Mahābhārata · Adhyāya 5.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.124.1
भगवन्नेवमेवैतद्यथा वदसि नारद ।
इच्छामि चाहमप्येवं न त्वीशो भगवन्नहम् ॥ ५.१२४.१ ॥
Ehrwürdiger, so ist es, wie du sagst. Ich wünsche es ebenso, doch, Ehrwürdiger, ich bin nicht der Herr darüber.
5.124.2
एवमुक्त्वा ततः कृष्णमभ्यभाषत कौरवः ।
स्वर्ग्यं लोक्यं च मामात्थ धर्म्यं न्याय्यं च केशव ॥ ५.१२४.२ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, wandte sich der Kaurava an Kṛṣṇa: "Keśava, was du mir sagst, führt zum Himmel, ist gut für die Welt, rechtmäßig und gerecht."
5.124.3
न त्वहं स्ववशस्तात क्रियमाणं न मे प्रियम् ।
न मंस्यन्ते दुरात्मानः पुत्रा मम जनार्दन ॥ ५.१२४.३ ॥
Doch, lieber Freund, ich bin nicht Herr meiner selbst. Was getan wird, gefällt mir nicht, und, Janārdana, meine Söhne mit bösem Sinn werden es nicht annehmen.
5.124.4
अङ्ग दुर्योधनं कृष्ण मन्दं शास्त्रातिगं मम ।
अनुनेतुं महाबाहो यतस्व पुरुषोत्तम ॥ ५.१२४.४ ॥
Lieber Kṛṣṇa, bemühe dich, meinen törichten Duryodhana, der die Schriften übertritt, zu gewinnen. O Starkarmiger, o Bester der Männer, gib dir Mühe.
5.124.5
न श्रृणोति महाबाहो वचनं साधु भाषितम् ।
गान्धार्याश्च हृषीकेश विदुरस्य च धीमतः ।
अन्येषां चैव सुहृदां भीष्मादीनां हितैषिणाम् ॥ ५.१२४.५ ॥
Er hört nicht auf die wohlgesprochenen Worte Gāndhārīs, des weisen Vidura und der anderen wohlmeinenden Freunde, die sein Wohl suchen, wie Bhīṣma. O Starkarmiger, o Hṛṣīkeśa.
5.124.6
स त्वं पापमतिं क्रूरं पापचित्तमचेतनम् ।
अनुशाधि दुरात्मानं स्वयं दुर्योधनं नृपम् ॥ ५.१२४.६ ॥
Du selbst solltest diesen bösgesinnten, grausamen, schlechtherzigen, gedankenlosen, bösartigen König Duryodhana belehren und zügeln.
5.124.7
सुहृत्कार्यं तु सुमहत्कृतं ते स्याञ्जनार्दन ॥ ५.१२४.७ ॥
O Janārdana, dies wäre die große Tat eines Wohlwollenden für dich.
5.124.8
ततोऽभ्यावृत्य वार्ष्णेयो दुर्योधनममर्षणम् ।
अब्रवीन्मधुरां वाचं सर्वधर्मार्थतत्त्ववित् ॥ ५.१२४.८ ॥
Da wandte sich der Vārṣṇeya, Kenner der Wahrheit von allem Dharma und Artha, dem zornigen Duryodhana zu und sprach süße Worte.
5.124.9
दुर्योधन निबोधेदं मद्वाक्यं कुरुसत्तम ।
शर्मार्थं ते विशेषेण सानुबन्धस्य भारत ॥ ५.१२४.९ ॥
O Duryodhana, Bester der Kuru, höre diese meine Worte. O Bhārata, sie sind besonders zu deinem und deiner Gefolgsleute Wohl.
5.124.10
महाप्रज्ञकुले जातः साध्वेतत्कर्तुमर्हसि ।
श्रुतवृत्तोपसंपन्नः सर्वैः समुदितो गुणैः ॥ ५.१२४.१० ॥
In einer Familie großer Weisheit geboren, solltest du dies recht tun. Mit Wissen und gutem Wandel begabt, bist du voll aller Tugenden.
5.124.11
दौष्कुलेया दुरात्मानो नृशंसा निरपत्रपाः ।
त एतदीदृशं कुर्युर्यथा त्वं तात मन्यसे ॥ ५.१२४.११ ॥
Nur Menschen niederer Abkunft, böse Gesinnung, grausam und schamlos, würden so etwas tun, wie du meinst, lieber Sohn.
