മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.130.1
तत्तु वाक्यमनादृत्य सोऽर्थवन्मातृभाषितम् ।
पुनः प्रतस्थे संरम्भात्सकाशमकृतात्मनाम् ॥ ५.१३०.१ ॥
എന്നാൽ അവൻ അമ്മയുടെ അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകൾ അവഗണിച്ച്, കോപത്താൽ വീണ്ടും ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
5.130.2
ततः सभाया निर्गम्य मन्त्रयामास कौरवः ।
सौबलेन मताक्षेण राज्ञा शकुनिना सह ॥ ५.१३०.२ ॥
പിന്നീട് സഭയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ കൗരവൻ, ചൂതിൽ വിദഗ്ധനായ സുബലപുത്രൻ രാജാവ് ശകുനിയുമായി ആലോചന നടത്തി.
5.130.3
दुर्योधनं धार्तराष्ट्रं कर्णं दुःशासनोऽब्रवीति ।
नोचेत्सन्धास्यसे राजन्स्वेन कामेन पाण्डवैः ।
बद्ध्वैव त्वां प्रदास्यन्ति पाण्डुपुत्राय भारत ॥ ५.१३०.३ ॥
ദുശ്ശാസനൻ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ ദുര്യോധനനോടും കർണനോടും പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പാണ്ഡവരുമായി സന്ധി ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ അവർ നിന്നെ ബന്ധിച്ച് പാണ്ഡുപുത്രന് ഏൽപ്പിക്കും, ഭാരതാ.
5.130.4
वैकर्तनं त्वां च मां च त्रीनेतान्भरतर्षभ ।
पाण्डवेभ्यः प्रदास्यन्ति भीष्मद्रोणौ पिता च ते ॥ ५.१३०.४ ॥
വൈകർതനനായ കർണനെയും നിന്നെയും എന്നെയും ഈ മൂവരെയും, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പാണ്ഡവർക്ക് ഏൽപ്പിക്കും; ഭീഷ്മരും ദ്രോണരും നിന്റെ പിതാവും.
5.130.5
दुःशासनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभ ।
दुर्योधनो धार्तराष्ट्रो निश्वस्य प्रहसन्निव ॥ ५.१३०.५ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ദുശ്ശാസനന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ദുര്യോധനൻ നെടുവീർപ്പിട്ട് ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.
5.130.6
एकान्तमुपसृत्येह मन्त्रं पुनरमन्त्रयत् ।
सौबलेन मताक्षेण राज्ञा शकुनिना सह ॥ ५.१३०.६ ॥
ഇവിടെ ഏകാന്തത്തിൽ ചെന്ന് അവൻ വീണ്ടും ചൂതിൽ വിദഗ്ധനായ സുബലപുത്രൻ രാജാവ് ശകുനിയുമായി ആലോചന നടത്തി.
5.130.7
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
दुःशासनचतुर्थानामिदमासीद्विचेष्टितम् ॥ ५.१३०.७ ॥
ദുര്യോധനന്റെയും കർണന്റെയും ശകുനിയുടെയും സൗബലന്റെയും — ദുശ്ശാസനൻ നാലാമനായ അവരുടെ — ഈ കുടിലപദ്ധതിയായിരുന്നു ഇത്.
5.130.8
पुराऽयमस्मान्गृह्णाति क्षिप्रकारी जनार्दनः ।
सहितो धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च ॥ ५.१३०.८ ॥
വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ജനാർദനൻ നമ്മെ പിടികൂടുന്നതിനു മുമ്പ്, ധൃതരാഷ്ട്ര രാജാവും ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനും ചേർന്ന്.
5.130.9
वयमेव हृषीकेशं निगृह्णीम बलादिव ।
प्रसह्य पुरुषव्याघ्रमिन्द्रो वैरोचनिं यथा ॥ ५.१३०.९ ॥
നമുക്കുതന്നെ ഹൃഷീകേശനെ ബലമായി പിടികൂടാം — ഇന്ദ്രൻ വൈരോചനിയെ പിടിച്ചതുപോലെ, ആ പുരുഷവ്യാഘ്രനെ ബലാത്കാരമായി.
