ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.127.1
श्रुत्वा दुर्योधनो वाक्यमप्रियं कुरुसंसदि ।
प्रत्युवाच महाबाहुं वासुदेवं यशस्विनम् ॥ ५.१२७.१ ॥
ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ದುರ್ಯೋಧನನು ಮಹಾಬಾಹು ಯಶಸ್ವಿ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
5.127.2
प्रसमीक्ष्य भवानेतद्वक्तुमर्हति केशव ।
मामेव हि विशेषेण विभाष्य परिगर्हसे ॥ ५.१२७.२ ॥
ಕೇಶವ, ನೀವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ನೀವು ನಿಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.
5.127.3
भक्तिवादेन पार्थानामकस्मान्मधुसूदन ।
भवान्गर्हयति नित्यं किं समीक्ष्य बलाबलम् ॥ ५.१२७.३ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಪಾರ್ಥರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನೀವು ಏಕೆ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತೀರಿ? ಬಲಾಬಲವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿಯೇ?
5.127.4
भवान्क्षत्ता च राजा वाऽप्याचार्यो वा पितामहः ।
मामेव परिगर्हन्ते नान्यं कंचन पाण्डवम् ॥ ५.१२७.४ ॥
ನೀವು, ಕ್ಷತ್ತ, ರಾಜ, ಆಚಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಪಿತಾಮಹ — ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ನಿಂದಿಸುತ್ತೀರಿ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಪಾಂಡವನನ್ನೂ ಅಲ್ಲ.
5.127.5
न चाहं लक्षये कंचिद्व्यभिचारमिहात्मनः ।
अथ सर्वे भवन्तो मां विद्विषन्ति सराजकाः ॥ ५.१२७.५ ॥
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೀರಿ.
5.127.6
न चाहं कंचिदत्यर्थमपराधमरिन्दम ।
विचिन्तयन्प्रपश्यामि सुसूक्ष्ममपि केशव ॥ ५.१२७.६ ॥
ಅರಿಂದಮ, ಕೇಶವ, ನನ್ನ ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
5.127.7
प्रियाभ्युपगते द्यूते पाण्डवा मधूसूदन ।
जिताः शकुनिना राज्यं तत्र किं मम दुष्कृतम् ॥ ५.१२७.७ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಪ್ರಿಯ ದ್ಯೂತವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ, ಶಕುನಿಯಿಂದ ಪಾಂಡವರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸೋತರು. ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಪ್ಪೇನು?
5.127.8
यत्पुनर्द्रविणं किंचित्तत्राजीयन्त पाण्डवाः ।
तेभ्य एवाभ्यनुज्ञातं तत्तद मधुसूदन ॥ ५.१२७.८ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತೆ ಗೆದ್ದ ಯಾವುದೇ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅವರಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಅನುಮತಿಸಲಾಯಿತು.
5.127.9
अपराधो न चास्माकं यत्ते ह्यक्षैः पराजिताः ।
अजेया जयतां श्रेष्ठ पार्थाः प्रव्राजिता वनम् ॥ ५.१२७.९ ॥
ಅವರು ದಾಳಗಳಿಂದ ಸೋತದ್ದು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಗೆಲ್ಲುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಜೇಯರಾದ ಪಾರ್ಥರು ಕಾಡಿಗೆ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರು.
5.127.10
केन वाऽप्यपवादेन विरुद्ध्यन्त्यरिभिः सह ।
अशक्ताः पाण्डवाः कृष्ण प्रहृष्टाः प्रत्यमित्रवत् ॥ ५.१२७.१० ॥
ಯಾವ ನಿಂದೆಯಿಂದ ಅವರು ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ? ಓ ಕೃಷ್ಣ, ದುರ್ಬಲರಾದ ಪಾಂಡವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.
5.127.11
किमस्माभिः कृतं तेषां कस्मिन्वा पुनरागसि ।
धार्तराष्ट्राञ्जिघांसन्ति पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ॥ ५.१२७.११ ॥
ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದೆವು, ಅಥವಾ ಯಾವ ಅಪರಾಧದಲ್ಲಿ? ಪಾಂಡವರು ಸೃಂಜಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಏಕೆ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?
5.127.12
न चापि वयमुग्रेण कर्मणा वचनेन वा ।
प्रभ्रष्टाः प्रणमामेह भयादपि शतक्रतुम् ॥ ५.१२७.१२ ॥
ನಾವು ಕಠಿಣ ಕರ್ಮದಿಂದಾಗಲಿ ಮಾತಿನಿಂದಾಗಲಿ ಪತಿತರಾದವರಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದಲೂ ಶತಕ್ರತುವನ್ನು (ಇಂದ್ರನನ್ನು) ನಮಿಸುತ್ತೇವೆ.
5.127.13
न च तं कृष्ण पश्यामि क्षत्रधर्ममनुष्ठितम् ।
उत्सहेत युधा जेतुं यो नः शत्रुनिबर्हण ॥ ५.१२७.१३ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರುವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡುವ ಒಬ್ಬನನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಶತ್ರುನಿಬರ್ಹಣ.
