مهابهاراتا · أدهيايا 5.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.132.1
प्रविश्याथ गृहं तस्याश्चरणावभिवाद्य च ।
आचख्यौ तत्समासेन यद्वृत्तं कुरुसंसदि ॥ ५.१३२.१ ॥
ثم دخل بيتها وسجد عند قدميها، وأخبرها باختصار بما جرى في مجلس الكوروين.
5.132.2
उक्तं बहुविधं वाक्यं ग्रहणीयं सहेतुकम् ।
ऋषिभिश्चैव च मया न चासौ तद्गृहीतवान् ॥ ५.१३२.२ ॥
قيلت كلمات كثيرة متنوعة، جديرة بالقبول ومعللة بالحجج، من الحكماء ومني، لكنه لم يقبلها.
5.132.3
कालपक्वमिदं सर्वं सुयोधनवशानुगम् ।
सर्वक्षत्रं क्षणेनैव दह्यते पार्थवह्निना ।
आपृच्छे भवतीं शीघ्रं प्रयास्ये पाण्डवान्प्रति ॥ ५.१३२.३ ॥
كل هذا، وقد نضج بالزمن، يتبع إرادة سوياودهانا. ستحرق طبقة المحاربين كلها في لحظة بنار ابن بريثا. أستأذنك الآن، وسأذهب سريعا نحو البانداوا.
5.132.4
किं वाच्याः पाण्डवेयास्ते भवत्या वचनान्मया ।
तद्ब्रूहि त्वं महाप्रज्ञे शुश्रूषे वचनं तव ॥ ५.१३२.४ ॥
ماذا أقول لأبناء باندو بكلامك؟ قولي ذلك يا عظيمة الحكمة؛ فأنا مستعد لسماع كلامك.
5.132.5
ब्रूयाः केशव राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
भूयांस्ते हीयते धर्मो मा पुत्रक वृथा कृथाः ॥ ५.१३२.५ ॥
يا كيشافا، قل للملك يудхиشتيرا ذي الروح الصالحة: «يا بني، إن دهرماك يتناقص كثيرا؛ فلا تفعل شيئا عبثا».
5.132.6
श्रोत्रियस्येव ते राजन्मन्दकस्याविपश्चितः ।
अनुवाकहता बुद्धिर्धर्ममेवैकमीक्षते ॥ ५.१३२.६ ॥
أيها الملك، عقلك كعقل عالم ساذج جاهل بالوداس، أكلّه مجرد الترديد، فلا يرى إلا الدهرما.
5.132.7
अङ्गावेक्षस्व धर्मं त्वं यथा सृष्टः स्वयंभुवा ।
बाहुभ्यां क्षत्रियाः सृष्टा बाहुवीर्योपजीविनः ॥ ५.१३२.७ ॥
انظر إلى أعضائك وتأمل دَرْمَكَ كما خلقه الذي وجد بذاته. خُلق الكشاتريا من الذراعين، يعيشون بشجاعة أذرعهم.
5.132.8
क्रूराय कर्मणे नित्यं प्रजानां परिपालने ।
श्रृणु चात्रोपमामेकां या वृद्धेभ्यः श्रुता मया ॥ ५.१३२.८ ॥
من أجل العمل القاسي الذي يرتبط دائماً بحماية الرعية، اسمع هنا تشبيهاً واحداً سمعته من الكبار.
5.132.9
मुचुकुन्दस्य राजर्षेरददत्पृथिवीमिमाम् ।
पुरा वैश्रवणः प्रीतो न चासौ तद्गृहीतवान् ॥ ५.१३२.९ ॥
في زمنٍ مضى، عرض فايشرافانا (كوبيرا) الراضي هذه الأرض على الحكيم الملكي موتشوكوندا، فلم يقبلها.
5.132.10
बाहुवीर्यार्जितं राज्यमश्रीयामिति कामये ।
ततो वैश्रवणः प्रीतो विस्मितः समपद्यत ॥ ५.१३२.१० ॥
«إني أريد مملكة نلتها بشجاعة ذراعي». فصار فايشرافانا (كوبيرا)، راضياً ومندهشاً، على ذلك.
5.132.11
मुचुकुन्दस्ततो राजा सोऽन्वशासद्वसुन्धराम् ।
बाहुवीर्यार्जितां सम्यक् क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ५.१३२.११ ॥
ثم حكم الملك موتشوكوندا هذه الأرض المكتسبة بشجاعة ذراعيه، متبعاً واجب الكشاتريا على الوجه الصحيح.
5.132.12
यं हि धर्मं चरन्तीह प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा विन्देन भारत ॥ ५.१३२.१२ ॥
يا بهارata، أيُّ دَرْمٍ يمارسه الرعية هنا، محمية جيداً من الملك، فإن الملك ينال الربع من ذلك الدَّرْم.
5.132.13
राजा चरति चेद्धर्मं देवत्वायैव कल्पते ।
स चेदधर्मं चरति नरकायैव गच्छति ॥ ५.१३२.१३ ॥
إن عمل الملك بالدَّهرما صار حقاً أهلاً للألوهية، وإن عمل بالأدَّهرما ذهب حقاً إلى الجحيم.
5.132.14
दण्डनीतिः स्वधर्मेण चातुर्वर्ण्यं नियच्छति ।
प्रयुक्तास्वामिना सम्यगधर्मेभ्यो नियच्छति ॥ ५.१३२.१४ ॥
علم العقاب (دَنْدَنيتي) يضبط النظام الرباعي بواجب كل واحد الخاص؛ وإذا طبّقه السيد على وجهه صرفهم عن الأدَّهرما.
5.132.15
दण्डनीत्यां यदा राजा सम्यक्कार्त्स्न्येन वर्तते ।
तदा कृतयुं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तते ॥ ५.१३२.१५ ॥
حين يسلك الملك في علم العقاب سلوكاً تاماً ومستقيماً، يبدأ عندئذٍ العصر الأفضل المسمّى كرِتا.
5.132.16
कालो वा कारणं राज्ञो राजा वा कालकारणम् ।
इति ते संशयो मा भूद्राजा कालस्य कारणम् ॥ ५.१३२.१६ ॥
هل الزمن سبب للملك، أم الملك سبب للزمن؟ فلا يكن لك هذا الشك. الملك هو سبب الزمن.
5.132.17
राजा कृतयुगस्रष्टा त्रेताया द्वापरस्य च ।
युगस्य च चतुर्थस्य राजा भवति कारणम् ॥ ५.१३२.१७ ॥
الملك هو خالق عصر كرِتا، وكذلك عصري تريتا ودفابارا؛ والملك هو سبب العصر الرابع أيضاً.
5.132.18
कृतस्य करणाद्राजा स्वर्गमत्यन्तमश्रुते ।
त्रेतायाः करणाद्राजा स्वर्गं नात्यन्तमश्रुते ॥ ५.१३२.१८ ॥
بإحداث عصر كرِتا ينال الملك الجنة تمامًا؛ وبإحداث عصر تريتا لا ينال الملك الجنة تمامًا.
5.132.19
प्रवर्तनाद्द्वापरस्य यथाभागमुपाश्रुते ।
कलेः प्रवर्तनाद्राजा पापमत्यन्तमश्रुते ॥ ५.१३२.१९ ॥
بإطلاق عصر دواپرا ينال الملك الثمرة بحسب نصيبه، وبإطلاق عصر كالي ينال الملك الإثم كاملاً.
5.132.20
ततो वसति दुष्कर्मा नरके शाश्वतीः समाः ।
राजदोषेण हि जगत्स्पृश्यते जगतः स च ॥ ५.१३२.२० ॥
ثم يقيم فاعل الشر في الجحيم سنين أبدية؛ وبذنب الملك يتأثر العالم حقاً، وهو أيضاً جزء من العالم.
5.132.21
राजधर्मानवेक्षस्व पितृपैतामहोचितान् ।
नैतद्राजर्षिवृत्तं हि यत्र त्वं स्थातुमिच्छसि ॥ ५.१३२.२१ ॥
انظر في واجبات الملك التي تليق بأبيك وأجدادك؛ فهذا ليس سلوك الحكماء الملوك، السلوك الذي تريد أن تثبت عليه.
5.132.22
न हि वैक्लब्यसंसृष्ट आनृशंस्ये व्यवस्थितः ।
प्रजापालनसंभूतं फलं किंचन लब्धवान् ॥ ५.१३२.२२ ॥
فإن من أصابه الضعف ولم يثبت على الرحمة لم ينل أي ثمرة تولد من حماية الرعية.
5.132.23
न ह्येतामाशिषं पाण्डुर्न चाहं न पितामहः ।
प्रयुक्तवन्तः पूर्वं ते यया चरसि मेधया ॥ ५.१३२.२३ ॥
لم يمنحك بانڊو ولا أنا ولا جدك من قبل هذه البركة (التعليم) بالعقل الذي تسلك به.
5.132.24
यज्ञो दानं तपः शौर्यं प्रज्ञा सन्तानमेव च ।
माहात्म्यं बलमोजश्च नित्यमाशंसितं मया ॥ ५.१३२.२४ ॥
القربان والعطاء والتقشف والبسالة والحكمة والنسل والعظمة والقوة والنشاط — هذه كنت أتمناها لك دائماً.
5.132.25
नित्यं स्वाहा स्वधा नित्यं दद्युर्मानुषदेवताः ।
दीर्घमायुर्धनं पुत्रान्सम्यगाराधिताः शुभाः ॥ ५.१३२.२५ ॥
ليمنح الآلهة البشرية، المعبودة على الوجه الصحيح دائمًا بالسواها والسودا، طول العمر والثروة والأبناء دائمًا.
5.132.26
पुत्रेष्वाशासते नित्यं पितरो दैवतानि च ।
दानमध्ययनं यज्ञः प्रजानां परिपालनम् ॥ ५.१३२.२६ ॥
يرجو الأسلاف والآلهة دائمًا من أبنائهم العطاء والدراسة والقربان وحماية الرعية.
5.132.27
एतद्धर्ममधर्मं वा जन्मनैवाभ्यजायथाः ।
ते तु वैद्याः कुले जाता अवृत्त्या तात पीडिताः ॥ ५.१३२.२७ ॥
سواء كان هذا دهرمًا أم أدهرمًا، فقد وُلدت به منذ الميلاد. يا بني، إن أولئك العلماء وُلدوا في بيت كريم، لكنهم يعانون من فقدان وسائل العيش.
5.132.28
यत्र दानपतिं शूरं क्षुधिताः पृथिवीचराः ।
प्राप्य तुष्टाः प्रतिष्ठन्ते धर्मः कोऽभ्यधिकस्ततः ॥ ५.१३२.२८ ॥
حيث يجد الجياع من سكان الأرض سيدًا كريمًا شجاعًا فيستقرون راضين، فأي دهرما أعظم من ذلك؟
5.132.29
दानेनान्यं बलेनान्यं तथा सूनृतयाऽपरम् ।
सर्वतः प्रतिगृह्णीयाद्राज्यं प्राप्येह धार्मिकः ॥ ५.१३२.२९ ॥
بالعطاء شيء، وبالقوة شيء آخر، وبالكلام الحلو الصادق شيء ثالث — فعلى الرجل الصالح، إذا نال هنا المملكة، أن يقبل من كل الجهات.
5.132.30
ब्राह्मणः प्रचरेद्भैक्षं क्षत्रियः परिपालयेत् ।
वैश्यो धनार्जनं कुर्याच्छूद्रः परिचरेच्च तान् ॥ ५.१३२.३० ॥
على البراهمي أن يتجول طلبًا للصدقة، وعلى الكشتريا أن يحمي، وعلى الفيشيا أن يكسب الثروة، وعلى الشودرا أن يخدمهم.
5.132.31
भैक्षं विप्रतिषिद्धं ते कृषिर्नैवोपपद्यते ।
क्षत्रियोऽसि क्षतात्राता बाहुवीर्योपजीविता ॥ ५.१३२.३१ ॥
التسول محرّم عليك، والزراعة لا تليق بك. أنت كشاتريا، حامي الجرحى، الذي يعيش بشجاعة ذراعيه.
5.132.32
पित्र्यमंशं महाबाहो निमग्नं पुनरुद्धर ।
साम्ना भेदेन दानेन दण्डेनाथ नयेन वा ॥ ५.१३२.३२ ॥
أيها ذو الذراعين العظيمتين، استعِد حصتك الموروثة التي غرقت، بالمصالحة أو بالتفريق أو بالعطاء أو بالقوة أو بالسياسة.
5.132.33
इतो दुःखतरं किं नु यदहं दीनबान्धवा ।
परपिण्डमुदीक्षे वै त्वां सूत्वा मित्रनन्दन ॥ ५.१३२.३३ ॥
وأي حزن أعظم من هذا: أن أكون، أنا قريبة الضعفاء، وقد ولدتك، أنظر إلى طعام الغرباء، يا فرحة الأصدقاء!
5.132.34
युध्यस्व राजधर्मेण मा निमञ्जीः पितामहान् ।
मा गमः क्षीणपुण्यस्त्वं सानुजः पापिकां गतिं ॥ ५.१३२.३४ ॥
قاتل وفق واجب الملوك، ولا تدع الأجداد يغرقون. لا تمضِ، وقد نفد استحقاقك، مع إخوتك الأصغر منك، إلى مصير آثم.