5.130.10
श्रुत्वा गृहीतं वार्ष्णेयं पाण्डवा हतचेतसः ।
निरुत्साहा भविष्यन्ति भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ॥ ५.१३०.१० ॥
വാർഷ്ണേയൻ പിടിക്കപ്പെട്ടു എന്നു കേട്ട് പാണ്ഡവർ മനംതകർന്ന്, ഉത്സാഹം നഷ്ടപ്പെട്ട്, പല്ലുകൾ ഒടിഞ്ഞ സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെയാകും.
5.130.11
अयं ह्येषां महाबाहुः सर्वेषां शर्म वर्म च ।
अस्मिन्गृहीते वरदे ऋषभे सर्वसात्वताम्।
निरुद्यमा भविष्यन्ति पाण्डवाः सोमकैः सह ॥ ५.१३०.११ ॥
ഈ മഹാബാഹു അവരെല്ലാവർക്കും അഭയവും കവചവുമാണ്; വരദായകനും സാത്വതരിൽ കാളയുമായ ഇവൻ പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ പാണ്ഡവർ സോമകരോടൊപ്പം ഉദ്യമരഹിതരാകും.
5.130.12
तस्माद्वयमिहैवैकं केशवं क्षिप्रकारिणम् ।
क्रोशतो धृतराष्ट्रस्य बद्ध्वा योत्स्यामहे रिपून् ॥ ५.१३०.१२ ॥
അതിനാൽ ഇവിടെത്തന്നെ, വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കേശവനെ മാത്രം ബന്ധിച്ച്, ധൃതരാഷ്ട്രൻ നിലവിളിക്കുമ്പോൾ, നമുക്ക് ശത്രുക്കളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാം.
5.130.13
तेषां पापमभिप्रायं पापानां दुष्टचेतसाम् ।
इङ्गितज्ञः कविः क्षिप्रमन्वबुद्ध्यत सात्यकिः ॥ ५.१३०.१३ ॥
ആ പാപികളുടെയും ദുഷ്ടചിത്തരുടെയും പാപോദ്ദേശ്യം, സൂചനകൾ അറിയുന്ന ബുദ്ധിമാനായ സാത്യകി ഉടനെ മനസ്സിലാക്കി.
5.130.14
तदर्थमभिनिष्क्रम्य हार्दिक्येन सहास्थितः ।
अब्रवीत्कृतवर्माणं क्षिप्रं योजय वाहिनीम् ॥ ५.१३०.१४ ॥
അതിനായി പുറത്തിറങ്ങി ഹാർദിക്യനോടൊപ്പം നിന്ന് അവൻ കൃതവർമ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: "സേനയെ വേഗം വ്യൂഹമായി ഒരുക്കുക."
5.130.15
व्यूढानीकः सभाद्वारमुपतिष्ठस्व दंशितः ।
यावदाख्याम्यहं चैतत्कृष्णायाक्लिष्टकारिणे ॥ ५.१३०.१५ ॥
സേനയെ വ്യൂഹമാക്കി കവചം ധരിച്ച് സഭാദ്വാരത്തിൽ നിൽക്കുക; ഞാൻ ഇത് അനായാസം പ്രവർത്തിക്കുന്ന കൃഷ്ണനോട് അറിയിക്കുന്നതുവരെ.
5.130.16
स प्रविश्य सभां वीरः सिंहो गिरिगुहामिव ।
आचष्ट तमभिप्रायं केशवाय महात्मने ॥ ५.१३०.१६ ॥
ആ വീരൻ സിംഹം മലഗുഹയിൽ കടക്കുന്നതുപോലെ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ച്, ആ ഉദ്ദേശ്യം മഹാത്മാവായ കേശവനോട് അറിയിച്ചു.
5.130.17
धृतराष्ट्रं ततश्चैव विदुरं चान्वभाषत ।
तेषामेतमभिप्रायमाचचक्षे स्मयन्निव ॥ ५.१३०.१७ ॥
പിന്നെ അവൻ ധൃതരാഷ്ട്രനോടും വിദുരനോടും സംസാരിച്ച്, പുഞ്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവരുടെ ഈ ഉദ്ദേശ്യം വിവരിച്ചു.
