ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.125.1
ततः शान्तनवो भीष्मो दुर्योधनममर्षणम् ।
केशवस्य वचः श्रुत्वा प्रोवाच भरतर्षभ ॥ ५.१२५.१ ॥
ಆಗ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ಕೇಶವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೋಪಿಷ್ಠ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.125.2
कृष्णेन वाक्यमुक्तोऽसि सृहृदां शममिच्छता ।
अन्वपद्यस्व तत्तात मा मन्युवशमन्वगाः । ॥ ५.१२५.२ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಕೃಷ್ಣನು ನಿನಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಮಗನೇ, ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸು; ಕೋಪದ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ.
5.125.3
अकृत्वा वचनं तात केशवस्य महात्मनः ।
श्रेयो न जातु न सुखं न कल्याणमवाप्स्यसि ॥ ५.१२५.३ ॥
ಮಗನೇ, ಮಹಾತ್ಮ ಕೇಶವನ ಮಾತನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನೂ ಸುಖವನ್ನೂ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾರೆ.
5.125.4
धर्म्यमर्थ्यं महाबाहुराह त्वां तात केशवः ।
तदर्थमभिपद्यस्व मा राजन्नीनशः प्रजाः ॥ ५.१२५.४ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಕೇಶವನು ನಿನಗೆ ಧರ್ಮಯುಕ್ತ, ಹಿತಕರ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಮಗನೇ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸು. ರಾಜನೇ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಡ.
5.125.5
ज्वलितां त्वमिमां लक्ष्मीं भारतीं सर्वराजसु ।
जीवतो धृतराष्ट्रस्य दौरात्म्याद्भंशयिष्यसि ॥ ५.१२५.५ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ, ದುಷ್ಟತನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಭಾರತೀಯ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನೀನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ.
5.125.6
आत्मानं च सहामात्यं सपुत्रभ्रातृबान्धवम् ।
अहमित्यनया बुद्ध्या जीविताद्धंशयिष्यतसि ॥ ५.१२५.६ ॥
"ನಾನೇ" ಎಂಬ ಈ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಜೀವದಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ.
5.125.7
अतिक्रामन्केशवस्य तथ्यं वचनमर्थवत् ।
पितुश्च भारतश्रेष्ठ विदुरस्य च धीमतः ॥ ५.१२५.७ ॥
ಭಾರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೇಶವನ ಸತ್ಯವೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವೂ ಆದ ಮಾತನ್ನು, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು, ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದುರನ ಮಾತನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವವನು.
5.125.8
मा कुलघ्नः कुपुरुषो दुर्मतिः कापथं गमः ।
मातरं पितरं चैव मा मञ्जीः शोकसागरे ॥ ५.१२५.८ ॥
ಕುಲನಾಶಕನೇ, ನೀಚನೇ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಕುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಡ; ತಾಯಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಶೋಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಬೇಡ.
5.125.9
अथ द्रोणोऽब्रवीत्तत्र दुर्योधनमिदं वचः ।
अमर्षवशमापन्नं निःश्वसन्तं पुनःपुनः ॥ ५.१२५.९ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಅಲ್ಲಿ, ಕೋಪದ ವಶನಾಗಿ ಪದೇ ಪದೇ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.125.10
धर्मार्थयुक्तं वचनमाह त्वां तात केशवः ।
तथा भीष्मः शान्तनवस्तञ्जुषस्व नराधिप ॥ ५.१२५.१० ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಕೇಶವನು ಧರ್ಮಾರ್ಥಯುಕ್ತವಾದ ಮಾತನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನೂ. ನರಾಧಿಪನೇ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
5.125.11
प्राज्ञौ मेधाविनौ दान्तावर्थकामौ बहुश्रुतौ ।
आहतुस्त्वां हितं वाक्यं तञ्जुषस्व नराधिप ॥ ५.१२५.११ ॥
ಪ್ರಾಜ್ಞರು, ಮೇಧಾವಿಗಳು, ದಾಂತರು, ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಬಹುಶ್ರುತರಾದ ಇಬ್ಬರು ನಿನಗೆ ಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ನರಾಧಿಪನೇ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
5.125.12
अनुतिष्ठ महाप्राज्ञ कृष्णभीष्मौ यदूचतुः ।
माधवं बुद्धिमोहेन माऽवमंस्थाः परन्तप ॥ ५.१२५.१२ ॥
ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಕೃಷ್ಣ ಭೀಷ್ಮರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅನುಸರಿಸು; ಪರಂತಪನೇ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೋಹದಿಂದ ಮಾಧವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬೇಡ.
5.125.13
ये त्वां प्रोत्साहयन्त्येते नैते कृत्याय कर्हिचित् ।
वैरं परेषां ग्रीवायां प्रतिमोक्ष्यन्ति संयुगे ॥ ५.१२५.१३ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಇವರು ಎಂದಿಗೂ ನಿನಗೆ ಕೇಡು ಮಾಡುವವರಲ್ಲ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ಕತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ವೈರವನ್ನು ತೀರಿಸುವರು.
5.125.14
मा जीघनः प्रजाः सर्वाः पुत्रान्भ्रातॄंस्तथैव च ।
वासुदेवार्जुनौ यत्र विद्ध्यजेयानलं हि तान् ॥ ५.१२५.१४ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಸಹೋದರರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡ; ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಇರುವಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಜೇಯರೆಂದು ತಿಳಿ.
