مهابهاراتا · أدهيايا 5.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.127.1
श्रुत्वा दुर्योधनो वाक्यमप्रियं कुरुसंसदि ।
प्रत्युवाच महाबाहुं वासुदेवं यशस्विनम् ॥ ५.१२७.१ ॥
لما سمع دُرْيودهانا ذلك الكلام المؤلم في مجلس الكورو، أجاب فاسوديفا العظيم الذراعين المجيد.
5.127.2
प्रसमीक्ष्य भवानेतद्वक्तुमर्हति केशव ।
मामेव हि विशेषेण विभाष्य परिगर्हसे ॥ ५.१२७.२ ॥
يا كيشافا، كان ينبغي لك أن تتأمل في ذلك قبل أن تتكلم؛ إنك تلوم أنا بخاصة.
5.127.3
भक्तिवादेन पार्थानामकस्मान्मधुसूदन ।
भवान्गर्हयति नित्यं किं समीक्ष्य बलाबलम् ॥ ५.१२७.३ ॥
يا مادهوسودانا، بذريعة التفاني لأبناء بريثا، لماذا تلومني دائماً بلا سبب؟ هل وزنت القوة والضعف؟
5.127.4
भवान्क्षत्ता च राजा वाऽप्याचार्यो वा पितामहः ।
मामेव परिगर्हन्ते नान्यं कंचन पाण्डवम् ॥ ५.१२७.४ ॥
أنت والوزير والملك والمعلم والجد — كلكم تلومونني أنا وحدي، لا أي باندافا آخر.
5.127.5
न चाहं लक्षये कंचिद्व्यभिचारमिहात्मनः ।
अथ सर्वे भवन्तो मां विद्विषन्ति सराजकाः ॥ ५.१२७.५ ॥
لا أرى في نفسي هنا أي خطيئة؛ ومع ذلك فإنكم جميعاً مع الملوك تكرهونني.
5.127.6
न चाहं कंचिदत्यर्थमपराधमरिन्दम ।
विचिन्तयन्प्रपश्यामि सुसूक्ष्ममपि केशव ॥ ५.१२७.६ ॥
يا قاهر الأعداء، يا كيشافا، حتى عند التأمل في أدق هفواتي، لا أرى ذنباً عظيماً البتة.
5.127.7
प्रियाभ्युपगते द्यूते पाण्डवा मधूसूदन ।
जिताः शकुनिना राज्यं तत्र किं मम दुष्कृतम् ॥ ५.१२७.७ ॥
يا مادهوسودانا، لما قُبلت لعبة النرد المحبوبة، هُزم البانداوا على يد شاكوني وخسروا المملكة. فأي ذنب ارتكبتُ في ذلك؟
5.127.8
यत्पुनर्द्रविणं किंचित्तत्राजीयन्त पाण्डवाः ।
तेभ्य एवाभ्यनुज्ञातं तत्तद मधुसूदन ॥ ५.१२७.८ ॥
يا مادهوسودانا، أُذن بأن يُردّ إليهم وحدهم كل ما استعاده البانداوا هناك من ثروة.
5.127.9
अपराधो न चास्माकं यत्ते ह्यक्षैः पराजिताः ।
अजेया जयतां श्रेष्ठ पार्थाः प्रव्राजिता वनम् ॥ ५.१२७.९ ॥
ليس ذنبنا أنهم هُزموا بالنرد. يا خير المنتصرين، أُرسل أبناء بريثا الذين لا يُقهرون إلى المنفى في الغابة.
5.127.10
केन वाऽप्यपवादेन विरुद्ध्यन्त्यरिभिः सह ।
अशक्ताः पाण्डवाः कृष्ण प्रहृष्टाः प्रत्यमित्रवत् ॥ ५.१२७.१० ॥
بأي تُهمة يعادون أعداءهم؟ يا كريشنا، البانداوا العاجزون يتصرفون بابتهاج كأنهم أعداء.
5.127.11
किमस्माभिः कृतं तेषां कस्मिन्वा पुनरागसि ।
धार्तराष्ट्राञ्जिघांसन्ति पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ॥ ५.१२७.११ ॥
ماذا فعلنا بهم، أو في أي ذنب؟ لماذا يريد البانداوا مع السرينجايا قتل أبناء دهريتاراشترا؟
5.127.12
न चापि वयमुग्रेण कर्मणा वचनेन वा ।
प्रभ्रष्टाः प्रणमामेह भयादपि शतक्रतुम् ॥ ५.१२७.१२ ॥
لم نسقط بفعل قاسٍ أو قول قاسٍ؛ وها نحن هنا نسجد، من خوف، حتى لشاتاكراتو (إندرا).
5.127.13
न च तं कृष्ण पश्यामि क्षत्रधर्ममनुष्ठितम् ।
उत्सहेत युधा जेतुं यो नः शत्रुनिबर्हण ॥ ५.१२७.१३ ॥
يا كريشنا، لا أرى أحدًا يتبع واجب المحارب ويجرؤ على هزيمتنا في القتال، يا مُبيد الأعداء.