5.130.18
धर्मादर्थाच्च कामाच्च कर्म साधुविगर्हितम् ।
मन्दाः कर्तुमिहेच्छन्ति न चावाप्यं कथंचन ॥ ५.१३०.१८ ॥
ധർമ്മത്തിൽ നിന്നും അർത്ഥത്തിൽ നിന്നും കാമത്തിൽ നിന്നും സജ്ജനങ്ങൾ നിന്ദിക്കുന്ന കർമ്മം ഇവിടെ മൂഢന്മാർ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അത് ഒരു വിധത്തിലും നേടാനാവില്ല.
5.130.19
पुरा विकुर्वते मूढाः पापात्मानः समागताः ।
धर्षिताः काममन्युभ्यां क्रोधलोभवशानुगाः ॥ ५.१३०.१९ ॥
മുമ്പേ മോഹിതരായ, പാപചിത്തരായ, ഒത്തുചേർന്നവർ വിപരീതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു; കാമത്താലും കോപത്താലും കീഴടക്കപ്പെട്ട്, ക്രോധലോഭങ്ങളുടെ വശത്ത് അവർ നടക്കുന്നു.
5.130.20
इमं हि पुण्डरीकाक्षं जिघृक्षन्त्यल्पचेतसः ।
पटेनाग्निं प्रज्वलितं यथा बाला यथा जडाः ॥ ५.१३०.२० ॥
അല്പബുദ്ധികൾ ഈ താമരക്കണ്ണനെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; കുട്ടികളും മൂഢരും തുണികൊണ്ട് ജ്വലിക്കുന്ന തീയെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.
5.130.21
सात्यकेस्तद्वचः श्रुत्वा विदुरो दीर्घदर्शिवान् ।
धृतराष्ट्रं महाबाहुमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.१३०.२१ ॥
സാത്യകിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദീർഘദർശിയായ വിദുരൻ കുരുസഭയിൽ മഹാബാഹുവായ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് പറഞ്ഞു.
5.130.22
राजन्परीतकालास्ते पुत्राः सर्वे परन्तप ।
असक्यमयशस्यं च कर्तुं कर्म समुद्यताः ॥ ५.१३०.२२ ॥
രാജാവേ, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, നിന്റെ പുത്രന്മാരെല്ലാം കാലം തീർന്നവരായി; അസാധ്യവും അപകീർത്തികരവുമായ കർമ്മം ചെയ്യാൻ അവർ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
5.130.23
इमं हि पुण्डरीकाक्षमभिभूय प्रसह्य च ।
निग्रहीतुं किलेच्छन्ति सहिता वासवानुजम् ॥ ५.१३०.२३ ॥
ഈ താമരക്കണ്ണനെ കീഴടക്കി ബലമായി പിടികൂടാൻ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് ഇന്ദ്രാനുജനെ തടവിലാക്കാൻ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.130.24
इमं पुरुषशार्दूलमप्रधृष्यं दुरसदम् ।
आसाद्य नभविष्यन्ति पतङ्गा इव पावकम् ॥ ५.१३०.२४ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രനായ ഇയാളെ, തോൽപ്പിക്കാനാവാത്തവനും സമീപിക്കാനാവാത്തവനുമായ ഇയാളെ, അടുത്തുചെന്നാൽ തീയിലേക്ക് പറന്നെത്തുന്ന ശലഭങ്ങളെപ്പോലെ അവർ നശിക്കും.
5.130.25
अयमिच्छन्हि तान्सर्वान्युध्यमानाञ्जनार्दनः ।
सिंहो नागानिव क्रुद्धो गमयेद्यमसादनम् ॥ ५.१३०.२५ ॥
യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന അവരെയെല്ലാം ജനാർദ്ദനൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, കോപിച്ച സിംഹം ആനകളെപ്പോലെ അവരെ യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.
5.130.26
न त्वयं निन्दितं कर्म कुर्यात्पापं कथंचन ।
न च धर्मादपक्रामदेच्युतः पुरुषोत्तमः ॥ ५.१३०.२६ ॥
ഈ പുരുഷോത്തമനായ അച്യുതൻ ഒരിക്കലും നിന്ദ്യമോ പാപകരമോ ആയ കർമ്മം ചെയ്യില്ല; ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുകയുമില്ല.
5.130.27
यथा वाराणसी दग्धा साश्वा सरथकुञ्जरा ।
सानुबन्धस्तु कृष्णेन काशीनामृषभो हतः ॥ ५.१३०.२७ ॥
കൃഷ്ണൻ വാരാണസിയെ കുതിരകളോടും രഥങ്ങളോടും ആനകളോടുമൊപ്പം ദഹിപ്പിച്ചു; പരിവാരസഹിതം കാശികളുടെ വൃഷഭൻ വധിക്കപ്പെട്ടു.
5.130.28
तथा नागपुरं दग्ध्वा शङ्खचक्रगदाधरः ।
स्वयं कालेश्वरो भूत्वा नाशयिष्यति कौरवान् ॥ ५.१३०.२८ ॥
അതുപോലെ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ ധരിച്ചവൻ നാഗപുരത്തെ ദഹിപ്പിച്ച് സ്വയം കാലേശ്വരനായി കൗരവരെ നശിപ്പിക്കും.
5.130.29
पारिजातहरं ह्येनमेकं यदुसुखावहम् ।
नाभ्यवर्तत संरब्धो वृत्रहा वसुभिः सह ॥ ५.१३०.२९ ॥
പാരിജാതം അപഹരിച്ച്, യാദവർക്ക് സുഖം നൽകിയ ഇവനെ, കോപിച്ച വൃത്രഹന്താവായ ഇന്ദ്രൻ വസുക്കളോടുകൂടിയും എതിർത്തില്ല.
5.130.30
प्राप्य निर्मोचने पाशान्षट्सहस्रांस्तरस्विनः ।
हृतास्ते वासुदेवेन ह्युपसङ्क्रम्य कौरवान् ॥ ५.१३०.३० ॥
നിർമ്മോചനസ്ഥലത്തെത്തി, വാസുദേവൻ കൗരവരുടെ അടുത്തെത്തി, ആറായിരം വേഗമുള്ളവരുടെ പാശങ്ങൾ നേടി അവരെ കൊണ്ടുപോയി.
5.130.31
द्वारमासाद्य सौभस्य विधूय गदया गिरिम् ।
द्युमत्सेनः सहामात्यः कृष्णेन विनिपातितः ॥ ५.१३०.३१ ॥
സൗഭദ്വാരത്തിലെത്തി, ഗദകൊണ്ട് പർവതത്തെ ഇളക്കി, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ദ്യുമത്സേനൻ കൃഷ്ണനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
5.130.32
शेषवत्त्वात्कुरूणां तु धर्मापेक्षी तथाऽच्युतः ।
क्षमते पुण्डरीकाक्षः शक्तः सन्पापकर्मणाम् ॥ ५.१३०.३२ ॥
കൗരവർക്ക് ശേഷിക്കുന്ന കടം ഉള്ളതുകൊണ്ടും ധർമ്മത്തെ കരുതിയും, ശക്തനായിട്ടും പുണ്ഡരീകാക്ഷനായ അച്യുതൻ പാപകർമ്മികളെ പൊറുക്കുന്നു.
5.130.33
एते हि यदि गोविन्दमिच्छन्ति सह राजभिः ।
अद्यैवातिथयः सर्वे भविष्यन्ति यमस्य ते ॥ ५.१३०.३३ ॥
ഇവർ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ഗോവിന്ദനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്നുതന്നെ ഇവരെല്ലാം യമന്റെ അതിഥികളാകും.
5.130.34
यथा वायोस्तृणाग्रणि वशं यान्ति बलीयसः ।
तथा चक्रभृतः सर्वे वशमेष्यन्ति कौरवाः ॥ ५.१३०.३४ ॥
കാറ്റിന്റെ ശക്തിക്ക് പുല്ലിൻതലപ്പുകൾ വഴങ്ങുന്നതുപോലെ, ചക്രധാരിയുടെ വശത്തേക്ക് എല്ലാ കൗരവരും വഴങ്ങും.
