ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.130.1
तत्तु वाक्यमनादृत्य सोऽर्थवन्मातृभाषितम् ।
पुनः प्रतस्थे संरम्भात्सकाशमकृतात्मनाम् ॥ ५.१३०.१ ॥
ಆದರೆ ಅವನು ತಾಯಿಯ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅಸಂಯಮಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.
5.130.2
ततः सभाया निर्गम्य मन्त्रयामास कौरवः ।
सौबलेन मताक्षेण राज्ञा शकुनिना सह ॥ ५.१३०.२ ॥
ಬಳಿಕ ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಕೌರವನು ದ್ಯೂತನಿಪುಣನಾದ ಸುಬಲನ ಮಗ ರಾಜ ಶಕುನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು.
5.130.3
दुर्योधनं धार्तराष्ट्रं कर्णं दुःशासनोऽब्रवीति ।
नोचेत्सन्धास्यसे राजन्स्वेन कामेन पाण्डवैः ।
बद्ध्वैव त्वां प्रदास्यन्ति पाण्डुपुत्राय भारत ॥ ५.१३०.३ ॥
ದುಃಶಾಸನನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಕರ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವರು, ಭಾರತನೇ.
5.130.4
वैकर्तनं त्वां च मां च त्रीनेतान्भरतर्षभ ।
पाण्डवेभ्यः प्रदास्यन्ति भीष्मद्रोणौ पिता च ते ॥ ५.१३०.४ ॥
ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣ, ನೀನು, ನಾನು, ಈ ಮೂವರನ್ನು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವರು; ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಕೂಡ.
5.130.5
दुःशासनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभ ।
दुर्योधनो धार्तराष्ट्रो निश्वस्य प्रहसन्निव ॥ ५.१३०.५ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದುಃಶಾಸನನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರ ದುರ್ಯೋಧನನು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ನಗುವವನಂತೆ ಆದನು.
5.130.6
एकान्तमुपसृत्येह मन्त्रं पुनरमन्त्रयत् ।
सौबलेन मताक्षेण राज्ञा शकुनिना सह ॥ ५.१३०.६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ದ್ಯೂತನಿಪುಣನಾದ ಸುಬಲನ ಮಗ ರಾಜ ಶಕುನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು.
5.130.7
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
दुःशासनचतुर्थानामिदमासीद्विचेष्टितम् ॥ ५.१३०.७ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ಶಕುನಿ, ಸೌಬಲ — ದುಃಶಾಸನನು ನಾಲ್ಕನೆಯವನಾಗಿದ್ದ ಅವರ ಈ ಕುತಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು.
5.130.8
पुराऽयमस्मान्गृह्णाति क्षिप्रकारी जनार्दनः ।
सहितो धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च ॥ ५.१३०.८ ॥
ಶೀಘ್ರ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವ ಜನಾರ್ದನನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಮೊದಲೇ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಶಂತನುವಿನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ.
5.130.9
वयमेव हृषीकेशं निगृह्णीम बलादिव ।
प्रसह्य पुरुषव्याघ्रमिन्द्रो वैरोचनिं यथा ॥ ५.१३०.९ ॥
ನಾವೇ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿಯೋಣ — ಇಂದ್ರನು ವಿರೋಚನನ ಮಗನನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ, ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ.
5.130.10
श्रुत्वा गृहीतं वार्ष्णेयं पाण्डवा हतचेतसः ।
निरुत्साहा भविष्यन्ति भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ॥ ५.१३०.१० ॥
ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ ಪಾಂಡವರು ಹತಚಿತ್ತರಾಗಿ, ಉತ್ಸಾಹ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಕೋರೆ ಮುರಿದ ಹಾವುಗಳಂತಾಗುತ್ತಾರೆ.
5.130.11
अयं ह्येषां महाबाहुः सर्वेषां शर्म वर्म च ।
अस्मिन्गृहीते वरदे ऋषभे सर्वसात्वताम्।
निरुद्यमा भविष्यन्ति पाण्डवाः सोमकैः सह ॥ ५.१३०.११ ॥
ಈ ಮಹಾಬಾಹು ಅವರೆಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಕವಚ; ವರದಾತನೂ ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ವೃಷಭನೂ ಆದ ಇವನು ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಪಾಂಡವರು ಸೋಮಕರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನರಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
5.130.12
तस्माद्वयमिहैवैकं केशवं क्षिप्रकारिणम् ।
क्रोशतो धृतराष्ट्रस्य बद्ध्वा योत्स्यामहे रिपून् ॥ ५.१३०.१२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಶೀಘ್ರ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವ ಕೇಶವನೊಬ್ಬನನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಕೂಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾವು ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡೋಣ.
5.130.13
तेषां पापमभिप्रायं पापानां दुष्टचेतसाम् ।
इङ्गितज्ञः कविः क्षिप्रमन्वबुद्ध्यत सात्यकिः ॥ ५.१३०.१३ ॥
ಆ ಪಾಪಿಗಳು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟಮನಸ್ಕರ ಪಾಪದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಾತ್ಯಕಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.
5.130.14
तदर्थमभिनिष्क्रम्य हार्दिक्येन सहास्थितः ।
अब्रवीत्कृतवर्माणं क्षिप्रं योजय वाहिनीम् ॥ ५.१३०.१४ ॥
ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಬಂದು ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನೊಂದಿಗೆ ನಿಂತು ಕೃತವರ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸು."
5.130.15
व्यूढानीकः सभाद्वारमुपतिष्ठस्व दंशितः ।
यावदाख्याम्यहं चैतत्कृष्णायाक्लिष्टकारिणे ॥ ५.१३०.१५ ॥
ಸೇನೆಯನ್ನು ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಕವಚ ಧರಿಸಿ ಸಭಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು; ನಾನು ಇದನ್ನು ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸುವವರೆಗೆ.
5.130.16
स प्रविश्य सभां वीरः सिंहो गिरिगुहामिव ।
आचष्ट तमभिप्रायं केशवाय महात्मने ॥ ५.१३०.१६ ॥
ಆ ವೀರನು ಸಿಂಹವು ಪರ್ವತಗುಹೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಆ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಕೇಶವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
5.130.17
धृतराष्ट्रं ततश्चैव विदुरं चान्वभाषत ।
तेषामेतमभिप्रायमाचचक्षे स्मयन्निव ॥ ५.१३०.१७ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ವಿದುರನೊಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡಿ, ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವರ ಈ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
5.130.18
धर्मादर्थाच्च कामाच्च कर्म साधुविगर्हितम् ।
मन्दाः कर्तुमिहेच्छन्ति न चावाप्यं कथंचन ॥ ५.१३०.१८ ॥
ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಸಜ್ಜನರು ನಿಂದಿಸುವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮೂಢರು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
5.130.19
पुरा विकुर्वते मूढाः पापात्मानः समागताः ।
धर्षिताः काममन्युभ्यां क्रोधलोभवशानुगाः ॥ ५.१३०.१९ ॥
ಮೊದಲೇ ಮೋಹಗೊಂಡ, ಪಾಪಮನಸ್ಕರಾದ, ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದವರು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಲೋಭದ ವಶದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
5.130.20
इमं हि पुण्डरीकाक्षं जिघृक्षन्त्यल्पचेतसः ।
पटेनाग्निं प्रज्वलितं यथा बाला यथा जडाः ॥ ५.१३०.२० ॥
ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಗಳು ಈ ಕಮಲನೇತ್ರನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಮಕ್ಕಳೂ ಮೂರ್ಖರೂ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೊರಟಂತೆ.
5.130.21
सात्यकेस्तद्वचः श्रुत्वा विदुरो दीर्घदर्शिवान् ।
धृतराष्ट्रं महाबाहुमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.१३०.२१ ॥
ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ವಿದುರನು ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಾಹು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.130.22
राजन्परीतकालास्ते पुत्राः सर्वे परन्तप ।
असक्यमयशस्यं च कर्तुं कर्म समुद्यताः ॥ ५.१३०.२२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳ ಕಾಲ ಮುಗಿದುಹೋಗಿದೆ; ಅಸಾಧ್ಯವೂ ಅಪಕೀರ್ತಿಕರವೂ ಆದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವರು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
5.130.23
इमं हि पुण्डरीकाक्षमभिभूय प्रसह्य च ।
निग्रहीतुं किलेच्छन्ति सहिता वासवानुजम् ॥ ५.१३०.२३ ॥
ಈ ಕಮಲನೇತ್ರನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮಣಿಸಿ ಹಿಡಿಯಲು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇಂದ್ರನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ.
5.130.24
इमं पुरुषशार्दूलमप्रधृष्यं दुरसदम् ।
आसाद्य नभविष्यन्ति पतङ्गा इव पावकम् ॥ ५.१३०.२४ ॥
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಈತನನ್ನು, ಅಜೇಯನೂ ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದವನೂ ಆದ ಈತನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವ ಪತಂಗಗಳಂತೆ ಅವರು ನಾಶವಾಗುವರು.
5.130.25
अयमिच्छन्हि तान्सर्वान्युध्यमानाञ्जनार्दनः ।
सिंहो नागानिव क्रुद्धो गमयेद्यमसादनम् ॥ ५.१३०.२५ ॥
ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಜನಾರ್ದನನು ಬಯಸಿದರೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಸಿಂಹವು ಆನೆಗಳಂತೆ ಅವರನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವನು.
5.130.26
न त्वयं निन्दितं कर्म कुर्यात्पापं कथंचन ।
न च धर्मादपक्रामदेच्युतः पुरुषोत्तमः ॥ ५.१३०.२६ ॥
ಈ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಅಚ್ಯುತನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತ ಪಾಪಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಧರ್ಮದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
5.130.27
यथा वाराणसी दग्धा साश्वा सरथकुञ्जरा ।
सानुबन्धस्तु कृष्णेन काशीनामृषभो हतः ॥ ५.१३०.२७ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಟ್ಟನು; ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಕಾಶಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಹತನಾದನು.
5.130.28
तथा नागपुरं दग्ध्वा शङ्खचक्रगदाधरः ।
स्वयं कालेश्वरो भूत्वा नाशयिष्यति कौरवान् ॥ ५.१३०.२८ ॥
ಅಂತೆಯೇ ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿಯು ನಾಗಪುರವನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ತಾನೇ ಕಾಲೇಶ್ವರನಾಗಿ ಕೌರವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವನು.
5.130.29
पारिजातहरं ह्येनमेकं यदुसुखावहम् ।
नाभ्यवर्तत संरब्धो वृत्रहा वसुभिः सह ॥ ५.१३०.२९ ॥
ಪಾರಿಜಾತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಯಾದವರಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತಂದ ಇವನನ್ನು, ಕೋಪಗೊಂಡ ವೃತ್ರಹಂತಾ ಇಂದ್ರನು ವಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಯೂ ಎದುರಿಸಲಿಲ್ಲ.
5.130.30
प्राप्य निर्मोचने पाशान्षट्सहस्रांस्तरस्विनः ।
हृतास्ते वासुदेवेन ह्युपसङ्क्रम्य कौरवान् ॥ ५.१३०.३० ॥
ನಿರ್ಮೋಚನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ, ವಾಸುದೇವನು ಕೌರವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಆರು ಸಾವಿರ ಚುರುಕಾದವರ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಅವರನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
5.130.31
द्वारमासाद्य सौभस्य विधूय गदया गिरिम् ।
द्युमत्सेनः सहामात्यः कृष्णेन विनिपातितः ॥ ५.१३०.३१ ॥
ಸೌಭದ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಗದೆಯಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದ್ಯುಮತ್ಸೇನನು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟನು.
5.130.32
शेषवत्त्वात्कुरूणां तु धर्मापेक्षी तथाऽच्युतः ।
क्षमते पुण्डरीकाक्षः शक्तः सन्पापकर्मणाम् ॥ ५.१३०.३२ ॥
ಕುರುಗಳಿಗೆ ಉಳಿದ ಋಣವಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದರೂ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ ಅಚ್ಯುತನು ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.130.33
एते हि यदि गोविन्दमिच्छन्ति सह राजभिः ।
अद्यैवातिथयः सर्वे भविष्यन्ति यमस्य ते ॥ ५.१३०.३३ ॥
ಇವರು ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಇಂದೇ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಯಮನ ಅತಿಥಿಗಳಾಗುವರು.
5.130.34
यथा वायोस्तृणाग्रणि वशं यान्ति बलीयसः ।
तथा चक्रभृतः सर्वे वशमेष्यन्ति कौरवाः ॥ ५.१३०.३४ ॥
ಗಾಳಿಯ ಬಲಕ್ಕೆ ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಗಳು ವಶವಾಗುವಂತೆ, ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ವಶಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೌರವರು ಒಳಗಾಗುವರು.
5.130.35
विदुरेणैवमुक्ते तु केशवो वाक्यमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रमभिप्रेक्ष्य सुहृदां श्रृण्वतां मिथः ॥ ५.१३०.३५ ॥
ವಿದುರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕೇಶವನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಹೃದರು ಪರಸ್ಪರ ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.130.36
राजन्नेते यदि क्रुद्धा मां निगृह्णीयुरोजसा ।
एते वा मामहं वैनाननुजानीहि पार्थिव ॥ ५.१३०.३६ ॥
ರಾಜನೇ, ಇವರು ಕೋಪಗೊಂಡು ಬಲದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಂದರೆ, ಅಥವಾ ನಾನೇ ಇವರನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ, ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡು.
5.130.37
एतान्हि सर्वान्संरब्धान्नियन्तुमहमुत्सहे ।
न त्वहं निन्दितं कर्म कुर्यां पापं कथंचन ॥ ५.१३०.३७ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತಡೆಯಲು ನಾನು ಶಕ್ತನು; ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂದನೀಯವಾದ, ಪಾಪಕರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
5.130.38
पाण्डवार्थे हि लुभ्यन्तः स्वार्थान्हास्यन्ति ते सुताः ।
एते चेदेवमिच्छन्ति कृतकार्यो युधिष्ठिरः ॥ ५.१३०.३८ ॥
ಇವರು ಹೀಗೆ ಬಯಸಿದರೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದರೆ, ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ ಆಸೆಪಡುವ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವರು.
5.130.39
अद्यैव ह्यहमेनांश्च ये चैनाननु भारत ।
निगृह्य राजन्पार्थेभ्यो दद्यां किं दुष्कृतं भवेत् ॥ ५.१३०.३९ ॥
ಓ ಭಾರತನೇ, ರಾಜನೇ! ಇಂದೇ ನಾನು ಇವರನ್ನೂ ಇವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಿ ಪಾರ್ಥರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವಿದೆ?
5.130.40
एष मे निश्चयो राजन्यद्येषोऽस्य विनिश्चयः ।
नर्दन्तु सहिताः शङ्खाः पणवानकनिस्वनैः ॥ ५.१३०.४० ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಇದು ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯ; ಇದೇ ಅವನ ನಿಶ್ಚಯವಾದರೆ, ಶಂಖಗಳು, ಪಣವ ಮತ್ತು ಆನಕಗಳ ಧ್ವನಿಯೊಡನೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮೊಳಗಲಿ.
5.130.41
अनायासेन पार्थानां पर्वतां च शिवं महत् ।
निगृह्य राजन्पार्थेभ्यो दद्यां चेत्सुकृतं भवेत् ॥ ५.१३०.४१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಪಾರ್ಥರಿಗೆ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ, ಪರ್ವತದಂತಹ ಮಹಾನ್ ಮತ್ತು ಮಂಗಲಕರರಾದ ಇವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಪಾರ್ಥರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅದು ಸತ್ಕಾರ್ಯವಾಗುವುದು.
5.130.42
इदं तु न प्रवर्तेयं निन्दितं कर्म भारत ।
सन्निधौ ते महाराज क्रोधजं पापबुद्धिजम् ॥ ५.१३०.४२ ॥
ಓ ಭಾರತನೇ! ಆದರೆ ನಾನು ಈ ನಿಂದನೀಯ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮತ್ತು ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಆರಂಭಿಸಲಾರೆ.
5.130.43
एष दुर्योधनो राजन्यथेच्छति तथाऽस्तु तत् ।
अहं तु सर्वांस्तनयाननुजानामि ते नृप ॥ ५.१३०.४३ ॥
ರಾಜನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ. ಆದರೆ ನೃಪನೇ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರಿಗೂ ನಾನು ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
5.130.44
एतच्छ्रुत्वा तु विदुरं धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
क्षिप्रमानय तं पापं राज्यलुब्धं सुयोधनम् ॥ ५.१३०.४४ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ವಿದುರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜ್ಯಲೋಭಿಯಾದ ಆ ಪಾಪಿ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರೆತಾ."
5.130.45
सहमित्रं सहामात्यं ससोदर्यं सहानुगम् ।
शक्नुयां यदि पन्थानमवतारयितुं पुनः ॥ ५.१३०.४५ ॥
ಮಿತ್ರರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಸೋದರರು, ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಗೆ ತರಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ.
5.130.46
ततो दुर्योधनं क्षत्ता पुनः प्रावेशयत्मभाम् ।
अकामं भ्रातृभिः सार्धं राजभिः परिवारितम् ॥ ५.१३०.४६ ॥
ನಂತರ ವಿದುರನು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸೋದರರು ಮತ್ತು ರಾಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಭೆಗೆ ಕರೆತಂದನು.
