മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.124.1
भगवन्नेवमेवैतद्यथा वदसि नारद ।
इच्छामि चाहमप्येवं न त्वीशो भगवन्नहम् ॥ ५.१२४.१ ॥
ഭഗവാനേ, അങ്ങ് പറയുന്നതുപോലെ തന്നെയാണിത്. ഞാനും അങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; പക്ഷേ ഭഗവാനേ, ഞാൻ അതിന് ശക്തനല്ല.
5.124.2
एवमुक्त्वा ततः कृष्णमभ्यभाषत कौरवः ।
स्वर्ग्यं लोक्यं च मामात्थ धर्म्यं न्याय्यं च केशव ॥ ५.१२४.२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം കൗരവൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: "കേശവാ, അങ്ങ് എന്നോടു പറയുന്നത് സ്വർഗ്ഗപ്രദവും ലോകഹിതവും ധർമ്മ്യവും ന്യായ്യവുമാണ്."
5.124.3
न त्वहं स्ववशस्तात क्रियमाणं न मे प्रियम् ।
न मंस्यन्ते दुरात्मानः पुत्रा मम जनार्दन ॥ ५.१२४.३ ॥
എന്നാൽ, പ്രിയനേ, ഞാൻ സ്വതന്ത്രനല്ല. നടക്കുന്നത് എനിക്ക് പ്രിയമല്ല; ജനാർദ്ദനാ, എന്റെ ദുഷ്ടമനസ്സുള്ള പുത്രന്മാർ അത് അംഗീകരിക്കില്ല.
5.124.4
अङ्ग दुर्योधनं कृष्ण मन्दं शास्त्रातिगं मम ।
अनुनेतुं महाबाहो यतस्व पुरुषोत्तम ॥ ५.१२४.४ ॥
കൃഷ്ണാ, ശാസ്ത്രങ്ങളെ ലംഘിക്കുന്ന എന്റെ മൂഢനായ ദുര്യോധനനെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കൂ. മഹാബാഹോ, പുരുഷോത്തമാ, ശ്രമിക്കൂ.
5.124.5
न श्रृणोति महाबाहो वचनं साधु भाषितम् ।
गान्धार्याश्च हृषीकेश विदुरस्य च धीमतः ।
अन्येषां चैव सुहृदां भीष्मादीनां हितैषिणाम् ॥ ५.१२४.५ ॥
മഹാബാഹോ, ഹൃഷീകേശാ, ഗാന്ധാരിയുടെയും ബുദ്ധിമാനായ വിദുരന്റെയും ഭീഷ്മാദി ഹിതകാംക്ഷികളായ മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളുടെയും നല്ല വാക്കുകൾ അവൻ കേൾക്കുന്നില്ല.
5.124.6
स त्वं पापमतिं क्रूरं पापचित्तमचेतनम् ।
अनुशाधि दुरात्मानं स्वयं दुर्योधनं नृपम् ॥ ५.१२४.६ ॥
ആ പാപബുദ്ധിയും ക്രൂരനും പാപചിത്തനും അചേതനനുമായ ദുരാത്മാവായ രാജാവ് ദുര്യോധനനെ നീ തന്നെ ഉപദേശിച്ച് നിയന്ത്രിക്കൂ.
5.124.7
सुहृत्कार्यं तु सुमहत्कृतं ते स्याञ्जनार्दन ॥ ५.१२४.७ ॥
ജനാർദനാ, നിനക്കുവേണ്ടി ഒരു സുഹൃത്ത് ചെയ്യാവുന്ന ഏറ്റവും മഹത്തായ കാര്യം ഇതായിരിക്കും.
5.124.8
ततोऽभ्यावृत्य वार्ष्णेयो दुर्योधनममर्षणम् ।
अब्रवीन्मधुरां वाचं सर्वधर्मार्थतत्त्ववित् ॥ ५.१२४.८ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ധർമ്മാർത്ഥതത്ത്വങ്ങളും അറിയുന്ന വാർഷ്ണേയൻ കോപിഷ്ഠനായ ദുര്യോധനന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞ് മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.124.9
दुर्योधन निबोधेदं मद्वाक्यं कुरुसत्तम ।
शर्मार्थं ते विशेषेण सानुबन्धस्य भारत ॥ ५.१२४.९ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠനായ ദുര്യോധനാ, എന്റെ ഈ വാക്ക് കേൾക്കുക. ഭാരതാ, ഇത് നിന്റെയും നിന്റെ അനുയായികളുടെയും ക്ഷേമത്തിനു വേണ്ടിയാണ്.