5.130.35
विदुरेणैवमुक्ते तु केशवो वाक्यमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रमभिप्रेक्ष्य सुहृदां श्रृण्वतां मिथः ॥ ५.१३०.३५ ॥
വിദുരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കേശവൻ ധൃതരാഷ്ട്രനെ നോക്കി, സുഹൃത്തുക്കൾ പരസ്പരം കേൾക്കവേ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
5.130.36
राजन्नेते यदि क्रुद्धा मां निगृह्णीयुरोजसा ।
एते वा मामहं वैनाननुजानीहि पार्थिव ॥ ५.१३०.३६ ॥
രാജാവേ, ഇവർ കോപിച്ച് ബലത്താൽ എന്നെ പിടികൂടാൻ വന്നാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ തന്നെ ഇവരെ പിടികൂടിയാലോ, പാർത്ഥിവനേ, അതിന് അനുവാദം നൽകുക.
5.130.37
एतान्हि सर्वान्संरब्धान्नियन्तुमहमुत्सहे ।
न त्वहं निन्दितं कर्म कुर्यां पापं कथंचन ॥ ५.१३०.३७ ॥
കോപിച്ചിരിക്കുന്ന ഇവരെല്ലാവരെയും അടക്കാൻ ഞാൻ ശക്തനാണ്; എന്നാൽ ഒരു വിധത്തിലും നിന്ദ്യവും പാപകരവുമായ കർമ്മം ഞാൻ ചെയ്യുകയില്ല.
5.130.38
पाण्डवार्थे हि लुभ्यन्तः स्वार्थान्हास्यन्ति ते सुताः ।
एते चेदेवमिच्छन्ति कृतकार्यो युधिष्ठिरः ॥ ५.१३०.३८ ॥
ഇവർ ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുകയും യുധിഷ്ഠിരൻ കാര്യം സാധിക്കുകയും ചെയ്താൽ, പാണ്ഡവർക്കുവേണ്ടി ആശിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർ സ്വന്തം നേട്ടം ഉപേക്ഷിക്കും.
5.130.39
अद्यैव ह्यहमेनांश्च ये चैनाननु भारत ।
निगृह्य राजन्पार्थेभ्यो दद्यां किं दुष्कृतं भवेत् ॥ ५.१३०.३९ ॥
ഭാരതാ, രാജാവേ! ഇന്നുതന്നെ ഞാൻ ഇവരെയും ഇവരെ പിന്തുടരുന്നവരെയും പിടികൂടി പാർത്ഥന്മാർക്ക് ഏൽപ്പിച്ചാൽ എന്ത് ദുഷ്കർമ്മമാകും സംഭവിക്കുക?
5.130.40
एष मे निश्चयो राजन्यद्येषोऽस्य विनिश्चयः ।
नर्दन्तु सहिताः शङ्खाः पणवानकनिस्वनैः ॥ ५.१३०.४० ॥
രാജാവേ! ഇതാണ് എന്റെ നിശ്ചയം; ഇതുതന്നെ അവന്റെ നിശ്ചയവുമെങ്കിൽ, ശംഖുകളും പണവ-ആനക ഭേരികളും ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങട്ടെ.
5.130.41
अनायासेन पार्थानां पर्वतां च शिवं महत् ।
निगृह्य राजन्पार्थेभ्यो दद्यां चेत्सुकृतं भवेत् ॥ ५.१३०.४१ ॥
രാജാവേ! പാർത്ഥന്മാർക്കുവേണ്ടി അനായാസമായി, പർവതസമാനരും മഹാന്മാരും മംഗളകരരുമായ ഇവരെ പിടികൂടി പാർത്ഥന്മാർക്ക് ഏൽപ്പിച്ചാൽ, അത് സുകൃതമാകും.
