Mahābhārata · Adhyāya 5.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.128.1
ततः प्रहस्य दाशार्हः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.१२८.१ ॥
Da sprach Dāśārha (Kṛṣṇa) lachend, mit von Zorn bewegten Augen, diese Worte zu Duryodhana in der Versammlung der Kurus.
5.128.2
लप्स्यसे वीरशयनं काममेतदवाप्स्यसि ।
स्थिरो भव सहामात्यो विमर्दो भविता महान् ॥ ५.१२८.२ ॥
Du wirst das Lager der Helden erlangen; dies wirst du nach deinem Wunsch erreichen. Bleib standhaft mit deinen Ministern; eine große Vernichtung wird geschehen.
5.128.3
यच्चैतन्मन्यसे मूढ न मे कश्चिद्व्यतिक्रमः ।
पाण्डवेष्विति तत्सर्वं निबोध त्वं नराधिप ॥ ५.१२८.३ ॥
Du Narr, was du meinst — dass ich gegenüber den Pāṇḍavas kein Unrecht begangen habe — das alles verstehe, Herr der Menschen.
5.128.4
श्रियां संतप्यमानेन पाण्डवानां महात्मनाम् ।
त्वया दुर्मन्त्रितं द्यूतं सौबलेन च भारत ॥ ५.१२८.४ ॥
Von Neid auf den Wohlstand der großherzigen Pāṇḍavas gequält, habt du und der Sohn des Subala (Śakuni), o Bhārata, das Würfelspiel mit einem bösen Plan ersonnen.
5.128.5
कथं च ज्ञातयस्तात श्रेयांसः साधुसंमताः ।
तथाऽन्याय्यमुपस्थातुं जिह्मेनाजिह्मचारिणः ॥ ५.१२८.५ ॥
Lieber, wie könnten edle Verwandte, von den Guten geschätzt, solches Unrecht begehen? Sie gehen den geraden Weg, du aber bist krumm.
5.128.6
अक्षद्यूतं महाप्रज्ञ सतां मतिविनाशनम् ।
असतां तत्र जायन्ते भेदाश्च व्यसनानि च ॥ ५.१२८.६ ॥
O Weiser, das Würfelspiel zerstört das Urteil der Guten; unter den Bösen entstehen daraus Spaltungen und Unglücke.
5.128.7
तदिदं व्यसनं घोरं त्वया द्यूतमुखं कृतम् ।
असमीक्ष्य सदाचारान्सार्धं पापानुबन्धनैः ॥ ५.१२८.७ ॥
Du hast dieses schreckliche Unheil herbeigeführt, mit dem Würfelspiel als Ursprung, ohne das rechte Verhalten der Guten zu bedenken, im Bunde mit sündigen Gefährten.
5.128.8
कश्चान्यो भ्रातृभार्यां वै विप्रकर्तृं तथार्हति ।
आनीय च सभां व्यक्तं यथोक्ता द्रौपदी त्वया ॥ ५.१२८.८ ॥
Wer außer dir hätte es verdient, die Frau eines Bruders so zu entehren? Nachdem du Draupadī in die Versammlungshalle gebracht hast, hast du sie, wie es klar gesagt wurde, entehrt.
5.128.9
कुलीना शीलसंपन्ना प्राणेभ्योऽपि गरीयसी ।
महिषी पाण्डुपुत्राणां तथा विनिकृता त्वया ॥ ५.१२८.९ ॥
Von edler Herkunft, mit gutem Charakter, teurer als das Leben selbst, die Hauptgemahlin der Söhne Pāṇḍus — so hast du sie entehrt.
5.128.10
जानन्ति कुरवः सर्वे यथोक्ताः कुरुसंसदि ।
दुःशासनेन कौन्तेयाः प्रव्रजन्तः परन्तपाः ॥ ५.१२८.१० ॥
Alle Kuru wissen, wie in der Versammlung der Kuru gesagt wurde, dass die Söhne Kuntīs, die Feindebrenner, wegen Duḥśāsana ins Exil zogen.
5.128.11
सम्यग्वृत्तेष्वलुब्धेषु सततं धर्मचारिषु ।
स्वेषु बन्धुषु कः साधुश्चरेदेवमसांप्रतम् ॥ ५.१२८.११ ॥
Gegenüber den eigenen Verwandten, die stets rechtschaffen, frei von Gier und dem Dharma folgen — welcher gute Mann würde sich so unziemlich verhalten?
5.128.12
नृशंसानामनार्याणां तथा परुषभाषणम् ।
कर्णदुःशासनाभ्यां च त्वया च बहुशः कृतम् ॥ ५.१२८.१२ ॥
Harte Worte, wie grausame und unedle Männer sie gebrauchen, wurden von Karṇa und Duḥśāsana vielfach gesprochen, und auch von dir.
5.128.13
सह मात्रा प्रदग्धुं तान्बालकान्वारणावते ।
आस्थितः परमो यत्नो न समृद्धश्च तत्तव ॥ ५.१२८.१३ ॥
Zusammen mit ihrer Mutter hast du dich aufs Äußerste bemüht, jene Knaben in Vāraṇāvata zu verbrennen, doch es gelang dir nicht.
5.128.14
ऊषुश्च सुचिरं कालं प्रच्छन्नाः पाण्डवास्तदा ।
मात्रा सहैकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ ५.१२८.१४ ॥
Die Pāṇḍavas lebten damals verborgen lange Zeit mit ihrer Mutter im Haus eines Brahmanen in Ekacakrā.
5.128.15
विषेण सर्पबन्धैश्च यतिताः पाण्डवास्त्वया ।
सर्वोपायैर्विनाशाय न समृद्धं च तत्तव ॥ ५.१२८.१५ ॥
Mit Gift und Schlangenfesseln hast du die Pāṇḍavas auf jede Weise zu vernichten versucht, doch es gelang dir nicht.
5.128.16
एवंबुद्धिः पाण्डवेषु मिथ्यावृत्तिः सदा भवान् ।
कथं ते नापराधोऽस्ति पाण्डवेषु महात्मसु ॥ ५.१२८.१६ ॥
Mit solcher Gesinnung gegenüber den Pāṇḍavas und stets von falschem Verhalten: Wie kannst du keine Schuld gegen die großherzigen Pāṇḍavas haben?
5.128.17
एवंवृत्तः कथं राज्ये स्थातुमर्हसि पापकृत् ।
स राज्याच्च सुखाच्चैव हास्यसे कुलपांसन ॥ ५.१२८.१७ ॥
Wie verdienst du es, im Reich zu bleiben, du Sünder mit solchem Verhalten? O Schande deines Geschlechts, du wirst Reich und Glück verlieren.
5.128.18
यच्चैभ्यो याचमानेभ्यः पित्र्यमंशं न दित्सति ।
तच्च पाप प्रदाताऽसि भ्रष्टैश्वर्यो निपातितः ॥ ५.१२८.१८ ॥
Was du jenen verweigerst, die ihren väterlichen Anteil fordern, o Frevler, das wirst du selbst geben müssen; des Herrschaftsanspruchs verlustig, wirst du zu Fall gebracht.
5.128.19
कृत्वा बहून्यकार्याणि पाण्डवेषु नृशंसवत् ।
मिथ्यावृत्तिरनार्यः सन्नद्य विप्रतिपद्यसे ॥ ५.१२८.१९ ॥
Nachdem du gegen die Pāṇḍavas viele unziemliche Taten wie ein grausamer Mensch begangen hast, du unedler Mensch von falschem Wandel, rüstest du dich und gehst den verkehrten Weg.
5.128.20
मातापितृभ्यां भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण च ।
शाम्येति मुहुरुक्तोसि न च शाम्यसि पार्थिव ॥ ५.१२८.२० ॥
Mutter und Vater, Bhīṣma, Droṇa und Vidura haben dir wiederholt gesagt: »Sei friedlich.« Doch, o König, du wirst nicht ruhig.
5.128.21
शमे हि सुमहाँल्लाभस्तव पार्थस्य चोभयोः ।
न च रोचयसे राजन्किमन्यद्बुद्धिलाघवात् ॥ ५.१२८.२१ ॥
Im Frieden liegt ein sehr großer Gewinn für dich und für Pārtha, für euch beide; doch, o König, gefällt dir das nicht. Was anderes könnte es sein als Leichtsinn des Verstandes?
5.128.22
न शर्म प्राप्स्यसे राजन्नुत्क्रम्य सुहृदां वचः ।
अधर्म्यमयशस्यं च क्रियते पार्थिव त्वया ॥ ५.१२८.२२ ॥
O König, wenn du die Worte deiner Wohlgesinnten übertrittst, wirst du keinen Frieden finden; o Herrscher der Erde, ein unrechtes und schändliches Werk wird von dir vollbracht.
5.128.23
एवं ब्रुवति दाशार्हे दुर्योधनममर्षणम् ।
दुःशासन इदं वाक्यमब्रवीत्करुसंसदि ॥ ५.१२८.२३ ॥
Als der Dāśārha (Kṛṣṇa) so sprach, sagte Duḥśāsana diese Worte zum zornigen Duryodhana in der Versammlung der Kurus.
5.128.24
न चेत्सन्धास्यसे राजन्स्वेन कामेन पाण्डवैः ।
बद्ध्वा किल त्वां दास्यन्ति कुन्तीपुत्राय कौरवाः ॥ ५.१२८.२४ ॥
O König, wenn du nicht aus eigenem Willen mit den Pāṇḍavas Frieden schließt, werden die Kaurava dich fesseln und dem Sohn der Kuntī ausliefern.
5.128.25
वैकर्तनं त्वां च मां च त्रीनेतान्मनुजर्षभ ।
पाण्डवेभ्यः प्रदास्यन्ति भीष्मो द्रोणः पिता च ते ॥ ५.१२८.२५ ॥
O Stier unter den Menschen! Vaikartana (Karṇa), dich, mich und diese drei — Bhīṣma, Droṇa und dein Vater — werden sie den Pāṇḍavas übergeben.
5.128.26
भ्रातुरेतद्वचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ।
क्रुद्धः प्रातिष्ठतोत्थाय महानाग इव श्वसन् ॥ ५.१२८.२६ ॥
Als Suyodhana, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, diese Worte seines Bruders hörte, erhob er sich zornig und brach auf, zischend wie eine große Schlange.
5.128.27
विदुरं च सोमदत्तं च महाराजं च बाह्लिकम् ।
कृपं च सोमदत्तं च भीष्मं द्रोणं जनार्दनम् ॥ ५.१२८.२७ ॥
Vidura, Somadatta, den großen König und Bāhlika, Kṛpa und Somadatta, Bhīṣma, Droṇa und Janārdana (Kṛṣṇa) —
5.128.28
सर्वानेताननादृत्य दुर्मतिर्निरपत्रपः ।
अशिष्टवदमर्यादो मानी मान्यावमानिता ॥ ५.१२८.२८ ॥
Alle diese missachtend, der Übelgesinnte, Schamlose, Ungebildete, Maßlose und Stolze, entehrte die Verehrungswürdigen.
5.128.29
तं प्रस्थितमभिप्रेक्ष्य भ्रातरो मनुजर्षभम् ।
अनुजग्मुः सहामात्या राजानश्चापि सर्वशः ॥ ५.१२८.२९ ॥
Als sie den Stier unter den Menschen aufbrechen sahen, folgten ihm seine Brüder und alle Könige samt den Ministern.
5.128.30
सभायामुत्थितं क्रुद्धं प्रस्थितं भ्रातृभिः सह ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ ५.१२८.३० ॥
Als Bhīṣma, der Sohn Śantanus, sah, wie Duryodhana zornig aus der Versammlung aufstand und mit seinen Brüdern aufbrach, sprach er.
5.128.31
धर्मार्थावभिसन्त्यज्य संरम्भं योऽनुमन्यते ।
हसन्ति व्यसने तस्य दुर्हृदो नचिरादिव ॥ ५.१२८.३१ ॥
Wer Dharma und Artha aufgibt und dem Zorn zustimmt, wird in seinem Verderben bald von seinen Feinden verlacht.
