Mahābhārata · Adhyāya 5.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.130.1
तत्तु वाक्यमनादृत्य सोऽर्थवन्मातृभाषितम् ।
पुनः प्रतस्थे संरम्भात्सकाशमकृतात्मनाम् ॥ ५.१३०.१ ॥
Doch er missachtete die sinnvollen Worte seiner Mutter und brach im Zorn erneut auf zu jenen, deren Geist ungezügelt war.
5.130.2
ततः सभाया निर्गम्य मन्त्रयामास कौरवः ।
सौबलेन मताक्षेण राज्ञा शकुनिना सह ॥ ५.१३०.२ ॥
Dann ging der Kaurava aus der Versammlung hinaus und beriet sich mit König Śakuni, dem Sohn Subalas, dem Meister im Würfelspiel.
5.130.3
दुर्योधनं धार्तराष्ट्रं कर्णं दुःशासनोऽब्रवीति ।
नोचेत्सन्धास्यसे राजन्स्वेन कामेन पाण्डवैः ।
बद्ध्वैव त्वां प्रदास्यन्ति पाण्डुपुत्राय भारत ॥ ५.१३०.३ ॥
Duḥśāsana sprach zu Duryodhana, dem Sohn Dhṛtarāṣṭras, und zu Karṇa: O König, wenn du nicht aus eigenem Willen Frieden mit den Pāṇḍavas schließt, werden sie dich gefesselt dem Sohn Pāṇḍus ausliefern, o Nachkomme Bharatas.
5.130.4
वैकर्तनं त्वां च मां च त्रीनेतान्भरतर्षभ ।
पाण्डवेभ्यः प्रदास्यन्ति भीष्मद्रोणौ पिता च ते ॥ ५.१३०.४ ॥
Den Vaikartana, dich, mich und diese drei, o Stier der Bharatas, werden sie den Pāṇḍavas ausliefern; Bhīṣma und Droṇa, und auch dein Vater.
5.130.5
दुःशासनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभ ।
दुर्योधनो धार्तराष्ट्रो निश्वस्य प्रहसन्निव ॥ ५.१३०.५ ॥
O Stier der Bharatas, als er jene Rede Duḥśāsanas gehört hatte, seufzte Duryodhana, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, tief auf und lachte gleichsam ...
5.130.6
एकान्तमुपसृत्येह मन्त्रं पुनरमन्त्रयत् ।
सौबलेन मताक्षेण राज्ञा शकुनिना सह ॥ ५.१३०.६ ॥
Nachdem er sich hier abseits in die Einsamkeit zurückgezogen hatte, beriet er sich erneut mit König Śakuni, dem Sohn Subalas, dem Meister im Würfelspiel.
5.130.7
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
दुःशासनचतुर्थानामिदमासीद्विचेष्टितम् ॥ ५.१३०.७ ॥
Dies war der Plan von Duryodhana, Karṇa, Śakuni und Saubala, wobei Duḥśāsana der vierte war.
5.130.8
पुराऽयमस्मान्गृह्णाति क्षिप्रकारी जनार्दनः ।
सहितो धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च ॥ ५.१३०.८ ॥
Bevor dieser rasch handelnde Janārdana uns ergreift, zusammen mit König Dhṛtarāṣṭra und dem Sohn Śantanus.
5.130.9
वयमेव हृषीकेशं निगृह्णीम बलादिव ।
प्रसह्य पुरुषव्याघ्रमिन्द्रो वैरोचनिं यथा ॥ ५.१३०.९ ॥
Lasst uns selbst Hṛṣīkeśa mit Gewalt ergreifen, wie Indra den Sohn Virocanas ergriff — diesen Tiger unter den Männern, gewaltsam.
5.130.10
श्रुत्वा गृहीतं वार्ष्णेयं पाण्डवा हतचेतसः ।
निरुत्साहा भविष्यन्ति भग्नदंष्ट्रा इवोरगाः ॥ ५.१३०.१० ॥
Wenn die Pāṇḍavas hören, dass der Vṛṣṇi ergriffen wurde, werden sie niedergeschlagenen Geistes und mutlos sein, wie Schlangen mit gebrochenen Giftzähnen.
5.130.11
अयं ह्येषां महाबाहुः सर्वेषां शर्म वर्म च ।
अस्मिन्गृहीते वरदे ऋषभे सर्वसात्वताम्।
निरुद्यमा भविष्यन्ति पाण्डवाः सोमकैः सह ॥ ५.१३०.११ ॥
Er ist der Schutz und Panzer aller von ihnen. Wird dieser mächtigarmige Stier der Sātvata, Gewährer von Gaben, ergriffen, werden die Pāṇḍavas mit den Somakas ohne Tatkraft sein.
5.130.12
तस्माद्वयमिहैवैकं केशवं क्षिप्रकारिणम् ।
क्रोशतो धृतराष्ट्रस्य बद्ध्वा योत्स्यामहे रिपून् ॥ ५.१३०.१२ ॥
Darum werden wir hier und jetzt Keśava allein, den rasch Handelnden, fesseln und, während Dhṛtarāṣṭra schreit, gegen unsere Feinde kämpfen.
5.130.13
तेषां पापमभिप्रायं पापानां दुष्टचेतसाम् ।
इङ्गितज्ञः कविः क्षिप्रमन्वबुद्ध्यत सात्यकिः ॥ ५.१३०.१३ ॥
Sātyaki, kundig im Deuten von Zeichen, erkannte rasch die sündhafte Absicht jener Bösen mit verderbtem Sinn.
5.130.14
तदर्थमभिनिष्क्रम्य हार्दिक्येन सहास्थितः ।
अब्रवीत्कृतवर्माणं क्षिप्रं योजय वाहिनीम् ॥ ५.१३०.१४ ॥
Er ging dazu hinaus, stand bei Hārdikya und sprach zu Kṛtavarman: "Ordne schnell das Heer in Schlachtformation."
5.130.15
व्यूढानीकः सभाद्वारमुपतिष्ठस्व दंशितः ।
यावदाख्याम्यहं चैतत्कृष्णायाक्लिष्टकारिणे ॥ ५.१३०.१५ ॥
Ordne das Heer, lege die Rüstung an und halte das Tor der Versammlungshalle, bis ich dies Kṛṣṇa berichte, dem mühelos Handelnden.
5.130.16
स प्रविश्य सभां वीरः सिंहो गिरिगुहामिव ।
आचष्ट तमभिप्रायं केशवाय महात्मने ॥ ५.१३०.१६ ॥
Jener Held trat in die Versammlung wie ein Löwe in eine Berghöhle und berichtete dem großherzigen Keśava jene Absicht.
5.130.17
धृतराष्ट्रं ततश्चैव विदुरं चान्वभाषत ।
तेषामेतमभिप्रायमाचचक्षे स्मयन्निव ॥ ५.१३०.१७ ॥
Dann sprach er auch zu Dhṛtarāṣṭra und Vidura und erklärte ihre Absicht, gleichsam lächelnd.
5.130.18
धर्मादर्थाच्च कामाच्च कर्म साधुविगर्हितम् ।
मन्दाः कर्तुमिहेच्छन्ति न चावाप्यं कथंचन ॥ ५.१३०.१८ ॥
Die Toren wollen hier eine Tat vollbringen, die die Guten verdammen, und die auf keine Weise zu erlangen ist – weder durch Dharma, noch durch Reichtum, noch durch Begierde.
5.130.19
पुरा विकुर्वते मूढाः पापात्मानः समागताः ।
धर्षिताः काममन्युभ्यां क्रोधलोभवशानुगाः ॥ ५.१३०.१९ ॥
Schon früher handeln verblendete, sündhaft gesinnte Männer, die sich versammelt haben, verkehrt; von Begierde und Zorn überwältigt, folgen sie der Herrschaft von Zorn und Gier.
5.130.20
इमं हि पुण्डरीकाक्षं जिघृक्षन्त्यल्पचेतसः ।
पटेनाग्निं प्रज्वलितं यथा बाला यथा जडाः ॥ ५.१३०.२० ॥
Diese Männer von geringem Verstand wollen diesen Lotusäugigen ergreifen, wie Kinder oder Toren ein lodernes Feuer mit einem Tuch packen wollen.
5.130.21
सात्यकेस्तद्वचः श्रुत्वा विदुरो दीर्घदर्शिवान् ।
धृतराष्ट्रं महाबाहुमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.१३०.२१ ॥
Als er diese Worte Sātyakis gehört hatte, sprach der weitsichtige Vidura in der Versammlung der Kurus zu dem starkarmigen Dhṛtarāṣṭra.
5.130.22
राजन्परीतकालास्ते पुत्राः सर्वे परन्तप ।
असक्यमयशस्यं च कर्तुं कर्म समुद्यताः ॥ ५.१३०.२२ ॥
O König, Feindverbrenner, die Zeit all deiner Söhne ist abgelaufen; sie haben sich entschlossen, eine unmögliche und schmachvolle Tat zu vollbringen.
5.130.23
इमं हि पुण्डरीकाक्षमभिभूय प्रसह्य च ।
निग्रहीतुं किलेच्छन्ति सहिता वासवानुजम् ॥ ५.१३०.२३ ॥
Sie wollen diesen Lotusäugigen überwältigen und mit Gewalt ergreifen; gemeinsam wollen sie den jüngeren Bruder Vāsavas fesseln.
5.130.24
इमं पुरुषशार्दूलमप्रधृष्यं दुरसदम् ।
आसाद्य नभविष्यन्ति पतङ्गा इव पावकम् ॥ ५.१३०.२४ ॥
Wenn sie sich diesem Tiger unter den Männern nähern, dem Unbezwingbaren und Unnahbaren, werden sie vergehen wie Motten, die sich dem Feuer nähern.
5.130.25
अयमिच्छन्हि तान्सर्वान्युध्यमानाञ्जनार्दनः ।
सिंहो नागानिव क्रुद्धो गमयेद्यमसादनम् ॥ ५.१३०.२५ ॥
Wollte Janārdana alle diese Kämpfer, so würde er sie wie ein zorniger Löwe Elefanten in Yamas Wohnstatt schicken.
5.130.26
न त्वयं निन्दितं कर्म कुर्यात्पापं कथंचन ।
न च धर्मादपक्रामदेच्युतः पुरुषोत्तमः ॥ ५.१३०.२६ ॥
Dieser Beste der Männer, Acyuta, wird keinesfalls eine tadelnswerte, sündige Tat begehen, noch vom Dharma abweichen.
5.130.27
यथा वाराणसी दग्धा साश्वा सरथकुञ्जरा ।
सानुबन्धस्तु कृष्णेन काशीनामृषभो हतः ॥ ५.१३०.२७ ॥
Wie Vārāṇasī von Kṛṣṇa mit Pferden, Wagen und Elefanten verbrannt wurde und der Stier der Kāśis samt Gefolge erschlagen wurde.
5.130.28
तथा नागपुरं दग्ध्वा शङ्खचक्रगदाधरः ।
स्वयं कालेश्वरो भूत्वा नाशयिष्यति कौरवान् ॥ ५.१३०.२८ ॥
Ebenso wird der Träger von Muschel, Diskus und Keule, nachdem er Nāgapura verbrannt hat, selbst zum Herrn der Zeit geworden, die Kauravas vernichten.
5.130.29
पारिजातहरं ह्येनमेकं यदुसुखावहम् ।
नाभ्यवर्तत संरब्धो वृत्रहा वसुभिः सह ॥ ५.१३०.२९ ॥
Gegen diesen einzigen Entführer des Pārijāta, der den Yadus Freude bringt, rückte der zornige Vṛtra-Töter Indra nicht einmal mit den Vasus vor.
5.130.30
प्राप्य निर्मोचने पाशान्षट्सहस्रांस्तरस्विनः ।
हृतास्ते वासुदेवेन ह्युपसङ्क्रम्य कौरवान् ॥ ५.१३०.३० ॥
Am Ort der Befreiung angekommen, trat Vāsudeva zu den Kauravas, erlangte die Fesseln jener sechstausend Schnellen und führte sie fort.
5.130.31
द्वारमासाद्य सौभस्य विधूय गदया गिरिम् ।
द्युमत्सेनः सहामात्यः कृष्णेन विनिपातितः ॥ ५.१३०.३१ ॥
Als er das Tor von Saubha erreichte und den Berg mit seiner Keule erschütterte, wurde Dyumatsena samt seinen Ministern von Kṛṣṇa niedergeworfen.
5.130.32
शेषवत्त्वात्कुरूणां तु धर्मापेक्षी तथाऽच्युतः ।
क्षमते पुण्डरीकाक्षः शक्तः सन्पापकर्मणाम् ॥ ५.१३०.३२ ॥
Weil den Kurus noch eine Schuld verblieben ist, und auf den Dharma bedacht, verzeiht der lotusäugige Acyuta, obwohl er fähig ist, die Übeltäter zu bezwingen.
5.130.33
एते हि यदि गोविन्दमिच्छन्ति सह राजभिः ।
अद्यैवातिथयः सर्वे भविष्यन्ति यमस्य ते ॥ ५.१३०.३३ ॥
Wenn diese mit den Königen Govinda begehren, so werden sie heute noch alle Gäste Yamas sein.
5.130.34
यथा वायोस्तृणाग्रणि वशं यान्ति बलीयसः ।
तथा चक्रभृतः सर्वे वशमेष्यन्ति कौरवाः ॥ ५.१३०.३४ ॥
Wie die Grashalme dem mächtigen Wind weichen, so werden alle Kauravas unter die Gewalt des Radträgers geraten.
5.130.35
विदुरेणैवमुक्ते तु केशवो वाक्यमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रमभिप्रेक्ष्य सुहृदां श्रृण्वतां मिथः ॥ ५.१३०.३५ ॥
Als Vidura so gesprochen hatte, richtete Keśava, den Blick auf Dhṛtarāṣṭra gewandt, während die Wohlgesinnten einander zuhörten, diese Worte.
5.130.36
राजन्नेते यदि क्रुद्धा मां निगृह्णीयुरोजसा ।
एते वा मामहं वैनाननुजानीहि पार्थिव ॥ ५.१३०.३६ ॥
O König, wenn diese im Zorn mich mit Gewalt ergreifen wollen oder ich selbst sie ergreife, o Herrscher, so erlaube es mir.
5.130.37
एतान्हि सर्वान्संरब्धान्नियन्तुमहमुत्सहे ।
न त्वहं निन्दितं कर्म कुर्यां पापं कथंचन ॥ ५.१३०.३७ ॥
Ich vermag all diese zornigen Männer zu zügeln, doch ich werde auf keine Weise eine tadelnswerte, sündhafte Tat begehen.
5.130.38
पाण्डवार्थे हि लुभ्यन्तः स्वार्थान्हास्यन्ति ते सुताः ।
एते चेदेवमिच्छन्ति कृतकार्यो युधिष्ठिरः ॥ ५.१३०.३८ ॥
Um der Pāṇḍavas willen werden Ihre gierigen Söhne ihre eigenen Interessen aufgeben, wenn diese es so wünschen und Yudhiṣṭhira seinen Zweck erreicht hat.
5.130.39
अद्यैव ह्यहमेनांश्च ये चैनाननु भारत ।
निगृह्य राजन्पार्थेभ्यो दद्यां किं दुष्कृतं भवेत् ॥ ५.१३०.३९ ॥
O Bhārata, o König! Wenn ich heute diese und ihre Gefolgsleute ergreife und den Pārthas übergebe, welche böse Tat wäre das?
5.130.40
एष मे निश्चयो राजन्यद्येषोऽस्य विनिश्चयः ।
नर्दन्तु सहिताः शङ्खाः पणवानकनिस्वनैः ॥ ५.१३०.४० ॥
O König, dies ist mein Entschluss; ist dies auch sein Entschluss, so sollen die Muscheln zusammen mit dem Dröhnen von Trommeln und Pauken ertönen.
5.130.41
अनायासेन पार्थानां पर्वतां च शिवं महत् ।
निगृह्य राजन्पार्थेभ्यो दद्यां चेत्सुकृतं भवेत् ॥ ५.१३०.४१ ॥
O König, wenn ich diese großen und verheißungsvollen, bergähnlichen Männer mühelos ergreife und den Pārthas übergebe, wäre das eine rechtschaffene Tat.
5.130.42
इदं तु न प्रवर्तेयं निन्दितं कर्म भारत ।
सन्निधौ ते महाराज क्रोधजं पापबुद्धिजम् ॥ ५.१३०.४२ ॥
Doch diese tadelnswerte Tat werde ich nicht begehen, o Bhārata; in deiner Gegenwart, o großer König, eine Tat, geboren aus Zorn und einem sündhaften Sinn.
5.130.43
एष दुर्योधनो राजन्यथेच्छति तथाऽस्तु तत् ।
अहं तु सर्वांस्तनयाननुजानामि ते नृप ॥ ५.१३०.४३ ॥
O König, es geschehe, wie Duryodhana es wünscht. Doch, o König, ich erlaube all deinen Söhnen, zu gehen.
5.130.44
एतच्छ्रुत्वा तु विदुरं धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
क्षिप्रमानय तं पापं राज्यलुब्धं सुयोधनम् ॥ ५.१३०.४४ ॥
Als Dhṛtarāṣṭra dies hörte, sprach er zu Vidura: "Bring schnell jenen bösen Suyodhana herbei, der nach dem Reich gierig ist."
5.130.45
सहमित्रं सहामात्यं ससोदर्यं सहानुगम् ।
शक्नुयां यदि पन्थानमवतारयितुं पुनः ॥ ५.१३०.४५ ॥
wenn ich ihn wieder auf den rechten Weg bringen könnte, samt seinen Freunden, Ministern, Brüdern und Gefolgsleuten.
5.130.46
ततो दुर्योधनं क्षत्ता पुनः प्रावेशयत्मभाम् ।
अकामं भ्रातृभिः सार्धं राजभिः परिवारितम् ॥ ५.१३०.४६ ॥
Dann führte Vidura den widerwilligen Duryodhana, von Brüdern und Königen umgeben, wieder in die Versammlung.
5.130.47
अथ दुरोयधनं राजा धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ।
कर्णदुःशासनाभ्यां च राजभिश्चापि संवृतम् ॥ ५.१३०.४७ ॥
Dann sprach König Dhṛtarāṣṭra zu Duryodhana, umgeben von Karṇa, Duḥśāsana und den Königen.
5.130.48
नृशंस पापभूयिष्ठ क्षुद्रकर्मसहायवान् ।
पापैः सहायैः संहत्य पापं कर्म चिकीर्षसि ॥ ५.१३०.४८ ॥
O Grausamer, voller Sünde, der du niederträchtige Taten zu Gefährten hast! Mit bösen Gefährten vereint, willst du eine sündhafte Tat begehen.
5.130.49
अशक्यमयशस्यं च सद्भिश्चापि विगर्हितम् ।
यथा त्वादृशको मूढो व्यवस्येत्कुलपांसनः ॥ ५.१३०.४९ ॥
Was unmöglich ist, keinen Ruhm bringt und selbst von den Guten verurteilt wird, das würde ein Tor wie du, Schandfleck deines Geschlechts, unternehmen.
5.130.50
त्वमिमं पुण्डरीकाक्षमप्रधृष्यं दुरासदम् ।
पापैः सहायैः संहत्य निग्रहीतुं किलेच्छसि ॥ ५.१३०.५० ॥
Du willst diesen lotusäugigen, unangreifbaren und schwer erreichbaren Mann mit frevelhaften Helfern gefangen nehmen.
5.130.51
यो न शक्यो बलात्कर्तुं देवैरपि सवासवैः ।
तं त्वं प्रार्थयसे मन्द बालश्चन्द्रमसं यथा ॥ ५.१३०.५१ ॥
Du begehrst den, den nicht einmal die Götter mit Vāsava mit Gewalt bezwingen könnten, Tor, wie ein Kind nach dem Mond verlangt.
5.130.52
देवैर्मनुष्यैर्गन्धर्वैरसुरैरुरगैश्च यः ।
न सोढुं समरे शक्यस्तं न बुध्यसि केशवम् ॥ ५.१३०.५२ ॥
Du erkennst Keśava nicht, den weder Götter, Menschen, Gandharvas, Asuras noch Schlangen im Kampf ertragen können.
5.130.53
दुर्ग्राह्यः पाणिना वायुर्दुस्पर्शः पाणिना शशी ।
दुर्धरा पृथिवी मूर्ध्ना दुर्ग्राह्यः केशवो बलात् ॥ ५.१३०.५३ ॥
Schwer ist es, den Wind mit der Hand zu greifen, den Mond mit der Hand zu berühren, die Erde auf dem Haupt zu tragen; ebenso schwer ist es, Keśava mit Gewalt zu ergreifen.
5.130.54
इत्युक्ते धृतराष्ट्रेण क्षत्ताऽपि विदुरोऽब्रवीत् ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य धार्तराष्ट्रममर्षणम् ॥ ५.१३०.५४ ॥
Als Dhṛtarāṣṭra so gesprochen hatte, sprach auch der Verwalter Vidura, den zornigen Sohn Dhṛtarāṣṭras, Duryodhana, anblickend.
5.130.55
दुर्योधन निबोधेदं वचनं मम सांप्रतम् ।
सौभद्वारे वानरेन्द्रो द्विविदो नाम नामतः।
शिलावर्षेण महता छादयामास केशवम् ॥ ५.१३०.५५ ॥
Duryodhana, höre nun dieses mein Wort: am Tor von Saubhadra bedeckte der Affenfürst namens Dvivida Keśava mit einem gewaltigen Steinregen.
5.130.56
ग्रहीतुकामो विक्रम्य सर्वयत्नेन माधवम् ।
ग्रहीतुं नाशकच्चैनं तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५६ ॥
Obwohl er mit aller Tapferkeit und Anstrengung Mādhava ergreifen wollte, konnte er ihn nicht ergreifen; und du willst ihn mit Gewalt ergreifen.
5.130.57
प्राग्ज्योतिषगतं शौरिं नरकः सह दानवैः ।
ग्रहीतुं नाशकत्तत्र तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५७ ॥
Naraka mit den Dānavas konnte Śauri, der nach Prāgjyotiṣa gegangen war, dort nicht ergreifen; und du willst ihn mit Gewalt ergreifen.
5.130.58
अनेकयुगवर्षायुर्निहत्य नरकं मृधे ।
नीत्वा कन्यासहस्राणि उपयेमे यथाविधि ॥ ५.१३०.५८ ॥
Nachdem er Naraka im Kampf erschlagen hatte, dessen Lebensdauer viele Yugas und Jahre betrug, führte er Tausende von Jungfrauen fort und heiratete sie gemäß der Vorschrift.
5.130.59
निर्मोचने षट्सहस्राः पाशैर्बद्ध्वा महासुराः ।
ग्रहीतुं नाशकंश्चैनं तं त्वं प्रार्थयसे बलात् ॥ ५.१३०.५९ ॥
Bei Nirmocana konnten sechstausend große Asuras, obwohl sie ihn mit Schlingen gefesselt hatten, ihn nicht ergreifen; und du willst ihn mit Gewalt ergreifen.
5.130.60
अनेन हि हता बाल्ये पूतना शिशुना तदा ।
गोवर्धनो धारितश्च गवार्थे भरतर्षभ ॥ ५.१३०.६० ॥
Durch ihn wurde in der Kindheit, als er noch ein Säugling war, Pūtanā erschlagen; und, Stier der Bharatas, der Govardhana wurde um der Kühe willen emporgehoben.
5.130.61
अरिष्टो धेनुकश्चैव चाणूरश्च महाबलः ।
अश्वराजश्च निहतः कंसश्चारिष्टमाचरन् ॥ ५.१३०.६१ ॥
Ariṣṭa und Dhenuka, auch der mächtige Cāṇūra und der König der Pferde (Keśin) wurden erschlagen; und Kaṃsa handelte wie Ariṣṭa.
5.130.62
जरासन्धश्च वक्रश्च शिशुपालश्च वीर्यवान् ।
बाणाश्च निहतः सङ्ख्ये राजानश्च निषूदिताः ॥ ५.१३०.६२ ॥
Jarāsandha und Vakra, auch der tapfere Śiśupāla und Bāṇa wurden im Kampf erschlagen; und Könige wurden vernichtet.
5.130.63
वरुणो निर्जितो राजा पावकश्चामितौजसा ।
पारिजातं च हरता जितः साक्षाच्छचीपतिः ॥ ५.१३०.६३ ॥
König Varuṇa wurde besiegt, und Agni durch den an Macht Unermesslichen; der den Pārijāta-Baum entführte, besiegte Indra selbst, den Herrn der Śacī.
5.130.64
एकार्णवे च स्वपता निहतौ मधुकैटभौ ।
जन्मान्तरमुपागम्य हयग्रीवस्तथा हतः ॥ ५.१३०.६४ ॥
Madhu und Kaiṭabha wurden erschlagen, während er im einen Ozean schlief; und Hayagrīva, nachdem er eine andere Geburt angenommen hatte, wurde ebenso erschlagen.
5.130.65
अयं कर्ता न क्रियते कारणं चापि पौरुषे ।
यद्यदिच्छेदयं शौरिस्तत्तत्कुर्यादयत्नतः ॥ ५.१३०.६५ ॥
Er wird nicht als Handelnder gemacht, und auch im menschlichen Bemühen ist er nicht die Ursache; was immer dieser Śauri wünscht, das würde er mühelos vollbringen.
5.130.66
तं न बुध्यसि गोविन्द घोरविक्रममच्युतम् ।
आशीविषमिव क्रूद्धं तेजोराशिमनिन्दितम् ॥ ५.१३०.६६ ॥
O Govinda, du erkennst jenen Acyuta von schrecklicher Kraft nicht, der wie eine zornige Schlange ist, ein Haufen Glanz, makellos.
5.130.67
प्रधर्षयन्महाबाहुं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ।
पतङ्गोऽग्निमिवासाद्य सामात्यो नभविष्यसि ॥ ५.१३०.६७ ॥
Indem du Kṛṣṇa, den Starkarmigen, der ohne Mühe handelt, reizt, wirst du samt deinen Ministern untergehen wie der Falter, der sich dem Feuer nähert.