5.125.15
एतच्चैव मतं सत्यं सुहृदोः कृष्णभीष्मयोः ।
यदि नादास्यसे तात पश्चात्तप्स्यसि भारत ॥ ५.१२५.१५ ॥
ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಹಿತೈಷಿಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇ ಸತ್ಯ. ಮಗೂ, ನೀನು ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ ನಂತರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವೆ, ಭರತನೇ.
5.125.16
यथोक्तं जामदग्न्येन भूयानेष ततोऽर्जुनः ।
कृष्णो हि देवकीपुत्रो देवैरपि सुदुःसहः ।
किं ते सुखप्रियेणेह प्रोक्तेन भरतर्षभ ॥ ५.१२५.१६ ॥
ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನು (ಪರಶುರಾಮ) ಹೇಳಿದಂತೆ, ಈ ಅರ್ಜುನನು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದವನು. ದೇವಕಿಯ ಮಗ ಕೃಷ್ಣನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದವನು. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸುಖಪ್ರಿಯನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಿನಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
5.125.17
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथेच्छसि तथा कुरु ।
न हि त्वामुत्सहे वक्तुं भूयो भरतसत्तम ॥ ५.१२५.१७ ॥
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗಿಷ್ಟವಾದಂತೆ ಮಾಡು. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಲು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ.
5.125.18
तस्मिन्वाक्यान्तरे वाक्यं क्षत्ताऽपि विदुरोऽब्रवीत् ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य धार्तराष्ट्रममर्षणम् ॥ ५.१२५.१८ ॥
ಆ ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆ ಕ್ಷತ್ತ ವಿದುರನೂ ಮಾತನಾಡಿದನು, ಕೋಪಿಷ್ಠ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ.
5.125.19
दुर्योधन न शोचामि त्वामहं भरतर्षभ ।
इमो तु वृद्धौ शोचामि गान्धारीं पितरं च ते ॥ ५.१२५.१९ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ವೃದ್ಧರಾದ ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಂದೆಗಾಗಿ ನಾನು ದುಃಖಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.125.20
यावनाथौ चरिष्येते त्वया नाथेन दुर्हृदा ।
हतमित्रौ हतामात्यौ लूनपक्षाविवाण्डजौ ॥ ५.१२५.२० ॥
ನಿನ್ನಂಥ ದುಷ್ಟ ಹೃದಯದ ನಾಯಕನಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಾಥರಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಿತ್ರರೂ ಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಹತರಾಗಿ, ರೆಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತಾಗುತ್ತಾರೆ.
5.125.21
भिक्षुकौ विचरिष्येते शोचन्तौ पृथिवीमिमाम् ।
कुलघ्नमीदृशं पापं जनयित्वा कुपूरुषम् ॥ ५.१२५.२१ ॥
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಭಿಕ್ಷುಕರಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕುಲನಾಶಕನಾದ, ಪಾಪಿ, ನೀಚನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದುದರಿಂದ.
5.125.22
अथ दुर्योधं राजा धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
आसीनं भ्रातृभिः सार्धं राजभिः परिवारितम् ॥ ५.१२५.२२ ॥
ಆಗ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು, ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಕುಳಿತಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
5.125.23
दुर्योधन निबोधेदं शौरिणोक्तं महात्मना ।
आदत्स्व शिवमत्यन्तं योगक्षेमवदव्ययम् ॥ ५.१२५.२३ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶೌರಿ (ಕೃಷ್ಣ) ಹೇಳಿದ ಇದನ್ನು ಕೇಳು. ಅತ್ಯಂತ ಮಂಗಳಕರವಾದ, ಲಾಭ-ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೀಡುವ, ಅಕ್ಷಯವಾದುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
5.125.24
अनेन हि सहायेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ।
इष्टान्सर्वानभिप्रायान्प्राप्स्यामः सर्वराजसु ॥ ५.१२५.२४ ॥
ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸುವ ಈ ಕೃಷ್ಣನ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ನಡುವೆ ನಾವು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.
5.125.25
सुसंहतः केशवेन तात गच्छ युधिष्ठिरम् ।
चर स्वस्त्ययनं कृत्स्नं भरतानामनामयम् ॥ ५.१२५.२५ ॥
ಮಗನೇ, ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಭರತವಂಶದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಮಂಗಳ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸು.
5.125.26
वासुदेवेन तीर्थेन तात गच्छस्व संशमम् ।
कालप्राप्तमिदं मन्ये मा त्वं दुर्योधनातिगाः ॥ ५.१२५.२६ ॥
ಮಗನೇ, ವಾಸುದೇವನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಶಾಂತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗು; ಇದೇ ಸರಿಯಾದ ಕಾಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ದುರ್ಯೋಧನನ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಡ.
5.125.27
शमं चेद्याचमानं त्वं प्रत्याख्यास्यसि केशवम् ।
त्वदर्थमभिजल्पन्तं न तवास्त्यपराभवः ॥ ५.१२५.२७ ॥
ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತ, ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮನವಿ ಮಾಡುವ ಕೇಶವನನ್ನು ನೀನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ನಿನಗೆ ಸೋಲು ಖಂಡಿತ.