ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.125.1
ततः शान्तनवो भीष्मो दुर्योधनममर्षणम् ।
केशवस्य वचः श्रुत्वा प्रोवाच भरतर्षभ ॥ ५.१२५.१ ॥
ସେତେବେଳେ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ କେଶବଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି କ୍ରୋଧୀ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
5.125.2
कृष्णेन वाक्यमुक्तोऽसि सृहृदां शममिच्छता ।
अन्वपद्यस्व तत्तात मा मन्युवशमन्वगाः । ॥ ५.१२५.२ ॥
ସୁହୃଦମାନଙ୍କ ଶାନ୍ତି ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣ ତୁମକୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଛନ୍ତି। ହେ ତାତ, ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର; କ୍ରୋଧର ବଶରେ ଯାଅ ନାହିଁ।
5.125.3
अकृत्वा वचनं तात केशवस्य महात्मनः ।
श्रेयो न जातु न सुखं न कल्याणमवाप्स्यसि ॥ ५.१२५.३ ॥
ହେ ତାତ, ମହାତ୍ମା କେଶବଙ୍କ ବାକ୍ୟ ନ କଲେ ତୁମେ କେବେ ହେଁ ଶ୍ରେୟ, ସୁଖ କିମ୍ବା କଲ୍ୟାଣ ପାଇବ ନାହିଁ।
5.125.4
धर्म्यमर्थ्यं महाबाहुराह त्वां तात केशवः ।
तदर्थमभिपद्यस्व मा राजन्नीनशः प्रजाः ॥ ५.१२५.४ ॥
ମହାବାହୁ କେଶବ ତୁମକୁ ଧର୍ମ୍ୟ ଓ ହିତକର ବାକ୍ୟ କହିଛନ୍ତି। ହେ ତାତ, ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର। ହେ ରାଜନ, ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ।
5.125.5
ज्वलितां त्वमिमां लक्ष्मीं भारतीं सर्वराजसु ।
जीवतो धृतराष्ट्रस्य दौरात्म्याद्भंशयिष्यसि ॥ ५.१२५.५ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟତା ହେତୁ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଭାରତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ନଷ୍ଟ କରିବ।
5.125.6
आत्मानं च सहामात्यं सपुत्रभ्रातृबान्धवम् ।
अहमित्यनया बुद्ध्या जीविताद्धंशयिष्यतसि ॥ ५.१२५.६ ॥
"ମୁଁ" ଏହି ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମେ ନିଜକୁ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର, ଭ୍ରାତା ଓ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହିତ ଜୀବନରୁ ନଷ୍ଟ କରିବ।
5.125.7
अतिक्रामन्केशवस्य तथ्यं वचनमर्थवत् ।
पितुश्च भारतश्रेष्ठ विदुरस्य च धीमतः ॥ ५.१२५.७ ॥
ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଶବଙ୍କ ସତ୍ୟ ଓ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ, ତୁମ ପିତା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଦୁରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଜଣେ।
5.125.8
मा कुलघ्नः कुपुरुषो दुर्मतिः कापथं गमः ।
मातरं पितरं चैव मा मञ्जीः शोकसागरे ॥ ५.१२५.८ ॥
ହେ କୁଳନାଶକ, କୁପୁରୁଷ, ଦୁର୍ମତି, କୁପଥରେ ଯାଅ ନାହିଁ; ମାତା ଓ ପିତାଙ୍କୁ ଶୋକସାଗରରେ ବୁଡ଼ାଅ ନାହିଁ।
5.125.9
अथ द्रोणोऽब्रवीत्तत्र दुर्योधनमिदं वचः ।
