ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.128.1
ततः प्रहस्य दाशार्हः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.१२८.१ ॥
ତା'ପରେ ଦାଶାର୍ହ (କୃଷ୍ଣ) ହସି, କ୍ରୋଧରେ ବ୍ୟାକୁଳ ଆଖିରେ, କୁରୁସଭାରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
5.128.2
लप्स्यसे वीरशयनं काममेतदवाप्स्यसि ।
स्थिरो भव सहामात्यो विमर्दो भविता महान् ॥ ५.१२८.२ ॥
ତୁମେ ବୀରଶୟନ ପାଇବ; ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଏହା ତୁମେ ଲାଭ କରିବ। ଅମାତ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ସ୍ଥିର ରୁହ; ମହାନ ବିନାଶ ହେବ।
5.128.3
यच्चैतन्मन्यसे मूढ न मे कश्चिद्व्यतिक्रमः ।
पाण्डवेष्विति तत्सर्वं निबोध त्वं नराधिप ॥ ५.१२८.३ ॥
ହେ ମୂର୍ଖ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର କୌଣସି ଅପରାଧ ନାହିଁ ବୋଲି ତୁମେ ଭାବୁଛ — ହେ ନରାଧିପ, ତାହା ସବୁ ତୁମେ ଜାଣି ନିଅ।
5.128.4
श्रियां संतप्यमानेन पाण्डवानां महात्मनाम् ।
त्वया दुर्मन्त्रितं द्यूतं सौबलेन च भारत ॥ ५.१२८.४ ॥
ହେ ଭାରତ, ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ଓ ସୌବଳ (ଶକୁନି) ଦ୍ୟୂତକୁ ଦୁର୍ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ରଚିଲ।
5.128.5
कथं च ज्ञातयस्तात श्रेयांसः साधुसंमताः ।
तथाऽन्याय्यमुपस्थातुं जिह्मेनाजिह्मचारिणः ॥ ५.१२८.५ ॥
ହେ ତାତ, ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମୀୟମାନେ କିପରି ଅନ୍ୟାୟରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେବେ? ସେମାନେ ସରଳ ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି; ତୁମେ ବକ୍ର ପଥରେ ଚାଲୁଛ।
5.128.6
अक्षद्यूतं महाप्रज्ञ सतां मतिविनाशनम् ।
असतां तत्र जायन्ते भेदाश्च व्यसनानि च ॥ ५.१२८.६ ॥
ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ଦ୍ୟୂତ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ବିନାଶ କରେ। ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କଠାରେ ହିଁ ତାହାଠାରୁ ଭେଦ ଓ ବ୍ୟସନ ଜନ୍ମେ।
5.128.7
तदिदं व्यसनं घोरं त्वया द्यूतमुखं कृतम् ।
असमीक्ष्य सदाचारान्सार्धं पापानुबन्धनैः ॥ ५.१२८.७ ॥
ତୁମେ ଜୂଆକୁ ମୂଳ କରି ଏହି ଭୟଙ୍କର ବ୍ୟସନ ଘଟାଇଲ; ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଦାଚାର ବିଚାର ନ କରି, ପାପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶି।
5.128.8
कश्चान्यो भ्रातृभार्यां वै विप्रकर्तृं तथार्हति ।
आनीय च सभां व्यक्तं यथोक्ता द्रौपदी त्वया ॥ ५.१२८.८ ॥
ଭାଇର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଏହିପରି ଅପମାନ କରିବାକୁ ଆଉ କିଏ ଯୋଗ୍ୟ? ସଭାକୁ ଆଣି, କହିଥିବା ପରି, ତୁମେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କଲ।