5.127.14
न हि भीष्मकृपद्रोणाः सकर्णा मधुसूदन ।
देवैरपि युधा जेतुं शक्याः किमुत पाण्डवैः ॥ ५.१२७.१४ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಭೀಷ್ಮ, ಕೃಪ, ದ್ರೋಣರು ಮತ್ತು ಕರ್ಣ ಇವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲಾರರು; ಪಾಂಡವರು ಹೇಗೆ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲರು?
5.127.15
स्वधर्ममनुपश्यन्तो यदि माधव संयुगे ।
अस्त्रेण निधनं काले प्राप्स्यामः स्वर्ग्यमेव तत् ॥ ५.१२७.१५ ॥
ಮಾಧವ, ನಮ್ಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅದು ಸ್ವರ್ಗ ನೀಡುವಂಥದ್ದೇ.
5.127.16
मुख्यश्चैवैष नो धर्मः क्षत्रियाणां जनार्दन ।
यच्छयीमहि सङ्ग्रामे शरतल्पगता वयम् ॥ ५.१२७.१६ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ಇದೇ ನಮ್ಮ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಮುಖ್ಯ ಧರ್ಮ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದೇ ಅದು.
5.127.17
ते वयं वीरशयनं प्राप्स्यामो यदि संयुगे ।
अप्रणम्यैव शत्रूणां न नस्तप्स्यन्ति माधव ॥ ५.१२७.१७ ॥
ಮಾಧವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೀರಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ನಾವು ಪಡೆದರೆ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸದೆಯೇ — ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.127.18
कश्च जातु कुले जातः क्षत्रधर्मेण वर्तयन् ।
भयाद्वृत्तिं समीक्ष्यैवं प्रणमेदिह कर्हिचित् ॥ ५.१२७.१८ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ಜೀವಿಸುವವನು, ಭಯದಿಂದ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಎಂದಾದರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುವನೇ?
5.127.19
उद्यच्छेदेव न नमेदुद्यमो ह्येव पौरुषम् ।
अप्यपर्वणि भज्येत न नमेदिह कर्हिचित् ॥ ५.१२७.१९ ॥
ಮನುಷ್ಯ ಏಳಬೇಕು, ಬಾಗಬಾರದು; ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಪೌರುಷ. ಸಂಕಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುರಿದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಬಾಗಬಾರದು.
5.127.20
इति मातङ्गवचनं परिप्सन्ति हितेप्सवः ।
धर्माय चैव प्रणमेद्ब्राह्मणेभ्यश्च मद्विधः ॥ ५.१२७.२० ॥
ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಮಾತಂಗನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನಂತವನು ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮಿಸಬೇಕು.
5.127.21
अचिन्तयन्कंचिदन्यं यावज्जीवं तथा चरेत् ।
एष धर्मः क्षत्रियाणां मतमेतच्च मे सदा ॥ ५.१२७.२१ ॥
ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಯೋಚಿಸದೆ, ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆಯಬೇಕು. ಇದೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಧರ್ಮ; ಇದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಸದಾ.
5.127.22
राज्यांशश्चाभ्यनुज्ञातो यो मे पित्रा पुराऽभवत् ।
न स लभ्यः पुनर्जातु मयि जीवति केशव ॥ ५.१२७.२२ ॥
ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ನನಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ರಾಜ್ಯಭಾಗ, ನಾನು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೆ, ಓ ಕೇಶವ, ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
5.127.23
यावच्च राजा ध्रियते धृतराष्ट्रो जनार्दन ।
न्यस्तशस्त्रा वयं ते वाऽप्युपजीवाम माधव ।
अप्रदेयं पुरा दत्तं राज्यं परवतो मम ॥ ५.१२७.२३ ॥
ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಬದುಕಿರುವವರೆಗೆ, ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಿ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ, ಓ ಮಾಧವ. ಹಿಂದೆ ಇತರರು ಕೊಟ್ಟ, ಕೊಡಲಾಗದ ರಾಜ್ಯ ನನ್ನದು.
5.127.24
अज्ञानाद्वा भयाद्वाऽपि मयि बाले जनार्दन ।
न तदद्य पुनर्लभ्यं पाण्डवैर्वृष्णिनन्दन ॥ ५.१२७.२४ ॥
ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ನನಗೆ ನೀಡಿದ್ದು, ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಅದನ್ನು ಇಂದು ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯಲಾರರು, ಓ ವೃಷ್ಣಿನಂದನ.
5.127.25
ध्रियमाणे महाबाहौ मयि संप्रति केशव ।
यावद्धि तीक्ष्णया सूच्या विद्ध्येदग्रेण केशव ।
तावदप्यपरित्याज्यं भूमेर्नः पाण्डवान्प्रति ॥ ५.१२७.२५ ॥
ಕೇಶವ, ನಾನು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವವರೆಗೆ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಚೂಪಾದ ಸೂಜಿಯ ತುದಿಯಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಾಗದು.