Mahābhārata · Adhyāya 5.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.126.1
धृतराष्ट्रवचः श्रुत्वा भीष्मद्रोणौ समव्यथौ ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमूचतुः शासनातिगम् ॥ ५.१२६.१ ॥
Ao ouvir as palavras de Dhṛtarāṣṭra, Bhīṣma e Droṇa, igualmente aflitos, disseram estas palavras a Duryodhana, que havia transgredido a ordem.
5.126.2
यावत्कृष्णावसन्नद्धौ यावत्तिष्ठति गाण्डिवम् ।
यावद्धौम्यो न मेधाग्नौ जुहोतीह द्विषद्बलम् ॥ ५.१२६.२ ॥
Enquanto Kṛṣṇa e Arjuna não estiverem armados, enquanto o arco Gāṇḍīva estiver de pé, enquanto Dhaumya não oferecer oblações no fogo sacrificial, aqui permanece o exército inimigo.
5.126.3
यावन्न प्रेक्षते क्रूद्धः सेनां तव युधिष्ठिरः ।
ह्रीनिषेवो महेष्वासस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.३ ॥
Enquanto Yudhiṣṭhira, o grande arqueiro que preza a modéstia, não olhar com ira para o seu exército, que cesse este massacre.
5.126.4
यावन्न दृश्यते पार्थः स्वेऽप्यनीके व्यवस्थितः ।
भीमसेनो महेष्वासस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.४ ॥
Enquanto Pārtha (Arjuna), postado em seu próprio exército, não for visto, e o grande arqueiro Bhīmasena não for visto, que cesse este massacre.
5.126.5
यावन्न चरते मार्गान्पृतनामभिधर्षयन् ।
भीमसेनो गदापाणिस्तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ५.१२६.५ ॥
Enquanto Bhīmasena, com a maça na mão, não estiver percorrendo os caminhos e atacando o exército, que os Pāṇḍavas o acalmem.
5.126.6
यावन्न शातयत्याजौ शिरांसि गजयोधिनाम् ।
गदया वीरघातिन्या फलानीव वनस्पतेः ।
कालेन परिपक्वानि तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.६ ॥
Enquanto as cabeças dos guerreiros de elefante não forem decepadas em batalha pela maça que mata heróis, como frutos maduros que caem da árvore no tempo certo, que cesse esta matança.
5.126.7
नकुलः सहदेवश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
विराटश्च शिखण्डी च शैशुपालिश्च दंशिताः ॥ ५.१२६.७ ॥
Nakula, Sahadeva, Dhṛṣṭadyumna, o filho de Pṛṣata, Virāṭa, Śikhaṇḍin e o filho de Śiśupāla, armados e prontos.
5.126.8
यावन्न प्रविशन्त्येते नक्रा इव महार्णवम् ।
कृतास्त्राः क्षिप्रमस्यन्तस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.८ ॥
Até que estes arqueiros hábeis, atirando rapidamente, entrem como crocodilos no grande oceano, que cesse este massacre.
5.126.9
यावन्न सुकुमारेषु शरीरेषु महीक्षिताम् ।
गार्ध्रपत्राः पतन्त्युग्रास्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.९ ॥
Até que as ferozes flechas emplumadas de abutre caiam sobre os corpos delicados dos reis, que cesse este massacre.
5.126.10
चन्दनागुरुदिग्धेषु हारनिष्कधरेषु च ।
नोरस्सु यावद्योधानां महेष्वासैर्महेषवः ॥ ५.१२६.१० ॥
Até que as grandes flechas dos poderosos arqueiros atinjam os peitos dos guerreiros ungidos com sândalo e aloés, adornados de colares e ouro,
5.126.11
कृतस्त्रैः क्षिप्रमस्यद्भिर्दूरपातिभिरायसाः ।
अभिलक्ष्यैर्निपात्यन्ते तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ ५.१२६.११ ॥
Até que as flechas de ferro, disparadas rapidamente à distância por mestres das armas, caiam sobre seus alvos, que cesse este massacre.
5.126.12
अभिवादयमानं त्वां शिरसा राजकुञ्जरः ।
पाणिभ्यां प्रतिगृह्णातु धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ५.१२६.१२ ॥
Inclinando a cabeça em homenagem a ti, que o rei do dharma Yudhiṣṭhira, elefante entre os reis, te receba com ambas as mãos.
5.126.13
ध्वजाङ्कुशपताकाङ्कं दक्षिणं ते सुदक्षिणः ।
स्कन्धे निक्षिपतां बहुं शान्तये भरतर्षभ ॥ ५.१२६.१३ ॥
Que o de boa mão direita coloque sobre o seu ombro, com grande honra e para a paz, a tua mão direita marcada com o estandarte, o aguilhão e a bandeirola, ó touro dos Bharatas.
5.126.14
रत्नौषधिसमेतेन रत्नाङ्गुलितलेन च ।
उपविष्टस्य पृष्ठं ते पाणिना परिमार्जतु ॥ ५.१२६.१४ ॥
Com uma palma provida de joias e ervas, de dedos adornados com gemas, que ele acaricie as tuas costas enquanto estás sentado.
5.126.15
शालस्कन्धो महाबहुस्त्वां स्वजानो वृकोदरः ।
साम्नाऽभिवदतां चापि शान्तये भरतर्षभ ॥ ५.१२६.१५ ॥
Também o teu próprio parente Vṛkodara, de ombros como os do sal e grandes braços, te saúda com palavras conciliadoras pela paz, ó touro dos Bharatas.
5.126.16
अर्जुनेन यमाभ्यां च त्रिभिस्तैरभिवादितः ।
मूर्ध्नि तान्समुपाघ्राय प्रेम्णाऽभिवद पार्थिव ॥ ५.१२६.१६ ॥
Saudado por Arjuna, pelos dois gêmeos e por aqueles três, beija-lhes as cabeças e retribui a saudação com afeto, ó rei.
5.126.17
दृष्ट्वा त्वां पाण्डवैर्वीरैर्भ्रातृभिः सह संगतम् ।
यावदानन्दजाश्रूणि प्रन्मुञ्चन्तु नराधिपाः ॥ ५.१२६.१७ ॥
Ao ver-te reunido com os heroicos Pāṇḍavas e os teus irmãos, que os reis derramem lágrimas de alegria o quanto puderem.
5.126.18
घुष्यतां राजधानीषु सर्वसंपन्महीक्षिताम् ।
पृथिवी भ्रातृभावेन भुज्यतां विज्वरो भव ॥ ५.१२६.१८ ॥
Que seja proclamado nas capitais reais entre todos os reis prósperos: que a terra seja desfrutada em espírito fraterno; sê livre de aflição.