Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.125

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

5.125.1

ततः शान्तनवो भीष्मो दुर्योधनममर्षणम् ।
केशवस्य वचः श्रुत्वा प्रोवाच भरतर्षभ ॥ ५.१२५.१ ॥

അപ്പോൾ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ ഭീഷ്മർ കേശവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കോപിഷ്ഠനായ ദുര്യോധനനോട്, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

5.125.2

कृष्णेन वाक्यमुक्तोऽसि सृहृदां शममिच्छता ।
अन्वपद्यस्व तत्तात मा मन्युवशमन्वगाः । ॥ ५.१२५.२ ॥

സുഹൃത്തുക്കളുടെ സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ നിന്നോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രിയപുത്രാ, അവനെ അനുസരിക്കുക; കോപത്തിന്റെ വശത്തിൽ പോകരുത്.

5.125.3

अकृत्वा वचनं तात केशवस्य महात्मनः ।
श्रेयो न जातु न सुखं न कल्याणमवाप्स्यसि ॥ ५.१२५.३ ॥

പ്രിയപുത്രാ, മഹാത്മാവായ കേശവന്റെ വാക്ക് പാലിക്കാതെ നീ ഒരിക്കലും ശ്രേയസ്സോ സുഖമോ മംഗളമോ നേടില്ല.

5.125.4

धर्म्यमर्थ्यं महाबाहुराह त्वां तात केशवः ।
तदर्थमभिपद्यस्व मा राजन्नीनशः प्रजाः ॥ ५.१२५.४ ॥

മഹാബാഹുവായ കേശവൻ നിന്നോട് ധർമ്മവും ഹിതവുമുള്ള വാക്ക് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രിയപുത്രാ, അതിനായി അവനെ അനുസരിക്കുക. രാജാവേ, പ്രജകളെ നശിപ്പിക്കരുത്.

5.125.5

ज्वलितां त्वमिमां लक्ष्मीं भारतीं सर्वराजसु ।
जीवतो धृतराष्ट्रस्य दौरात्म्याद्भंशयिष्यसि ॥ ५.१२५.५ ॥

ധൃതരാഷ്ട്രൻ ജീവിച്ചിരിക്കെ, ദുഷ്ടതകൊണ്ട് സർവരാജാക്കന്മാർക്കിടയിൽ ജ്വലിക്കുന്ന ഭാരതലക്ഷ്മിയെ നീ നശിപ്പിക്കും.

5.125.6

आत्मानं च सहामात्यं सपुत्रभ्रातृबान्धवम् ।
अहमित्यनया बुद्ध्या जीविताद्धंशयिष्यतसि ॥ ५.१२५.६ ॥

"ഞാൻ" എന്ന ഈ ബുദ്ധികൊണ്ട്, മന്ത്രിമാരോടും പുത്രന്മാരോടും സഹോദരന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി നിന്നെത്തന്നെ ജീവനിൽ നിന്ന് നശിപ്പിക്കും.

5.125.7

अतिक्रामन्केशवस्य तथ्यं वचनमर्थवत् ।
पितुश्च भारतश्रेष्ठ विदुरस्य च धीमतः ॥ ५.१२५.७ ॥

ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, കേശവന്റെ സത്യവും അർത്ഥവത്തുമായ വാക്കും, നിന്റെ പിതാവിന്റെയും ബുദ്ധിമാനായ വിദുരന്റെയും വാക്കും ലംഘിക്കുന്നവൻ.

5.125.8

मा कुलघ्नः कुपुरुषो दुर्मतिः कापथं गमः ।
मातरं पितरं चैव मा मञ्जीः शोकसागरे ॥ ५.१२५.८ ॥

കുലനാശകാ, അധമാ, ദുർബുദ്ധീ, തെറ്റായ വഴിയിൽ പോകരുത്; മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും ദുഃഖസാഗരത്തിൽ മുക്കരുത്.

5.125.9

अथ द्रोणोऽब्रवीत्तत्र दुर्योधनमिदं वचः ।
अमर्षवशमापन्नं निःश्वसन्तं पुनःपुनः ॥ ५.१२५.९ ॥

അപ്പോൾ ദ്രോണൻ അവിടെ, കോപവശനായി വീണ്ടും വീണ്ടും നെടുവീർപ്പിടുന്ന ദുര്യോധനനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.