5.130.42
इदं तु न प्रवर्तेयं निन्दितं कर्म भारत ।
सन्निधौ ते महाराज क्रोधजं पापबुद्धिजम् ॥ ५.१३०.४२ ॥
ഭാരതാ! എന്നാൽ ഞാൻ ഈ നിന്ദ്യകർമ്മം തുടങ്ങുകയില്ല; മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ സന്നിധിയിൽ, കോപത്തിൽനിന്നും പാപബുദ്ധിയിൽനിന്നും ജനിച്ച ഈ കർമ്മം ഞാൻ ആരംഭിക്കുകയില്ല.
5.130.43
एष दुर्योधनो राजन्यथेच्छति तथाऽस्तु तत् ।
अहं तु सर्वांस्तनयाननुजानामि ते नृप ॥ ५.१३०.४३ ॥
രാജാവേ, ദുര്യോധനൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെ ആകട്ടെ. എന്നാൽ നൃപാ, നിന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാർക്കും ഞാൻ അനുമതി നൽകുന്നു.
5.130.44
एतच्छ्रुत्वा तु विदुरं धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
क्षिप्रमानय तं पापं राज्यलुब्धं सुयोधनम् ॥ ५.१३०.४४ ॥
ഇതു കേട്ട് ധൃതരാഷ്ട്രൻ വിദുരനോടു പറഞ്ഞു: "രാജ്യലോഭിയായ ആ പാപിയായ സുയോധനനെ വേഗം കൊണ്ടുവരിക."
5.130.45
सहमित्रं सहामात्यं ससोदर्यं सहानुगम् ।
शक्नुयां यदि पन्थानमवतारयितुं पुनः ॥ ५.१३०.४५ ॥
മിത്രങ്ങളോടും മന്ത്രിമാരോടും സഹോദരന്മാരോടും അനുചരന്മാരോടുമൊപ്പം അവനെ വീണ്ടും നേർവഴിയിൽ കൊണ്ടുവരാൻ എനിക്കു കഴിയുമെങ്കിൽ.
5.130.46
ततो दुर्योधनं क्षत्ता पुनः प्रावेशयत्मभाम् ।
अकामं भ्रातृभिः सार्धं राजभिः परिवारितम् ॥ ५.१३०.४६ ॥
പിന്നെ വിദുരൻ, ഇഷ്ടമില്ലാതെ സഹോദരന്മാരും രാജാക്കന്മാരും ചുറ്റിയ ദുര്യോധനനെ വീണ്ടും സഭയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു.
5.130.47
अथ दुरोयधनं राजा धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
कर्णदुःशासनाभ्यां च राजभिश्चापि संवृतम् ॥ ५.१३०.४७ ॥
പിന്നെ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, കർണ്ണനും ദുശ്ശാസനനും രാജാക്കന്മാരും ചുറ്റിയ ദുര്യോധനനോടു സംസാരിച്ചു.
5.130.48
नृशंस पापभूयिष्ठ क्षुद्रकर्मसहायवान् ।
पापैः सहायैः संहत्य पापं कर्म चिकीर्षसि ॥ ५.१३०.४८ ॥
ക്രൂരനേ, അതിപാപിയേ, നീചകർമ്മങ്ങളെ തുണയാക്കിയവനേ! പാപികളായ തുണക്കാരോടു ചേർന്ന് നീ പാപകർമ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.130.49
अशक्यमयशस्यं च सद्भिश्चापि विगर्हितम् ।
यथा त्वादृशको मूढो व्यवस्येत्कुलपांसनः ॥ ५.१३०.४९ ॥
അസാധ്യവും അപകീർത്തികരവും സജ്ജനങ്ങൾ നിന്ദിക്കുന്നതുമായ ഈ കാര്യം നിന്നെപ്പോലെയുള്ള മൂഢനും കുലം കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നവനും മാത്രമേ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിക്കുകയുള്ളൂ.