5.128.32
दुरात्मा राजपुत्रोऽयं धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ।
मिथ्याभिमानी राज्यस्य क्रोधलोभवशानुगः ॥ ५.१२८.३२ ॥
Dieser übelgesinnte Prinz, Sohn Dhṛtarāṣṭras, unkundig der rechten Mittel, falsch stolz auf das Reich, folgt der Herrschaft von Zorn und Gier.
5.128.33
कालपक्वमिदं मन्ये सर्वं क्षत्रं जनार्दन ।
सर्वे ह्यनुसृता मोहात्पार्थिवाः सह मन्त्रिभिः ॥ ५.१२८.३३ ॥
Janārdana, ich glaube, dass dieser ganze Kriegerstand von der Zeit reif geworden ist, denn alle Könige sind aus Verblendung mit ihren Ratgebern ihm gefolgt.
5.128.34
भीष्मस्याथ वचः श्रुत्वा दाशार्हः पुष्करेक्षणः ।
भीष्मद्रोणमुखान्सर्वानभ्यभाषत वीर्यवान् ॥ ५.१२८.३४ ॥
Nachdem er Bhīṣmas Worte gehört hatte, wandte sich der mächtige lotusäugige Dāśārha (Kṛṣṇa) an alle, angeführt von Bhīṣma und Droṇa.
5.128.35
सर्वेषां कुरुवृद्धानां महानयमतिक्रमः ।
प्रसह्य मन्दमैश्वर्ये न नियच्छन्ति यन्नृपम् ॥ ५.१२८.३५ ॥
Dies ist ein großes Vergehen aller Ältesten der Kuru: Sie halten den törichten König nicht zurück, der die Herrschaft mit Gewalt an sich reißt.
5.128.36
तत्र कार्यमहं मन्ये कालप्राप्तमरिन्दमाः ।
क्रियमाणे भवेच्छ्रेयस्तत्सर्वं श्रृणुतानघाः ॥ ५.१२८.३६ ॥
Ihr Bezwinger der Feinde, ich denke, die dort zu erfüllende Pflicht ist zur rechten Zeit gekommen; wird sie getan, wird Heil entstehen. Hört alles, ihr Makellosen.
5.128.37
प्रत्यक्षमेतद्भवतां यद्वक्ष्यामि हितं वचः ।
भवतामानुकूल्येन यदि रोचेत भारताः ॥ ५.१२८.३७ ॥
Dies ist euch offensichtlich, ihr Nachkommen Bharatas: Wenn euch die heilsamen Worte, die ich sprechen werde, in eurem Einvernehmen gefallen, dann (sei es so).
5.128.38
पुत्रो वै भोजराजस्य दुराचारो ह्यनात्मवान् ।
जीवतः पितुरैश्वर्यं हृत्वा मृत्युवशं गतः ॥ ५.१२८.३८ ॥
Der Sohn des Bhoja-Königs, von schlechtem Wandel und ohne Selbstbeherrschung, riss die Herrschaft an sich, während sein Vater noch lebte, und geriet in die Gewalt des Todes.
5.128.39
उग्रसेनसुतः कंसः परित्यक्तः स बान्धवैः ।
ज्ञातीनां हितकामेन मया शस्तो महामृधे ॥ ५.१२८.३९ ॥
Kaṃsa, der Sohn Ugrasenas, von seinen Verwandten verlassen, wurde in der großen Schlacht von mir erschlagen, der ich das Wohl der Sippe wünschte.
5.128.40
आहुकः पुनरस्माभिर्ज्ञातिभिश्चापि सत्कृतः ।
उग्रसेनः कृतो राजा भोजराजन्यवर्धनः ॥ ५.१२८.४० ॥
Āhuka wurde von uns und den Verwandten erneut geehrt, und Ugrasena, der das Geschlecht der Bhoja-Könige mehrt, wurde zum König gemacht.
5.128.41
संसमेकं परित्यज्य कुलार्थे सर्वयादवाः ।
संभूय सुखमेधन्ते भारतान्धकवृष्णयः ॥ ५.१२८.४१ ॥
Um der Sippe willen, indem man einen aufgibt, gedeihen alle Yādavas, vereint und glücklich, o Bhārata — Andhakas und Vṛṣṇis.
5.128.42
अपि चाप्यवदद्राजन्परमेष्ठी प्रजापतिः ।
व्यूढे देवासुरे युद्धेऽभ्युद्यतेष्वायुधेषु च ॥ ५.१२८.४२ ॥
Und wahrlich, o König, auch der höchste Herr der Geschöpfe, Prajāpati, sprach, als die Schlacht der Götter und Dämonen aufgestellt und die Waffen erhoben waren.
5.128.43
द्वैधीभूतेषु लोकेषु विनश्यत्सु च भारत ।
अब्रवीत्तु तदा देवो भगवाँल्लोकभावनः ॥ ५.१२८.४३ ॥
O Bhārata, als die Welten sich in zwei Teile spalteten und zugrunde gingen, sprach da der gesegnete Gott, der Erhalter der Welten.
5.128.44
पराभविष्यन्त्यसुरा दैतेया दानवैः सह ।
आदित्या वसवो रुद्रा भविष्यन्ति दिवौसकः ॥ ५.१२८.४४ ॥
Die Asuras werden zusammen mit den Daityas und Dānavas besiegt werden; die Ādityas, Vasus, Rudras und die Bewohner des Himmels werden siegen.
5.128.45
देवासुरमनुष्याश्च गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
अस्मिन्युद्धे सुसंक्रुद्धा हनिष्यन्ति परस्परम् ॥ ५.१२८.४५ ॥
Götter, Asuras, Menschen, Gandharvas, Schlangen und Rākṣasas werden in diesem Kampf, zutiefst erzürnt, einander erschlagen.
5.128.46
वर्तमानं जगत्सर्वं मुहूर्तान्न भविष्यति ।
इति मत्वाऽब्रवीद्धर्मं परमेष्ठी प्रजापतिः ।
वरुणाय प्रयच्छैतान्बद्ध्वा दैतेयदानवान् ॥ ५.१२८.४६ ॥
So dachte es, und der höchste Herr Prajāpati sprach zu Dharma: 'Binde diese Daityas und Dānavas und übergib sie Varuṇa; sonst wird diese gegenwärtige Welt nicht einen Augenblick bestehen.'
5.128.47
एवमुक्तस्ततो धर्मो नियोगात्परमेष्ठिनः ।
वरुणाय ददौ सर्वान्बद्ध्वा दैतेयदानवान् ॥ ५.१२८.४७ ॥
So angesprochen, band Dharma auf Befehl des höchsten Herrn alle Daityas und Dānavas und übergab sie Varuṇa.
5.128.48
तान्बद्ध्वा धर्मपाशैश्च स्वैश्च पाशैर्जलेश्वरः ।
वरुणः सागरे यत्तो नित्यं रक्षति दानवान् ॥ ५.१२८.४८ ॥
Nachdem er sie mit den Schlingen des Dharma und seinen eigenen Schlingen gebunden hat, bewacht Varuṇa, der Herr der Gewässer, stets wachsam im Ozean, die Dānavas.
5.128.49
तथा दुर्योधनं कर्णं शकुनिं चापि सौबलम् ।
बद्ध्वा दुःशासनं चापि पाण्डवेभ्यः प्रयच्छत ॥ ५.१२८.४९ ॥
Ebenso fessle Duryodhana, Karṇa, Śakuni, den Sohn des Subala, und auch Duḥśāsana, und übergib sie den Pāṇḍavas.
5.128.50
त्यजेत्कुलार्थे पुरुषं ग्रामस्यार्थे कुलं त्यजेत् ।
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ॥ ५.१२८.५० ॥
Um der Sippe willen soll man einen Menschen opfern, um des Dorfes willen die Sippe, um des Landes willen das Dorf, und um seiner selbst willen die Erde.
5.128.51
राजन्दुर्योधनं बद्ध्वा ततः संशाम्य पाण्डवैः ।
त्वत्कृते न विनश्येयुः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ॥ ५.१२८.५१ ॥
O König, nachdem du Duryodhana gefesselt hast, schließe dann Frieden mit den Pāṇḍavas, damit die Kṣatriyas nicht wegen dir zugrunde gehen, o Bester der Kṣatriyas.