5.124.12
धर्मार्थयुक्ता लोकेऽस्मिन्प्रवृत्तिर्लक्ष्यते सताम् ।
असतां विपरीता तु लक्ष्यते भरतर्षभ ।
विपरीता त्वियं वृत्तिरसकृल्लक्ष्यते त्वयि ॥ ५.१२४.१२ ॥
In dieser Welt wird das Verhalten der Guten als mit Dharma und Nutzen verbunden gesehen, das der Bösen als entgegengesetzt. O Stier der Bharata, in dir zeigt sich dieses Verhalten immer wieder als entgegengesetzt.
5.124.13
अधर्मश्चानुबन्धोऽत्र घोरः प्राणहरो महान् ।
अनिष्टश्चानिमित्तश्च न च शक्यश्च भारत ॥ ५.१२४.१३ ॥
Hier ist die Folge des Adharma furchtbar, lebensvernichtend und groß; sie ist unheilvoll und ohne Ursache, und, o Bhārata, sie ist nicht abzuwenden.
5.124.14
तमनर्थं परिहरन्नात्मश्रेयः करिष्यसि ।
भ्रातॄणामथ भृत्यानां मित्राणां च परन्तप ॥ ५.१२४.१४ ॥
Indem du dieses Unheil meidest, wirst du dein eigenes Wohl bewirken, und das deiner Brüder, Diener und Freunde, o Feindebezwinger.
5.124.15
अधर्म्यादयशस्याच्च कर्मणस्त्वं प्रमोक्ष्यसे ॥ ५.१२४.१५ ॥
Von einer unrechten und unehrenhaften Handlung wirst du dich befreien.
5.124.16
प्राज्ञैः शूरैर्महोत्साहैरात्मवद्भिर्बहुश्रुतैः ।
सन्धत्स्व पुरुषव्याघ्र पाण्डवैर्भरतर्षभ।
तद्धितं च प्रियं चैव धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ ५.१२४.१६ ॥
O Tiger unter den Menschen, o Stier der Bharatas, schließe Frieden mit den Pāṇḍavas, die weise, heldenhaft, von großer Tatkraft, selbstbeherrscht und gelehrt sind; das ist heilsam und erfreulich für den weisen Dhṛtarāṣṭra.
5.124.17
पितामहस्य द्रोणस्य विदुरस्य महामतेः ।
कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ॥ ५.१२४.१७ ॥
mit dem Rat des Großvaters, Droṇas, des großsinnigen Vidura, Kṛpas, Somadattas und des weisen Bāhlīka.
5.124.18
अश्वत्थाम्नो विकर्णस्य सञ्जयस्य विविंशतेः ।
ज्ञातीनां चैव भूयिष्ठं मित्राणां च परन्तप ॥ ५.१२४.१८ ॥
mit dem Rat Aśvatthāmans, Vikarṇas, Sañjayas und Vivinśatis, und vor allem der Verwandten und Freunde, o Feindebezwinger.
5.124.19
शमे शर्म भवेत्तात सर्वस्य जगतस्तथा ।
ह्रीमानसि कुले जातः श्रुतवानानृशंस्यवान् ।
तिष्ठ तात पितुः शास्त्रे मातुश्च भरतर्षभ ॥ ५.१२४.१९ ॥
Im Frieden liegt das Wohl aller und auch der Welt, lieber Sohn. Du bist bescheiden, in einer edlen Familie geboren, gelehrt und sanftmütig. Verharre, lieber Sohn, in der Lehre deines Vaters und deiner Mutter, Stier der Bhāratas.
5.124.20
एतच्छ्रेयो हि मन्यन्ते पिता यच्छास्ति भारत ।
उक्तमापद्गतः पूर्वं पितुः स्मरसि शासनम् ॥ ५.१२४.२० ॥
O Bhārata, man hält das für das Bessere, was der Vater lehrt. Du hast es einst gesagt, als du in Not geraten warst; erinnerst du dich an die Weisung deines Vaters?
5.124.21
रोचते ते पितुस्तात पाण्डवैः सह सङ्गमः ।
सामात्यस्य कुरुश्रेष्ठ तत्तुभ्यां तात रोचताम् ॥ ५.१२४.२१ ॥
Lieber Sohn, möge dir und deinem Vater die Verbindung mit den Pāṇḍava gefallen. Bester der Kuru, möge diese Versöhnung mit deinen Ministern euch beiden zusagen.
5.124.22
श्रुत्वा यः सुहृदां शास्त्रं मर्त्यो न प्रतिपद्यते ।
विपाकान्ते दहत्येनं किंपाकमिव भक्षितम् ॥ ५.१२४.२२ ॥
Der Sterbliche, der die Lehre der Wohlmeinenden gehört hat und ihr nicht folgt, wird am Ende von ihr verzehrt, wie einer, der die Kimpāka-Frucht gegessen hat.
5.124.23
यस्तु निःश्रेयसं वाक्यं मोहान्न प्रतिपद्यते ।
स दीर्घसूत्रो हीनार्थः पश्चात्तापेन युज्यते ॥ ५.१२४.२३ ॥
Wer jedoch aus Verblendung das Wort nicht annimmt, das zum höchsten Heil führt, zögert, ist seines Zieles beraubt und wird danach von Reue ergriffen.
5.124.24
यस्तु न्निःश्रेयसं श्रुत्वा प्राक्तदेवाभिपद्यते ।
आत्मनो मतमुत्सृज्य स लोके सुखमेधते ॥ ५.१२४.२४ ॥
Wer das höchste Heil gehört hat, es sogleich annimmt und seine eigene Meinung aufgibt, gedeiht in dieser Welt im Glück.
5.124.25
योऽर्थकामस्य वचनं प्रातिकूल्यान्न मृष्यते ।
शृणोति प्रतिकूलानि द्विषतां वशमेति सः ॥ ५.१२४.२५ ॥
Wer die Worte dessen, der nach Reichtum und Lust strebt, aus Widerspruchsgeist nicht erträgt und Ungünstiges hört, gerät in die Gewalt seiner Feinde.
5.124.26
सतां मतमतिक्रम्य योऽसतां वर्तते मते ।
शोचन्ते व्यसने तस्य सुहृदो नचिरादिव ॥ ५.१२४.२६ ॥
Wer die Meinung der Guten übergeht und nach der Meinung der Bösen handelt, um den trauern seine Freunde im Unglück, und zwar bald.
5.124.27
मुख्यानमात्यानुत्सृज्य यो निहीनान्निषेवते ।
स घोरामापदं प्राप्य नोत्तारमधिगच्छति ॥ ५.१२४.२७ ॥
Wer die vornehmsten Minister verstößt und den Niedrigen dient, der gerät in ein schreckliches Unglück und findet keinen Ausweg.
5.124.28
योऽसत्सेवी वृथाचारो न श्रोता सुहृदां सताम् ।
परान्वृणीति स्वान्द्वेष्टि तं गौस्त्यजति भारत ॥ ५.१२४.२८ ॥
Wer den Schlechten dient, dessen Handeln nichtig ist, der weder Freunden noch Guten zuhört, der Fremde wählt und die Seinen hasst, o Bhārata, den verlässt die Erde.
5.124.29
तत्वं विरुद्धा तैर्वीरैस्येतत्राणमिच्छसि ।
अशिष्टेभ्योऽसमर्थेभ्यो मूढेभ्यो भरतर्षभ ॥ ५.१२४.२९ ॥
Daher suchst du, der du jenen Helden entgegen bist, hier Schutz. O Stier der Bharatas, du erwartest Schutz von den Ungezügelten, den Unfähigen und den Törichten.
5.124.30
को हि शक्रसमाञ्ज्ञातीनतिक्रम्य महारथान् ।
अन्येभ्यस्त्राणमाशंसेत्त्वदन्यो भुवि मानवः ॥ ५.१२४.३० ॥
Wer auf Erden, außer dir, würde Verwandte gleich Indra und große Wagenkämpfer verlassen und Schutz von anderen erhoffen?
5.124.31
जन्मप्रभृति कौन्तेया नित्यं विनिकृतास्त्वया ।
न च ते जातु कुप्यन्ति धर्मात्मानो हि पाण्डवाः ॥ ५.१२४.३१ ॥
Seit ihrer Geburt sind die Söhne Kuntīs stets von dir gekränkt worden, doch die rechtschaffenen Pāṇḍavas werden niemals zornig.
5.124.32
मिथ्योपचरितास्तात जन्मप्रभृति बान्धवाः ।
त्वयि सम्यङ्भहाबाहो प्रतिपन्ना यशस्विनः ॥ ५.१२४.३२ ॥
Lieber, Starkarmiger, seit ihrer Geburt sind deine Verwandten falsch behandelt worden, doch die Ruhmreichen haben sich dir gegenüber recht verhalten.
5.124.33
त्वयाऽपि प्रतिपत्तव्यं तथैव भरतर्षभ ।
स्वेषु बन्धुषु मुख्येषु मा मन्युवशमन्वगाः ॥ ५.१२४.३३ ॥
Stier unter den Bharatas, auch du solltest dich ebenso verhalten; verfalle nicht der Macht des Zorns gegenüber deinen eigenen vornehmsten Verwandten.
5.124.34
त्रिवर्गयुक्तः प्राज्ञानामारम्भो भरतर्षभ ।
धर्मार्थावनुरुद्ध्यन्ते त्रिवर्गासंभवे नराः ॥ ५.१२४.३४ ॥
Stier unter den Bharatas, das Vorhaben der Weisen ist mit den drei Zielen verbunden; wenn die drei Ziele nicht erreichbar sind, verfolgen die Menschen Dharma und Reichtum.
5.124.35
पृथक्व विनिविष्टानां धर्मं धीरोऽनुरुध्यते ।
मध्यमोऽर्थं कलिं बालः काममेवानुरुद्ध्यते ॥ ५.१२४.३५ ॥
Unter denen, die sich getrennt widmen, verfolgt der Standhafte das Dharma, der Mittlere den Reichtum, und der Tor nur Streit und Begierde.
5.124.36
इन्द्रियैः प्राकृतो लोभाद्धर्मं विप्रजहाति यः ।
कामार्थावनुपायेन लिप्समानो विनश्यति ॥ ५.१२४.३६ ॥
Der gewöhnliche Mensch, der von den Sinnen beherrscht aus Gier das Dharma aufgibt, geht zugrunde, wenn er Begierde und Reichtum auf unrechten Wegen zu erlangen sucht.
5.124.37
कामार्थौ लिप्समानस्तु धर्ममेवादितश्चरेत् ।
न हि धर्मादपैत्यर्थः कामो वाऽपि कदाचन ॥ ५.१२४.३७ ॥
Wer Begehren und Reichtum erstrebt, soll von Anfang an das Dharma üben, denn Reichtum oder Begehren weichen niemals vom Dharma.
5.124.38
उपायं धर्ममेवाहुस्त्रिवर्गस्य विशांपते ।
लिप्समानो हि तेनाशु कक्षेऽग्निरिव वर्धते ॥ ५.१२४.३८ ॥
O Herr der Menschen, man sagt, das Dharma allein sei das Mittel des Dreifachen Zieles; durch es wächst der Strebende rasch, wie das Feuer im dürren Gras.
5.124.39
स त्वं तातानुपायेन लिप्ससे भरतर्षभ ।
आधिराज्यं महद्दीप्तं प्रथितं सर्वराजसु ॥ ५.१२४.३९ ॥
O Stier der Bharatas, mein Lieber, durch dieses unrechte Mittel strebst du nach der großen, strahlenden Oberherrschaft, die unter allen Königen berühmt ist.
5.124.40
आत्मानं तक्षति ह्येष वनं परशुना यथा ।
यः सम्यग्वर्तमानेषु मिथ्या राजन्प्रवर्तते ।
न तस्य हि मतिं छिन्द्याद्यस्य नेच्छेत्पराभवम् ॥ ५.१२४.४० ॥
Wie man einen Wald mit der Axt fällt, so verletzt sich selbst, wer unter den Rechtschaffenen falsch handelt, o König. Man soll nicht den Verstand dessen zerschneiden, dessen Niederlage man nicht wünscht.
5.124.41
अविच्छिन्नमतेरस्य कल्याणे धीयते मतिः ।
आत्मवान्नावमन्येत त्रिषु लोकेषु भारत ॥ ५.१२४.४१ ॥
Der Geist dessen, dessen Urteilskraft ungebrochen ist, richtet sich auf das Gute. O Bhārata, ein Selbstbeherrschter soll in den drei Welten niemanden verachten.
5.124.42
अप्यन्यं प्राकृतं कञ्चित्किमु तान्पाण्डवर्षभान् ।
अमर्षवशमापन्नो न किंचिद्बुद्व्यते जनः ॥ ५.१२४.४२ ॥
Wenn schon irgendein gewöhnlicher Mensch in die Gewalt der Unduldsamkeit gerät, was dann erst von jenen Stieren unter den Pāṇḍavas? Ein Mensch unter der Herrschaft des Zorns nimmt überhaupt nichts wahr.