5.130.47
अथ दुरोयधनं राजा धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
कर्णदुःशासनाभ्यां च राजभिश्चापि संवृतम् ॥ ५.१३०.४७ ॥
ನಂತರ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನ ಹಾಗೂ ರಾಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ದುರ್ಯೋಧನನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
5.130.48
नृशंस पापभूयिष्ठ क्षुद्रकर्मसहायवान् ।
पापैः सहायैः संहत्य पापं कर्म चिकीर्षसि ॥ ५.१३०.४८ ॥
ಕ್ರೂರನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಷ್ಠನೇ, ನೀಚ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಗಾತಿಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವನೇ! ಪಾಪಿ ಸಹಚರರೊಡನೆ ಸೇರಿ ನೀನು ಪಾಪಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ.
5.130.49
अशक्यमयशस्यं च सद्भिश्चापि विगर्हितम् ।
यथा त्वादृशको मूढो व्यवस्येत्कुलपांसनः ॥ ५.१३०.४९ ॥
ಅಸಾಧ್ಯವೂ, ಅಪಕೀರ್ತಿಕರವೂ, ಸಜ್ಜನರಿಂದಲೂ ನಿಂದಿತವೂ ಆದುದನ್ನು ನಿನ್ನಂತಹ ಮೂಢನು, ಕುಲಕ್ಕೆ ಕಳಂಕ ತರುವವನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸುವನು.
5.130.50
त्वमिमं पुण्डरीकाक्षमप्रधृष्यं दुरासदम् ।
पापैः सहायैः संहत्य निग्रहीतुं किलेच्छसि ॥ ५.१३०.५० ॥
ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನಾದ, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ, ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದ ಇವನನ್ನು ಪಾಪಿ ಸಹಾಯಕರೊಡನೆ ಸೇರಿ ಬಂಧಿಸಲು ನೀನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
5.130.51
यो न शक्यो बलात्कर्तुं देवैरपि सवासवैः ।
तं त्वं प्रार्थयसे मन्द बालश्चन्द्रमसं यथा ॥ ५.१३०.५१ ॥
ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಬಲದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗದವನನ್ನು, ಮೂಢನೇ, ಮಗು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಬಯಸುವಂತೆ ನೀನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
5.130.52
देवैर्मनुष्यैर्गन्धर्वैरसुरैरुरगैश्च यः ।
न सोढुं समरे शक्यस्तं न बुध्यसि केशवम् ॥ ५.१३०.५२ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು, ಉರಗರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಆ ಕೇಶವನನ್ನು ನೀನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
5.130.53
दुर्ग्राह्यः पाणिना वायुर्दुस्पर्शः पाणिना शशी ।
दुर्धरा पृथिवी मूर्ध्ना दुर्ग्राह्यः केशवो बलात् ॥ ५.१३०.५३ ॥
ಕೈಯಿಂದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ, ಕೈಯಿಂದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದು ಕಷ್ಟ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊರುವುದು ಕಷ್ಟ; ಬಲದಿಂದ ಕೇಶವನನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕಷ್ಟ.
5.130.54
इत्युक्ते धृतराष्ट्रेण क्षत्ताऽपि विदुरोऽब्रवीत् ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य धार्तराष्ट्रममर्षणम् ॥ ५.१३०.५४ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕ್ಷತ್ತ ವಿದುರನೂ ಕೋಪಗೊಂಡ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
5.130.55
दुर्योधन निबोधेदं वचनं मम सांप्रतम् ।
सौभद्वारे वानरेन्द्रो द्विविदो नाम नामतः।
शिलावर्षेण महता छादयामास केशवम् ॥ ५.१३०.५५ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೇ, ಈಗ ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಸೌಭದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ದ್ವಿವಿದ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ವಾನರೇಂದ್ರನು ಮಹಾ ಶಿಲಾವರ್ಷದಿಂದ ಕೇಶವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
5.130.56
ग्रहीतुकामो विक्रम्य सर्वयत्नेन माधवम् ।
ग्रहीतुं नाशकच्चैनं तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५६ ॥
ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಾಧವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸಿದರೂ ಅವನು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲಾರದೆ ಹೋದನು. ನೀನು ಅವನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
5.130.57
प्राग्ज्योतिषगतं शौरिं नरकः सह दानवैः ।
ग्रहीतुं नाशकत्तत्र तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५७ ॥
ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಕ್ಕೆ ಹೋದ ಶೌರಿಯನ್ನು ನರಕನು ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಲಾರದೆ ಹೋದನು. ನೀನು ಅವನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
5.130.58
अनेकयुगवर्षायुर्निहत्य नरकं मृधे ।
नीत्वा कन्यासहस्राणि उपयेमे यथाविधि ॥ ५.१३०.५८ ॥
ಅನೇಕ ಯುಗ ವರ್ಷಗಳ ಆಯುಷ್ಯವುಳ್ಳ ನರಕನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದು, ಸಾವಿರಾರು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಿವಾಹವಾದನು.
5.130.59
निर्मोचने षट्सहस्राः पाशैर्बद्ध्वा महासुराः ।
ग्रहीतुं नाशकंश्चैनं तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५९ ॥
ನಿರ್ಮೋಚನದಲ್ಲಿ ಆರು ಸಾವಿರ ಮಹಾಸುರರು ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲಾರದೆ ಹೋದರು. ನೀನು ಅವನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
5.130.60
अनेन हि हता बाल्ये पूतना शिशुना तदा ।
गोवर्धनो धारितश्च गवार्थे भरतर्षभ ॥ ५.१३०.६० ॥
ಇವನಿಂದಲೇ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗ ಪೂತನಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಗೋವುಗಳಿಗಾಗಿ ಗೋವರ್ಧನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು.
5.130.61
अरिष्टो धेनुकश्चैव चाणूरश्च महाबलः ।
अश्वराजश्च निहतः कंसश्चारिष्टमाचरन् ॥ ५.१३०.६१ ॥
ಅರಿಷ್ಟ, ಧೇನುಕ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲ ಚಾಣೂರರು ಹತರಾದರು; ಅಶ್ವರಾಜನೂ (ಕೇಶಿ) ಹತನಾದನು; ಕಂಸನು ಅರಿಷ್ಟನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು.
5.130.62
जरासन्धश्च वक्रश्च शिशुपालश्च वीर्यवान् ।
बाणाश्च निहतः सङ्ख्ये राजानश्च निषूदिताः ॥ ५.१३०.६२ ॥
ಜರಾಸಂಧ, ವಕ್ರ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಿ ಶಿಶುಪಾಲ, ಬಾಣರೂ ರಣದಲ್ಲಿ ಹತರಾದರು; ಅನೇಕ ರಾಜರೂ ನಾಶಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
5.130.63
वरुणो निर्जितो राजा पावकश्चामितौजसा ।
पारिजातं च हरता जितः साक्षाच्छचीपतिः ॥ ५.१३०.६३ ॥
ರಾಜ ವರುಣನು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಯೂ ಸೋತನು; ಪಾರಿಜಾತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದವನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶಚೀಪತಿಯನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು.
5.130.64
एकार्णवे च स्वपता निहतौ मधुकैटभौ ।
जन्मान्तरमुपागम्य हयग्रीवस्तथा हतः ॥ ५.१३०.६४ ॥
ಏಕಾರ್ಣವದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರು ಹತರಾದರು; ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು ಹಯಗ್ರೀವನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹತನಾದನು.
5.130.65
अयं कर्ता न क्रियते कारणं चापि पौरुषे ।
यद्यदिच्छेदयं शौरिस्तत्तत्कुर्यादयत्नतः ॥ ५.१३०.६५ ॥
ಇವನು ಕರ್ತನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಇವನೇ ಕಾರಣವಲ್ಲ; ಈ ಶೌರಿ ಏನನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
5.130.66
तं न बुध्यसि गोविन्द घोरविक्रममच्युतम् ।
आशीविषमिव क्रूद्धं तेजोराशिमनिन्दितम् ॥ ५.१३०.६६ ॥
ಓ ಗೋವಿಂದ! ಆ ಘೋರ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ನೀನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ; ಕೋಪಗೊಂಡ ಸರ್ಪದಂತಿರುವ, ತೇಜೋರಾಶಿಯಾದ ನಿರ್ದೋಷನು ಅವನು.
5.130.67
प्रधर्षयन्महाबाहुं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ।
पतङ्गोऽग्निमिवासाद्य सामात्यो नभविष्यसि ॥ ५.१३०.६७ ॥
ಮಹಾಬಾಹು, ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೆಣಕಿ, ಅಮಾತ್ಯರೊಡನೆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಸೇರಿದ ಪತಂಗದಂತೆ ನೀನು ನಾಶವಾಗುವೆ.