Mahābhārata · Adhyāya 5.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.126.1
धृतराष्ट्रवचः श्रुत्वा भीष्मद्रोणौ समव्यथौ ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमूचतुः शासनातिगम् ॥ ५.१२६.१ ॥
Als Bhīṣma und Droṇa die Worte Dhṛtarāṣṭras hörten, beide gleichermaßen betrübt, sprachen sie diese Worte zu Duryodhana, der den Befehl übertreten hatte.
5.126.2
यावत्कृष्णावसन्नद्धौ यावत्तिष्ठति गाण्डिवम् ।
यावद्धौम्यो न मेधाग्नौ जुहोतीह द्विषद्बलम् ॥ ५.१२६.२ ॥
Solange Kṛṣṇa und Arjuna nicht gepanzert sind, solange der Bogen Gāṇḍīva bereitsteht, solange Dhaumya nicht im Opferfeuer Opfergaben darbringt, bleibt hier das feindliche Heer.
5.126.3
यावन्न प्रेक्षते क्रूद्धः सेनां तव युधिष्ठिरः ।
ह्रीनिषेवो महेष्वासस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.३ ॥
Solange Yudhiṣṭhira, der große Bogenschütze, der die Scham bewahrt, in Zorn nicht auf dein Heer blickt, möge dieses Gemetzel ruhen.
5.126.4
यावन्न दृश्यते पार्थः स्वेऽप्यनीके व्यवस्थितः ।
भीमसेनो महेष्वासस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.४ ॥
Solange Pārtha (Arjuna), der im eigenen Heer steht, nicht gesehen wird, und der große Bogenschütze Bhīmasena nicht gesehen wird, möge dieses Gemetzel ruhen.
5.126.5
यावन्न चरते मार्गान्पृतनामभिधर्षयन् ।
भीमसेनो गदापाणिस्तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ५.१२६.५ ॥
Solange Bhīmasena mit der Keule in der Hand nicht die Wege durchstreift und das Heer angreift, mögen die Pāṇḍavas dies beruhigen.
5.126.6
यावन्न शातयत्याजौ शिरांसि गजयोधिनाम् ।
गदया वीरघातिन्या फलानीव वनस्पतेः ।
कालेन परिपक्वानि तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.६ ॥
Solange die Häupter der Elefantenkämpfer nicht im Kampf mit der heldentötenden Keule abgeschlagen werden wie reife Früchte vom Baum zur rechten Zeit, möge dieses Gemetzel ruhen.
5.126.7
नकुलः सहदेवश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
विराटश्च शिखण्डी च शैशुपालिश्च दंशिताः ॥ ५.१२६.७ ॥
Nakula, Sahadeva, Dhṛṣṭadyumna, der Sohn des Pṛṣata, Virāṭa, Śikhaṇḍin und der Sohn des Śiśupāla, gewappnet.
5.126.8
यावन्न प्रविशन्त्येते नक्रा इव महार्णवम् ।
कृतास्त्राः क्षिप्रमस्यन्तस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.८ ॥
Solange diese kundigen Bogenschützen, schnell schießend, nicht eindringen wie Krokodile in den großen Ozean, möge dieses Gemetzel enden.
5.126.9
यावन्न सुकुमारेषु शरीरेषु महीक्षिताम् ।
गार्ध्रपत्राः पतन्त्युग्रास्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.९ ॥
Solange die grimmigen geierfederngeschmückten Pfeile nicht auf die zarten Leiber der Könige fallen, möge dieses Gemetzel enden.
5.126.10
चन्दनागुरुदिग्धेषु हारनिष्कधरेषु च ।
नोरस्सु यावद्योधानां महेष्वासैर्महेषवः ॥ ५.१२६.१० ॥
Solange die großen Pfeile der mächtigen Bogenschützen nicht die mit Sandel und Aloe gesalbten Brüste der Krieger treffen, geschmückt mit Halsketten und Gold,
5.126.11
कृतस्त्रैः क्षिप्रमस्यद्भिर्दूरपातिभिरायसाः ।
अभिलक्ष्यैर्निपात्यन्ते तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.११ ॥
Solange eiserne Pfeile, schnell aus der Ferne geschossen von kundigen Waffenmeistern, auf die anvisierten Ziele fallen, möge dieses Gemetzel enden.
5.126.12
अभिवादयमानं त्वां शिरसा राजकुञ्जरः ।
पाणिभ्यां प्रतिगृह्णातु धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ५.१२६.१२ ॥
Mit gesenktem Haupt dir ehrerbietig grüßend, möge der König des Dharma, Yudhiṣṭhira, der Elefant unter den Königen, dich mit beiden Händen empfangen.
5.126.13
ध्वजाङ्कुशपताकाङ्कं दक्षिणं ते सुदक्षिणः ।
स्कन्धे निक्षिपतां बहुं शान्तये भरतर्षभ ॥ ५.१२६.१३ ॥
Möge der mit der guten rechten Hand dir deine rechte Hand, gezeichnet mit Banner, Stachel und Wimpel, in großer Ehre auf seine Schulter legen, um des Friedens willen, Stier der Bharatas.
5.126.14
रत्नौषधिसमेतेन रत्नाङ्गुलितलेन च ।
उपविष्टस्य पृष्ठं ते पाणिना परिमार्जतु ॥ ५.१२६.१४ ॥
Mit einer Handfläche, die mit Juwelen und Kräutern versehen ist, mit juwelengeschmückten Fingern, möge er deinen Rücken streicheln, während du sitzt.
5.126.15
शालस्कन्धो महाबहुस्त्वां स्वजानो वृकोदरः ।
साम्नाऽभिवदतां चापि शान्तये भरतर्षभ ॥ ५.१२६.१५ ॥
Auch dein eigener Verwandter Vṛkodara, mit Schultern wie ein Sal-Baum und großen Armen, grüße dich mit versöhnlichen Worten um des Friedens willen, Stier der Bharatas.
5.126.16
अर्जुनेन यमाभ्यां च त्रिभिस्तैरभिवादितः ।
मूर्ध्नि तान्समुपाघ्राय प्रेम्णाऽभिवद पार्थिव ॥ ५.१२६.१६ ॥
Von Arjuna, den beiden Zwillingen und diesen dreien gegrüßt, küsse ihre Häupter und erwidere ihren Gruß mit Zuneigung, o König.
5.126.17
दृष्ट्वा त्वां पाण्डवैर्वीरैर्भ्रातृभिः सह संगतम् ।
यावदानन्दजाश्रूणि प्रन्मुञ्चन्तु नराधिपाः ॥ ५.१२६.१७ ॥
Als sie dich mit den heldenhaften Pāṇḍavas und deinen Brüdern vereint sehen, mögen die Könige Freudentränen vergießen, so viele sie können.
5.126.18
घुष्यतां राजधानीषु सर्वसंपन्महीक्षिताम् ।
पृथिवी भ्रातृभावेन भुज्यतां विज्वरो भव ॥ ५.१२६.१८ ॥
Man verkünde in den Residenzstädten unter allen wohlhabenden Königen: Die Erde werde in brüderlichem Geist genossen; sei frei von Kummer.