5.130.50
त्वमिमं पुण्डरीकाक्षमप्रधृष्यं दुरासदम् ।
पापैः सहायैः संहत्य निग्रहीतुं किलेच्छसि ॥ ५.१३०.५० ॥
താമരക്കണ്ണനും, ജയിക്കാനാവാത്തവനും, സമീപിക്കാനാവാത്തവനുമായ ഇവനെ പാപികളായ സഹായികളുമായി ചേർന്ന് പിടികൂടാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.130.51
यो न शक्यो बलात्कर्तुं देवैरपि सवासवैः ।
तं त्वं प्रार्थयसे मन्द बालश्चन्द्रमसं यथा ॥ ५.१३०.५१ ॥
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കുപോലും ബലം കൊണ്ട് കീഴടക്കാനാവാത്തവനെ, മന്ദബുദ്ധേ, കുട്ടി ചന്ദ്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.130.52
देवैर्मनुष्यैर्गन्धर्वैरसुरैरुरगैश्च यः ।
न सोढुं समरे शक्यस्तं न बुध्यसि केशवम् ॥ ५.१३०.५२ ॥
ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ഉരഗങ്ങൾക്കും യുദ്ധത്തിൽ നേരിടാനാവാത്ത ആ കേശവനെ നീ അറിയുന്നില്ല.
5.130.53
दुर्ग्राह्यः पाणिना वायुर्दुस्पर्शः पाणिना शशी ।
दुर्धरा पृथिवी मूर्ध्ना दुर्ग्राह्यः केशवो बलात् ॥ ५.१३०.५३ ॥
കൈകൊണ്ട് കാറ്റിനെ പിടിക്കുന്നത് പ്രയാസം, കൈകൊണ്ട് ചന്ദ്രനെ തൊടുന്നത് പ്രയാസം, തലയിൽ ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നത് പ്രയാസം; ബലം കൊണ്ട് കേശവനെ പിടിക്കുന്നതും അതുപോലെ പ്രയാസമാണ്.
5.130.54
इत्युक्ते धृतराष्ट्रेण क्षत्ताऽपि विदुरोऽब्रवीत् ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य धार्तराष्ट्रममर्षणम् ॥ ५.१३०.५४ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ക്ഷത്താവായ വിദുരനും കോപിഷ്ഠനായ ദുര്യോധനനെ നോക്കി സംസാരിച്ചു.
5.130.55
दुर्योधन निबोधेदं वचनं मम सांप्रतम् ।
सौभद्वारे वानरेन्द्रो द्विविदो नाम नामतः।
शिलावर्षेण महता छादयामास केशवम् ॥ ५.१३०.५५ ॥
ദുര്യോധനാ, ഇപ്പോൾ എന്റെ ഈ വാക്ക് കേൾക്കുക. സൗഭദ്വാരത്തിൽ ദ്വിവിദൻ എന്ന പേരുള്ള വാനരേന്ദ്രൻ വലിയ കല്ലുമഴകൊണ്ട് കേശവനെ മൂടി.
5.130.56
ग्रहीतुकामो विक्रम्य सर्वयत्नेन माधवम् ।
ग्रहीतुं नाशकच्चैनं तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५६ ॥
വിക്രമത്തോടെ, സർവപ്രയത്നത്തോടെ മാധവനെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും അവന് അവനെ പിടിക്കാനായില്ല. നീ അവനെ ബലംകൊണ്ട് പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.130.57
प्राग्ज्योतिषगतं शौरिं नरकः सह दानवैः ।
ग्रहीतुं नाशकत्तत्र तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५७ ॥
പ്രാഗ്ജ്യോതിഷത്തിൽ പോയ ശൗരിയെ നരകൻ ദാനവരോടൊപ്പം അവിടെ പിടിക്കാനായില്ല. നീ അവനെ ബലംകൊണ്ട് പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.130.58
अनेकयुगवर्षायुर्निहत्य नरकं मृधे ।
नीत्वा कन्यासहस्राणि उपयेमे यथाविधि ॥ ५.१३०.५८ ॥
അനേക യുഗങ്ങളും വർഷങ്ങളും ആയുസ്സുള്ള നരകനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊന്ന്, ആയിരക്കണക്കിന് കന്യകമാരെ കൊണ്ടുപോയി വിധിപ്രകാരം വിവാഹം ചെയ്തു.