5.124.10
महाप्रज्ञकुले जातः साध्वेतत्कर्तुमर्हसि ।
श्रुतवृत्तोपसंपन्नः सर्वैः समुदितो गुणैः ॥ ५.१२४.१० ॥
മഹാപ്രജ്ഞരുടെ കുലത്തിൽ നീ ജനിച്ചവനാണ്; ഇത് ചെയ്യുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്. ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും സദാചാരവും ഉള്ളവനും എല്ലാ ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞവനുമാണ് നീ.
5.124.11
दौष्कुलेया दुरात्मानो नृशंसा निरपत्रपाः ।
त एतदीदृशं कुर्युर्यथा त्वं तात मन्यसे ॥ ५.१२४.११ ॥
കുലഹീനരും ദുഷ്ടചിത്തരും ക്രൂരരും ലജ്ജയില്ലാത്തവരുമായവർ മാത്രമേ, മകനേ, നീ കരുതുന്നതുപോലെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ.
5.124.12
धर्मार्थयुक्ता लोकेऽस्मिन्प्रवृत्तिर्लक्ष्यते सताम् ।
असतां विपरीता तु लक्ष्यते भरतर्षभ ।
विपरीता त्वियं वृत्तिरसकृल्लक्ष्यते त्वयि ॥ ५.१२४.१२ ॥
ഈ ലോകത്ത് സജ്ജനങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റം ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളോടു കൂടിയതായി കാണപ്പെടുന്നു; അസജ്ജനങ്ങളുടേത് അതിന് വിപരീതമായി കാണപ്പെടുന്നു. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നിൽ ഈ പെരുമാറ്റം വീണ്ടും വീണ്ടും വിപരീതമായി കാണപ്പെടുന്നു.
5.124.13
अधर्मश्चानुबन्धोऽत्र घोरः प्राणहरो महान् ।
अनिष्टश्चानिमित्तश्च न च शक्यश्च भारत ॥ ५.१२४.१३ ॥
ഇവിടെ അധർമ്മത്തിന്റെ ഫലം ഭയങ്കരവും പ്രാണഹരവും മഹത്തായതുമാണ്; അത് അനിഷ്ടവും കാരണമില്ലാത്തതുമാണ്; ഹേ ഭാരതാ, അതിനെ ഒഴിവാക്കാനും സാധ്യമല്ല.
5.124.14
तमनर्थं परिहरन्नात्मश्रेयः करिष्यसि ।
भ्रातॄणामथ भृत्यानां मित्राणां च परन्तप ॥ ५.१२४.१४ ॥
ആ അനർത്ഥത്തെ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ട് നീ സ്വന്തം ശ്രേയസ്സ് സാധിക്കും; ഹേ പരന്തപാ, സഹോദരന്മാർക്കും ഭൃത്യന്മാർക്കും മിത്രങ്ങൾക്കും കൂടി.
5.124.15
अधर्म्यादयशस्याच्च कर्मणस्त्वं प्रमोक्ष्यसे ॥ ५.१२४.१५ ॥
അധർമ്മവും അപകീർത്തിയും ഉണ്ടാക്കുന്ന കർമ്മത്തിൽ നിന്ന് നീ മോചിതനാകും.
5.124.16
प्राज्ञैः शूरैर्महोत्साहैरात्मवद्भिर्बहुश्रुतैः ।
सन्धत्स्व पुरुषव्याघ्र पाण्डवैर्भरतर्षभ।
तद्धितं च प्रियं चैव धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ ५.१२४.१६ ॥
ഹേ പുരുഷവ്യാഘ്ര, ഹേ ഭരതർഷഭാ, പ്രാജ്ഞരും ശൂരരും മഹോത്സാഹികളും ആത്മസംയമമുള്ളവരും ബഹുശ്രുതരുമായ പാണ്ഡവരുമായി സന്ധി ചെയ്യുക; അതുതന്നെ ബുദ്ധിമാനായ ധൃതരാഷ്ട്രന് ഹിതവും പ്രിയവുമാണ്.