5.128.9
कुलीना शीलसंपन्ना प्राणेभ्योऽपि गरीयसी ।
महिषी पाण्डुपुत्राणां तथा विनिकृता त्वया ॥ ५.१२८.९ ॥
କୁଳୀନା, ଶୀଳସମ୍ପନ୍ନା, ପ୍ରାଣଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟା, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପଟ୍ଟମହିଷୀ — ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ଏହିପରି ଅପମାନ କଲ।
5.128.10
जानन्ति कुरवः सर्वे यथोक्ताः कुरुसंसदि ।
दुःशासनेन कौन्तेयाः प्रव्रजन्तः परन्तपाः ॥ ५.१२८.१० ॥
କୁରୁସଭାରେ କହିଥିବା ପରି ସମସ୍ତ କୁରୁମାନେ ଜାଣନ୍ତି; ଦୁଃଶାସନ ଯୋଗୁଁ ଶତ୍ରୁତାପୀ କୌନ୍ତେୟମାନେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
5.128.11
सम्यग्वृत्तेष्वलुब्धेषु सततं धर्मचारिषु ।
स्वेषु बन्धुषु कः साधुश्चरेदेवमसांप्रतम् ॥ ५.१२८.११ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ସଦାଚାରୀ, ଲୋଭରହିତ ଓ ଧର୍ମପଥରେ ଚାଲନ୍ତି, ସେହି ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ କେଉଁ ସଜ୍ଜନ ଏପରି ଅନୁଚିତ ଆଚରଣ କରିବ?
5.128.12
नृशंसानामनार्याणां तथा परुषभाषणम् ।
कर्णदुःशासनाभ्यां च त्वया च बहुशः कृतम् ॥ ५.१२८.१२ ॥
କ୍ରୂର ଓ ଅନାର୍ଯ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ପରି କଠୋର ବାକ୍ୟ — କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁଃଶାସନ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ବହୁଥର କୁହାଯାଇଛି।
5.128.13
सह मात्रा प्रदग्धुं तान्बालकान्वारणावते ।
आस्थितः परमो यत्नो न समृद्धश्च तत्तव ॥ ५.१२८.१३ ॥
ମାତା ସହିତ ସେହି ବାଳକମାନଙ୍କୁ ବାରଣାବତରେ ଜଳାଇବା ପାଇଁ ତୁମେ ପରମ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲ; କିନ୍ତୁ ତୁମର ସେ ଉଦ୍ୟମ ସଫଳ ହୋଇ ନ ଥିଲା।
5.128.14
ऊषुश्च सुचिरं कालं प्रच्छन्नाः पाण्डवास्तदा ।
मात्रा सहैकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ ५.१२८.१४ ॥
ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଲୁଚି ମାତା ସହିତ ଏକଚକ୍ରା ନଗରରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ରହିଥିଲେ।
5.128.15
विषेण सर्पबन्धैश्च यतिताः पाण्डवास्त्वया ।
सर्वोपायैर्विनाशाय न समृद्धं च तत्तव ॥ ५.१२८.१५ ॥
ବିଷ ଓ ସର୍ପବନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ସବୁ ଉପାୟ କରିଥିଲ; କିନ୍ତୁ ତୁମର ସେ ଉଦ୍ୟମ ସଫଳ ହୋଇ ନ ଥିଲା।
5.128.16
एवंबुद्धिः पाण्डवेषु मिथ्यावृत्तिः सदा भवान् ।
कथं ते नापराधोऽस्ति पाण्डवेषु महात्मसु ॥ ५.१२८.१६ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏପରି ବୁଦ୍ଧି ଓ ସଦା ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣ ରଖୁଥିବା ତୁମେ, ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କିପରି ଅପରାଧୀ ନୁହଁ?