5.127.14
न हि भीष्मकृपद्रोणाः सकर्णा मधुसूदन ।
देवैरपि युधा जेतुं शक्याः किमुत पाण्डवैः ॥ ५.१२७.१४ ॥
فإن بهيشما وكريبا ودرونا مع كارنا، يا مادهوسودانا، لا يمكن أن يُهزموا في القتال حتى من قِبَل الآلهة، فكيف بالباندافا؟
5.127.15
स्वधर्ममनुपश्यन्तो यदि माधव संयुगे ।
अस्त्रेण निधनं काले प्राप्स्यामः स्वर्ग्यमेव तत् ॥ ५.१२७.१५ ॥
يا مادهافا، إن نحن، ملتفتين إلى واجبنا الخاص، لقينا الموت في القتال بالسلاح في وقته المقدور، فذلك الموت بعينه يؤدي إلى السماء.
5.127.16
मुख्यश्चैवैष नो धर्मः क्षत्रियाणां जनार्दन ।
यच्छयीमहि सङ्ग्रामे शरतल्पगता वयम् ॥ ५.१२७.१६ ॥
يا جانارداna، هذا هو واجبنا الأول بوصفنا محاربين: أن نرقد في المعركة على فراش من السهام.
5.127.17
ते वयं वीरशयनं प्राप्स्यामो यदि संयुगे ।
अप्रणम्यैव शत्रूणां न नस्तप्स्यन्ति माधव ॥ ५.१२७.१७ ॥
يا مادهافا، إن نحن نلنا فراش الأبطال في القتال دون أن ننحني للأعداء، فلن يعذبونا.
5.127.18
कश्च जातु कुले जातः क्षत्रधर्मेण वर्तयन् ।
भयाद्वृत्तिं समीक्ष्यैवं प्रणमेदिह कर्हिचित् ॥ ५.१२७.१८ ॥
من وُلد في أسرة محاربين، ويعيش بواجب المحارب، فيخضع هنا يومًا بدافع الخوف، ناظرًا في معاشه؟
5.127.19
उद्यच्छेदेव न नमेदुद्यमो ह्येव पौरुषम् ।
अप्यपर्वणि भज्येत न नमेदिह कर्हिचित् ॥ ५.१२७.१९ ॥
ينبغي للمرء أن ينهض ولا ينحني، فالجهد نفسه هو الرجولة. وإن انكسر في وقت النكبة، فلا ينحنِ هنا أبدًا.
5.127.20
इति मातङ्गवचनं परिप्सन्ति हितेप्सवः ।
धर्माय चैव प्रणमेद्ब्राह्मणेभ्यश्च मद्विधः ॥ ५.१२७.२० ॥
وهكذا يتمسك ذوو الخير بقول ماتانغا. ومثلي ينبغي أن ينحني لأجل الدهارما وللبراهمة وحدهم.
5.127.21
अचिन्तयन्कंचिदन्यं यावज्जीवं तथा चरेत् ।
एष धर्मः क्षत्रियाणां मतमेतच्च मे सदा ॥ ५.१२७.२१ ॥
دون أن يفكر المرء في أحد غيره، ينبغي أن يسلك هكذا ما دام حيًّا. هذا دهارما الكشاتريا، وهذا رأيي دائمًا.
5.127.22
राज्यांशश्चाभ्यनुज्ञातो यो मे पित्रा पुराऽभवत् ।
न स लभ्यः पुनर्जातु मयि जीवति केशव ॥ ५.१२७.२२ ॥
إن حصة المملكة التي أذن بها أبي لي فيما مضى لن تُستعاد أبدًا ما دمتُ حيًّا، يا كيشافا.
5.127.23
यावच्च राजा ध्रियते धृतराष्ट्रो जनार्दन ।
न्यस्तशस्त्रा वयं ते वाऽप्युपजीवाम माधव ।
अप्रदेयं पुरा दत्तं राज्यं परवतो मम ॥ ५.१२७.२३ ॥
ما دام الملك دهريتاراشترا حيًّا، يا جاناردانا، فإننا، بعد أن نضع السلاح، سنعيش معتمدين عليك، يا مادهافا. إن المملكة التي أعطاني إياها غيري فيما مضى، ولم يكن ينبغي أن تُعطى، هي لي.
5.127.24
अज्ञानाद्वा भयाद्वाऽपि मयि बाले जनार्दन ।
न तदद्य पुनर्लभ्यं पाण्डवैर्वृष्णिनन्दन ॥ ५.१२७.२४ ॥
وما أُعطيَ لي عن جهلٍ أو حتى عن خوف، يا جاناردانا، لن يستعيده البانداويون اليوم، يا فرح بني فريشني.
5.127.25
ध्रियमाणे महाबाहौ मयि संप्रति केशव ।
यावद्धि तीक्ष्णया सूच्या विद्ध्येदग्रेण केशव ।
तावदप्यपरित्याज्यं भूमेर्नः पाण्डवान्प्रति ॥ ५.१२७.२५ ॥
يا كيشافا، ما دمتُ حيًّا، لا يُتخلّى للبانداڤا ولو عن قدر ما تنفذ إليه رأس إبرة حادة من أرضنا.