5.124.43
छिद्यते ह्याततं सर्वं प्रमाणं पश्य भारत ।
श्रेयस्ते दुर्जनात्तात पाण्डवैः सह सङ्गतम् ॥ ५.१२४.४३ ॥
Denn alles Ausgedehnte wird zerschnitten; sieh das Maß, o Bhārata. Lieber Sohn, es ist besser für dich, dich von den Bösen zu trennen und dich mit den Pāṇḍavas zu versöhnen.
5.124.44
तैर्हि संप्रीपमाणस्त्वं सर्वान्कामानवाप्स्यसि ।
पाण्डवैर्निर्मितां भूमिं भुञ्जानो राजसत्तम ॥ ५.१२४.४४ ॥
Denn wenn du dich mit ihnen erfreust und das von den Pāṇḍavas geschaffene Land genießt, o Bester der Könige, wirst du alle deine Wünsche erlangen.
5.124.45
पाण्डवान्पृष्ठतः कृत्वा त्राणमाशससऽन्वतः ।
दुःशासने दुर्विषहे कर्णे चापि ससौबले ॥ ५.१२४.४५ ॥
Die Pāṇḍavas hinter dich stellend, suchst du Schutz bei anderen — bei Duḥśāsana, dem Unerträglichen, bei Karṇa und auch bei Śakuni, dem Sohn des Subala.
5.124.46
एतेष्वैश्वर्यमाधाय भूतिमिच्छसि भारत ।
न चैते तव पर्याप्ता ज्ञाने धर्मार्थयोस्तथा ॥ ५.१२४.४६ ॥
Indem du ihnen die Herrschaft überträgst, begehrst du Wohlstand, o Bhārata; doch sie genügen dir nicht im Wissen um Dharma und Artha.
5.124.47
विक्रमे चाप्यपर्याप्तः पाण्डवान्प्रति भारत ।
न हीमे सर्वराजानः पर्याप्ताः सहितास्त्वया ॥ ५.१२४.४७ ॥
Auch an Tapferkeit gegen die Pāṇḍavas bist du nicht genug, o Bhārata; in der Tat genügen auch all diese mit dir vereinten Könige nicht.
5.124.48
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य प्रेक्षितुं मुखमाहवे ।
इदं सनिहितं तात समग्रं पार्थिवं बलम् ॥ ५.१२४.४८ ॥
Um im Kampf das Antlitz des erzürnten Bhīmasena zu sehen, lieber Sohn, hat sich dieses gesamte königliche Heer hier versammelt.
5.124.49
अयं भीष्मस्तथा द्रोणः कर्णश्चायं तथा कृपः ।
भूरिश्रवाः सौमदत्तिरश्वत्थामा जयद्रथः ॥ ५.१२४.४९ ॥
Hier ist Bhīṣma, hier Droṇa, hier Karṇa und hier Kṛpa. Bhūriśravas, der Sohn Somadattas, Aśvatthāman und Jayadratha (sind ebenfalls hier).
5.124.50
अशक्ताः सर्व एवैते प्रतियोद्धुं धनञ्जयम् ।
अजेयो ह्यर्जुनः सङ्ख्ये सर्वैरपि सुरासुरैः ।
मानुषैरपि गन्धर्वैर्मा युद्धे चेत आधिथाः ॥ ५.१२४.५० ॥
Alle diese sind unfähig, gegen Dhanañjaya zu kämpfen. Im Kampf ist Arjuna unbesiegbar, selbst für Götter, Dämonen, Menschen und Gandharvas. Richte deinen Geist nicht auf den Krieg.
5.124.51
दृश्यतां वा पुमान्कश्चित्समग्रे पार्थिवे बले ।
योऽर्जुनं समरे प्राप्य स्वस्तिमानाव्रजेद्गृहान् ॥ ५.१२४.५१ ॥
Möge man im ganzen königlichen Heer einen Mann sehen, der, nachdem er Arjuna im Kampf begegnet ist, unversehrt nach Hause zurückkehren könnte.
5.124.52
किं ते जनक्षयेणेह कृतेन भरतर्षभ ।
यस्मिञ्चिते जितं ते स्यात्पुमानेकः स दृश्यतां ॥ ५.१२४.५२ ॥
Stier der Bharatas, was nützt dir die Vernichtung der Menschen hier? Möge jener eine Mann erscheinen, dessen Besiegung dir den Sieg bringt.
5.124.53
यः सदेवान्सगन्धर्वान्सयक्षासुरपन्नगान् ।
अजयत्खाण्डवप्रस्थे कस्तं युद्धेय मानवः ॥ ५.१२४.५३ ॥
Welcher Mensch würde gegen den kämpfen, der in Khāṇḍava-prastha alle besiegte, samt Göttern, Gandharvas, Yakṣas, Asuras und Schlangen?
5.124.54
तथा विराटनगरे श्रूयते महदद्भुतम् ।
एकस्य च बहूनां च पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ५.१२४.५४ ॥
Ebenso hört man von einer großen, wunderbaren Tat in der Stadt Virāṭa. Dieses Beispiel von einem gegen viele genügt.
5.124.55
युद्धे येन महादेवः साक्षात्सन्तोषितः शिवः ।
तमजेयमनाधृष्यं विजेतुं जिष्णुमच्युतम् ।
आशंससीह समरे वीरमर्जुनमूर्जितम् ॥ ५.१२४.५५ ॥
Du hoffst hier im Kampf, Arjuna zu besiegen, den mächtigen Helden, der im Kampf den großen Gott Śiva selbst erfreute, den Unbesiegbaren, Unangreifbaren, Siegreichen, Unvergänglichen.
5.124.56
मद्द्वितीयं पुनः पार्थं कः प्रार्थयितुमर्हति ।
युद्धे प्रतीपमायान्तमपि साक्षात्पुरन्दरः ॥ ५.१२४.५६ ॥
Wer könnte Pārtha, der mich zum Zweiten hat, erneut um etwas bitten? Selbst wenn ihm im Kampf der leibhaftige Purandara, Indra, entgegenträt.
5.124.57
बाहुभ्यामुद्वहेद्भूमिं दहेत्क्रुद्ध इमाः प्रजाः ।
पातयेत्रिदिवाद्देवान्योऽर्जुनं समरे जयेत् ॥ ५.१२४.५७ ॥
Wer die Erde mit seinen Armen heben, diese Völker im Zorn verbrennen und die Götter vom Himmel stürzen könnte, nur der könnte Arjuna im Kampf besiegen.
5.124.58
पश्य पुत्रांस्तथा भ्रातॄञ्ज्ञातीन्संबन्धिनस्तथा ।
त्वत्कृते न विनश्येयुरिमे भरतसत्तमाः ॥ ५.१२४.५८ ॥
Sieh deine Söhne, deine Brüder, deine Verwandten und Angehörigen durch Heirat an; mögen diese Besten der Bharatas nicht deinetwegen zugrunde gehen.
5.124.59
अस्तु शेषं कौरवाणां मा पराभूदिदं कुलम् ।
कुलघ्न इति नोच्येथा नष्टकीर्तिर्नराधिप ॥ ५.१२४.५९ ॥
Möge der Rest der Kuru erhalten bleiben; möge dieses Geschlecht nicht besiegt werden. O Herr der Menschen, mögest du nicht 'Vernichter deines Geschlechts' genannt werden und dein Ruhm nicht verloren gehen.
5.124.60
त्वामेव स्थापयिष्यन्ति यौवराज्ये महारथाः ।
महाराज्येऽपि पितरं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ ५.१२४.६० ॥
Die großen Wagenkämpfer werden dich selbst als Kronprinzen einsetzen, und im großen Reich werden sie deinen Vater Dhṛtarāṣṭra, den Herrn des Volkes, einsetzen.
5.124.61
मा तात श्रियमायान्तीमवमंस्थाः समुद्यताम् ।
अर्धं प्रदाय पार्थेभ्यो महतीं श्रियमाप्नुहि ॥ ५.१२४.६१ ॥
Lieber Sohn, verachte nicht das Glück, das auf dich zukommt. Gib den Söhnen der Pṛthā die Hälfte und du wirst großen Wohlstand erlangen.
5.124.62
पाण्डवैः संशमं कृत्वा कृत्वा च सुहृदां वचः ।
संप्रीयमाणो मित्रैश्च चिरं भद्राण्यवाप्स्यसि ॥ ५.१२४.६२ ॥
Nachdem du mit den Pāṇḍavas Frieden geschlossen und den Worten deiner Wohlgesinnten gefolgt bist, wirst du von deinen Freunden erfreut lange Segen erlangen.