మహాభారతం · అధ్యాయం 5.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.127.1
श्रुत्वा दुर्योधनो वाक्यमप्रियं कुरुसंसदि ।
प्रत्युवाच महाबाहुं वासुदेवं यशस्विनम् ॥ ५.१२७.१ ॥
కురుసభలో ఆ అప్రియమైన మాటను విని దుర్యోధనుడు మహాబాహువు, యశస్వి అయిన వాసుదేవునితో ఇలా బదులిచ్చాడు.
5.127.2
प्रसमीक्ष्य भवानेतद्वक्तुमर्हति केशव ।
मामेव हि विशेषेण विभाष्य परिगर्हसे ॥ ५.१२७.२ ॥
కేశవా, బాగా ఆలోచించి మీరు ఇది చెప్పాల్సింది; ప్రత్యేకంగా నన్నే మీరు నిందిస్తున్నారు.
5.127.3
भक्तिवादेन पार्थानामकस्मान्मधुसूदन ।
भवान्गर्हयति नित्यं किं समीक्ष्य बलाबलम् ॥ ५.१२७.३ ॥
మధుసూదనా, పార్థులపై భక్తి పేరుతో కారణం లేకుండా ఎప్పుడూ మీరు నన్ను ఎందుకు నిందిస్తున్నారు? బలాబలాలను చూసుకునే కదా?
5.127.4
भवान्क्षत्ता च राजा वाऽप्याचार्यो वा पितामहः ।
मामेव परिगर्हन्ते नान्यं कंचन पाण्डवम् ॥ ५.१२७.४ ॥
మీరు, క్షత్త, రాజు, ఆచార్యుడు లేదా పితామహుడు — అందరూ నన్నే నిందిస్తారు, ఏ ఇతర పాండవుడినీ కాదు.
5.127.5
न चाहं लक्षये कंचिद्व्यभिचारमिहात्मनः ।
अथ सर्वे भवन्तो मां विद्विषन्ति सराजकाः ॥ ५.१२७.५ ॥
నాలో ఏ తప్పునూ నేను చూడను; అయినా మీరంతా రాజులతో కలిసి నన్ను ద్వేషిస్తున్నారు.
5.127.6
न चाहं कंचिदत्यर्थमपराधमरिन्दम ।
विचिन्तयन्प्रपश्यामि सुसूक्ष्ममपि केशव ॥ ५.१२७.६ ॥
అరిందమా, కేశవా, నా అతి సూక్ష్మమైన తప్పును కూడా ఆలోచించి చూసినా ఎలాంటి పెద్ద తప్పునూ నేను కనుగొనలేను.
5.127.7
प्रियाभ्युपगते द्यूते पाण्डवा मधूसूदन ।
जिताः शकुनिना राज्यं तत्र किं मम दुष्कृतम् ॥ ५.१२७.७ ॥
ఓ మధుసూదనా, ప్రియమైన జూదం అంగీకరించబడినప్పుడు, శకునిచే పాండవులు రాజ్యాన్ని ఓడిపోయారు. అందులో నా తప్పు ఏముంది?
5.127.8
यत्पुनर्द्रविणं किंचित्तत्राजीयन्त पाण्डवाः ।
तेभ्य एवाभ्यनुज्ञातं तत्तद मधुसूदन ॥ ५.१२७.८ ॥
ఓ మధుసూదనా, అక్కడ పాండవులు మళ్ళీ గెలుచుకున్న ఏ సంపదైనా వారికే తిరిగి ఇవ్వడానికి అనుమతించబడింది.
5.127.9
अपराधो न चास्माकं यत्ते ह्यक्षैः पराजिताः ।
अजेया जयतां श्रेष्ठ पार्थाः प्रव्राजिता वनम् ॥ ५.१२७.९ ॥
వారు పాచికల ద్వారా ఓడిపోవడం మా తప్పు కాదు. విజేతలలో శ్రేష్ఠుడా, జయింపరాని పార్థులు అడవికి బహిష్కరించబడ్డారు.
