களுடன் சேர்வதே உனக்கு நன்மை.
5.124.44
तैर्हि संप्रीपमाणस्त्वं सर्वान्कामानवाप्स्यसि ।
पाण्डवैर्निर्मितां भूमिं भुञ्जानो राजसत्तम ॥ ५.१२४.४४ ॥
ஏனெனில் அவர்களால் மகிழ்ச்சியடைந்து, பாண்டவர்கள் நிறுவிய நிலத்தை அனுபவித்து, அரசர்களில் சிறந்தவனே, நீ எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவாய்.
5.124.45
पाण्डवान्पृष्ठतः कृत्वा त्राणमाशससऽन्वतः ।
दुःशासने दुर्विषहे कर्णे चापि ससौबले ॥ ५.१२४.४५ ॥
பாண்டவர்களைப் பின்தள்ளி, பிறரிடமிருந்து பாதுகாப்பை எதிர்பார்க்கிறாய் — துச்சாசனனிடமும், தாங்க முடியாத கர்ணனிடமும், சௌபலனுடன் கூடவும்.
5.124.46
एतेष्वैश्वर्यमाधाय भूतिमिच्छसि भारत ।
न चैते तव पर्याप्ता ज्ञाने धर्मार्थयोस्तथा ॥ ५.१२४.४६ ॥
இவர்களின் மீது அரசாட்சியை வைத்து நீ செல்வத்தை விரும்புகிறாய், பாரதனே. ஆனால் இவர்கள் தர்மம் மற்றும் அர்த்தத்தின் அறிவில் உனக்குப் போதுமானவர்கள் அல்லர்.
5.124.47
विक्रमे चाप्यपर्याप्तः पाण्डवान्प्रति भारत ।
न हीमे सर्वराजानः पर्याप्ताः सहितास्त्वया ॥ ५.१२४.४७ ॥
பாண்டவர்களுக்கு எதிரான வீரத்திலும் நீ போதாதவன், பாரதனே. உன்னோடு சேர்ந்தாலும் இந்த அரசர்கள் அனைவரும் போதுமானவர்கள் அல்லர்.
5.124.48
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य प्रेक्षितुं मुखमाहवे ।
इदं सनिहितं तात समग्रं पार्थिवं बलम् ॥ ५.१२४.४८ ॥
போரில் கோபங்கொண்ட பீமசேனனின் முகத்தைக் காண, அன்பு மகனே, இந்த முழு அரசப்படையும் ஒன்று திரண்டுள்ளது.
5.124.49
अयं भीष्मस्तथा द्रोणः कर्णश्चायं तथा कृपः ।
भूरिश्रवाः सौमदत्तिरश्वत्थामा जयद्रथः ॥ ५.१२४.४९ ॥
இதோ பீஷ்மர், இதோ துரோணர், இதோ கர்ணன், இதோ கிருபர். பூரிஸ்ரவஸ், சோமதத்தனின் மகன், அஸ்வத்தாமன், ஜயத்ரதன் (ஆகியோரும் இங்கே உள்ளனர்).
5.124.50
अशक्ताः सर्व एवैते प्रतियोद्धुं धनञ्जयम् ।
अजेयो ह्यर्जुनः सङ्ख्ये सर्वैरपि सुरासुरैः ।
मानुषैरपि गन्धर्वैर्मा युद्धे चेत आधिथाः ॥ ५.१२४.५० ॥
இவர்கள் அனைவரும் தனஞ்சயனுடன் போரிட இயலாதவர்கள். போரில் அர்ஜுனன் வெல்ல முடியாதவன், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள், கந்தர்வர்கள் எவராலும். போரில் உன் மனத்தை வைக்காதே.
5.124.51
दृश्यतां वा पुमान्कश्चित्समग्रे पार्थिवे बले ।
योऽर्जुनं समरे प्राप्य स्वस्तिमानाव्रजेद्गृहान् ॥ ५.१२४.५१ ॥
முழு அரசப் படையிலும் போரில் அர்ஜுனனை எதிர்கொண்டு பாதுகாப்பாக வீடு திரும்பக்கூடிய ஒருவராவது காணப்படுகிறானா?
5.124.52
किं ते जनक्षयेणेह कृतेन भरतर्षभ ।
यस्मिञ्चिते जितं ते स्यात्पुमानेकः स दृश्यतां ॥ ५.१२४.५२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இங்கு மக்கள் அழிவினால் உனக்கு என்ன பயன்? எந்த ஒரு மனிதனை வென்றால் உனக்கு வெற்றி கிடைக்குமோ, அந்த ஒருவனையே காண்க.
5.124.53
यः सदेवान्सगन्धर्वान्सयक्षासुरपन्नगान् ।
अजयत्खाण्डवप्रस्थे कस्तं युद्धेय मानवः ॥ ५.१२४.५३ ॥
காண்டவப்பிரஸ்தத்தில் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், அசுரர்கள், நாகர்களுடன் அனைவரையும் வென்றவனுடன் எந்த மனிதன் போரிடுவான்?
5.124.54
तथा विराटनगरे श्रूयते महदद्भुतम् ।
एकस्य च बहूनां च पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ५.१२४.५४ ॥
அதேபோல விராட நகரத்தில் ஒரு பெரிய அற்புதம் கேட்கப்படுகிறது. ஒருவனுக்கும் பலருக்கும் எதிராக நடந்த அந்த நிகழ்வே போதுமான சான்றாகும்.
5.124.55
युद्धे येन महादेवः साक्षात्सन्तोषितः शिवः ।
तमजेयमनाधृष्यं विजेतुं जिष्णुमच्युतम् ।
आशंससीह समरे वीरमर्जुनमूर्जितम् ॥ ५.१२४.५५ ॥
போரில் நேரடியாகவே மகாதேவரான சிவனை மகிழ்வித்தவனும், வெல்ல முடியாதவனும், தாக்க முடியாதவனும், வெற்றியாளனும், நிலைத்தவனுமான அர்ஜுனனை இங்கே போரில் வெல்ல நீ விரும்புகிறாய், அந்த வலிமைமிக்க வீரனை.
5.124.56
मद्द्वितीयं पुनः पार्थं कः प्रार्थयितुमर्हति ।
युद्धे प्रतीपमायान्तमपि साक्षात्पुरन्दरः ॥ ५.१२४.५६ ॥
என்னுடன் இரண்டாவதாக இருக்கும் பார்த்தனிடம் யார் கோரத் தகுந்தவர்? போரில் எதிரே வந்தாலும், நேரடியாக புரந்தரனாகிய இந்திரனே ஆனாலும்.
5.124.57
बाहुभ्यामुद्वहेद्भूमिं दहेत्क्रुद्ध इमाः प्रजाः ।
पातयेत्रिदिवाद्देवान्योऽर्जुनं समरे जयेत् ॥ ५.१२४.५७ ॥
தன் கரங்களால் பூமியை தூக்கவல்லவனும், கோபத்தால் இந்தப் பிரஜைகளை எரிக்கவல்லவனும், சொர்க்கத்திலிருந்து தேவர்களை வீழ்த்தவல்லவனும், அவனே போரில் அர்ஜுனனை வெல்லக்கூடியவன்.
5.124.58
पश्य पुत्रांस्तथा भ्रातॄञ्ज्ञातीन्संबन्धिनस्तथा ।
त्वत्कृते न विनश्येयुरिमे भरतसत्तमाः ॥ ५.१२४.५८ ॥
உன் மகன்களையும், சகோதரர்களையும், உறவினர்களையும், சம்பந்திகளையும் பார்; உன் காரணமாக இந்த பரத குலத்தின் சிறந்தவர்கள் அழியாதிருக்கட்டும்.
5.124.59
अस्तु शेषं कौरवाणां मा पराभूदिदं कुलम् ।
कुलघ्न इति नोच्येथा नष्टकीर्तिर्नराधिप ॥ ५.१२४.५९ ॥
கௌரவர்களின் எஞ்சியவர்கள் இருக்கட்டும்; இந்தக் குலம் தோல்வியடையாதிருக்கட்டும். ஹே நராதிபா, 'குலத்தை அழித்தவன்' என்று நீ அழைக்கப்படாதே, உன் புகழ் அழியாதிருக்கட்டும்.
5.124.60
त्वामेव स्थापयिष्यन्ति यौवराज्ये महारथाः ।
महाराज्येऽपि पितरं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ ५.१२४.६० ॥
மகாரதர்கள் உன்னையே யுவராஜ பதவியில் நிறுவுவார்கள்; பெரும் அரசிலும் மக்களின் தலைவரான உன் தந்தை திருதராஷ்டிரரையே நிறுவுவார்கள்.
5.124.61
मा तात श्रियमायान्तीमवमंस्थाः समुद्यताम् ।
अर्धं प्रदाय पार्थेभ्यो महतीं श्रियमाप्नुहि ॥ ५.१२४.६१ ॥
மகனே, உன்னை நாடி வரும் இந்தச் செல்வத்தை அவமதிக்காதே. பிருதையின் மகன்களுக்குப் பாதியைக் கொடுத்து பெரும் செல்வத்தை அடைவாயாக.
5.124.62
पाण्डवैः संशमं कृत्वा कृत्वा च सुहृदां वचः ।
संप्रीयमाणो मित्रैश्च चिरं भद्राण्यवाप्स्यसि ॥ ५.१२४.६२ ॥
பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்து, நண்பர்களின் சொல்லைக் கேட்டு, நண்பர்களால் மகிழ்ச்சியுற்று நீ நெடுங்காலம் நலன்களை அடைவாய்.