5.130.59
निर्मोचने षट्सहस्राः पाशैर्बद्ध्वा महासुराः ।
ग्रहीतुं नाशकंश्चैनं तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५९ ॥
നിർമോചനത്തിൽ ആറായിരം മഹാസുരന്മാർ പാശങ്ങളാൽ ബന്ധിച്ചിട്ടും അവനെ പിടിക്കാനായില്ല. നീ അവനെ ബലംകൊണ്ട് പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.130.60
अनेन हि हता बाल्ये पूतना शिशुना तदा ।
गोवर्धनो धारितश्च गवार्थे भरतर्षभ ॥ ५.१३०.६० ॥
ഇവനാൽ ബാല്യത്തിൽ ശിശുവായിരിക്കെ പൂതന കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഭരതർഷഭാ, പശുക്കൾക്കായി ഗോവർദ്ധനപർവതം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കപ്പെട്ടു.
5.130.61
अरिष्टो धेनुकश्चैव चाणूरश्च महाबलः ।
अश्वराजश्च निहतः कंसश्चारिष्टमाचरन् ॥ ५.१३०.६१ ॥
അരിഷ്ടനും ധേനുകനും മഹാബലനായ ചാണൂരനും, അശ്വരാജനും (കേശി) വധിക്കപ്പെട്ടു; കംസൻ അരിഷ്ടന്റെ വഴി പിന്തുടർന്നു.
5.130.62
जरासन्धश्च वक्रश्च शिशुपालश्च वीर्यवान् ।
बाणाश्च निहतः सङ्ख्ये राजानश्च निषूदिताः ॥ ५.१३०.६२ ॥
ജരാസന്ധനും വക്രനും വീര്യവാനായ ശിശുപാലനും, ബാണനും യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു; രാജാക്കന്മാരും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
5.130.63
वरुणो निर्जितो राजा पावकश्चामितौजसा ।
पारिजातं च हरता जितः साक्षाच्छचीपतिः ॥ ५.१३०.६३ ॥
രാജാവായ വരുണൻ ജയിക്കപ്പെട്ടു; അമിതതേജസ്സിനാൽ അഗ്നിയും ജയിക്കപ്പെട്ടു; പാരിജാതം അപഹരിച്ചവൻ സാക്ഷാൽ ശചീപതിയെയും ജയിച്ചു.
5.130.64
एकार्णवे च स्वपता निहतौ मधुकैटभौ ।
जन्मान्तरमुपागम्य हयग्रीवस्तथा हतः ॥ ५.१३०.६४ ॥
ഏകാർണവത്തിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ മധുവും കൈടഭനും വധിക്കപ്പെട്ടു; മറ്റൊരു ജന്മമെടുത്ത് ഹയഗ്രീവനും അതുപോലെ വധിക്കപ്പെട്ടു.
5.130.65
अयं कर्ता न क्रियते कारणं चापि पौरुषे ।
यद्यदिच्छेदयं शौरिस्तत्तत्कुर्यादयत्नतः ॥ ५.१३०.६५ ॥
ഇവൻ കർത്താവായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നില്ല; മനുഷ്യപ്രയത്നത്തിലും ഇവൻ കാരണമല്ല; ഈ ശൗരി എന്തിനെ ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, അതു അവൻ അനായാസമായി ചെയ്യും.
5.130.66
तं न बुध्यसि गोविन्द घोरविक्रममच्युतम् ।
आशीविषमिव क्रूद्धं तेजोराशिमनिन्दितम् ॥ ५.१३०.६६ ॥
ഗോവിന്ദാ! ആ ഘോരവിക്രമനായ അച്യുതനെ നീ അറിയുന്നില്ല; കോപിച്ച സർപ്പംപോലെ, തേജസ്സിന്റെ പുഞ്ജം, കുറ്റമറ്റവനായവനെ.
5.130.67
प्रधर्षयन्महाबाहुं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ।
पतङ्गोऽग्निमिवासाद्य सामात्यो नभविष्यसि ॥ ५.१३०.६७ ॥
മഹാബാഹുവും അനായാസം കർമ്മം ചെയ്യുന്നവനുമായ കൃഷ്ണനെ ഉപദ്രവിച്ച്, അമാത്യന്മാരോടൊപ്പം തീയെ സമീപിച്ച ശലഭത്തെപ്പോലെ നീ നശിക്കും.