5.127.10
केन वाऽप्यपवादेन विरुद्ध्यन्त्यरिभिः सह ।
अशक्ताः पाण्डवाः कृष्ण प्रहृष्टाः प्रत्यमित्रवत् ॥ ५.१२७.१० ॥
ఏ నిందతో వారు శత్రువులతో విరోధిస్తారు? ఓ కృష్ణా, బలహీనులైన పాండవులు సంతోషంతో శత్రువుల వలె ప్రవర్తిస్తారు.
5.127.11
किमस्माभिः कृतं तेषां कस्मिन्वा पुनरागसि ।
धार्तराष्ट्राञ्जिघांसन्ति पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ॥ ५.१२७.११ ॥
మేము వారికి ఏమి చేశాము, లేదా ఏ అపరాధంలో? పాండవులు సృంజయులతో కలిసి ధృతరాష్ట్ర పుత్రులను చంప కోరుకుంటున్నారు ఎందుకు?
5.127.12
न चापि वयमुग्रेण कर्मणा वचनेन वा ।
प्रभ्रष्टाः प्रणमामेह भयादपि शतक्रतुम् ॥ ५.१२७.१२ ॥
మనం కఠిన కర్మ వల్లగానీ మాట వల్లగానీ పతితులైనవారు కాదు; ఇక్కడ భయంతో కూడా శతక్రతువును (ఇంద్రుడిని) నమస్కరిస్తాము.
5.127.13
न च तं कृष्ण पश्यामि क्षत्रधर्ममनुष्ठितम् ।
उत्सहेत युधा जेतुं यो नः शत्रुनिबर्हण ॥ ५.१२७.१३ ॥
కృష్ణా, క్షత్రధర్మాన్ని పాటిస్తూ, యుద్ధంలో మనలను జయించ సాహసించే వాడిని నేను చూడటం లేదు, శత్రునిబర్హణా.
5.127.14
न हि भीष्मकृपद्रोणाः सकर्णा मधुसूदन ।
देवैरपि युधा जेतुं शक्याः किमुत पाण्डवैः ॥ ५.१२७.१४ ॥
మధుసూదనా, భీష్ముడు, కృపుడు, ద్రోణుడు, కర్ణునితో కలిసినవారిని దేవతలైనా యుద్ధంలో జయించలేరు; పాండవులు ఎలా జయించగలరు?
5.127.15
स्वधर्ममनुपश्यन्तो यदि माधव संयुगे ।
अस्त्रेण निधनं काले प्राप्स्यामः स्वर्ग्यमेव तत् ॥ ५.१२७.१५ ॥
మాధవా, మన ధర్మాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని యుద్ధంలో ఆయుధంతో తగిన సమయంలో మరణిస్తే, అది స్వర్గప్రదమే.
5.127.16
मुख्यश्चैवैष नो धर्मः क्षत्रियाणां जनार्दन ।
यच्छयीमहि सङ्ग्रामे शरतल्पगता वयम् ॥ ५.१२७.१६ ॥
జనార్దనా, ఇదే మనకు క్షత్రియుల ముఖ్య ధర్మం; యుద్ధంలో బాణశయ్యపై మనం శయనించడమే అది.
5.127.17
ते वयं वीरशयनं प्राप्स्यामो यदि संयुगे ।
अप्रणम्यैव शत्रूणां न नस्तप्स्यन्ति माधव ॥ ५.१२७.१७ ॥
మాధవా, యుద్ధంలో వీరశయ్యను మనం పొందితే, శత్రువులకు నమస్కరించకుండానే — వారు మనను బాధించరు.
5.127.18
कश्च जातु कुले जातः क्षत्रधर्मेण वर्तयन् ।
भयाद्वृत्तिं समीक्ष्यैवं प्रणमेदिह कर्हिचित् ॥ ५.१२७.१८ ॥
క్షత్రియ కులంలో జన్మించి, క్షత్రధర్మంతో జీవిస్తూ, భయం వల్ల జీవనాన్ని చూసి ఇక్కడ ఎప్పుడైనా ఎవరు వంగి నమస్కరిస్తారు?
5.127.19
उद्यच्छेदेव न नमेदुद्यमो ह्येव पौरुषम् ।
अप्यपर्वणि भज्येत न नमेदिह कर्हिचित् ॥ ५.१२७.१९ ॥
మనిషి లేవాలి, వంగకూడదు; ప్రయత్నమే పౌరుషం. కష్టకాలంలో విరిగిపోయినా ఇక్కడ ఎప్పుడూ వంగకూడదు.
5.127.20
इति मातङ्गवचनं परिप्सन्ति हितेप्सवः ।
धर्माय चैव प्रणमेद्ब्राह्मणेभ्यश्च मद्विधः ॥ ५.१२७.२० ॥
ఈ విధంగా హితులు మాతంగుని మాటను ఆదరిస్తారు. నా వంటివాడు ధర్మం కోసం, బ్రాహ్మణుల ముందు మాత్రమే వంగాలి.
5.127.21
अचिन्तयन्कंचिदन्यं यावज्जीवं तथा चरेत् ।
एष धर्मः क्षत्रियाणां मतमेतच्च मे सदा ॥ ५.१२७.२१ ॥
ఇతరులను ఆలోచించకుండా, జీవితాంతం ఈ విధంగానే నడుచుకోవాలి. ఇదే క్షత్రియుల ధర్మం; ఇదే నా అభిప్రాయం కూడా ఎల్లప్పుడూ.
5.127.22
राज्यांशश्चाभ्यनुज्ञातो यो मे पित्रा पुराऽभवत् ।
न स लभ्यः पुनर्जातु मयि जीवति केशव ॥ ५.१२७.२२ ॥
పూర్వం నా తండ్రి నాకు అనుమతించిన రాజ్యభాగం, నేను జీవించి ఉన్నంతవరకు, ఓ కేశవా, మళ్ళీ ఎప్పటికీ లభించదు.
5.127.23
यावच्च राजा ध्रियते धृतराष्ट्रो जनार्दन ।
न्यस्तशस्त्रा वयं ते वाऽप्युपजीवाम माधव ।
अप्रदेयं पुरा दत्तं राज्यं परवतो मम ॥ ५.१२७.२३ ॥
రాజు ధృతరాష్ట్రుడు జీవించి ఉన్నంత వరకు, ఓ జనార్దనా, ఆయుధాలు విడిచి మేము నీపైనే ఆధారపడి జీవిస్తాం, ఓ మాధవా. పూర్వం ఇతరుల చేత ఇవ్వబడిన, ఇవ్వదగని రాజ్యం నాదే.
5.127.24
अज्ञानाद्वा भयाद्वाऽपि मयि बाले जनार्दन ।
न तदद्य पुनर्लभ्यं पाण्डवैर्वृष्णिनन्दन ॥ ५.१२७.२४ ॥
అజ్ఞానంతో గాని భయంతో గాని నాకు ఇచ్చినది, ఓ జనార్దనా, ఈరోజు పాండవులు దానిని తిరిగి పొందలేరు, ఓ వృష్ణినందనా.
5.127.25
ध्रियमाणे महाबाहौ मयि संप्रति केशव ।
यावद्धि तीक्ष्णया सूच्या विद्ध्येदग्रेण केशव ।
तावदप्यपरित्याज्यं भूमेर्नः पाण्डवान्प्रति ॥ ५.१२७.२५ ॥
కేశవా, నేను బ్రతికి ఉన్నంతకాలం, పాండవులకు మన భూమిలో సూది మొన అంత భాగాన్ని కూడా ఇవ్వరాదు.