अमर्षवशमापन्नं निःश्वसन्तं पुनःपुनः ॥ ५.१२५.९ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣ ସେଠାରେ, କ୍ରୋଧର ବଶୀଭୂତ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ନିଶ୍ୱାସ ପକାଉଥିବା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
5.125.10
धर्मार्थयुक्तं वचनमाह त्वां तात केशवः ।
तथा भीष्मः शान्तनवस्तञ्जुषस्व नराधिप ॥ ५.१२५.१० ॥
ହେ ତାତ, କେଶବ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ ତୁମକୁ କହିଛନ୍ତି; ସେହିପରି ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ। ହେ ନରାଧିପ, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର।
5.125.11
प्राज्ञौ मेधाविनौ दान्तावर्थकामौ बहुश्रुतौ ।
आहतुस्त्वां हितं वाक्यं तञ्जुषस्व नराधिप ॥ ५.१२५.११ ॥
ପ୍ରାଜ୍ଞ, ମେଧାବୀ, ଦାନ୍ତ, ଅର୍ଥକାମୀ ଓ ବହୁଶ୍ରୁତ ଦୁଇ ଜଣ ତୁମକୁ ହିତକର ବାକ୍ୟ କହିଛନ୍ତି; ହେ ନରାଧିପ, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର।
5.125.12
अनुतिष्ठ महाप्राज्ञ कृष्णभीष्मौ यदूचतुः ।
माधवं बुद्धिमोहेन माऽवमंस्थाः परन्तप ॥ ५.१२५.१२ ॥
ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଭୀଷ୍ମ ଯାହା କହିଲେ ତାହା ପାଳନ କର; ହେ ପରନ୍ତପ, ବୁଦ୍ଧିର ମୋହରେ ମାଧବଙ୍କୁ ଅବମାନନା କର ନାହିଁ।
5.125.13
ये त्वां प्रोत्साहयन्त्येते नैते कृत्याय कर्हिचित् ।
वैरं परेषां ग्रीवायां प्रतिमोक्ष्यन्ति संयुगे ॥ ५.१२५.१३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାପି ତୁମର ଅହିତ କରିବେ ନାହିଁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଗଳାରେ ସେମାନେ ନିଜ ବୈର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବେ।
5.125.14
मा जीघनः प्रजाः सर्वाः पुत्रान्भ्रातॄंस्तथैव च ।
वासुदेवार्जुनौ यत्र विद्ध्यजेयानलं हि तान् ॥ ५.१२५.१४ ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା, ପୁତ୍ର ଓ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ବାସୁଦେବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଅଜେୟ ବୋଲି ଜାଣ।
5.125.15
एतच्चैव मतं सत्यं सुहृदोः कृष्णभीष्मयोः ।
यदि नादास्यसे तात पश्चात्तप्स्यसि भारत ॥ ५.१२५.१५ ॥
କୃଷ୍ଣ ଓ ଭୀଷ୍ମ ଦୁଇ ହିତୈଷୀଙ୍କ ମତ ଏହା ହିଁ ସତ୍ୟ। ହେ ବତ୍ସ, ଯଦି ତୁମେ ତାହା ଗ୍ରହଣ ନ କର ତେବେ ପରେ ଅନୁତାପ କରିବ, ହେ ଭରତ।
5.125.16
यथोक्तं जामदग्न्येन भूयानेष ततोऽर्जुनः ।
कृष्णो हि देवकीपुत्रो देवैरपि सुदुःसहः ।
किं ते सुखप्रियेणेह प्रोक्तेन भरतर्षभ ॥ ५.१२५.१६ ॥
ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ (ପରଶୁରାମ) କହିଥିବା ପରି, ଏହି ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦେବକୀପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁଃସହ। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁଖପ୍ରିୟ ଲୋକ ଏଠାରେ କହିଥିବା କଥାରେ ତୁମର କ'ଣ ପ୍ରୟୋଜନ?
5.125.17
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथेच्छसि तथा कुरु ।
न हि त्वामुत्सहे वक्तुं भूयो भरतसत्तम ॥ ५.१२५.१७ ॥
ଏ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି; ତୁମେ ଯେମିତି ଇଚ୍ଛା କର। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ପୁଣି କିଛି କହିବାର ସାହସ ମୋର ନାହିଁ।
5.125.18
तस्मिन्वाक्यान्तरे वाक्यं क्षत्ताऽपि विदुरोऽब्रवीत् ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य धार्तराष्ट्रममर्षणम् ॥ ५.१२५.१८ ॥
ସେହି କଥାର ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷତ୍ତା ବିଦୁର ମଧ୍ୟ କଥା କହିଲେ, କ୍ରୋଧୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଚାହିଁ।
5.125.19
दुर्योधन न शोचामि त्वामहं भरतर्षभ ।
इमो तु वृद्धौ शोचामि गान्धारीं पितरं च ते ॥ ५.१२५.१९ ॥
ହେ ଦୁର୍ଯୋଧନ, ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଶୋକ କରୁନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୁଇ ବୃଦ୍ଧ, ଗାନ୍ଧାରୀ ଏବଂ ତୁମ ପିତା ପାଇଁ ମୁଁ ଶୋକ କରେ।
5.125.20
यावनाथौ चरिष्येते त्वया नाथेन दुर्हृदा ।
हतमित्रौ हतामात्यौ लूनपक्षाविवाण्डजौ ॥ ५.१२५.२० ॥
ତୁମ ପରି ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ନାଥ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଅନାଥ ହୋଇ ବୁଲିବେ; ମିତ୍ର ଓ ଅମାତ୍ୟମାନେ ହତ ହେବେ, ସେମାନେ ପକ୍ଷ-କଟା ପକ୍ଷୀ ପରି ହେବେ।
5.125.21
भिक्षुकौ विचरिष्येते शोचन्तौ पृथिवीमिमाम् ।
कुलघ्नमीदृशं पापं जनयित्वा कुपूरुषम् ॥ ५.१२५.२१ ॥
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଶୋକ କରି ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଭିକ୍ଷୁକ ହୋଇ ବୁଲିବେ; କୁଳନାଶକ, ପାପୀ, ଅଧମ ତୁମକୁ ସେମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି।
5.125.22
अथ दुर्योधं राजा धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
आसीनं भ्रातृभिः सार्धं राजभिः परिवारितम् ॥ ५.१२५.२२ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଭାଇ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ବସିଥିବା ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ କହିଲେ।
5.125.23
दुर्योधन निबोधेदं शौरिणोक्तं महात्मना ।
आदत्स्व शिवमत्यन्तं योगक्षेमवदव्ययम् ॥ ५.१२५.२३ ॥
ହେ ଦୁର୍ଯୋଧନ, ମହାତ୍ମା ଶୌରି (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କ କଥିତ ଏହା ଶୁଣ। ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ଲାଭ-କ୍ଷେମ ଦେଇଥିବା ଓ ଅକ୍ଷୟ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
5.125.24
अनेन हि सहायेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ।
इष्टान्सर्वानभिप्रायान्प्राप्स्यामः सर्वराजसु ॥ ५.१२५.२४ ॥
ଅନାୟାସେ କର୍ମ କରୁଥିବା ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହାୟତାରେ, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଆମର ସମସ୍ତ ଇଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବୁ।
5.125.25
सुसंहतः केशवेन तात गच्छ युधिष्ठिरम् ।
चर स्वस्त्ययनं कृत्स्नं भरतानामनामयम् ॥ ५.१२५.२५ ॥
ହେ ବତ୍ସ, କେଶବଙ୍କ ସହିତ ସୁସଂହତ ହୋଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ; ଭରତବଂଶୀୟଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲ୍ୟାଣ ଓ ନିରାମୟତା ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ-ଅନୁଷ୍ଠାନ କର।
5.125.26
वासुदेवेन तीर्थेन तात गच्छस्व संशमम् ।
कालप्राप्तमिदं मन्ये मा त्वं दुर्योधनातिगाः ॥ ५.१२५.२६ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ମାର୍ଗରେ ଶାନ୍ତି ଦିଗକୁ ଯାଅ; ମୋ ମତରେ ଏହା ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ; ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରନାହିଁ।
5.125.27
शमं चेद्याचमानं त्वं प्रत्याख्यास्यसि केशवम् ।
त्वदर्थमभिजल्पन्तं न तवास्त्यपराभवः ॥ ५.१२५.२७ ॥
ଶାନ୍ତି ଯାଚିଥିବା, ତୋ ହିତ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିବା କେଶବଙ୍କୁ ଯଦି ତୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବୁ, ତେବେ ତୋର ପରାଜୟ ନିଶ୍ଚିତ।