5.125.10

धर्मार्थयुक्तं वचनमाह त्वां तात केशवः ।
तथा भीष्मः शान्तनवस्तञ्जुषस्व नराधिप ॥ ५.१२५.१० ॥

പ്രിയനേ, കേശവൻ ധർമ്മാർത്ഥയുക്തമായ വാക്ക് നിന്നോട് പറഞ്ഞു; അതുപോലെ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭീഷ്മനും. നരാധിപാ, അത് അംഗീകരിക്കുക.

5.125.11

प्राज्ञौ मेधाविनौ दान्तावर्थकामौ बहुश्रुतौ ।
आहतुस्त्वां हितं वाक्यं तञ्जुषस्व नराधिप ॥ ५.१२५.११ ॥

പ്രാജ്ഞരും മേധാവികളും ദാന്തരും അർത്ഥകാമികളും ബഹുശ്രുതരുമായ ഇരുവർ നിന്നോട് ഹിതമായ വാക്ക് പറഞ്ഞു; നരാധിപാ, അത് അംഗീകരിക്കുക.

5.125.12

अनुतिष्ठ महाप्राज्ञ कृष्णभीष्मौ यदूचतुः ।
माधवं बुद्धिमोहेन माऽवमंस्थाः परन्तप ॥ ५.१२५.१२ ॥

മഹാപ്രാജ്ഞാ, കൃഷ്ണനും ഭീഷ്മനും പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കുക; പരന്തപാ, ബുദ്ധിമോഹത്താൽ മാധവനെ അവമാനിക്കരുത്.

5.125.13

ये त्वां प्रोत्साहयन्त्येते नैते कृत्याय कर्हिचित् ।
वैरं परेषां ग्रीवायां प्रतिमोक्ष्यन्ति संयुगे ॥ ५.१२५.१३ ॥

നിന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ഇവർ ഒരിക്കലും നിനക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നവരല്ല; യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളുടെ കഴുത്തിൽ തങ്ങളുടെ വൈരം തീർക്കും.

5.125.14

मा जीघनः प्रजाः सर्वाः पुत्रान्भ्रातॄंस्तथैव च ।
वासुदेवार्जुनौ यत्र विद्ध्यजेयानलं हि तान् ॥ ५.१२५.१४ ॥

എല്ലാ പ്രജകളെയും പുത്രന്മാരെയും സഹോദരന്മാരെയും കൊല്ലരുത്; വാസുദേവനും അർജുനനും ഉള്ളിടത്ത് അവർ അജേയരെന്നറിയുക.

5.125.15

एतच्चैव मतं सत्यं सुहृदोः कृष्णभीष्मयोः ।
यदि नादास्यसे तात पश्चात्तप्स्यसि भारत ॥ ५.१२५.१५ ॥

കൃഷ്ണന്റെയും ഭീഷ്മന്റെയും ഈ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെ അഭിപ്രായം തന്നെയാണ് സത്യം. പ്രിയനേ, നീ സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നീട് പശ്ചാത്തപിക്കും, ഭാരതാ.

5.125.16

यथोक्तं जामदग्न्येन भूयानेष ततोऽर्जुनः ।
कृष्णो हि देवकीपुत्रो देवैरपि सुदुःसहः ।
किं ते सुखप्रियेणेह प्रोक्तेन भरतर्षभ ॥ ५.१२५.१६ ॥

ജാമദഗ്ന്യൻ (പരശുരാമൻ) പറഞ്ഞതുപോലെ ഈ അർജുനൻ അതിലും മികച്ചവനാണ്. ദേവകീപുത്രനായ കൃഷ്ണൻ ദേവന്മാർക്കുപോലും നേരിടാൻ പ്രയാസമുള്ളവനാണ്. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സുഖപ്രിയനായവൻ ഇവിടെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾകൊണ്ട് നിനക്കെന്ത് പ്രയോജനം?

5.125.17

एतत्ते सर्वमाख्यातं यथेच्छसि तथा कुरु ।
न हि त्वामुत्सहे वक्तुं भूयो भरतसत्तम ॥ ५.१२५.१७ ॥

ഇതെല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞു; നിനക്കിഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ചെയ്യുക. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നോട് വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നില്ല.

5.125.18

तस्मिन्वाक्यान्तरे वाक्यं क्षत्ताऽपि विदुरोऽब्रवीत् ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य धार्तराष्ट्रममर्षणम् ॥ ५.१२५.१८ ॥

ആ വാക്കുകൾക്കിടയിൽ ക്ഷത്താവായ വിദുരനും സംസാരിച്ചു, കോപിയായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ ദുര്യോധനനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്.

5.125.19

दुर्योधन न शोचामि त्वामहं भरतर्षभ ।
इमो तु वृद्धौ शोचामि गान्धारीं पितरं च ते ॥ ५.१२५.१९ ॥

ദുര്യോധനാ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി ദുഃഖിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഈ രണ്ടു വൃദ്ധരായ ഗാന്ധാരിയെയും നിന്റെ പിതാവിനെയും ഓർത്ത് ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നു.

5.125.20

यावनाथौ चरिष्येते त्वया नाथेन दुर्हृदा ।
हतमित्रौ हतामात्यौ लूनपक्षाविवाण्डजौ ॥ ५.१२५.२० ॥

നിന്നെപ്പോലെ ദുഷ്ടഹൃദയനായ നാഥനാൽ അവർ ഇരുവരും നാഥനില്ലാത്തവരായി അലയും; മിത്രങ്ങളും മന്ത്രിമാരും വധിക്കപ്പെട്ട്, ചിറകറ്റ പക്ഷികളെപ്പോലെയാകും.

5.125.21

भिक्षुकौ विचरिष्येते शोचन्तौ पृथिवीमिमाम् ।
कुलघ्नमीदृशं पापं जनयित्वा कुपूरुषम् ॥ ५.१२५.२१ ॥

ഈ ഭൂമിയിൽ ദുഃഖിച്ച് ആ ഇരുവരും ഭിക്ഷുക്കളായി അലയും; കുലനാശകനും പാപിയും അധമനുമായ നിന്നെ അവർ ജനിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട്.

5.125.22

अथ दुर्योधं राजा धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
आसीनं भ्रातृभिः सार्धं राजभिः परिवारितम् ॥ ५.१२५.२२ ॥

അപ്പോൾ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, സഹോദരന്മാരോടും രാജാക്കന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഇരിക്കുന്ന ദുര്യോധനനോട് സംസാരിച്ചു.

5.125.23

दुर्योधन निबोधेदं शौरिणोक्तं महात्मना ।
आदत्स्व शिवमत्यन्तं योगक्षेमवदव्ययम् ॥ ५.१२५.२३ ॥

ദുര്യോധനാ, മഹാത്മാവായ ശൗരി (കൃഷ്ണൻ) പറഞ്ഞ ഇതു കേൾക്കുക. അത്യന്തം മംഗളകരവും നേട്ടവും സുരക്ഷയും നൽകുന്നതും അക്ഷയവുമായതിനെ സ്വീകരിക്കുക.

5.125.24

अनेन हि सहायेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ।
इष्टान्सर्वानभिप्रायान्प्राप्स्यामः सर्वराजसु ॥ ५.१२५.२४ ॥

അനായാസം കർമ്മം ചെയ്യുന്ന ഈ കൃഷ്ണന്റെ സഹായത്താൽ, സകല രാജാക്കന്മാർക്കിടയിലും നാം ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടും.

5.125.25

सुसंहतः केशवेन तात गच्छ युधिष्ठिरम् ।
चर स्वस्त्ययनं कृत्स्नं भरतानामनामयम् ॥ ५.१२५.२५ ॥

മകനേ, കേശവനോടൊപ്പം നല്ല യോജിപ്പോടെ യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ; ഭരതവംശത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ക്ഷേമത്തിനും ആരോഗ്യത്തിനുമായി മംഗളാചാരം അനുഷ്ഠിക്കൂ.

5.125.26

वासुदेवेन तीर्थेन तात गच्छस्व संशमम् ।
कालप्राप्तमिदं मन्ये मा त्वं दुर्योधनातिगाः ॥ ५.१२५.२६ ॥

മകനേ, വാസുദേവന്റെ മാർഗത്തിലൂടെ സമാധാനത്തിലേക്ക് പോകൂ; ഇതാണ് ഉചിതമായ സമയം എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു; ദുര്യോധനന്റെ വഴി പിന്തുടരരുത്.

5.125.27

शमं चेद्याचमानं त्वं प्रत्याख्यास्यसि केशवम् ।
त्वदर्थमभिजल्पन्तं न तवास्त्यपराभवः ॥ ५.१२५.२७ ॥

സമാധാനം യാചിച്ച്, നിന്റെ നന്മയ്ക്കായി അപേക്ഷിക്കുന്ന കേശവനെ നീ നിരസിച്ചാൽ നിനക്ക് പരാജയം ഉറപ്പാണ്.