5.128.17
एवंवृत्तः कथं राज्ये स्थातुमर्हसि पापकृत् ।
स राज्याच्च सुखाच्चैव हास्यसे कुलपांसन ॥ ५.१२८.१७ ॥
ଏପରି ଆଚରଣକାରୀ ପାପୀ ତୁମେ ରାଜ୍ୟରେ କିପରି ରହିବାର ଯୋଗ୍ୟ? ହେ କୁଳପାଂସନ, ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ଓ ସୁଖ ଉଭୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବ।
5.128.18
यच्चैभ्यो याचमानेभ्यः पित्र्यमंशं न दित्सति ।
तच्च पाप प्रदाताऽसि भ्रष्टैश्वर्यो निपातितः ॥ ५.१२८.१८ ॥
ପିତୃଭାଗ ମାଗୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ତୁମେ ଯାହା ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ ନାହଁ, ହେ ପାପୀ, ତାହା ତୁମେ ହିଁ ଦେଇଥିବ; ଐଶ୍ୱର୍ୟରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇ ତୁମେ ପତିତ ହେବ।
5.128.19
कृत्वा बहून्यकार्याणि पाण्डवेषु नृशंसवत् ।
मिथ्यावृत्तिरनार्यः सन्नद्य विप्रतिपद्यसे ॥ ५.१२८.१९ ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୂର ଲୋକ ପରି ବହୁ ଅକାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣୀ ଅନାର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ କବଚ ପିନ୍ଧି ବିପରୀତ ପଥରେ ଯାଉଛ।
5.128.20
मातापितृभ्यां भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण च ।
शाम्येति मुहुरुक्तोसि न च शाम्यसि पार्थिव ॥ ५.१२८.२० ॥
ମାତା, ପିତା, ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ବିଦୁର ତୁମକୁ ବାରମ୍ବାର କହିଛନ୍ତି 'ଶାନ୍ତ ହୁଅ'; କିନ୍ତୁ ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଶାନ୍ତ ହେଉନାହଁ।
5.128.21
शमे हि सुमहाँल्लाभस्तव पार्थस्य चोभयोः ।
न च रोचयसे राजन्किमन्यद्बुद्धिलाघवात् ॥ ५.१२८.२१ ॥
ଶାନ୍ତିରେ ହିଁ ତୁମର ଓ ପାର୍ଥଙ୍କ ଉଭୟଙ୍କର ମହାଲାଭ; ହେ ରାଜା, ତୁମକୁ ତାହା ଭଲ ଲାଗୁନାହିଁ। ବୁଦ୍ଧିର ଲଘୁତା ଛଡ଼ା ଆଉ କ'ଣ?
5.128.22
न शर्म प्राप्स्यसे राजन्नुत्क्रम्य सुहृदां वचः ।
अधर्म्यमयशस्यं च क्रियते पार्थिव त्वया ॥ ५.१२८.२२ ॥
ହେ ରାଜା, ସୁହୃଦମାନଙ୍କ କଥା ଲଙ୍ଘନ କଲେ ତୁମେ ଶାନ୍ତି ପାଇବ ନାହିଁ; ହେ ପାର୍ଥିବ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଅଧର୍ମ ଓ ଅଯଶର କାମ କରାଯାଉଛି।
5.128.23
एवं ब्रुवति दाशार्हे दुर्योधनममर्षणम् ।
दुःशासन इदं वाक्यमब्रवीत्करुसंसदि ॥ ५.१२८.२३ ॥
ଦାଶାର୍ହ (କୃଷ୍ଣ) ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ, କୌରବ ସଭାରେ କ୍ରୋଧୀ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ଦୁଃଶାସନ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
5.128.24
न चेत्सन्धास्यसे राजन्स्वेन कामेन पाण्डवैः ।
बद्ध्वा किल त्वां दास्यन्ति कुन्तीपुत्राय कौरवाः ॥ ५.१२८.२४ ॥
ହେ ରାଜା, ଯଦି ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହ ସନ୍ଧି ନକରିବ, ତେବେ କୌରବମାନେ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିବେ।
5.128.25
वैकर्तनं त्वां च मां च त्रीनेतान्मनुजर्षभ ।
पाण्डवेभ्यः प्रदास्यन्ति भीष्मो द्रोणः पिता च ते ॥ ५.१२८.२५ ॥
ହେ ମନୁଜର୍ଷଭ! ବୈକର୍ତନ (କର୍ଣ୍ଣ), ତୁମକୁ, ମୋତେ ଓ ଏହି ତିନିଜଣଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଏବଂ ତୁମ ପିତା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିବେ।
5.128.26
भ्रातुरेतद्वचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ।
क्रुद्धः प्रातिष्ठतोत्थाय महानाग इव श्वसन् ॥ ५.१२८.२६ ॥
ଭାଇଙ୍କର ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ସୁଯୋଧନ କ୍ରୋଧରେ ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ ଏବଂ ମହାସର୍ପ ପରି ଫୁତ୍କାର କରି ଚାଲିଗଲେ।
5.128.27
विदुरं च सोमदत्तं च महाराजं च बाह्लिकम् ।
कृपं च सोमदत्तं च भीष्मं द्रोणं जनार्दनम् ॥ ५.१२८.२७ ॥
ବିଦୁର, ସୋମଦତ୍ତ, ମହାରାଜ ଓ ବାହ୍ଲିକଙ୍କୁ, କୃପ ଓ ସୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ, ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ —
5.128.28
सर्वानेताननादृत्य दुर्मतिर्निरपत्रपः ।
अशिष्टवदमर्यादो मानी मान्यावमानिता ॥ ५.१२८.२८ ॥
ଏମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, ନିର୍ଲଜ୍ଜ, ଅଶିଷ୍ଟ ପରି ମର୍ଯ୍ୟାଦାହୀନ ଓ ଅହଙ୍କାରୀ ସେ ସମ୍ମାନନୀୟମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କଲେ।
5.128.29
तं प्रस्थितमभिप्रेक्ष्य भ्रातरो मनुजर्षभम् ।
अनुजग्मुः सहामात्या राजानश्चापि सर्वशः ॥ ५.१२८.२९ ॥
ସେହି ମନୁଜର୍ଷଭଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା ଦେଖି ଭାଇମାନେ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ପଛେ ଗଲେ।
5.128.30
सभायामुत्थितं क्रुद्धं प्रस्थितं भ्रातृभिः सह ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ ५.१२८.३० ॥
ସଭାରୁ କ୍ରୋଧରେ ଉଠି ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଦେଖି ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ।
5.128.31
धर्मार्थावभिसन्त्यज्य संरम्भं योऽनुमन्यते ।
हसन्ति व्यसने तस्य दुर्हृदो नचिरादिव ॥ ५.१२८.३१ ॥
ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ତ୍ୟାଗ କରି ଯିଏ କ୍ରୋଧକୁ ଅନୁମୋଦନ କରେ, ତାର ବିପଦରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୀଘ୍ର ହସନ୍ତି।
5.128.32
दुरात्मा राजपुत्रोऽयं धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ।
मिथ्याभिमानी राज्यस्य क्रोधलोभवशानुगः ॥ ५.१२८.३२ ॥
ଏହି ଦୁରାତ୍ମା ରାଜପୁତ୍ର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଉପାୟ ନ ଜାଣିଥିବା; ରାଜ୍ୟରେ ମିଥ୍ୟା ଅଭିମାନୀ, କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭର ବଶରେ ଚଳୁଥିବା।
5.128.33
कालपक्वमिदं मन्ये सर्वं क्षत्रं जनार्दन ।
सर्वे ह्यनुसृता मोहात्पार्थिवाः सह मन्त्रिभिः ॥ ५.१२८.३३ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୁଁ ଭାବେ ଏହି ସମଗ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟ ବର୍ଗ କାଳରେ ପକ୍ୱ ହୋଇଛି; ମୋହରୁ ସମସ୍ତ ରାଜା ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ତା'ର ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି।
5.128.34
भीष्मस्याथ वचः श्रुत्वा दाशार्हः पुष्करेक्षणः ।
भीष्मद्रोणमुखान्सर्वानभ्यभाषत वीर्यवान् ॥ ५.१२८.३४ ॥
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ପରାକ୍ରମୀ କମଳନୟନ ଦାଶାର୍ହ ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ପ୍ରମୁଖ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
5.128.35
सर्वेषां कुरुवृद्धानां महानयमतिक्रमः ।
प्रसह्य मन्दमैश्वर्ये न नियच्छन्ति यन्नृपम् ॥ ५.१२८.३५ ॥
ସମସ୍ତ କୁରୁବୃଦ୍ଧଙ୍କର ଏହା ମହା ଅତିକ୍ରମ; ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ବଳପୂର୍ବକ ମନ୍ଦ ରାଜାଙ୍କୁ ସେମାନେ ରୋକନ୍ତି ନାହିଁ।
5.128.36
तत्र कार्यमहं मन्ये कालप्राप्तमरिन्दमाः ।
क्रियमाणे भवेच्छ्रेयस्तत्सर्वं श्रृणुतानघाः ॥ ५.१२८.३६ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀମାନେ, ସେଠାରେ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କାଳକୁ ଆସିଛି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ; ତାହା କଲେ କଲ୍ୟାଣ ହେବ; ହେ ନିଷ୍ପାପମାନେ, ତାହା ସବୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
5.128.37
प्रत्यक्षमेतद्भवतां यद्वक्ष्यामि हितं वचः ।
भवतामानुकूल्येन यदि रोचेत भारताः ॥ ५.१२८.३७ ॥
ହେ ଭରତବଂଶୀୟଗଣ, ଏହା ଆପଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ। ମୁଁ ଯାହା ହିତକର ବାକ୍ୟ କହିବି, ଯଦି ତାହା ଆପଣମାନଙ୍କ ଅନୁକୂଳରେ ରୁଚେ (ତେବେ ଭଲ)।
5.128.38
पुत्रो वै भोजराजस्य दुराचारो ह्यनात्मवान् ।
जीवतः पितुरैश्वर्यं हृत्वा मृत्युवशं गतः ॥ ५.१२८.३८ ॥
ଭୋଜରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦୁରାଚାରୀ ଓ ଆତ୍ମସଂଯମହୀନ, ପିତା ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ହରଣ କରି ମୃତ୍ୟୁର ବଶ ହେଲା।
5.128.39
उग्रसेनसुतः कंसः परित्यक्तः स बान्धवैः ।
ज्ञातीनां हितकामेन मया शस्तो महामृधे ॥ ५.१२८.३९ ॥
ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ପୁତ୍ର କଂସ, ଯାହାକୁ ବନ୍ଧୁମାନେ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ମୋ ଦ୍ୱାରା ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରାଯାଇଥିଲା।
5.128.40
आहुकः पुनरस्माभिर्ज्ञातिभिश्चापि सत्कृतः ।
उग्रसेनः कृतो राजा भोजराजन्यवर्धनः ॥ ५.१२८.४० ॥
ଆହୁକଙ୍କୁ ଆମେ ଜ୍ଞାତିମାନେ ପୁନର୍ବାର ସମ୍ମାନିତ କଲୁ; ଭୋଜରାଜବଂଶର ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ ରାଜା କରାଗଲା।
5.128.41
संसमेकं परित्यज्य कुलार्थे सर्वयादवाः ।
संभूय सुखमेधन्ते भारतान्धकवृष्णयः ॥ ५.१२८.४१ ॥
କୁଳର ହିତ ପାଇଁ ଜଣଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସୁଖରେ ବଢ଼ନ୍ତି — ହେ ଭାରତ, ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣିଗଣ।
5.128.42
अपि चाप्यवदद्राजन्परमेष्ठी प्रजापतिः ।
व्यूढे देवासुरे युद्धेऽभ्युद्यतेष्वायुधेषु च ॥ ५.१२८.४२ ॥
ହେ ରାଜନ, ପରମେଷ୍ଠୀ ପ୍ରଜାପତି ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ — ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ବ୍ୟୂହ ରଚା ହୋଇ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଯାଇଥିବାବେଳେ।
5.128.43
द्वैधीभूतेषु लोकेषु विनश्यत्सु च भारत ।
अब्रवीत्तु तदा देवो भगवाँल्लोकभावनः ॥ ५.१२८.४३ ॥
ହେ ଭାରତ, ଲୋକମାନେ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ ବିନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଲୋକପାଳକ ଭଗବାନ ଦେବ ସେତେବେଳେ କହିଲେ।