5.124.17
पितामहस्य द्रोणस्य विदुरस्य महामतेः ।
कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ॥ ५.१२४.१७ ॥
പിതാമഹന്റെയും ദ്രോണരുടെയും മഹാമതിയായ വിദുരരുടെയും കൃപരുടെയും സോമദത്തന്റെയും ബുദ്ധിമാനായ ബാഹ്ലീകന്റെയും (ഉപദേശത്തോടെ).
5.124.18
अश्वत्थाम्नो विकर्णस्य सञ्जयस्य विविंशतेः ।
ज्ञातीनां चैव भूयिष्ठं मित्राणां च परन्तप ॥ ५.१२४.१८ ॥
അശ്വത്ഥാമാവിന്റെയും വികർണ്ണന്റെയും സഞ്ജയന്റെയും വിവിംശതിയുടെയും (ഉപദേശത്തോടെ), വിശേഷിച്ച് ബന്ധുക്കളുടെയും മിത്രങ്ങളുടെയും, ഹേ പരന്തപാ.
5.124.19
शमे शर्म भवेत्तात सर्वस्य जगतस्तथा ।
ह्रीमानसि कुले जातः श्रुतवानानृशंस्यवान् ।
तिष्ठ तात पितुः शास्त्रे मातुश्च भरतर्षभ ॥ ५.१२४.१९ ॥
ശാന്തിയിൽ തന്നെയാണ് എല്ലാവർക്കും ലോകത്തിനും ക്ഷേമമുണ്ടാകുന്നത്, പ്രിയ പുത്രാ. നീ ലജ്ജാശീലനും ഉത്തമകുലത്തിൽ ജനിച്ചവനും വിദ്വാനും ദയാലുവുമാണ്. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ഉപദേശത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക.
5.124.20
एतच्छ्रेयो हि मन्यन्ते पिता यच्छास्ति भारत ।
उक्तमापद्गतः पूर्वं पितुः स्मरसि शासनम् ॥ ५.१२४.२० ॥
ഭാരതാ, പിതാവ് ഉപദേശിക്കുന്നതാണ് ശ്രേയസ്കരമെന്ന് ജനങ്ങൾ കരുതുന്നു. ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ടപ്പോൾ നീ മുൻപ് പറഞ്ഞിരുന്നു; പിതാവിന്റെ ആ ഉപദേശം നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ?
5.124.21
रोचते ते पितुस्तात पाण्डवैः सह सङ्गमः ।
सामात्यस्य कुरुश्रेष्ठ तत्तुभ्यां तात रोचताम् ॥ ५.१२४.२१ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, നിനക്കും പിതാവിനും പാണ്ഡവരുമായുള്ള സംഗമം ഇഷ്ടമാകട്ടെ. കുരുശ്രേഷ്ഠാ, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പമുള്ള ആ സന്ധി നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും സ്വീകാര്യമാകട്ടെ.
5.124.22
श्रुत्वा यः सुहृदां शास्त्रं मर्त्यो न प्रतिपद्यते ।
विपाकान्ते दहत्येनं किंपाकमिव भक्षितम् ॥ ५.१२४.२२ ॥
സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഉപദേശം കേട്ടിട്ടും അത് സ്വീകരിക്കാത്ത മനുഷ്യനെ, കിമ്പാക ഫലം ഭക്ഷിച്ചവനെപ്പോലെ അവസാനം അത് ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
5.124.23
यस्तु निःश्रेयसं वाक्यं मोहान्न प्रतिपद्यते ।
स दीर्घसूत्रो हीनार्थः पश्चात्तापेन युज्यते ॥ ५.१२४.२३ ॥
എന്നാൽ മോഹം കാരണം ശ്രേയസ്കരമായ വാക്ക് സ്വീകരിക്കാത്തവൻ, കാലതാമസം വരുത്തുന്നവനായി, ലക്ഷ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട്, പിന്നീട് പശ്ചാത്താപത്തിൽ മുഴുകുന്നു.
5.124.24
यस्तु न्निःश्रेयसं श्रुत्वा प्राक्तदेवाभिपद्यते ।
आत्मनो मतमुत्सृज्य स लोके सुखमेधते ॥ ५.१२४.२४ ॥
ശ്രേയസ്കരമായ വാക്ക് കേട്ടയുടനെ അത് സ്വീകരിച്ച്, സ്വന്തം അഭിപ്രായം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ഈ ലോകത്ത് സുഖത്തോടെ വളരുന്നു.
5.124.25
योऽर्थकामस्य वचनं प्रातिकूल्यान्न मृष्यते ।
शृणोति प्रतिकूलानि द्विषतां वशमेति सः ॥ ५.१२४.२५ ॥
അർത്ഥകാമങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ വാക്ക് വിരോധം കൊണ്ട് സഹിക്കാതെ, പ്രതികൂലമായത് കേൾക്കുന്നവൻ ശത്രുക്കളുടെ വശത്താകുന്നു.
5.124.26
सतां मतमतिक्रम्य योऽसतां वर्तते मते ।
शोचन्ते व्यसने तस्य सुहृदो नचिरादिव ॥ ५.१२४.२६ ॥
സജ്ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം ലംഘിച്ച് ദുർജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം നടക്കുന്നവന്റെ ആപത്തിൽ സുഹൃത്തുക്കൾ ഉടനെ ദുഃഖിക്കുന്നു.
5.124.27
मुख्यानमात्यानुत्सृज्य यो निहीनान्निषेवते ।
स घोरामापदं प्राप्य नोत्तारमधिगच्छति ॥ ५.१२४.२७ ॥
പ്രധാന അമാത്യന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച് നികൃഷ്ടരെ സേവിക്കുന്നവൻ ഘോരമായ ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ട് അതിൽ നിന്ന് കരകയറാനുള്ള വഴി കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
5.124.28
योऽसत्सेवी वृथाचारो न श्रोता सुहृदां सताम् ।
परान्वृणीति स्वान्द्वेष्टि तं गौस्त्यजति भारत ॥ ५.१२४.२८ ॥
ദുർജനങ്ങളെ സേവിക്കുന്നവനും, വൃഥാ ആചാരമുള്ളവനും, സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സജ്ജനങ്ങളുടെയും വാക്ക് കേൾക്കാത്തവനും, അന്യരെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് സ്വന്തക്കാരെ വെറുക്കുന്നവനും ആയവനെ, ഭാരതാ, ഭൂമി ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
5.124.29
तत्वं विरुद्धा तैर्वीरैस्येतत्राणमिच्छसि ।
अशिष्टेभ्योऽसमर्थेभ्यो मूढेभ्यो भरतर्षभ ॥ ५.१२४.२९ ॥
അതിനാൽ നീ ആ വീരന്മാർക്ക് വിരോധിയായിരിക്കെ ഇവിടെ സംരക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഭരതർഷഭാ, അവിനീതരിൽ, കഴിവില്ലാത്തവരിൽ, മൂഢരിൽ നീ സംരക്ഷണം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
5.124.30
को हि शक्रसमाञ्ज्ञातीनतिक्रम्य महारथान् ।
अन्येभ्यस्त्राणमाशंसेत्त्वदन्यो भुवि मानवः ॥ ५.१२४.३० ॥
ഇന്ദ്രനു തുല്യരായ ബന്ധുക്കളെയും മഹാരഥന്മാരെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, നിന്നെയല്ലാതെ ഭൂമിയിൽ ഏതു മനുഷ്യനാണ് മറ്റുള്ളവരിൽ സംരക്ഷണം പ്രതീക്ഷിക്കുക?
5.124.31
जन्मप्रभृति कौन्तेया नित्यं विनिकृतास्त्वया ।
न च ते जातु कुप्यन्ति धर्मात्मानो हि पाण्डवाः ॥ ५.१२४.३१ ॥
ജനിച്ചനാൾമുതൽ കൗന്തേയന്മാർ നിന്നാൽ എപ്പോഴും ദ്രോഹിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; എന്നിട്ടും ധർമാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർ ഒരിക്കലും കോപിച്ചിട്ടില്ല.
5.124.32
मिथ्योपचरितास्तात जन्मप्रभृति बान्धवाः ।
त्वयि सम्यङ्भहाबाहो प्रतिपन्ना यशस्विनः ॥ ५.१२४.३२ ॥
പ്രിയനേ, മഹാബാഹോ, ജനിച്ചനാൾ മുതൽ ബന്ധുക്കളെ കപടമായി പരിഗണിച്ചു; എന്നിട്ടും യശസ്വികൾ നിന്നോട് ശരിയായി പെരുമാറി.
5.124.33
त्वयाऽपि प्रतिपत्तव्यं तथैव भरतर्षभ ।
स्वेषु बन्धुषु मुख्येषु मा मन्युवशमन्वगाः ॥ ५.१२४.३३ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നീയും അങ്ങനെതന്നെ പെരുമാറണം; നിന്റെ പ്രധാന ബന്ധുക്കളോട് കോപത്തിന് വശനാകരുത്.
5.124.34
त्रिवर्गयुक्तः प्राज्ञानामारम्भो भरतर्षभ ।
धर्मार्थावनुरुद्ध्यन्ते त्रिवर्गासंभवे नराः ॥ ५.१२४.३४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ജ്ഞാനികളുടെ പ്രവൃത്തി ത്രിവർഗയുക്തമാണ്; ത്രിവർഗം സാധ്യമല്ലാത്തപ്പോൾ മനുഷ്യർ ധർമ്മവും അർത്ഥവും അനുസരിക്കുന്നു.
5.124.35
पृथक्व विनिविष्टानां धर्मं धीरोऽनुरुध्यते ।
मध्यमोऽर्थं कलिं बालः काममेवानुरुद्ध्यते ॥ ५.१२४.३५ ॥
വെവ്വേറെ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരിൽ ധീരൻ ധർമ്മത്തെ പിന്തുടരുന്നു; മധ്യമൻ അർത്ഥത്തെ; ബാലൻ കലഹത്തെയും കാമത്തെയും മാത്രം പിന്തുടരുന്നു.
5.124.36
इन्द्रियैः प्राकृतो लोभाद्धर्मं विप्रजहाति यः ।
कामार्थावनुपायेन लिप्समानो विनश्यति ॥ ५.१२४.३६ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് വശനായ സാധാരണക്കാരൻ ലോഭത്താൽ ധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; അനുചിതമാർഗത്തിൽ കാമാർത്ഥങ്ങൾ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് നശിക്കുന്നു.
5.124.37
कामार्थौ लिप्समानस्तु धर्ममेवादितश्चरेत् ।
न हि धर्मादपैत्यर्थः कामो वाऽपि कदाचन ॥ ५.१२४.३७ ॥
കാമവും അർത്ഥവും നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആദ്യം മുതൽ ധർമ്മം തന്നെ ആചരിക്കണം. ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് അർത്ഥമോ കാമമോ ഒരിക്കലും അകന്നുപോകുന്നില്ല.
5.124.38
उपायं धर्ममेवाहुस्त्रिवर्गस्य विशांपते ।
लिप्समानो हि तेनाशु कक्षेऽग्निरिव वर्धते ॥ ५.१२४.३८ ॥
ഓ രാജാവേ, ത്രിവർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉപായം ധർമ്മം തന്നെയെന്ന് പറയുന്നു. അതിലൂടെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വേഗം വളരുന്നു, ഉണങ്ങിയ പുല്ലിൽ തീ വളരുന്നതുപോലെ.
5.124.39
स त्वं तातानुपायेन लिप्ससे भरतर्षभ ।
आधिराज्यं महद्दीप्तं प्रथितं सर्वराजसु ॥ ५.१२४.३९ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ അനുചിതമായ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ, പ്രിയനേ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാർക്കിടയിലും പ്രസിദ്ധമായ മഹത്തും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ആധിരാജ്യം നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.124.40
आत्मानं तक्षति ह्येष वनं परशुना यथा ।
यः सम्यग्वर्तमानेषु मिथ्या राजन्प्रवर्तते ।
न तस्य हि मतिं छिन्द्याद्यस्य नेच्छेत्पराभवम् ॥ ५.१२४.४० ॥
കോടാലികൊണ്ട് വനം വെട്ടുന്നതുപോലെ, നല്ലവരായി നടക്കുന്നവർക്കിടയിൽ കള്ളമായി പെരുമാറുന്നവൻ സ്വയം തന്നെ വെട്ടുന്നു, ഓ രാജാവേ. ആരുടെ പരാജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലയോ, അവന്റെ ബുദ്ധി മുറിക്കരുത്.
5.124.41
अविच्छिन्नमतेरस्य कल्याणे धीयते मतिः ।
आत्मवान्नावमन्येत त्रिषु लोकेषु भारत ॥ ५.१२४.४१ ॥
ചിതറാത്ത ബുദ്ധിയുള്ളവന്റെ മനസ്സ് നന്മയിൽ ഉറയ്ക്കുന്നു. ഓ ഭാരതാ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആരെയും അവമതിക്കരുത്.
5.124.42
अप्यन्यं प्राकृतं कञ्चित्किमु तान्पाण्डवर्षभान् ।
अमर्षवशमापन्नो न किंचिद्बुद्व्यते जनः ॥ ५.१२४.४२ ॥
ഒരു സാധാരണക്കാരനെയും അസഹിഷ്ണുതയുടെ വശത്താക്കിയാൽ, ആ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠരെപ്പറ്റി എന്തുപറയാൻ! കോപത്തിന്റെ വശനായ മനുഷ്യൻ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
5.124.43
छिद्यते ह्याततं सर्वं प्रमाणं पश्य भारत ।
श्रेयस्ते दुर्जनात्तात पाण्डवैः सह सङ्गतम् ॥ ५.१२४.४३ ॥
കാരണം എല്ലാം മുറിഞ്ഞുപോകുന്നു; ഭാരതാ, പ്രമാണം കാണുക. പ്രിയ പുത്രാ, ദുർജനങ്ങളെ വിട്ട് പാണ്ഡവരോടു ചേരുന്നതാണ് നിനക്കു ശ്രേയസ്സ്.
5.124.44
तैर्हि संप्रीपमाणस्त्वं सर्वान्कामानवाप्स्यसि ।
पाण्डवैर्निर्मितां भूमिं भुञ्जानो राजसत्तम ॥ ५.१२४.४४ ॥
കാരണം അവരാൽ സന്തുഷ്ടനായി, പാണ്ഡവർ സ്ഥാപിച്ച ഭൂമി അനുഭവിച്ച്, രാജശ്രേഷ്ഠാ, നീ സകല കാമനകളും നേടും.
5.124.45
पाण्डवान्पृष्ठतः कृत्वा त्राणमाशससऽन्वतः ।
दुःशासने दुर्विषहे कर्णे चापि ससौबले ॥ ५.१२४.४५ ॥
പാണ്ഡവരെ പിന്നിലാക്കി മറ്റുള്ളവരിൽ സംരക്ഷണം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു — ദുഃശാസനനിലും, ദുർവിഷഹനിലും, കർണനിലും, സൗബലനോടൊപ്പമുള്ളവരിലും.
5.124.46
एतेष्वैश्वर्यमाधाय भूतिमिच्छसि भारत ।
न चैते तव पर्याप्ता ज्ञाने धर्मार्थयोस्तथा ॥ ५.१२४.४६ ॥
ഇവരിൽ രാജ്യഭാരം ഏൽപ്പിച്ച് നീ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഭാരതാ. എന്നാൽ ധർമ്മാർത്ഥജ്ഞാനത്തിൽ ഇവർ നിനക്ക് മതിയായവരല്ല.
5.124.47
विक्रमे चाप्यपर्याप्तः पाण्डवान्प्रति भारत ।
न हीमे सर्वराजानः पर्याप्ताः सहितास्त्वया ॥ ५.१२४.४७ ॥
പാണ്ഡവർക്കെതിരെയുള്ള വിക്രമത്തിലും നീ മതിയായവനല്ല, ഭാരതാ. നിന്നോടൊപ്പം ചേർന്ന ഈ രാജാക്കന്മാരെല്ലാം തന്നെയും മതിയായവരല്ല.
5.124.48
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य प्रेक्षितुं मुखमाहवे ।
इदं सनिहितं तात समग्रं पार्थिवं बलम् ॥ ५.१२४.४८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച ഭീമസേനന്റെ മുഖം കാണുവാൻ, പ്രിയ പുത്രാ, ഈ സമസ്ത രാജസേനയും ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു.
5.124.49
अयं भीष्मस्तथा द्रोणः कर्णश्चायं तथा कृपः ।
भूरिश्रवाः सौमदत्तिरश्वत्थामा जयद्रथः ॥ ५.१२४.४९ ॥
ഇതാ ഭീഷ്മർ, ഇതാ ദ്രോണർ, ഇതാ കർണ്ണൻ, ഇതാ കൃപർ. ഭൂരിശ്രവസ്, സോമദത്തന്റെ പുത്രൻ, അശ്വത്ഥാമാവ്, ജയദ്രഥൻ (ഇവരും ഇവിടെയുണ്ട്).
5.124.50
अशक्ताः सर्व एवैते प्रतियोद्धुं धनञ्जयम् ।
अजेयो ह्यर्जुनः सङ्ख्ये सर्वैरपि सुरासुरैः ।
मानुषैरपि गन्धर्वैर्मा युद्धे चेत आधिथाः ॥ ५.१२४.५० ॥
ഇവരെല്ലാം ധനഞ്ജയനെ എതിർക്കാൻ അശക്തരാണ്. യുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനൻ ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും പോലും അജയ്യനാണ്. യുദ്ധത്തിൽ മനസ്സ് വയ്ക്കരുത്.
5.124.51
दृश्यतां वा पुमान्कश्चित्समग्रे पार्थिवे बले ।
योऽर्जुनं समरे प्राप्य स्वस्तिमानाव्रजेद्गृहान् ॥ ५.१२४.५१ ॥
സമസ്ത രാജസേനയിൽ യുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനനെ നേരിട്ട് സുരക്ഷിതനായി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പുരുഷനെയെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ?
5.124.52
किं ते जनक्षयेणेह कृतेन भरतर्षभ ।
यस्मिञ्चिते जितं ते स्यात्पुमानेकः स दृश्यतां ॥ ५.१२४.५२ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇവിടെ ജനക്ഷയം വരുത്തിയിട്ട് നിനക്കെന്തു നേട്ടം? ഏത് ഒരു പുരുഷനെ ജയിച്ചാൽ നിനക്ക് വിജയം ഉണ്ടാകുമോ, ആ ഒരുവനെ കാണുക.
5.124.53
यः सदेवान्सगन्धर्वान्सयक्षासुरपन्नगान् ।
अजयत्खाण्डवप्रस्थे कस्तं युद्धेय मानवः ॥ ५.१२४.५३ ॥
ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിൽ ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, അസുരന്മാർ, നാഗങ്ങൾ എന്നിവരോടൊപ്പം എല്ലാവരെയും ജയിച്ചവനെ ഏത് മനുഷ്യൻ യുദ്ധം ചെയ്യും?
5.124.54
तथा विराटनगरे श्रूयते महदद्भुतम् ।
एकस्य च बहूनां च पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ५.१२४.५४ ॥
അതുപോലെ വിരാടനഗരത്തിൽ ഒരു മഹത്തായ അത്ഭുതം കേൾക്കുന്നു. ഒരാളും പലരും തമ്മിലുള്ള ആ ദൃഷ്ടാന്തം തന്നെ മതിയാകും.
5.124.55
युद्धे येन महादेवः साक्षात्सन्तोषितः शिवः ।
तमजेयमनाधृष्यं विजेतुं जिष्णुमच्युतम् ।
आशंससीह समरे वीरमर्जुनमूर्जितम् ॥ ५.१२४.५५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ സാക്ഷാൽ മഹാദേവനായ ശിവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച, ജയിക്കാനാവാത്ത, ആക്രമിക്കാനാവാത്ത, വിജയിയും അച്യുതനുമായ അർജുനനെ ഇവിടെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ നീ ആശിക്കുന്നു, ആ ശക്തനായ വീരനെ.
5.124.56
मद्द्वितीयं पुनः पार्थं कः प्रार्थयितुमर्हति ।
युद्धे प्रतीपमायान्तमपि साक्षात्पुरन्दरः ॥ ५.१२४.५६ ॥
എന്നോടൊപ്പം രണ്ടാമനായ പാർത്ഥനോട് ആര് യാചിക്കാൻ അർഹനാണ്? യുദ്ധത്തിൽ എതിരെ വന്നാലും, സാക്ഷാൽ പുരന്ദരനായ ഇന്ദ്രനായാലും.
5.124.57
बाहुभ्यामुद्वहेद्भूमिं दहेत्क्रुद्ध इमाः प्रजाः ।
पातयेत्रिदिवाद्देवान्योऽर्जुनं समरे जयेत् ॥ ५.१२४.५७ ॥
തന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ ഉയർത്താൻ കഴിയുന്നവനും, കോപത്താൽ ഈ പ്രജകളെ ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവനും, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ദേവന്മാരെ വീഴ്ത്താൻ കഴിയുന്നവനും, അവനാണ് യുദ്ധത്തിൽ അർജുനനെ ജയിക്കാൻ കഴിയുക.
5.124.58
पश्य पुत्रांस्तथा भ्रातॄञ्ज्ञातीन्संबन्धिनस्तथा ।
त्वत्कृते न विनश्येयुरिमे भरतसत्तमाः ॥ ५.१२४.५८ ॥
നിന്റെ പുത്രന്മാരെയും സഹോദരന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും ബന്ധികളെയും കാണുക; നിന്റെ കാരണത്താൽ ഈ ഭരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ നശിക്കരുത്.
5.124.59
अस्तु शेषं कौरवाणां मा पराभूदिदं कुलम् ।
कुलघ्न इति नोच्येथा नष्टकीर्तिर्नराधिप ॥ ५.१२४.५९ ॥
കൗരവരുടെ ശേഷിപ്പ് ഉണ്ടാകട്ടെ; ഈ കുലം പരാജയപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ. ഹേ നരാധിപാ, 'കുലഘാതകൻ' എന്ന് നീ വിളിക്കപ്പെടരുത്; നിന്റെ കീർത്തി നഷ്ടപ്പെടരുത്.
5.124.60
त्वामेव स्थापयिष्यन्ति यौवराज्ये महारथाः ।
महाराज्येऽपि पितरं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ ५.१२४.६० ॥
മഹാരഥന്മാർ നിന്നെത്തന്നെ യുവരാജപദവിയിൽ സ്ഥാപിക്കും; മഹാരാജ്യത്തിലും ജനങ്ങളുടെ അധിപനായ നിന്റെ പിതാവ് ധൃതരാഷ്ട്രനെ സ്ഥാപിക്കും.
5.124.61
मा तात श्रियमायान्तीमवमंस्थाः समुद्यताम् ।
अर्धं प्रदाय पार्थेभ्यो महतीं श्रियमाप्नुहि ॥ ५.१२४.६१ ॥
മകനേ, നിന്നെ തേടി വരുന്ന ഈ ഐശ്വര്യത്തെ അവമതിക്കരുത്. പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർക്ക് പകുതി നൽകി മഹത്തായ ഐശ്വര്യം നേടുക.
5.124.62
पाण्डवैः संशमं कृत्वा कृत्वा च सुहृदां वचः ।
संप्रीयमाणो मित्रैश्च चिरं भद्राण्यवाप्स्यसि ॥ ५.१२४.६२ ॥
പാണ്ഡവരുമായി സന്ധി ചെയ്തും സുഹൃത്തുക്കളുടെ വാക്ക് സ്വീകരിച്ചും മിത്രങ്ങളാൽ സന്തോഷിച്ചും നീ ദീർഘകാലം ശുഭങ്ങൾ നേടും.