Mahābhārata · Adhyāya 5.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.126.1
धृतराष्ट्रवचः श्रुत्वा भीष्मद्रोणौ समव्यथौ ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमूचतुः शासनातिगम् ॥ ५.१२६.१ ॥
Al oír las palabras de Dhṛtarāṣṭra, Bhīṣma y Droṇa, igualmente afligidos, dijeron estas palabras a Duryodhana, quien había transgredido la orden.
5.126.2
यावत्कृष्णावसन्नद्धौ यावत्तिष्ठति गाण्डिवम् ।
यावद्धौम्यो न मेधाग्नौ जुहोतीह द्विषद्बलम् ॥ ५.१२६.२ ॥
Mientras Kṛṣṇa y Arjuna no estén armados, mientras el arco Gāṇḍīva esté en pie, mientras Dhaumya no ofrezca oblaciones en el fuego sacrificial, aquí permanece el ejército enemigo.
5.126.3
यावन्न प्रेक्षते क्रूद्धः सेनां तव युधिष्ठिरः ।
ह्रीनिषेवो महेष्वासस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.३ ॥
Mientras Yudhiṣṭhira, el gran arquero que guarda la modestia, no mire con ira a tu ejército, que cese esta matanza.
5.126.4
यावन्न दृश्यते पार्थः स्वेऽप्यनीके व्यवस्थितः ।
भीमसेनो महेष्वासस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.४ ॥
Mientras Pārtha (Arjuna), que está apostado en su propio ejército, no sea visto, y el gran arquero Bhīmasena no sea visto, que cese esta matanza.
5.126.5
यावन्न चरते मार्गान्पृतनामभिधर्षयन् ।
भीमसेनो गदापाणिस्तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ५.१२६.५ ॥
Mientras Bhīmasena, con la maza en la mano, no esté recorriendo los caminos y atacando al ejército, que los Pāṇḍavas lo apacigüen.
5.126.6
यावन्न शातयत्याजौ शिरांसि गजयोधिनाम् ।
गदया वीरघातिन्या फलानीव वनस्पतेः ।
कालेन परिपक्वानि तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.६ ॥
Mientras no sean derribadas en batalla las cabezas de los guerreros de elefantes con la maza que mata héroes, como frutos maduros que caen de un árbol a su tiempo, que cese esta matanza.
5.126.7
नकुलः सहदेवश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
विराटश्च शिखण्डी च शैशुपालिश्च दंशिताः ॥ ५.१२६.७ ॥
Nakula, Sahadeva, Dhṛṣṭadyumna, el hijo de Pṛṣata, Virāṭa, Śikhaṇḍin y el hijo de Śiśupāla, armados y dispuestos.
5.126.8
यावन्न प्रविशन्त्येते नक्रा इव महार्णवम् ।
कृतास्त्राः क्षिप्रमस्यन्तस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.८ ॥
Hasta que estos arqueros diestros, disparando veloces, entren como cocodrilos en el gran océano, que cese esta matanza.
5.126.9
यावन्न सुकुमारेषु शरीरेषु महीक्षिताम् ।
गार्ध्रपत्राः पतन्त्युग्रास्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.९ ॥
Hasta que las feroces flechas emplumadas de buitre caigan sobre los cuerpos tiernos de los reyes, que cese esta matanza.
5.126.10
चन्दनागुरुदिग्धेषु हारनिष्कधरेषु च ।
नोरस्सु यावद्योधानां महेष्वासैर्महेषवः ॥ ५.१२६.१० ॥
Hasta que las grandes flechas de arqueros poderosos hieran los pechos de los guerreros ungidos con sándalo y áloe, adornados con collares y oro,
5.126.11
कृतस्त्रैः क्षिप्रमस्यद्भिर्दूरपातिभिरायसाः ।
अभिलक्ष्यैर्निपात्यन्ते तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.११ ॥
Hasta que las flechas de hierro, disparadas rápidamente desde lejos por maestros de las armas, caigan sobre sus blancos, que cese esta matanza.
5.126.12
अभिवादयमानं त्वां शिरसा राजकुञ्जरः ।
पाणिभ्यां प्रतिगृह्णातु धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ५.१२६.१२ ॥
Inclinando la cabeza en homenaje ante ti, que el rey del dharma Yudhiṣṭhira, elefante entre los reyes, te reciba con ambas manos.
5.126.13
ध्वजाङ्कुशपताकाङ्कं दक्षिणं ते सुदक्षिणः ।
स्कन्धे निक्षिपतां बहुं शान्तये भरतर्षभ ॥ ५.१२६.१३ ॥
Que el de buena mano derecha coloque sobre su hombro, con gran respeto y para la paz, tu mano derecha marcada con el estandarte, el aguijón y la banderola, oh toro de los Bharatas.
5.126.14
रत्नौषधिसमेतेन रत्नाङ्गुलितलेन च ।
उपविष्टस्य पृष्ठं ते पाणिना परिमार्जतु ॥ ५.१२६.१४ ॥
Con una palma provista de joyas y hierbas, de dedos engastados en gemas, que te acaricie la espalda mientras estás sentado.
5.126.15
शालस्कन्धो महाबहुस्त्वां स्वजानो वृकोदरः ।
साम्नाऽभिवदतां चापि शान्तये भरतर्षभ ॥ ५.१२६.१५ ॥
También tu propio pariente Vṛkodara, de hombros como el árbol sal y grandes brazos, te saluda con palabras conciliadoras por la paz, toro de los Bharatas.
5.126.16
अर्जुनेन यमाभ्यां च त्रिभिस्तैरभिवादितः ।
मूर्ध्नि तान्समुपाघ्राय प्रेम्णाऽभिवद पार्थिव ॥ ५.१२६.१६ ॥
Saludado por Arjuna, los dos gemelos y aquellos tres, besa sus cabezas y devuelve su saludo con afecto, oh rey.
5.126.17
दृष्ट्वा त्वां पाण्डवैर्वीरैर्भ्रातृभिः सह संगतम् ।
यावदानन्दजाश्रूणि प्रन्मुञ्चन्तु नराधिपाः ॥ ५.१२६.१७ ॥
Al verte reunido con los heroicos Pāṇḍavas y tus hermanos, que los reyes derramen lágrimas de alegría cuanto puedan.
5.126.18
घुष्यतां राजधानीषु सर्वसंपन्महीक्षिताम् ।
पृथिवी भ्रातृभावेन भुज्यतां विज्वरो भव ॥ ५.१२६.१८ ॥
Sea proclamado en las capitales reales entre todos los reyes prósperos: que la tierra se disfrute en espíritu fraterno; sé libre de angustia.