5.128.44
पराभविष्यन्त्यसुरा दैतेया दानवैः सह ।
आदित्या वसवो रुद्रा भविष्यन्ति दिवौसकः ॥ ५.१२८.४४ ॥
ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବଙ୍କ ସହିତ ଅସୁରମାନେ ପରାଜିତ ହେବେ; ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଦେବତାମାନେ ବିଜୟୀ ହେବେ।
5.128.45
देवासुरमनुष्याश्च गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
अस्मिन्युद्धे सुसंक्रुद्धा हनिष्यन्ति परस्परम् ॥ ५.१२८.४५ ॥
ଦେବତା, ଅସୁର, ମନୁଷ୍ୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଉରଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ପରସ୍ପରକୁ ବଧ କରିବେ।
5.128.46
वर्तमानं जगत्सर्वं मुहूर्तान्न भविष्यति ।
इति मत्वाऽब्रवीद्धर्मं परमेष्ठी प्रजापतिः ।
वरुणाय प्रयच्छैतान्बद्ध्वा दैतेयदानवान् ॥ ५.१२८.४६ ॥
ଏହା ଭାବି ପରମେଷ୍ଠୀ ପ୍ରଜାପତି ଧର୍ମଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏହି ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ବରୁଣଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କର; ନୋହିଲେ ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ଜଗତ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ।'
5.128.47
एवमुक्तस्ततो धर्मो नियोगात्परमेष्ठिनः ।
वरुणाय ददौ सर्वान्बद्ध्वा दैतेयदानवान् ॥ ५.१२८.४७ ॥
ପରମେଷ୍ଠୀ ଏହିପରି କହିବାରୁ ଧର୍ମ ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ବରୁଣଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କଲେ।
5.128.48
तान्बद्ध्वा धर्मपाशैश्च स्वैश्च पाशैर्जलेश्वरः ।
वरुणः सागरे यत्तो नित्यं रक्षति दानवान् ॥ ५.१२८.४८ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ଧର୍ମପାଶ ଓ ନିଜ ପାଶରେ ବାନ୍ଧି ଜଳେଶ୍ୱର ବରୁଣ ସମୁଦ୍ରରେ ସର୍ବଦା ସାବଧାନ ରହି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
5.128.49
तथा दुर्योधनं कर्णं शकुनिं चापि सौबलम् ।
बद्ध्वा दुःशासनं चापि पाण्डवेभ्यः प्रयच्छत ॥ ५.१२८.४९ ॥
ସେହିପରି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ସୌବଳ ଶକୁନି ଏବଂ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବାନ୍ଧି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କର।
5.128.50
त्यजेत्कुलार्थे पुरुषं ग्रामस्यार्थे कुलं त्यजेत् ।
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ॥ ५.१२८.५० ॥
କୁଳ ପାଇଁ ଜଣେ ପୁରୁଷକୁ, ଗ୍ରାମ ପାଇଁ କୁଳକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; ଜନପଦ ପାଇଁ ଗ୍ରାମକୁ, ଏବଂ ନିଜ ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
5.128.51
राजन्दुर्योधनं बद्ध्वा ततः संशाम्य पाण्डवैः ।
त्वत्कृते न विनश्येयुः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ॥ ५.१२८.५१ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି, ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହ ସନ୍ଧି କର; ତୁମ ଯୋଗୁଁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବିନଷ୍ଟ ନ ହୁଅନ୍ତୁ, ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠ!